ID.nl logo
Welke bluetooth-speaker past bij mij?
Huis

Welke bluetooth-speaker past bij mij?

Het aanbod aan bluetooth-speakers is enorm. Dat maakt het kiezen van net die ene speaker die bij je past heel uitdagend. Met dit artikel maken we het makkelijk door je alles te vertellen over deze draadloze speakers.

Elk jaar worden er wereldwijd miljoenen bluetooth-speakers verkocht. Begrijpelijk, want deze draadloze speakers zijn makkelijk te gebruiken en hoeven niet al te veel te kosten. In dit artikel lees je: Welke voordelen bluetooth-speakers hebben | Welke types er zijn | Waar je op kunt letten als je een set zoekt.

Lees ook: Welke draadloze oortjes passen bij mij?

Net als een hoofdtelefoon of draadloze oortjes is een bluetooth-speaker een ideale aanvulling voor je smartphone als je naar muziek wil luisteren. Je hebt er ook die geschikt zijn voor situaties waar andere audiotoestellen echt niet kunnen gebruikt worden. Een picknick op het strand bijvoorbeeld of als muziekmaker aan het zwembad of op een schip. 

De voordelen van een bluetooth-speaker

Een bluetooth-speaker heeft zeker zijn troeven. Je mag hem echter niet verwarren met een draadloze speaker met wifi. Bij bluetooth is er een directe verbinding tussen je smartphone, tablet of laptop met de speaker. Muziek afspelen kan dus ook in de tuin, waar geen wifi te vinden is. Niet elke bluetooth-speaker heeft een batterij, maar de meeste wél. Met zo’n speakertje kun je echt overal naartoe. Je moet wel in de buurt blijven met je telefoon. Het maximale bereik van bluetooth is doorgaans 10 meter. 

Een wifi-speaker hangt aan je draadloze netwerk. Dat maakt het makkelijk om hem te bedienen met verschillende toestellen, zoals de smartphones van iedereen in het gezin. En als je smartphone-accu leeg is, blijft de muziek spelen en kun je de wifi-speaker alsnog via je tablet bedienen. De keerzijde is wel dat je niet zomaar die wifi-speaker mee naar een vakantiehuis neemt. De meeste wifi-toestellen hebben bovendien een stopcontact nodig.

De grote namen op vlak van bluetooth-speakers zijn Bose, JBL en Sony. Vooral die laatste twee bieden een enorm breed assortiment aan. Daarnaast heb je nog tientallen bekende merken die degelijke luidsprekers bieden. En dan zijn er in de budgetklasse nog onbekende fabrikanten die voor een prikkie een speaker aanbieden. Er komt echter wel wat te zien bij het ontwerpen en bouwen van een goed klinkende bluetooth-speaker. Als je budget het toelaat, is het wel de moeite waard om voor een beter product te gaan.

Welke types zijn er?

Er zijn heel veel bluetooth-speakers, met heel uiteenlopende designs en eigenschappen. Ze allemaal netjes in een hokje stoppen, lukt daarom niet. Wel kun je tijdens je zoektocht naar een bluetooth-speaker toestellen elimineren aan de hand van een eigenschap of specificatie. Wil je bijvoorbeeld een speaker mee in de rugzak stoppen bij een trektocht? Dan kun je grotere modellen en toestellen met een beperkte batterijduur links laten liggen.

Je moet je dus vooral afvragen welke zaken belangrijk zijn voor je. De specificaties en eigenschappen waar je naar kunt kijken zijn batterijduur, grootte en gewicht, waterbestendigheid en duurzaamheid, en speciale opties, zoals dat je meerdere toestellen kunt koppelen of een powerbank-functie.

Met een powerbank zit je nooit zonder stroom

Voorkom dat je telefoon uitvalt midden in je playlist

Ten slotte moet het design je nog bevallen. Gelukkig is dat meestal geen probleem. Een voordeel van het enorme aanbod aan speakers is dat je veel keuze hebt. Wat chiquer of net sportiever: opties zijn er genoeg. Veel merken bieden zelfs aardig wat hippe kleuropties. Je volgende speaker hoeft niet per se zwart of wit te zijn.

Ondersteunde codecs Net als bij bluetooth-hooftelefoons pakken fabrikanten uit met de bluetooth-codecs die ze ondersteunen. AAC is wel een aanrader, met name als je een iPhone bezit. AptX en LDAC bieden betere kwaliteit, al ga je dat niet altijd merken bij kleinere speakers.

Batterijduur 

Er bestaan grotere bluetooth-speakers die alleen werken op netstroom. Maar de meerderheid is uitgerust met een ingebouwde accu. Je laadt deze meestal op via een usb-lader, net zoals je smartphone. Snellaadfuncties of draadloos laden kom je zelden tegen bij bluetooth-speakers, dus houd er rekening mee dat het helemaal opladen even kan duren.  

De accuduur is heel afhankelijk van de grootte van de speaker. Hoe groter de luidspreker, hoe groter de batterij. Het kan natuurlijk zijn dat die grotere speaker een zwaardere versterker bevat en dus meer stroom verbruikt. Toch zal een groter toestel over het algemeen langer blijven spelen. Bij een klein model kun je al op een batterijduur van 5-6 uur rekenen. Iets forsere maar nog altijd handzame modellen halen al gauw 15-20 uur. De grootste speakers kunnen nog langer muziek produceren. 

Langer muziek luisteren Zaken die de batterijduur beïnvloeden: het volumeniveau (hoe luider, hoe hoger het stroomverbruik), de temperatuur (batterijen functioneren slechter bij koud weer) en afstand tussen speaker en telefoon.

Grootte, gewicht en aantal speakers

Zoals gezegd, hangt de grootte samen met de capaciteit van de batterij die in de speaker zit. Maar niet alleen dat: een groter toestel bevat misschien meerdere speakers (of drivers). Bijvoorbeeld een woofer voor bastonen en een tweeter voor hoog detail. Die stap van een enkele speaker die alle geluid produceert naar twee of drie gespecialiseerde speakertjes doet heel veel op vlak van geluidskwaliteit.

Heel kort door de bocht gesteld, kun je ook zeggen dat hoe groter de woofer, hoe indrukwekkender de bastonen. In de praktijk passen fabrikanten wel allerlei trucjes toe om toch diepere bassen te laten spelen. 

Meer speakers en een grotere accu maakt de bluetooth-speaker wel zwaarder. Iets om rekening mee te houden als je iets zoekt om mee in de rugzak te stoppen.

Waterbestendig of waterdicht?

Een speaker die je enkel binnen gaat gebruiken of op het terras? Die moet niet per se tegen water kunnen. Het mooie aan een bluetooth-speaker is echter dat je hem overal naartoe kunt nemen. Ook naar plaatsen die niet zo vriendelijk zijn voor audioapparatuur. Daarom zijn heel wat speakers meer of minder bestand tegen water en stof. 

Om te ontdekken hoe goed een speaker tegen die zaken kan, kijk je naar het IP-label. IP staat voor ‘Ingress Protection’ of bescherming tegen indringing. Is er geen? Dan is dit toestel niet getest op water- en stofbestendigheid. Wellicht omdat het er niet tegen kan. 

Een IP-label bestaat uit twee cijfers, zoals IP67. Het eerste cijfer verwijst naar hoe goed het toestel tegen stof- en vuilindringing bestand is, het tweede verwijst naar waterbestendigheid. Staat er pakweg IPx8, dan is het toestel enkel getest voor die ene eigenschap – in dit geval waterbestendigheid.

Bij de IP-labels is een cijfer van 6 al hoog. Een waterstraal of kortstondig in de regen zou geen probleem mogen zijn. Een speaker met IPx7 kan zelfs kort helemaal ondergedompeld wordt. Staat er IPx8, dan mag het toestel zelfs in het zwembad vallen en daar een aantal minuten blijven liggen. 

Water of wat anders? Er schuilt wel een addertje onder het gras: de IP-labels gaan over water. Cola of zout water zijn heel wat agressiever. Meestal gaat het ook maar over een diepte van 1 tot 1,5 meter. 

Speciale opties 

Bluetooth-speakers komen soms met speciale functies. Een populaire is de powerbank-functie. Hiermee kun je de batterij van de luidspreker gebruiken om je smartphone op te laden – superhandig als je op reis bent. Er zijn ook modellen met ingebouwde party-verlichting, wat ook heel fijn is.

Nog een leuke optie is stereopaar en een koppelfunctie. Bij het eerste kun je twee identieke bluetooth-speakers met elkaar verbinden zodat ze spelen als een stereosysteem. Als je die speakers juist opstelt, klinkt dat heel wat beter dan één speaker. Sommige merken gaan een stapje verder: je kunt dan via een party-functie speakers koppelen tot één virtuele luidspreker. Bij Sony en JBL kun je zo theoretisch zelfs tot bijna honderd stuks samenvoegen. 


▼ Volgende artikel
Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film
Huis

Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Watch on YouTube

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

▼ Volgende artikel
Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden
© MG | ID.nl
Huis

Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Bij minder dan 20 procent vrije schijfruimte kan Windows in ademnood raken.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Windows toont je de gebruikte schijfruimte per datacategorie.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Met TreeSize vind je snel welke mappen veel ruimte innemen.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De tool Schijfopruiming is ook in Windows 11 nog goed bruikbaar.

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Heel wat programma’s laten sporen na die je wellicht liever opgeruimd ziet.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

Sommige programma’s kun je vanuit het Configuratiescherm verwijderen.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

BCU laat je het verwijderproces van applicaties nauwkeurig sturen.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Op een Windows-pc is vaak veel ‘bloatware’ geïnstalleerd die je wellicht liever kwijt dan rijk bent.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Dubbele bestanden opsporen doe je liever niet helemaal handmatig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Bij acute schijfnood kun je eventueel ook de gemaakte herstelpunten verwijderen.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always


comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Als de nood het hoogst is, is compressie nabij.
Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Je kunt diverse opschoonoperaties bij een tekort aan schijfruimte automatisch laten uitvoeren.