Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een on-ear-koptelefoon die je makkelijk kunt meenemen? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

JBL Tune 520BT

Zoek je een betaalbare draadloze koptelefoon van een goed merk, dan is de JBL Tune 520BT een goede keuze. Kies tussen een zwarte, paarse, witte en blauwe uitvoering. Met een gewicht van slechts 157 gram voel je dit luistermaatje nauwelijks zitten. Bovendien neem je deze hoofdtelefoon vanwege de opvouwbare constructie makkelijk mee. Dankzij de zachte oorkussens en gewatteerde hoofdband luister je urenlang comfortabel naar podcasts, luisterboeken en muziek. Mooi meegenomen is hierbij de luistertijd van maar liefst 57 uur op een enkele acculading. Is de batterij toch onverhoopt leeg? Na vijf minuten snelladen kun je weer drie uur luisteren.

De JBL Tune 520BT ondersteunt bluetooth 5.3, zodat liedjes helder klinken. Het is verder mogelijk om twee bronapparaten tegelijk te verbinden. Hierdoor switch je bijvoorbeeld snel tussen een smartphone en laptop. Voor de bediening zijn de oorschelpen voorzien van enkele knopjes. Wijzig daarmee onder meer het volume, neem een inkomende telefoonoproep aan of open een stemassistent. Met behulp van de JBL Headphones-app op een smartphone pas je het geluid naar eigen smaak aan. Je gebruikt hiervoor de virtuele equalizer.

JBL Live 670NC

De onlangs verschenen JBL Live 670NC is een stijlvol vormgegeven on-ear-koptelefoon. Nuttig is de functie noise-cancelling. Die dempt namelijk storende achtergrondgeluiden, zoals voorbijrijdende auto’s of het lawaai van een vliegtuigmotor. Vanuit de JBL Headphones-app bepaal je eenvoudig de mate van actieve ruisonderdrukking. Een pluspunt is de respectabele batterijduur van zo’n 50 uur op een enkele acculading. Zet je noise-cancelling uit, dan kun je tot wel 65 uur luisteren. Accu leeg? Dankzij ondersteuning voor snelladen resulteert vijf minuten opladen weer in vier uur luisterplezier!

De Live 670NC heeft dikke kussens, waardoor de hoofdtelefoon comfortabel op je hoofd zit. Je oren krijgen bovendien voldoende lucht, zodat ze 's zomers niet zo gauw gloeien. Verder heeft de behuizing een zachte hoofdband. Het gewicht van 219 gram valt erg mee. Kortom, draag dit luisterapparaat dus gerust uren achter elkaar. Via meerdere knoppen op de rechteroorschelp laat deze hoofdtelefoon zich eenvoudig bedienen. Roep als alternatief een stemassistent op en zeg hardop wat je wilt horen. Dit product is te koop in een zwarte, beige, blauwe en witte kleurstelling.

Apple Beats Solo3

Beats heeft als dochtermerk van Apple een goede reputatie. De Solo3 is bij veel verkoopadressen uitverkocht, maar gelukkig hebben enkele (web)winkels 'm nog op voorraad. Je kunt een zwarte, rode of roze uitvoering overwegen. Aan de hand van de verstelbare hoofdband kiest je als luisteraar de gewenste pasvorm. De behuizing weegt 215 gram, en dat is voor hoofdtelefoonbegrippen erg licht. De Solo3 is daarom voor zowel jong als oud geschikt. Als je het apparaat dagelijks meeneemt, komt de inbegrepen stevige reishoes goed van pas.

In deze koptelefoon zit een speciale chip van Apple. Hierdoor switch je soepel tussen een iPhone, iPad en Mac. Verder profiteer je van een stabielere verbinding en kun je Apples stemassistent Siri aanspreken. Je legt via bluetooth overigens net zo makkelijk contact met andere bronapparaten, zoals toestellen met Android. Volgens Beats biedt de accu een luistertijd tot ongeveer 40 uur. Gelukkig hoef je bij een lege accu niet zo lang te wachten. Na vijf minuten opladen kan de Solo3 er namelijk weer drie uur tegenaan.

Philips TAH4205BK/00

Wil je een goedkope draadloze koptelefoon aanschaffen? Overweeg dan dit prijsvriendelijke model van Philips. Het product is in een zwarte, blauwe, rode en witte variant verkrijgbaar. Met een gewicht van slechts 150 gram is de TAH4205BK/00 een van de lichtste koptelefoons die je kunt kopen. In opgevouwen toestand neemt dit luisterapparaat amper ruimte in beslag. Hij past dan ook moeiteloos in je laptop- of rugtas. Vanwege de verstelbare hoofdband en flexibele oorschelpen is de TAH4205BK/00 voor iedereen geschikt.

Ondanks het lage gewicht is er een behoorlijke accu geïntegreerd. Philips belooft namelijk een respectabele luistertijd van 29 uur op een volle batterijlading. Een oplaadbeurt duurt ongeveer twee uur. Als je weinig tijd hebt, kun je na een kwartiertje opladen alweer vier uur luisteren. Houd je van een stevige bas? Zo ja, dan luister je desgewenst naar een diepe laagweergave. Druk hiervoor op de Bass Boost-knop op de rand van de oorschelp. Gebruik daarnaast de multifunctionele knop om nummers te skippen, de muziek te pauzeren en inkomende telefoonoproepen te beantwoorden.

JVC HA-S36W

De JVC HA-S36W biedt veel waar voor zijn geld. Zo is een volle batterij goed voor een behoorlijke luistertijd van zo’n 35 uur. Zodra je een bronapparaat via bluetooth hebt verbonden, schakel je tussen drie geluidsmodi. Je legt daarmee bijvoorbeeld de nadruk op een diepe basweergave, zodat opzwepende nummers beter uit de verf komen. Belt iemand jou? Dankzij de ingebouwde microfoon kun je handsfree bellen. Neem met een knopje een inkomend gesprek aan en klets erop los. In totaal telt de rechteroorschelp vier knoppen, waardoor je voor de bediening geen smartphone of ander bronapparaat nodig hebt.

Je kunt de lichtgewicht behuizing van 157 gram opvouwen. Handig voor het geval je deze koptelefoon in een tas of la wilt opbergen. Het maakt niet uit of je een klein of groot hoofd hebt, want de hoofdband en oorschelpen zijn verstelbaar. Ieder individu kan deze goedkope koptelefoon dus comfortabel dragen. Geïnteresseerden schaffen de HA-S36W in een zwarte, blauwe of witte uitvoering aan.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.