Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een on-ear-koptelefoon die je makkelijk kunt meenemen? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

JBL Tune 520BT

Zoek je een betaalbare draadloze koptelefoon van een goed merk, dan is de JBL Tune 520BT een goede keuze. Kies tussen een zwarte, paarse, witte en blauwe uitvoering. Met een gewicht van slechts 157 gram voel je dit luistermaatje nauwelijks zitten. Bovendien neem je deze hoofdtelefoon vanwege de opvouwbare constructie makkelijk mee. Dankzij de zachte oorkussens en gewatteerde hoofdband luister je urenlang comfortabel naar podcasts, luisterboeken en muziek. Mooi meegenomen is hierbij de luistertijd van maar liefst 57 uur op een enkele acculading. Is de batterij toch onverhoopt leeg? Na vijf minuten snelladen kun je weer drie uur luisteren.

De JBL Tune 520BT ondersteunt bluetooth 5.3, zodat liedjes helder klinken. Het is verder mogelijk om twee bronapparaten tegelijk te verbinden. Hierdoor switch je bijvoorbeeld snel tussen een smartphone en laptop. Voor de bediening zijn de oorschelpen voorzien van enkele knopjes. Wijzig daarmee onder meer het volume, neem een inkomende telefoonoproep aan of open een stemassistent. Met behulp van de JBL Headphones-app op een smartphone pas je het geluid naar eigen smaak aan. Je gebruikt hiervoor de virtuele equalizer.

JBL Live 670NC

De onlangs verschenen JBL Live 670NC is een stijlvol vormgegeven on-ear-koptelefoon. Nuttig is de functie noise-cancelling. Die dempt namelijk storende achtergrondgeluiden, zoals voorbijrijdende auto’s of het lawaai van een vliegtuigmotor. Vanuit de JBL Headphones-app bepaal je eenvoudig de mate van actieve ruisonderdrukking. Een pluspunt is de respectabele batterijduur van zo’n 50 uur op een enkele acculading. Zet je noise-cancelling uit, dan kun je tot wel 65 uur luisteren. Accu leeg? Dankzij ondersteuning voor snelladen resulteert vijf minuten opladen weer in vier uur luisterplezier!

De Live 670NC heeft dikke kussens, waardoor de hoofdtelefoon comfortabel op je hoofd zit. Je oren krijgen bovendien voldoende lucht, zodat ze 's zomers niet zo gauw gloeien. Verder heeft de behuizing een zachte hoofdband. Het gewicht van 219 gram valt erg mee. Kortom, draag dit luisterapparaat dus gerust uren achter elkaar. Via meerdere knoppen op de rechteroorschelp laat deze hoofdtelefoon zich eenvoudig bedienen. Roep als alternatief een stemassistent op en zeg hardop wat je wilt horen. Dit product is te koop in een zwarte, beige, blauwe en witte kleurstelling.

Apple Beats Solo3

Beats heeft als dochtermerk van Apple een goede reputatie. De Solo3 is bij veel verkoopadressen uitverkocht, maar gelukkig hebben enkele (web)winkels 'm nog op voorraad. Je kunt een zwarte, rode of roze uitvoering overwegen. Aan de hand van de verstelbare hoofdband kiest je als luisteraar de gewenste pasvorm. De behuizing weegt 215 gram, en dat is voor hoofdtelefoonbegrippen erg licht. De Solo3 is daarom voor zowel jong als oud geschikt. Als je het apparaat dagelijks meeneemt, komt de inbegrepen stevige reishoes goed van pas.

In deze koptelefoon zit een speciale chip van Apple. Hierdoor switch je soepel tussen een iPhone, iPad en Mac. Verder profiteer je van een stabielere verbinding en kun je Apples stemassistent Siri aanspreken. Je legt via bluetooth overigens net zo makkelijk contact met andere bronapparaten, zoals toestellen met Android. Volgens Beats biedt de accu een luistertijd tot ongeveer 40 uur. Gelukkig hoef je bij een lege accu niet zo lang te wachten. Na vijf minuten opladen kan de Solo3 er namelijk weer drie uur tegenaan.

Philips TAH4205BK/00

Wil je een goedkope draadloze koptelefoon aanschaffen? Overweeg dan dit prijsvriendelijke model van Philips. Het product is in een zwarte, blauwe, rode en witte variant verkrijgbaar. Met een gewicht van slechts 150 gram is de TAH4205BK/00 een van de lichtste koptelefoons die je kunt kopen. In opgevouwen toestand neemt dit luisterapparaat amper ruimte in beslag. Hij past dan ook moeiteloos in je laptop- of rugtas. Vanwege de verstelbare hoofdband en flexibele oorschelpen is de TAH4205BK/00 voor iedereen geschikt.

Ondanks het lage gewicht is er een behoorlijke accu geïntegreerd. Philips belooft namelijk een respectabele luistertijd van 29 uur op een volle batterijlading. Een oplaadbeurt duurt ongeveer twee uur. Als je weinig tijd hebt, kun je na een kwartiertje opladen alweer vier uur luisteren. Houd je van een stevige bas? Zo ja, dan luister je desgewenst naar een diepe laagweergave. Druk hiervoor op de Bass Boost-knop op de rand van de oorschelp. Gebruik daarnaast de multifunctionele knop om nummers te skippen, de muziek te pauzeren en inkomende telefoonoproepen te beantwoorden.

JVC HA-S36W

De JVC HA-S36W biedt veel waar voor zijn geld. Zo is een volle batterij goed voor een behoorlijke luistertijd van zo’n 35 uur. Zodra je een bronapparaat via bluetooth hebt verbonden, schakel je tussen drie geluidsmodi. Je legt daarmee bijvoorbeeld de nadruk op een diepe basweergave, zodat opzwepende nummers beter uit de verf komen. Belt iemand jou? Dankzij de ingebouwde microfoon kun je handsfree bellen. Neem met een knopje een inkomend gesprek aan en klets erop los. In totaal telt de rechteroorschelp vier knoppen, waardoor je voor de bediening geen smartphone of ander bronapparaat nodig hebt.

Je kunt de lichtgewicht behuizing van 157 gram opvouwen. Handig voor het geval je deze koptelefoon in een tas of la wilt opbergen. Het maakt niet uit of je een klein of groot hoofd hebt, want de hoofdband en oorschelpen zijn verstelbaar. Ieder individu kan deze goedkope koptelefoon dus comfortabel dragen. Geïnteresseerden schaffen de HA-S36W in een zwarte, blauwe of witte uitvoering aan.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.