Draadloze speakers zijn enorm populair. Logisch, want ze maken het je wel érg makkelijk om altijd en overal naar je favoriete muziek te kunnen luisteren. Toch zijn er ook wat nadelen verbonden aan deze draadloze modellen. We zetten ze even op een rij.

Eerst en vooral: dé draadloze speaker bestaat niet. Er bestaan enorm veel modellen en verschillende technologieën. De verschillen tussen een bluetooth-speaker en een wifi-apparaat zijn bijvoorbeeld behoorlijk groot. En dan heb je nog AirPlay, Chromecast, Spotify Connect en merkplatforms zoals die van Sonos.

Draadloze speakers zijn op zich eenvoudige apparaten, maar de juiste kiezen kan nog heel ingewikkeld en uitdagend worden. Mocht je twijfelen over welke type bij jou past, dan raden we je aan om zeker dit artikel over draadloze speakers eerst te lezen.  

Voordelen

Veel mensen gebruiken draadloze speakers om naar muziek te luisteren. Daar zijn verschillende redenen voor. 

1.   Makkelijk in gebruik. Gebruik je een bluetooth-speaker, dan hoef je alleen maar je smartphone te verbinden en een muziekdienst op te starten. Met een wifi-speaker werkt dat precies hetzelfde, of je opent een app die bij de speaker hoort en kiest daar muziek. Hoe dan ook, moeilijk is het allemaal niet. Dat maakt een draadloze speaker vaak een uitstekende optie voor een gezin, ook als niet iedereen zo technisch onderlegd is.

2.   Enorm aanbod. Er zijn talloze draadloze speakers op de markt, van goedkoop tot duur, van waterdicht voor buiten tot luxueuze pronkstukken. Je vindt dus vast iets dat bij je past. Let wel op de onderliggende technologie, met name als je droomt van meerdere speakers in meerdere kamers die je centraal bedient. Niet elke speaker kun je zomaar koppelen met een willekeurige andere. 

3.   Oneindig muziek luisteren. Dankzij streamingdiensten is er bijna geen rem op de hoeveelheid muziek die je kunt beluisteren. Tel naast miljoenen nummers ook nog eens de vele playlists op en de keuze is immens. Via een draadloze speaker kun je dus nagenoeg alles beluisteren wat je maar wilt. 

4.   Weinig complex. Vergeleken met een traditioneel muzieksysteem met losse speakers, versterker en bronnen zijn draadloze speakers heel wat eenvoudiger. Je steekt ze simpelweg in het stopcontact, installeert een app en klaar is Kees. 

5.  Stapsgewijs groeien kan. Kabels door het hele huis leggen en speakers in elke kamer inbouwen, dat doe je wellicht niet. Maar in de keuken, eetkamer, badkamer en in de slaapkamer draadloze speakers plaatsen? Dat kan heel eenvoudig, zeker als je de juiste producten kiest. Het mooie is ook dat je niet alles in één keer hoeft te kopen. Je kunt beginnen met een enkele speaker en er later nog een toevoegen. Zo spreid je de investering een beetje.

6.   Integratie met smarthome kan. Ook hier is het belangrijk dat je de juiste draadloze speaker kiest, maar veel modellen kun je combineren met een smarthome-systeem. Bijvoorbeeld om een geluid af te spelen als er op een slimme deurbel wordt gedrukt.

7.   Tv-geluid verbeteren kan ook. De meeste nieuwe televisies kun je met bluetooth-speakers verbinden. Dat klinkt beter, maar vaak ervaar je dan wel dat het geluid iets achterloopt op het beeld. Een betere optie is een soundbar met HDMI die in een multiroom-systeem past. Je krijgt dan beter geluid én je kunt het tv-geluid naar draadloze speakers in een andere kamer doorsturen. Bij sommige modellen kun je, als je dat wilt, extra draadloze speakers inzetten om surroundgeluid achter je te laten weerklinken.

Nadelen

Draadloze speakers hebben ook een aantal minpunten. Sommige nadelen zijn relevant voor alle draadloze luidsprekers, maar er zijn ook bepaalde zaken die je alleen ervaart bij bluetooth-speakers of juist alleen bij wifi-speakers.

1.  Soms zit je vast in één systeem. Dat gaat vooral op voor wifi-speakers met multiroom-mogelijkheden, zoals die van Sonos of Denon HEOS. Deze speakers werken alleen met elkaar. Zie je achteraf een leuke speaker van een ander merk? Dan kun je deze niet zomaar met je bestaande toestellen combineren. Dat kan met AirPlay 2- of Chromecast-luidsprekers wél. Op vergelijkbare wijze kun je eerst kiezen voor een bluetooth-speaker, om dan te ontdekken dat je niet de stap naar een muzieksysteem voor het hele huis kunt maken.

2.  Draadloos is soms onbetrouwbaar. Draadloze luidsprekers geven je veel vrijheid. Een tik op je telefoon en de muziek begint te spelen. Maar zowel wifi-netwerken als bluetooth-verbindingen zijn soms instabiel. Bij bluetooth duiken problemen vaak op als je met de smartphone (of andere bluetooth-toestel) van de speaker wegloopt. Je moet dus in de buurt blijven; een meter of tien is normaal gesproken de maximale afstand.

3.   De speaker alleen volstaat niet. Er zijn natuurlijk mensen die naar eigen muziekbestanden luisteren, maar de meerderheid gebruikt een streamingdienst om hun muzikale honger te stillen. Dat is een terugkerende kostenpost, die je moet blijven betalen om via een draadloze speaker te kunnen luisteren.

4.   Kan een duur verhaal worden. Draadloze speakers zijn op zich betrekkelijk goedkoop, maar je kunt stapsgewijs een heel huis met audiotoestellen volhangen. Op die manier kan dat langzaam maar zeker uitgroeien tot een dure grap. Zeker als je naast de speakers zelf ook nog stands of muurbeugels moet aanschaffen.

5.   Geluidskwaliteit staat zelden op nummer één. Sommige draadloze luidsprekers klinken geweldig, andere apparaten bieden een geluidskwaliteit die een kritische luisteraar hooguit ‘oké’ zou noemen. Dat komt omdat draadloze speakers ontworpen zijn om vooral de kamer met muziek te vullen. Om een soundtrack te leveren, bijvoorbeeld in de achtergrond bij een etentje of tijdens het koken. Consumenten willen bovendien kleine speakers, maar dat kan alleen door technisch in te grijpen. Dat zorgt bij hogere volumes voor een 'ineengedrukt' en weinig dynamisch geluid. Niet bij elk genre is dat vervelend, maar bij live-opnames, klassiek en rock valt het sneller op.

6. Platen of cd's afspelen kan ingewikkeld zijn. Muziek streamen naar een draadloze speaker gaat uiteraard prima, maar wat als je ook vinyl wilt draaien? Of je oude cd-collectie wilt beluisteren? Dan wordt het al iets lastiger. Weinig draadloze speakers hebben ingangen om externe bronnen aan te sluiten. Maar als je goed zoekt, vind je ze wel.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.