ID.nl logo
Review Teufel Airy TWS 2 – Niet voor rock en metal
© Wesley Akkerman
Huis

Review Teufel Airy TWS 2 – Niet voor rock en metal

De Teufel Airy TWS 2 rechtvaardigt zijn bestaan met allerlei verbeteringen ten opzichte van zijn voorganger. En wat ook fijn is: Teufel heeft de prijs niet verhoogd – een welkome uitzondering in een markt waar de prijzen voor gelijksoortige producten steeds maar oplopen.

Goed
Conclusie

Misschien verwachten we inmiddels te veel van een setje oordoppen van zo’n 100 euro. Over welke functies zo’n set moet beschikken, daar kun je het natuurlijk altijd hebben. Maar het gebrek aan ruimte aan de bovenkant van de muziekbeleving doet veel muziek helaas de das om. Desondanks krijg je voor die 100 euro een vrij compleet pakket (inclusief actieve ruisonderdrukking), waar vooral liefhebbers van elektronische muziek goed op zullen gaan.

Plus- en minpunten
  • Goed voor elektronische muziek
  • Prima pasvorm
  • Actieve geluidsonderdrukking
  • Spatwaterdicht
  • Warm en intiem
  • Goede acuduur
  • Hoge klanken komen niet goed aan bod
  • Actieve geluidsonderdrukking laat veel door
  • Geen andere audiocodecs

In de recensie van de voorganger van de Teufel Airy TWS 2 schreven we al dat de set niet verkeerd was. Dat kwam voornamelijk door de fijne en intieme geluidskwaliteit, gecombineerd met een toegankelijke bediening en acceptabele, passieve geluidswering. Maar de prijs van 99,99 euro was gevoelsmatig niet helemaal gerechtvaardigd. Hoe zit dat met de opvolger, die ongeveer een jaar later ten tonele verschijnt? We bekijken het in deze review.

We zijn in elk geval zeer tevreden met de updates die Teufel doorvoerde. Daardoor voelt de Teufel Airy TWS 2 al direct meer aan als een set oordopjes dat zijn prijskaartje van 99,99 euro waard is. De nieuwe versie beschikt over actieve geluidsonderdrukking (en een transparantiemodus), appondersteuning en spatwaterbescherming (IPx4). Daarnaast zijn de drivers bijna twee keer zo groot en is de totale speelduur opgerekt tot 42 uur (terwijl dat eerder 26 uur was).

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Veel grotere drivers

Door die veel grotere drivers kan de Teufel Airy TWS 2 een fijner geluidsprofiel laten horen. De drivers zijn dit keer 10 millimeter groot, terwijl de voorganger het moest doen met 5,8 millimeter. Zoals we vaker opmerken bij Teufel-oordoppen en -koptelefoons klinken deze oordoppen warm en intiem, en brengen ze de muziek gevoelsmatig erg dichtbij. Vooral aan de onderkant en in het middensegment hebben we het idee veel details mee te krijgen. So far, so good.

Tegelijkertijd hebben we het idee dat tonen aan de bovenkant minder goed tot hun recht komen. Ze worden redelijk snel afgemeten, waardoor de geluidservaring soms een beetje dof en onbezield overkomt. Teufel heeft dus niet verder gesleuteld aan de reeds aanwezige smalle weergave van het vorige model, en dat is zonde. Gelukkig gaat dit niet altijd ten koste van de performance van zangers en zangeressen – daar kun je nog altijd aangenaam naar luisteren.

We willen niet claimen dat de Teufel Airy TWS 2 de algemene audiokwaliteit negatief beïnvloedt, maar door de focus minder op hogere tonen te leggen klinkt niet alles zoals het zou moeten klinken. En dat is zonde, aangezien de set oordoppen wel degelijk veel in z’n mars heeft. Maar, net zoals bij z’n voorganger, dat geldt voornamelijk voor specifieke genres. Denk dan aan pop, house en dance. Rock en metal klinken al snel alsof ze in het nauw worden gedreven.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Meld je aan voor het Koptelefoonwijzer Eindrapport 2024

Door het invullen van jouw naam en e-mailadres meld je je aan voor ontvangst van de Kieskeurig.nl Koptelefoonwijzer-resultaten. Tevens ben je ingeschreven voor de Kieskeurig.nl nieuwsbrief.

Veel betere accuduur

En hoewel we in de basis blij zijn met de actieve geluidsonderdrukking, houdt die niet alle geluiden buiten de deur. Dat kun je ook niet verwachten op dit prijspunt, maar we zeggen het er toch even bij: verwacht geen wonderen. Constant aanwezige tonen filtert de anc er nog uit (zoals een rijdende trein waar je in zit), maar gesprekken en toetsenbordaanslagen komen er nog altijd doorheen. Desondanks is dit al veel beter dan we tegenkwamen op de eerste Airy TWS.

Wat dit keer ook veel beter is, is de bluetoothversie. De Teufel Airy TWS 2 beschikt over bluetooth 5.2. Daardoor kan de accu langer meegaan. Zonder actieve ruisonderdrukking kun je tot negen uur luisteren naar dit setje, en mét zo’n vijf tot zes uur. De maximale batterijduur bedraagt ditmaal 42 uur (of 26 uur met anc), en dat is een flinke verbetering ten opzichte van het vorige model. Helaas is er ook nu slechts één audiocodec beschikbaar, en dat is wederom aac.

Je bedient de Teufel Airy TWS 2 via de aanraakgevoelige oppervlakten op de oordopjes. Je kunt de functionaliteit nog steeds niet aanpassen, ook al is er ditmaal wel app-ondersteuning. Via de app krijg je toegang tot een equalizer die het geluid iets beter kan laten aanpassen op je voorkeuren, maar het gebrek aan hoog wordt eigenlijk nooit goed opgevangen. Ook missen de dopjes een automatische pauzefunctie op het moment dat je ze uit je oren haalt.

Teufel Airy TWS 2 kopen?

Misschien verwachten we inmiddels te veel van een setje oordoppen van zo’n 100 euro. Over welke functies zo’n set moet beschikken, daar kun je het natuurlijk altijd hebben. Maar het gebrek aan ruimte aan de bovenkant van de muziekbeleving doet veel muziek helaas de das om. Desondanks krijg je voor die 100 euro een vrij compleet pakket (inclusief actieve ruisonderdrukking), waar vooral liefhebbers van elektronische muziek goed op zullen gaan..

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.