De Teufel Airy TWS 2 rechtvaardigt zijn bestaan met allerlei verbeteringen ten opzichte van zijn voorganger. En wat ook fijn is: Teufel heeft de prijs niet verhoogd – een welkome uitzondering in een markt waar de prijzen voor gelijksoortige producten steeds maar oplopen.

In de recensie van de voorganger van de Teufel Airy TWS 2 schreven we al dat de set niet verkeerd was. Dat kwam voornamelijk door de fijne en intieme geluidskwaliteit, gecombineerd met een toegankelijke bediening en acceptabele, passieve geluidswering. Maar de prijs van 99,99 euro was gevoelsmatig niet helemaal gerechtvaardigd. Hoe zit dat met de opvolger, die ongeveer een jaar later ten tonele verschijnt? We bekijken het in deze review.

We zijn in elk geval zeer tevreden met de updates die Teufel doorvoerde. Daardoor voelt de Teufel Airy TWS 2 al direct meer aan als een set oordopjes dat zijn prijskaartje van 99,99 euro waard is. De nieuwe versie beschikt over actieve geluidsonderdrukking (en een transparantiemodus), appondersteuning en spatwaterbescherming (IPx4). Daarnaast zijn de drivers bijna twee keer zo groot en is de totale speelduur opgerekt tot 42 uur (terwijl dat eerder 26 uur was).

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Veel grotere drivers

Door die veel grotere drivers kan de Teufel Airy TWS 2 een fijner geluidsprofiel laten horen. De drivers zijn dit keer 10 millimeter groot, terwijl de voorganger het moest doen met 5,8 millimeter. Zoals we vaker opmerken bij Teufel-oordoppen en -koptelefoons klinken deze oordoppen warm en intiem, en brengen ze de muziek gevoelsmatig erg dichtbij. Vooral aan de onderkant en in het middensegment hebben we het idee veel details mee te krijgen. So far, so good.

Tegelijkertijd hebben we het idee dat tonen aan de bovenkant minder goed tot hun recht komen. Ze worden redelijk snel afgemeten, waardoor de geluidservaring soms een beetje dof en onbezield overkomt. Teufel heeft dus niet verder gesleuteld aan de reeds aanwezige smalle weergave van het vorige model, en dat is zonde. Gelukkig gaat dit niet altijd ten koste van de performance van zangers en zangeressen – daar kun je nog altijd aangenaam naar luisteren.

We willen niet claimen dat de Teufel Airy TWS 2 de algemene audiokwaliteit negatief beïnvloedt, maar door de focus minder op hogere tonen te leggen klinkt niet alles zoals het zou moeten klinken. En dat is zonde, aangezien de set oordoppen wel degelijk veel in z’n mars heeft. Maar, net zoals bij z’n voorganger, dat geldt voornamelijk voor specifieke genres. Denk dan aan pop, house en dance. Rock en metal klinken al snel alsof ze in het nauw worden gedreven.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Veel betere accuduur

En hoewel we in de basis blij zijn met de actieve geluidsonderdrukking, houdt die niet alle geluiden buiten de deur. Dat kun je ook niet verwachten op dit prijspunt, maar we zeggen het er toch even bij: verwacht geen wonderen. Constant aanwezige tonen filtert de anc er nog uit (zoals een rijdende trein waar je in zit), maar gesprekken en toetsenbordaanslagen komen er nog altijd doorheen. Desondanks is dit al veel beter dan we tegenkwamen op de eerste Airy TWS.

Wat dit keer ook veel beter is, is de bluetoothversie. De Teufel Airy TWS 2 beschikt over bluetooth 5.2. Daardoor kan de accu langer meegaan. Zonder actieve ruisonderdrukking kun je tot negen uur luisteren naar dit setje, en mét zo’n vijf tot zes uur. De maximale batterijduur bedraagt ditmaal 42 uur (of 26 uur met anc), en dat is een flinke verbetering ten opzichte van het vorige model. Helaas is er ook nu slechts één audiocodec beschikbaar, en dat is wederom aac.

Je bedient de Teufel Airy TWS 2 via de aanraakgevoelige oppervlakten op de oordopjes. Je kunt de functionaliteit nog steeds niet aanpassen, ook al is er ditmaal wel app-ondersteuning. Via de app krijg je toegang tot een equalizer die het geluid iets beter kan laten aanpassen op je voorkeuren, maar het gebrek aan hoog wordt eigenlijk nooit goed opgevangen. Ook missen de dopjes een automatische pauzefunctie op het moment dat je ze uit je oren haalt.

Teufel Airy TWS 2 kopen?

Misschien verwachten we inmiddels te veel van een setje oordoppen van zo’n 100 euro. Over welke functies zo’n set moet beschikken, daar kun je het natuurlijk altijd hebben. Maar het gebrek aan ruimte aan de bovenkant van de muziekbeleving doet veel muziek helaas de das om. Desondanks krijg je voor die 100 euro een vrij compleet pakket (inclusief actieve ruisonderdrukking), waar vooral liefhebbers van elektronische muziek goed op zullen gaan..

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.