De JBL Soundgear Sense is een setje relatief grote oordoppen die je niet in je gehoorgang propt. In plaats daarvan haak je de oordoppen om je oorschelpen en zweven ze een beetje voor je gehoorgang. De oortjes projecteren het geluid direct de gang in. Ze hebben een adviesprijs van 144,99 euro.

Het idee achter de JBL Soundgear Sense is simpel en relatief uniek. Aangezien de oordoppen vlak boven de gehoorgangen hangen, krijg je voldoende mee van wat er in de omgeving gebeurt. Zo kun je bijvoorbeeld veilig hardlopen; je hoeft je geen zorgen te maken om oortjes die uitvallen en hoeft ook niet afgesloten te zijn van de wereld om je heen. Je krijgt bijvoorbeeld gewoon alles mee van wat er in het verkeer gebeurt. Dat kan ook op kantoor handig zijn; je luistert naar je eigen muziek en kan indien nodig je collega’s nog steeds horen praten. Het klinkt als een product dat het beste van twee werelden combineert.

©JBL

Een opvallend detail waarvan je van op de hoogte moet zijn, is dat deze oortjes niet werken via botgeleiding, zoals bijvoorbeeld de Aftershokz Aeroplex en Shokz Openfit dat doen. Deze set is meer te vergelijken met de Sony Linkbuds, maar alleen in het concept. Want de uitwerking van beide producten is totaal anders. Je kunt de JBL Soundgear Sense het best omschrijven als kleine speakertjes die voor je oren hangen. Over het algemeen zijn we te spreken over het product, maar er zitten wel duidelijk nadelen aan het gebruik ervan.

Behoorlijk flexibel

Omdat je de JBL Soundgear Sense met haken om je oren klemt, kunnen ze na verloop van tijd minder comfortabel zitten. Ze zitten in echter iets minder strak dan de eerdergenoemde Shokz Openfit, en dat heeft meerdere redenen. De Sense is flexibeler in te stellen met steeltjes die je kunt afstellen op de vorm van je oren. Daarnaast hebben ze geen grote knop achterop zitten waar de accu in verwerkt zit. Bovendien kun je het kastje van de speakers verstellen. Op den duur kunnen ze wel wat gaan klemmen, maar dat is minder onaangenaam dan bij soortgelijke producten.

Ze zitten strak genoeg om niet zomaar van je hoofd te vallen, ook niet wanneer je ze bedient. Op de oordopjes zit namelijk een aanraakgevoelig gebied waarmee je verschillende functies kunt bedienen. Je speelt er muziek mee af, neemt telefoongesprekken aan en je kunt de stemassistent oproepen. Je hoeft niet hard te drukken; een zachte aanraking is voldoende om iets voor elkaar te krijgen. Je krijgt bovendien een subtiele melding te horen die de handeling bevestigt. Dat werkt heel fijn.

Met een maximale accuduur van zes uur (en soms iets meer) hoef je ook niet snel naar de oplaadcase te grijpen. Net als de oordoppen zelf heeft de case ook een behoorlijk formaat, waardoor je die niet snel in je broekzak of handtas zou willen stoppen. Maar het fijne aan dit apparaat is dat je met een kwartiertje laden weer vier uur luisterplezier hebt. Verder kun je de JBL Soundgear Sense tot drie keer volledig opladen als de accu van de case helemaal volzit. Opladen gaat via usb-c (wel zo handig); draadloos opladen is helaas geen optie.

Persoonlijke speakers om je heen

De JBL Soundgear Sense projecteren het geluid dus direct je gehoorgang in. Omdat je ze niet direct in het oor plaatst, moet je er simpelweg rekening mee houden dat het geluid soms wat 'lekt'. Dan kan het zijn dat iemand in het openbaar vervoer met jouw favoriete podcast kan meeluisteren, maar voor die persoon klinkt alles dan heel blikkerig en oppervlakkig. Dat geldt natuurlijk ook voor iedereen die naast je zit op kantoor; houd er dus rekening mee dat je het volume niet te hoog zet. Ben je aan het bellen? Dan kan het eveneens zijn dat de mensen om je heen kunnen meeluisteren.

Dat is inherent aan dit open design, en dus al helemaal bij hogere volumes. Geen al groot nadeel wat ons betreft, maar gewoon iets waar je rekening mee moet houden. Irritanter is het geluid dat soms binnenkomt. Ja, de JBL Soundgear Sense is júist ontworpen voor het doorlaten van het geluid, maar als het ergens heel druk is, dan kan het zijn dat je iets van de gesprekken tijdens telefoontjes of podcasts mist. Ook je muziek kan nog weleens kort worden weggedrukt. Toegegeven, dan moet het wel héél lawaaierig zijn...

Verder zijn we enthousiast over de geluidskwaliteit van de JBL Soundgear Sense. Het klinkt alsof je een setje persoonlijke speakers met je meedraagt. In vergelijking met traditionele oordoppen lever je iets in op warmte en intimiteit, maar daar staat een muzikaal karakter tegenover dat zich het best laat omschrijven door woorden als subtiel, fijn, open en ontzettend levendig. Vooral de tonen in het midden en de hoogte doen het enorm goed, terwijl de baslaag echt als een soort aanvulling klinkt. Je wordt dus niet overdonderd door de bas, zoals dat het geval kan zijn met andere JBL-producten.

De rol van de app

De app kan invloed hebben op de geluidskwaliteit van de JBL Soundgear Sense. Daarin tref je bijvoorbeeld een equalizer aan. Je kunt kiezen uit vijf vooraf ingestelde opties. Daarbij kun je alsnog meer nadruk leggen op bastonen, maar dan klinkt het geheel al snel wat modderig. Club is over het algemeen geschikt voor veel soorten muziek, maar we hebben het meest genoten van Studio. Die geeft de sound wat ruimtelijkheid mee, en snijdt hier en daar de scherpe randjes ervan af. Mochten de profielen allemaal niet bevallen, dan kun je ook een eigen equalizerlijn instellen.

Verder kun je via de app allerlei andere zaken regelen, en dat is erg handig. Zo kun je snel zien hoe het is gesteld met de accuduur en kun je de functies van de aanraakgevoelige gebieden bekijken en aanpassen. Ook kun je wisselen tussen een audio- en videomodus, en is het zelfs mogelijk de audiobalans aan te passen tussen beide oordoppen. Kortom: de app is echt een fijne aanvulling, ook al is die niet enorm uitgebreid.

JBL Soundgear Sense kopen?

De JBL Soundgear Sense hebben ons tijdens de reviewperiode positief verrast. Ze klinken heel goed, laten zich fijn bedienen en de app is tot slot een echte aanvulling. Het enige nadeel is dat ze mettertijd wat kunnen gaan klemmen, maar dat is ook deels afhankelijk van hoe groot je oren zijn. We erkennen daarnaast dat de oordoppen niet voor iedereen zijn. Maar we willen wel meegeven dat wanneer je op zoek bent naar ‘open oordoppen’, je deze op z’n minst bovenaan je lijstje zou moeten plaatsen. Ze doen namelijk heel goed wat ze horen te doen en zijn ook nog eens relatief betaalbaar.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.