Vrij bewegen en daarbij genieten van muziek of een gesprek voeren zonder het contact met de omgeving te verliezen: bij de meeste hoofdtelefoons en ‘oortjes’ is dat niet of nauwelijks mogelijk. Met een bone-conduction headset kan het wel. Hier lees je hoe het werkt, wat de voor- en nadelen zijn en waar je op moet letten bij de aanschaf.

Binnen het grote aanbod van koptelefoons is er één opvallende subcategorie, en dat is die van de headsets die gebruikmaken van bone-conduction. of in het Nederlands 'bot- of beengeleiding'. Hierbij wordt het geluid van de muziek of het telefoongesprek niet als geluidsgolven het oor in geblazen, maar als mechanische trilling via het juk- of kaakbeen overgedragen. Het oor zelf blijft zelfs helemaal vrij en kan omgevingsgeluid onveranderd waarnemen. Het is alsof je er een extra geluidskanaal bij krijgt.

©Kumiko Hirama

De oren blijven vrij

Gebruik je een bone-conduction headset, dan blijf je dus gewoon horen wat rechtstreeks tegen je wordt gezegd zoals je ook het geluid van een naderende auto onveranderd waarneemt. Dat is behalve handig dus ook gewoon veiliger, en dat geldt zeker voor gebruik in de open lucht, zoals tijdens het sporten. Hardlopers en fietsers met een gewone hoofdtelefoon verliezen het contact met hun omgeving, maar met een bone-conduction hoofdtelefoon blijft dat onveranderd.

Om die reden vinden steeds meer sporters deze techniek interessant genoeg om het mee te nemen bij de aanschaf van een nieuwe hoofdtelefoon. Het gevoel dat een bone-conduction hoofdtelefoon een medisch apparaat is voor specifieke gevallen, is al lang achterhaald. Meekrijgen wat er rondom je gebeurt is echter ook buiten het sporten om interessant, bijvoorbeeld in een kantooromgeving, waar je ook direct contact met de aanwezige collega’s wilt hebben en op de fiets in een drukke stad. 

©Digital Mammoth - stock.adobe.com

Geen kans op gehoorschade

Een andere (heel) belangrijk voordeel is dat een bone-conduction hoofdtelefoon anders dan een reguliere headset of oortjes geen gehoorschade oplevert. Artsen en audiciëns zien vooral het aantal jongeren dat last heeft van lawaaidoofheid of een continu oorsuizen of pieptoon in de oren (tinnitus) de laatste jaren sterk toenemen, vermoedelijk door veelvuldig gebruik (op hoog volume) van hoofdtelefoons en oortjes. Doordat een bone-conduction headset de gewone werking van het oor niet belast, is er hierbij geen risico op gehoorschade.

Podcasts in plaats van muziek

Behalve voordelen zijn er ook nadelen. Doordat een bone-conduction hoofdtelefoon niet ín het oor zit, maar erover- en omheen en daarbij tegen het bot rondom het oor drukt, is het draagcomfort duidelijk anders dan bij een normale hoofdtelefoon of oortjes. Bij gebruik buitenshuis is bone-conduction bovendien gevoeliger voor het ruizen van de wind. Dat maakt bone-conduction dan ook beter geschikt voor films en podcasts dan muziek. Vooral voor (klassieke) muziek met veel wisselingen in volume en toonhoogte is een bone-conduction hoofdtelefoon minder geschikt. Bij zware bassen kan de weergave via de bot- of beengeleiding daarnaast tot een vervelend tintelend gevoel leiden.

Waar moet je op letten bij aanschaf?

Zaken om op te letten zijn draagcomfort, gewicht, batterijduur bij gebruik en in stand-by, opladen via eigen ontwerp stekker (Shokz) of usb, bluetoothversie, het aantal gelijktijdig verbonden apparaten en ook eventuele opslag voor muziek (nodig voor gebruik bij zwemmen). Wat betreft het gebruik zijn belangrijk de algehele kwaliteit van de geluidsweergave, gevoeligheid voor wind, wel of geen microfoon, de microfoonkwaliteit (zeker in drukke omgevingen en bij wind), of de microfoon is geïntegreerd of op een boom zit voor betere plaatsing nabij de mond, spatwater- of zelfs zwemwaterdicht, knoppen voor aannemen van een telefoongesprek, volumeregeling en eventuele andere muziekfuncties. Draag je een bril, een gehoorapparaat of een helm bij het fietsen, test dan zeker voor definitieve aankoop of beide gelijktijdig gedragen of gebruikt kunnen worden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.