Vrij bewegen en daarbij genieten van muziek of een gesprek voeren zonder het contact met de omgeving te verliezen: bij de meeste hoofdtelefoons en ‘oortjes’ is dat niet of nauwelijks mogelijk. Met een bone-conduction headset kan het wel. Hier lees je hoe het werkt, wat de voor- en nadelen zijn en waar je op moet letten bij de aanschaf.

Binnen het grote aanbod van koptelefoons is er één opvallende subcategorie, en dat is die van de headsets die gebruikmaken van bone-conduction. of in het Nederlands 'bot- of beengeleiding'. Hierbij wordt het geluid van de muziek of het telefoongesprek niet als geluidsgolven het oor in geblazen, maar als mechanische trilling via het juk- of kaakbeen overgedragen. Het oor zelf blijft zelfs helemaal vrij en kan omgevingsgeluid onveranderd waarnemen. Het is alsof je er een extra geluidskanaal bij krijgt.

©Kumiko Hirama

De oren blijven vrij

Gebruik je een bone-conduction headset, dan blijf je dus gewoon horen wat rechtstreeks tegen je wordt gezegd zoals je ook het geluid van een naderende auto onveranderd waarneemt. Dat is behalve handig dus ook gewoon veiliger, en dat geldt zeker voor gebruik in de open lucht, zoals tijdens het sporten. Hardlopers en fietsers met een gewone hoofdtelefoon verliezen het contact met hun omgeving, maar met een bone-conduction hoofdtelefoon blijft dat onveranderd.

Om die reden vinden steeds meer sporters deze techniek interessant genoeg om het mee te nemen bij de aanschaf van een nieuwe hoofdtelefoon. Het gevoel dat een bone-conduction hoofdtelefoon een medisch apparaat is voor specifieke gevallen, is al lang achterhaald. Meekrijgen wat er rondom je gebeurt is echter ook buiten het sporten om interessant, bijvoorbeeld in een kantooromgeving, waar je ook direct contact met de aanwezige collega’s wilt hebben en op de fiets in een drukke stad. 

©Digital Mammoth - stock.adobe.com

Geen kans op gehoorschade

Een andere (heel) belangrijk voordeel is dat een bone-conduction hoofdtelefoon anders dan een reguliere headset of oortjes geen gehoorschade oplevert. Artsen en audiciëns zien vooral het aantal jongeren dat last heeft van lawaaidoofheid of een continu oorsuizen of pieptoon in de oren (tinnitus) de laatste jaren sterk toenemen, vermoedelijk door veelvuldig gebruik (op hoog volume) van hoofdtelefoons en oortjes. Doordat een bone-conduction headset de gewone werking van het oor niet belast, is er hierbij geen risico op gehoorschade.

Podcasts in plaats van muziek

Behalve voordelen zijn er ook nadelen. Doordat een bone-conduction hoofdtelefoon niet ín het oor zit, maar erover- en omheen en daarbij tegen het bot rondom het oor drukt, is het draagcomfort duidelijk anders dan bij een normale hoofdtelefoon of oortjes. Bij gebruik buitenshuis is bone-conduction bovendien gevoeliger voor het ruizen van de wind. Dat maakt bone-conduction dan ook beter geschikt voor films en podcasts dan muziek. Vooral voor (klassieke) muziek met veel wisselingen in volume en toonhoogte is een bone-conduction hoofdtelefoon minder geschikt. Bij zware bassen kan de weergave via de bot- of beengeleiding daarnaast tot een vervelend tintelend gevoel leiden.

Waar moet je op letten bij aanschaf?

Zaken om op te letten zijn draagcomfort, gewicht, batterijduur bij gebruik en in stand-by, opladen via eigen ontwerp stekker (Shokz) of usb, bluetoothversie, het aantal gelijktijdig verbonden apparaten en ook eventuele opslag voor muziek (nodig voor gebruik bij zwemmen). Wat betreft het gebruik zijn belangrijk de algehele kwaliteit van de geluidsweergave, gevoeligheid voor wind, wel of geen microfoon, de microfoonkwaliteit (zeker in drukke omgevingen en bij wind), of de microfoon is geïntegreerd of op een boom zit voor betere plaatsing nabij de mond, spatwater- of zelfs zwemwaterdicht, knoppen voor aannemen van een telefoongesprek, volumeregeling en eventuele andere muziekfuncties. Draag je een bril, een gehoorapparaat of een helm bij het fietsen, test dan zeker voor definitieve aankoop of beide gelijktijdig gedragen of gebruikt kunnen worden.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.