ID.nl logo
BeoPlay Portal (2022) – nu ook voor PlayStation en pc
© Reshift Digital
Huis

BeoPlay Portal (2022) – nu ook voor PlayStation en pc

Wanneer je als fabrikant aan komt zetten met een gamingkoptelefoon van bijna 500 euro, zoals Bang & Olufsen doet met de BeoPlay Portal, dan moet deze van goeden huize komen. Aangezien B&O een audiomerk pur sang is, hoef je niet te twijfelen aan de geluidskwaliteit. Maar dat betekent niet dat er geen kanttekeningen zijn.

Vorig jaar bracht Bang & Olufsen (B&O) de BeoPlay Portal op de markt. Dit is een gamingkoptelefoon met het Xbox Wireless-protocol aan boord. Daardoor kun je de headset moeiteloos koppelen aan de Xbox, met een druk op de knop. De headset maakt namelijk gebruik van dezelfde verbinding als de controller, waardoor je geen vertraging hebt via bluetooth en ook geen gedoe hebt met kabels. Nu brengt B&O dezelfde headset uit die je kunt verbinden met de PlayStation 4 of 5 en een pc.

BeoPlay Portal werkt nu net even anders

Omdat de PlayStation geen Xbox is, werkt het koppelen dit keer net even anders. In de doos zitten namelijk twee usb-adapters en een audiokabel. Die laatste is handig zodat je de koptelefoon kunt gebruiken zonder de accu leeg te laten lopen. Je sluit de vernieuwde Portal dan simpelweg aan via de kabel en de audiopoorten op de controller, computer of zelfs Nintendo Switch. Wil je echter draadloos gamen, dan heb je dus de keuze uit twee soorten usb-adapters of bluetooth.

Zo is er een usb-c-adapter die geschikt is voor de PlayStation 5. Installeren is een eitje. Je stopt de usb-c-adapter in de voorkant van de PS5, zet de headset aan en koppelt de headset dan razendsnel. En zolang de adapter voor in de PlayStation zit, laat het systeem alle audio direct via de headset verlopen. 

Wil je dat dit anders is? Haal dan de adapter uit de PlayStation of stel in het hoofdmenu in dat de audio weer via de hdmi-kabel moet verlopen. Een kind kan de was doen.

©PXimport

Veel verbindingsopties

Daarnaast ondersteunt de BeoPlay Portal (2022) bluetooth 5.1. Je kunt hem dus ook bijvoorbeeld draadloos aan je smartphone of computer koppelen. Houd er dan wel rekening mee dat er iets meer vertraging aanwezig kan zijn ten opzichte van de andere opties. De meegeleverde adapters maken verbinding via 2,4 GHz en kennen derhalve minder vertraging dan via bluetooth. En omdat de audiokabel een directe verbinding is, is er helemaal geen vertraging op de lijn aanwezig.

Een toffe feature van de BeoPlay Portal, welke versie je ook in huis haalt, is dual-audio streaming. Je koppelt de koptelefoon dan gelijktijdig aan een pc of PlayStation en mobiel apparaat, en de Portal is dan in staat twee inkomende signalen gelijktijdig doorgang te geven. Zo luister je naar muziek via je mobiel, terwijl je lekker aan het gamen bent. En wanneer je gebeld wordt, dan hoef je dus ook je headset niet af te zetten. Het gesprek wordt dan eveneens via bluetooth naar je oren gestuurd.

©PXimport

Dure headset

De B&O BeoPlay Portal is een dure headset, dus dan mag je ook wel verwachten dat dergelijke zaken goed geregeld zijn. Hoe zit dat precies met de audio? Die is van hoog niveau. De 3d-audiocapaciteiten van de PlayStation 5 komen zeer goed tot hun recht. Zo hoor je beekjes achter je stromen in Horizon: Forbidden West en kun je de geesten en schimmen vanuit elke hoek horen aankomen in Ghostwire: Tokyo. Met een headset als deze reageer je heel snel op wat er allemaal om je heen gebeurt.

De twee 40 mm-drivers, één in elke oorschelp, brengen verder een neutraal en natuurlijk geluidsprofiel naar voren. Dat gaat ten koste van de bas, die – net als in het voorgaande model – niet sterk aanwezig is. Via de gratis B&O-app kun je de audio-ervaring ietwat aanpassen en specifieke gamegenres uitkiezen, maar daarmee ondervangt de fabrikant het probleem niet helemaal. Het belangrijkste aspect, ruimtelijke audio, wordt gelukkig goed overgebracht op de speler.

Equalizer en microfoon

Opvallend is dat de baslaag in muziek wel aanwezig is. Wellicht heeft dat te maken met genres, producties en voorkeuren, maar het zou fijn zijn als bepaalde audio-elementen met iets meer impact overgebracht worden op luisteraars of gamers. Het positieve aan dit verhaal is dat het geluid dus totaal niet bewerkt of vervormd wordt (mits je met je handen van de equalizer uit de app afblijft). Bovendien komen details vanuit de achtergrond – in zowel games als muziek – prachtig naar voren.

Een opvallend element aan deze headset is het gebrek aan een fysieke microfoon. In plaats daarvan presenteert B&O een soort virtuele microfoon die je stem opvangt. Hoewel je goed verstaanbaar bent aan de andere kant, is de audiokwaliteit niet van hoog niveau. 

Dat is jammer, want je wil – zeker gezien de prijs – niet het idee hebben dat je ergens op inlevert tijdens het gebruik. Een fysieke microfoon, die tevens buigzaam is, heeft voorlopig toch nog echt de voorkeur.

©PXimport

Anc, accuduur en bediening

De BeoPlay Portal is een zeldzame headset als het om actieve ruisonderdrukking (active noise cancelling of anc) gaat. Dit model beschikt daar namelijk over, waardoor je in theorie ongestoord moet kunne gamen, zonder geluid van buitenaf. Toegegeven, in vergelijking met bijvoorbeeld de Pulse 3D van Sony hoor je veel minder. Maar in vergelijking met andere, ‘normale’ headsets valt het resultaat ietwat tegen. De anc is dus een fijne extra, maar niet een sterk verkooppunt.

Ten opzichte van de Xbox-versie is er overigens nog één ding anders: de accuduur. Daar waar de Xbox-variant twaalf tot 24 uur meegaat op en volle accu (het verschil met anc aan of uit), gaat de PlayStation-versie negentien tot veertig uur mee. Dat zijn verschillen waar we blij van worden. Want hoe minder vaak je je accessoires hoeft op te laden, hoe beter. Opladen via de usb-c-kabel is overigens geen probleem. Daar ben je ongeveer een uurtje of drie aan kwijt.

Hoewel je de koptelefoon via de app kunt instellen zoals je wil, kun je ook enkele aspecten via het apparaat regelen. Zo zitten er aanraakgevoelige regelaars op de oorschelpen, waarmee je het volume of de balans tussen game-audio en chat regelt. Het is in het begin even wennen en zoeken, maar alles went. Dat neemt niet weg dat de bediening een stuk beter kan. Dat bewees Microsoft op het moment toen de Xbox draadloze headset op de markt kwam, met zijn draaiknoppen op de schelpen.

©PXimport

Bang & Olufsen: BeoPlay Portal (2022) – conclusie

Bijna alles aan de B&O BeoPlay Portal schreeuwt dat we hier te maken hebben met een premium gamingheadset. De koning der premium gamingheadsets, zelfs. We hebben het dan nog niet eens gehad over de bouwkwaliteit en materialen. De oorkussens, die gemaakt zijn van lamsvel met geheugenschuim, blijven lang lekker zitten. Daarnaast zet de hoofdtelefoon weinig druk op het hoofd door de zachte voering aan de binnenkant van de hoofdband. Kortom: zeer comfortabel.

Alle positieve punten wijzen echter niet op een gamingheadset die voor iedereen is. De microfoon is niet optimaal, bijvoorbeeld. En ook het gebrek aan bas geeft soms een wat onverzadigd gevoel mee tijdens het gamen. Daarnaast speelt de prijs natuurlijk parten. 499 euro is net zo duur als de PlayStation 5 met discgleuf, mits je hem in de winkel koopt. Maar als je het geld ervoor over hebt en je bent op zoek naar een echte premium ervaring, dan is de BeoPlay Portal de headset die je zoekt.

De audio-ervaring klinkt puur, natuurlijk en neutraal. En dat is ook wat waard, in een wereld waar veel mensen net iets te goed gaan op die aanwezige baslaag van bijvoorbeeld JBL-headsets. Niet dat JBL-headsets slecht zijn, maar die zijn wel bedoeld voor een ander publiek.

Geef je verder iets om design en comfort en ben je in de markt voor een fijn klinkende headset voor muziek, ook dan is de BeoPlay Portal wat voor jou. Bespaar je toch weer wat geld: je koopt immers maar één product.

Uitstekend
Conclusie

**Adviesprijs** € 499,- **Verbinding** Usb-a, usb-c, 2,4 GHz, bluetooth 5.1, audiokabel **Compatibiliteit** Computers, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox-consoles, Nintendo Switch **RGB-features** Nee **Batterijduur** 19 (met anc) tot 40 (zonder anc) uur **Website** [bang-olufsen.com](https://www.bang-olufsen.com/en/nl/headphones/beoplay-portal)

Plus- en minpunten
  • Neutrale sound
  • Dual-audio streaming
  • Design en bouwkwaliteit
  • Comfort
  • Installatie
  • Baslaag
  • Adapter nodig voor PlayStation
  • Prijs
  • Geen fysieke microfoon
▼ Volgende artikel
Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film
Huis

Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Watch on YouTube

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

▼ Volgende artikel
Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden
© MG | ID.nl
Huis

Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Bij minder dan 20 procent vrije schijfruimte kan Windows in ademnood raken.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Windows toont je de gebruikte schijfruimte per datacategorie.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Met TreeSize vind je snel welke mappen veel ruimte innemen.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De tool Schijfopruiming is ook in Windows 11 nog goed bruikbaar.

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Heel wat programma’s laten sporen na die je wellicht liever opgeruimd ziet.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

Sommige programma’s kun je vanuit het Configuratiescherm verwijderen.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

BCU laat je het verwijderproces van applicaties nauwkeurig sturen.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Op een Windows-pc is vaak veel ‘bloatware’ geïnstalleerd die je wellicht liever kwijt dan rijk bent.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Dubbele bestanden opsporen doe je liever niet helemaal handmatig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Bij acute schijfnood kun je eventueel ook de gemaakte herstelpunten verwijderen.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always


comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Als de nood het hoogst is, is compressie nabij.
Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Je kunt diverse opschoonoperaties bij een tekort aan schijfruimte automatisch laten uitvoeren.