Een pacer of in het Nederlands ‘een haas’, is een hardloper die andere lopers op sleeptouw neemt en helpt hun gedroomde prestatie te halen. Volgens Polar helpen de nieuwe Pacer en Pacer Pro gps-sporthorloges lopers ook echt beter te worden. En beter worden, welke sporter wil dat niet? Daarom hoog tijd voor een uitgebreide test!

De Pacer Pro is net als de iets minder uitgebreide Pacer, een prettig dun en licht sporthorloge dat veel draagcomfort biedt en hierdoor zeker ook geschikt is om ook ’s nachts te dragen. Lopers weten dat je van alleen maar trainen niet beter wordt, rust is minsten zo belangrijk. Goede registratie van de slaap via Sleep Plus Stages levert input voor het herstel na een intensieve training. 

Dit is echter niet het enige dat Polar de sporter biedt. Training Load Pro meet hoe zwaar een training is en geeft inzicht in de belasting, Fuelwise geeft advies voor inname van koolhydraten en vocht tijdens een training terwijl Serene helpt met ademhalingsoefeningen ook weer om bijvoorbeeld de stress te verminderen en herstel te bevorderen. 

Begin je met sporten of wil je eens weten hoe het ervoor staat, dan kun je tussentijds de conditie laten meten via een Polar Fitness Test. Dit kan door te wandelen, fietsen, hard te lopen maar ook gedurende enkele minuten rustig te gaan liggen en de Polar verschillende metingen te laten doen. De uitkomst is een VO2max-waarde die weer als input kan worden gebruikt voor nieuwe trainingen. Beide Polars meten hiervoor de hartslag aan de pols maar zijn ook te combineren met een aparte hartslagsensor of aanvullende fietssensoren. 

©PXimport

Multisport en smart coaching

Alle genoemde trainingsfuncties zitten standaard in elke Polar en zijn niet uniek voor de Pacer Pro noch de Pacer. En het mysterie wordt nog groter, want een reden dat Polar deze beide horloges ‘echte’ hardloophorloge noemt is er even min. Heel het standaard palet aan sportieve en recreatieve activiteiten wordt ondersteund, van wandelen, hiken, fietsen en mountainbiken tot SUP-pen en Padel en zelfs multisports zoals triathlon worden ondersteund. 

Je kunt er veel meer mee dan alleen hardlopen en dat is een grote plus die voor echter steeds meer merken geldt, sporthorloges geschikt voor maar één sport komen steeds minder voor. 

©PXimport

Via FitSpark biedt Polar dagelijks kant-en-klare trainingsadviezen afgestemd op de conditie, eerdere trainingen en het herstel tijdens de nacht. Ook is het mogelijk met een persoonlijke trainer op afstand te werken via Polar Coach.

Via dit online platform bieden coaches zich aan om op basis van jouw trainingsresultaten trainingen op maat voor te schrijven. Het is vergelijkbaar met TrainingsPeaks waarmee net als met Strava en Komoot zich eenvoudig laat verbinden, maar helaas is de synchronisatie tussen de platformen bij Polar beperkt tot het uploaden van de trainingsresultaten.

Trainingen die door de coach worden klaargezet worden anders dan bij Garmin niet ook gedownload en met de Polar sporthorloges gesynchroniseerd, deze moeten handmatig worden ingevoerd via Polar Flow.  

©PXimport

©PXimport

Polar Flow

De synchronisatie van geplande en voltooide trainingen evenals spontane fietstochtjes of wandelingen, gebeurt via Polar Flow. Dit is de combinatie van een website en apps voor iOS en Android zoals eigenlijk alle merken sporthorloges die inmiddels wel biedt. Door regelmatig het gps-sporthorloge met de smartphone te verbinden blijven alle gegeven gesynchroniseerd en kun je bijvoorbeeld een training plannen via de website en dan uitvoeren volgens de aanwijzingen op de Pacer of Pacer Pro. 

Afhankelijk van de benodigde functie is het wel handiger dit via de app of de site te doen. Een training aanmaken met verschillende losse en repeterende intervallen is op de Pacer zelf niet te doen, in de app beperkt tot twee intervallen terwijl je online eindeloos intervallen kunt toevoegen, variëren en gemakkelijk herhalen. Flow is en blijft een prima onderdeel van het aanbod van Polar dat de koper van een van haar sporthorloges bovendien gratis kan gebruiken. 

©CIDimport

©CIDimport

Knoppen, geen touch

De kunststof behuizing van de Pacer en Pacer Pro zijn beide 45 x 45 millimeter groot en 11 millimeter dik. Het gewicht is 40 gram. Het door een relatief brede rand omgeven MIP (memory-in-pixel) scherm heeft een diameter van 30 mm en een resolutie van 240 x 240 pixels. Het kleurenscherm is always-on en prima afleesbaar ook bij zonnelicht maar is wel minder mooi dan OLED-schermen op duurdere modellen. Beide modellen zijn voorzien van sterk Gorilla-glas dat echter bij een te krappe bocht langs het aanrecht in de keuken toch een flinke kras opliep.

Modellen met nog harde saphier-glas heeft Polar niet. De Pacer en Pacer Pro laten zich via de vijf knoppen aan de zijkant van de behuizing bedienen, touchbediening via het scherm ontbreekt. De knoppen zijn echter prima te gebruiken en bovendien is de software van Polar relatief eenvoudig en daarmee is elke functie met een paar keer drukken op een van de knoppen te bereiken. 

Bij gebruik als horloge gaan beide modellen tot een week mee zonder opladen, bij actief gps-gebruik meer dan een dag. Om onduidelijke reden heeft Polar een nieuwe aansluiting voor de oplader ontwikkeld die echter niet beter is dan de vorige terwijl die wel degelijk voor verbetering vatbaar was. Een gemiste kans. 

©CIDimport

Routebegeleiding

Het belangrijkste verschil tussen de Pacer Pro en de goedkopere Pacer, is de mogelijkheid tot het volgen van een route. Polar gebruikt hiervoor Komoot, waar sporters onderling routes delen maar dat ook de mogelijkheid biedt zelf een route te maken van de ene plaats naar de andere met eventueel nog tussenliggende locaties. Zo’n route laat zich vervolgens via de Polar Flow-website en daarna Flow-app synchroniseren met de Pacer Pro.

Onderweg toont de Pacer Pro de richting en het verloop van de route evenals de afstand tot de volgende verandering van richting. Van echt navigeren is geen sprake en ook beschikt de Pacer Pro niet over eigen kaartmateriaal. Toch valt het in het gebruik niet tegen en is het voor het voltooien van een wandeling of training voldoende ook omdat wanneer onverhoopt de route wordt verlaten, de Pacer Pro wel aangeeft in welke richting de route weer gevonden kan worden. Een gratis Komoot-account is hiervoor voldoende. 

 Een ander verschil tussen de Pacer en de Pacer Pro is dat de laatste over een barometrische hoogtemeter beschikt inclusief een Hill Splitter-functie waarmee stijgen en dalen automatisch wordt gedetecteerd. 

©CIDimport

Beter worden?

Of je met een Pacer of Pacer Pro echt een betere sporter wordt, ligt aan meer factoren dan het horloge. Dat de services voor registratie van resultaten, tests en planning van nieuwe trainingen daarbij kunnen helpen is evident maar hangt sterk af van de eigen inzet van de loper. Jammer is bovendien dat aanwijzingen tijdens het sporten ontbreken. Rondetijden en gemiddelden kunnen alleen worden afgelezen zoals de overgang naar een volgende interval alleen via een trilling aan de pols wordt kenbaar gemaakt, gesproken aanwijzingen en tijden zoals de duurdere modellen die wel bieden worden gemist. 

Wat ook ontbreekt ten opzichte van de duurdere Polar-modellen zijn een aanraakscherm, een kompas en de Polar Recovery Pro service voor nog meer inzicht in het herstel na een training, ook een betaalfunctie zoals Garmin Pay zou de Pacer en Pacer Pro net even boven de concurrentie uittillen.

Lees ook:Helpt een smartwatch je gezonder te leven?

Conclusie

Met de Pacer en Pacer Pro introduceert Polar binnen korte tijd opnieuw twee nieuwe modellen gps-sporthorloges. Dat het bovendien deze twee nieuwe modellen aanprijst als horloges voor hardlopers is opvallend omdat beide gewoon multisport-sporthorloges zijn en juist dan wel meer bieden dan vergelijkbare concurrerende modellen en merken. 

Als hardloophorloges doen ze dat niet of veel minder. En dat geldt toch al, de Pacer en Pacer Pro doen vooral de andere Polar-modellen concurrentie aan en de Pacer op zijn beurt weer de honderd euro duurdere Pro, de verschillen zijn zeer klein. Dit maakt de Polar Pacer en Pacer Pro vooral aantrekkelijke upgrades voor sporters die toe zijn aan een nieuw sporthorloge en die toch al de Polar-services gebruiken. 

Wordt dit je eerste sporthorloge dan is het verstandig voor aanschaf in elk geval goed ook de Garmin-modellen in de Forerunner 255 te bekijken.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.