Een pacer of in het Nederlands ‘een haas’, is een hardloper die andere lopers op sleeptouw neemt en helpt hun gedroomde prestatie te halen. Volgens Polar helpen de nieuwe Pacer en Pacer Pro gps-sporthorloges lopers ook echt beter te worden. En beter worden, welke sporter wil dat niet? Daarom hoog tijd voor een uitgebreide test!

De Pacer Pro is net als de iets minder uitgebreide Pacer, een prettig dun en licht sporthorloge dat veel draagcomfort biedt en hierdoor zeker ook geschikt is om ook ’s nachts te dragen. Lopers weten dat je van alleen maar trainen niet beter wordt, rust is minsten zo belangrijk. Goede registratie van de slaap via Sleep Plus Stages levert input voor het herstel na een intensieve training. 

Dit is echter niet het enige dat Polar de sporter biedt. Training Load Pro meet hoe zwaar een training is en geeft inzicht in de belasting, Fuelwise geeft advies voor inname van koolhydraten en vocht tijdens een training terwijl Serene helpt met ademhalingsoefeningen ook weer om bijvoorbeeld de stress te verminderen en herstel te bevorderen. 

Begin je met sporten of wil je eens weten hoe het ervoor staat, dan kun je tussentijds de conditie laten meten via een Polar Fitness Test. Dit kan door te wandelen, fietsen, hard te lopen maar ook gedurende enkele minuten rustig te gaan liggen en de Polar verschillende metingen te laten doen. De uitkomst is een VO2max-waarde die weer als input kan worden gebruikt voor nieuwe trainingen. Beide Polars meten hiervoor de hartslag aan de pols maar zijn ook te combineren met een aparte hartslagsensor of aanvullende fietssensoren. 

©PXimport

Multisport en smart coaching

Alle genoemde trainingsfuncties zitten standaard in elke Polar en zijn niet uniek voor de Pacer Pro noch de Pacer. En het mysterie wordt nog groter, want een reden dat Polar deze beide horloges ‘echte’ hardloophorloge noemt is er even min. Heel het standaard palet aan sportieve en recreatieve activiteiten wordt ondersteund, van wandelen, hiken, fietsen en mountainbiken tot SUP-pen en Padel en zelfs multisports zoals triathlon worden ondersteund. 

Je kunt er veel meer mee dan alleen hardlopen en dat is een grote plus die voor echter steeds meer merken geldt, sporthorloges geschikt voor maar één sport komen steeds minder voor. 

©PXimport

Via FitSpark biedt Polar dagelijks kant-en-klare trainingsadviezen afgestemd op de conditie, eerdere trainingen en het herstel tijdens de nacht. Ook is het mogelijk met een persoonlijke trainer op afstand te werken via Polar Coach.

Via dit online platform bieden coaches zich aan om op basis van jouw trainingsresultaten trainingen op maat voor te schrijven. Het is vergelijkbaar met TrainingsPeaks waarmee net als met Strava en Komoot zich eenvoudig laat verbinden, maar helaas is de synchronisatie tussen de platformen bij Polar beperkt tot het uploaden van de trainingsresultaten.

Trainingen die door de coach worden klaargezet worden anders dan bij Garmin niet ook gedownload en met de Polar sporthorloges gesynchroniseerd, deze moeten handmatig worden ingevoerd via Polar Flow.  

©PXimport

©PXimport

Polar Flow

De synchronisatie van geplande en voltooide trainingen evenals spontane fietstochtjes of wandelingen, gebeurt via Polar Flow. Dit is de combinatie van een website en apps voor iOS en Android zoals eigenlijk alle merken sporthorloges die inmiddels wel biedt. Door regelmatig het gps-sporthorloge met de smartphone te verbinden blijven alle gegeven gesynchroniseerd en kun je bijvoorbeeld een training plannen via de website en dan uitvoeren volgens de aanwijzingen op de Pacer of Pacer Pro. 

Afhankelijk van de benodigde functie is het wel handiger dit via de app of de site te doen. Een training aanmaken met verschillende losse en repeterende intervallen is op de Pacer zelf niet te doen, in de app beperkt tot twee intervallen terwijl je online eindeloos intervallen kunt toevoegen, variëren en gemakkelijk herhalen. Flow is en blijft een prima onderdeel van het aanbod van Polar dat de koper van een van haar sporthorloges bovendien gratis kan gebruiken. 

©CIDimport

©CIDimport

Knoppen, geen touch

De kunststof behuizing van de Pacer en Pacer Pro zijn beide 45 x 45 millimeter groot en 11 millimeter dik. Het gewicht is 40 gram. Het door een relatief brede rand omgeven MIP (memory-in-pixel) scherm heeft een diameter van 30 mm en een resolutie van 240 x 240 pixels. Het kleurenscherm is always-on en prima afleesbaar ook bij zonnelicht maar is wel minder mooi dan OLED-schermen op duurdere modellen. Beide modellen zijn voorzien van sterk Gorilla-glas dat echter bij een te krappe bocht langs het aanrecht in de keuken toch een flinke kras opliep.

Modellen met nog harde saphier-glas heeft Polar niet. De Pacer en Pacer Pro laten zich via de vijf knoppen aan de zijkant van de behuizing bedienen, touchbediening via het scherm ontbreekt. De knoppen zijn echter prima te gebruiken en bovendien is de software van Polar relatief eenvoudig en daarmee is elke functie met een paar keer drukken op een van de knoppen te bereiken. 

Bij gebruik als horloge gaan beide modellen tot een week mee zonder opladen, bij actief gps-gebruik meer dan een dag. Om onduidelijke reden heeft Polar een nieuwe aansluiting voor de oplader ontwikkeld die echter niet beter is dan de vorige terwijl die wel degelijk voor verbetering vatbaar was. Een gemiste kans. 

©CIDimport

Routebegeleiding

Het belangrijkste verschil tussen de Pacer Pro en de goedkopere Pacer, is de mogelijkheid tot het volgen van een route. Polar gebruikt hiervoor Komoot, waar sporters onderling routes delen maar dat ook de mogelijkheid biedt zelf een route te maken van de ene plaats naar de andere met eventueel nog tussenliggende locaties. Zo’n route laat zich vervolgens via de Polar Flow-website en daarna Flow-app synchroniseren met de Pacer Pro.

Onderweg toont de Pacer Pro de richting en het verloop van de route evenals de afstand tot de volgende verandering van richting. Van echt navigeren is geen sprake en ook beschikt de Pacer Pro niet over eigen kaartmateriaal. Toch valt het in het gebruik niet tegen en is het voor het voltooien van een wandeling of training voldoende ook omdat wanneer onverhoopt de route wordt verlaten, de Pacer Pro wel aangeeft in welke richting de route weer gevonden kan worden. Een gratis Komoot-account is hiervoor voldoende. 

 Een ander verschil tussen de Pacer en de Pacer Pro is dat de laatste over een barometrische hoogtemeter beschikt inclusief een Hill Splitter-functie waarmee stijgen en dalen automatisch wordt gedetecteerd. 

©CIDimport

Beter worden?

Of je met een Pacer of Pacer Pro echt een betere sporter wordt, ligt aan meer factoren dan het horloge. Dat de services voor registratie van resultaten, tests en planning van nieuwe trainingen daarbij kunnen helpen is evident maar hangt sterk af van de eigen inzet van de loper. Jammer is bovendien dat aanwijzingen tijdens het sporten ontbreken. Rondetijden en gemiddelden kunnen alleen worden afgelezen zoals de overgang naar een volgende interval alleen via een trilling aan de pols wordt kenbaar gemaakt, gesproken aanwijzingen en tijden zoals de duurdere modellen die wel bieden worden gemist. 

Wat ook ontbreekt ten opzichte van de duurdere Polar-modellen zijn een aanraakscherm, een kompas en de Polar Recovery Pro service voor nog meer inzicht in het herstel na een training, ook een betaalfunctie zoals Garmin Pay zou de Pacer en Pacer Pro net even boven de concurrentie uittillen.

Lees ook:Helpt een smartwatch je gezonder te leven?

Conclusie

Met de Pacer en Pacer Pro introduceert Polar binnen korte tijd opnieuw twee nieuwe modellen gps-sporthorloges. Dat het bovendien deze twee nieuwe modellen aanprijst als horloges voor hardlopers is opvallend omdat beide gewoon multisport-sporthorloges zijn en juist dan wel meer bieden dan vergelijkbare concurrerende modellen en merken. 

Als hardloophorloges doen ze dat niet of veel minder. En dat geldt toch al, de Pacer en Pacer Pro doen vooral de andere Polar-modellen concurrentie aan en de Pacer op zijn beurt weer de honderd euro duurdere Pro, de verschillen zijn zeer klein. Dit maakt de Polar Pacer en Pacer Pro vooral aantrekkelijke upgrades voor sporters die toe zijn aan een nieuw sporthorloge en die toch al de Polar-services gebruiken. 

Wordt dit je eerste sporthorloge dan is het verstandig voor aanschaf in elk geval goed ook de Garmin-modellen in de Forerunner 255 te bekijken.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.