'Slim' is tegenwoordig helemaal hip. Terwijl we in dit digitale tijdperk nergens meer van opkijken, stellen de nieuwste trends in wearable technology je zeker niet teleur. Zet je schrap voor een rondje langs de nieuwste gadgets en snufjes die je binnenkort om je vinger, pols of zelfs voor je ogen kunt dragen.

Smart ring

Een smart ring is een kleine, draagbare gadget die je als een ring om je vinger draagt. Het werkt als een slimme wearable waarmee je verschillende gezondheids- en activiteitsgegevens kunt meten. Ze zijn handig vanwege hun compacte ontwerp en bieden vergelijkbare functies als smartwatches, maar dan in de vorm van een ring. Smart rings hebben verschillende functies, afhankelijk van het model en de fabrikant. Ze kunnen biometrische gegevens meten, zoals hartslag, slaappatronen, activiteiten, calorieverbranding en soms zelfs stressniveaus.

De ontwikkeling van smart rings gaat gestaag vooruit, waarbij fabrikanten steeds meer functionaliteit toevoegen, zoals waterdichtheid, contactloze betalingen en integratie met andere slimme apparaten. Deze slimme ringen verschillen enorm, maar de meeste bevatten een NFC (Near Field Communication) chip of bluetooth om te verbinden met een smartphone. Zo kun je belangrijke gezondheidsgegevens gemakkelijk uitlezen via de bijbehorende app op je telefoon.

Er zijn inmiddels als verschillende smart rings die je kunt kopen, waaronder de Oura Ring 3, Circular Ring en Hecere NFC Ring. Al is het in Nederland nog best moeilijk om eraan te komen. 

Kleding om stress te verminderen

Stress verminderen kan behoorlijk lastig zijn. Hoe chill zou het zijn als je daarvoor alleen speciale kleding hoeft te dragen? Binnenkort kan het! Holst Centre werkt samen met fashion tech-designer Pauline van Dongen aan kleding die stress kan verlagen. Het eerste resultaat, het MYSA relax-shirt, is uitgerust met sensoren en vibratiemotoren om dragers te helpen regelmatig te ontspannen met ademhalingsoefeningen. Dit innovatieve shirt draagt bij aan een gezonder en fitter leven.

Holst Centre focust zich op innovatie en ontwikkelt datagedreven producten om wereldwijde uitdagingen aan te pakken. Het MYSA-shirt is ontworpen voor dagelijks gebruik en meet het stressniveau van diegene dit het shirt draagt. Het gebruikt digitalisering en kunstmatige intelligentie om deze gegevens te vertalen naar begrijpelijke feedback. Het shirt herinnert dragers eraan regelmatig te pauzeren en begeleidt hen bij kalmerende ademhalingsoefeningen door middel van vibraties.

Dit slimme shirt vergroot het lichaamsbewustzijn en ondersteunt een gezonde levensstijl. Het kan zelfstandig worden gebruikt of als aanvulling dienen op bestaande wearables en meditatie-apps. Hoewel het product momenteel nog wordt getest, streeft het bedrijf ernaar om het over vijf jaar wereldwijd beschikbaar te maken, in de hoop het stressniveau wereldwijd te kunnen verlagen.

©sitthiphong - stock.adobe.com

Smartwatches met kunstmatige intelligentie 

De kans is groot dat jij op dit moment een smartwatch draagt. Deze slimme horloges zijn mégapopulair. Je kunt er onder meer berichten op binnen krijgen, je fitnessactiviteiten op bijhouden en je hartslag mee meten. En vooral dat laatste vinden artsen en wetenschappers interessant. 

In 2023 is namelijk een onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt dat dat een smartwatch door middel van kunstmatige intelligentie (AI) kan helpen bij het ontdekken van een hartprobleem, genaamd idiopathische ventriculaire tachycardie (VT). Blijkbaar meldde een 55-jarige man zich in het ziekenhuis omdat zijn hart sneller klopte dan normaal. Zijn slimme horloge had een hartslag van 164 slagen per minuut opgemerkt en ook een vreemde (onregelmatige) hartslag. De artsen ontdekten later dat hij VT had. 

Kortom: slimme horloges kunnen in de toekomst goed helpen bij het ontdekken van hartproblemen. Uiteraard is meer onderzoek nodig om zeker te zijn dat deze horloges betrouwbaar genoeg zijn.

Ray-Ban | Meta slimme bril

Hoewel de eerste versie van de slimme bril van Meta en Ray-Ban geen succes was, komen ze toch met een nieuwe opvolger. De Ray-Ban | Meta Slimme Bril is flink opgekrikt in audio- en videoprestaties. Hij heeft verbeterde speakers, vijf (!) microfoons en een ultrabrede 12 MP-fotocamera die ook HD-video's van maximaal een minuut kan opnemen. Daarnaast is de bril nu lichter, waterbestendig en heeft hij een vernieuwd touchpad met een handsfree Meta AI-assistent.

De bedrijven hebben hard gewerkt om problemen zoals korte batterijduur en slechte connectiviteit van de eerste versie aan te pakken. Nu beloven ze een batterijduur van zes uur en komen ze met een etui die als powerbank werkt. Ook de connectiviteit is verbeterd met wifi 6 en bluetooth 5.3. Deze slimme bril zal in 150 kleur- en lenscombinaties verkrijgbaar zijn. Ook als je wat slechter zicht hebt, kun je deze bril gebruiken. De glazen in deze bril kun je namelijk op sterkte laten maken. Je kunt hem in diverse landen alvast bestellen voor 299 dollar, maar wanneer hij naar Nederland komt is nog niet bekend.

©Kaspars Grinvalds - stock.adobe.com

Apple Vision Pro

Ook Apple staat op het punt de deuren te openen naar een futuristisch tijdperk van technologische verkenning. In het voorjaar van 2024 komen zij met de release van de Apple Vision Pro. Het is headset vol sensoren, camera’s en microfoons waardoor het een vernieuwde versie is van een AR/VR-bril. VR en AR verschillen in hun benadering van de gebruikerservaring: VR dompelt gebruikers onder in een volledig andere wereld, terwijl AR virtuele elementen toevoegt aan de werkelijke omgeving van de gebruiker. Met de Vision Pro ervaar je dus een combinatie van deze technologieën. 

Wat zo bijzonder is aan de Vision Pro is dat er geen controller bij nodig is. In plaats daarvan gebruik je je ogen, handen en stem. Eyetracking-sensors registreren waar je naar kijkt, terwijl het selecteren of manipuleren van objecten wordt uitgevoerd via handgebaren, aangezien de camera's ook je handbewegingen volgen.

Deze futuristische bril zal eerst in de VS worden gelanceerd, met plannen om later andere landen te betreden, maar er is nog geen exacte tijdlijn bekendgemaakt voor die uitrol. Aan deze headset hangt overigens wel een behoorlijk prijskaartje. De Vision Pro heeft een prijs van 3499 dollar. 

Lees meer over de Apple Vision Pro: Apple Vision Pro onthuld, samen met visionOS

©Apple

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.