Een middagje in de sportschool of een lekker rondje rennen na het eten is heerlijk, maar sporten wordt pas écht leuk als je je af en toe inschrijft voor een officieel evenement. Dat doet wonderen voor je motivatie, je kunt al je vrienden optrommelen en het is natuurlijk ook nog eens supergezond. Elk jaar zijn er talloze evenementen waaraan je kunt meedoen, en in dit artikel zetten we de leukste voor je op een rij.

In dit artikel laten we je zien aan welke sportevenementen je allemaal kunt meedoen. Daarnaast geven we je tips over je voorbereiding, zowel in de maanden en weken voorafgaand aan het evenement als op de dag zelf.

Lees ook: De beste sport- en beweegapps voor een gezonde leefstijl

Mud Masters

Voor sportievelingen die niet terugdeinzen voor een beetje modder is Mud Masters het perfecte evenement. Mud Masters bestaat inmiddels ruim tien jaar, en het is een van de bekendste evenementen van Nederland. Het is een obstacle course, waarbij je niet alleen moet hardlopen, maar ook over objecten moet klimmen, eronderdoor moet kruipen, en ervan af moet springen. Geen normaal hardlooprondje, dus, maar een heuse obstakelrun die het uiterste van je kracht én je conditie vergt. En dat allemaal in de grootste modderpoelen van het land. Doe oude sportkleding aan, want schoon en droog aan de finish komen zit er absoluut niet in.

Mud Masters wordt door het jaar heen op verschillende plekken in Nederland en Duitsland gehouden, bij ons in de Haarlemmermeer (in juni) en in Biddinghuizen (in september). Je kunt kiezen tussen verschillende afstanden. De prijzen voor deelname stijgen naarmate de events dichterbij komen, dus snel aanmelden levert je een flink voordeel op.

Stadsmarathons

Stadsmarathons zijn immens populair. Bij professionals, waar er gestreden wordt om prijzen en records, maar óók bij amateurs. Rotterdam is een van de populairste marathons van Nederland. Het evenement is inmiddels alweer aan z’n 42e editie toe, en het wordt alleen maar groter. Het parcours leidt over markante hotspots als de Erasmusbrug, dwars door het centrum, en natuurlijk de finish op de Coolsingel. Andere bekende stadsmarathons in Nederland worden gehouden in Amsterdam en Eindhoven.

©IgorVitomirov

De marathon van Rotterdam wordt op 15 en 16 april gehouden, en inschrijven kan nog steeds. Meedoen aan de marathon kost iets meer dan 100 euro, maar kortere afstanden zijn goedkoper. Het is pittig, maar we beloven dat je het je je leven lang herinnert. 

Egmond-Pier-Egmond

Mountainbikers kunnen aan hun trekken komen bij de bekendste strandrace van het land: Egmond-Pier-Egmond. Met een mountainbike rijd je vanuit de Noord-Hollandse badplaats Egmond over het strand richting het zuiden. Bij Wijk aan Zee draai je om, fiets je een stukje door de steile duinen en draai je het strand weer op voor de terugweg, tot je 38 kilometer later op de boulevard van Egmond over de finish rolt. Beuken tegen de wind in, door het mulle zand, en keihard met de wind in de rug weer terug, dat is wat je te wachten staat. Een loodzware tocht, maar wel eentje die prachtig op je sport-cv staat.

©Bastiaan Schuit - stock.adobe.com

Egmond-Pier-Egmond wordt in januari gehouden, dus inschrijven is op dit moment niet meer mogelijk, maar houd de website in de gaten, want het is een evenement dat je zeker een keer in je leven gedaan wil hebben. 

Triatlons

Een triatlon is bij uitstek een goed evenement voor allrounders. Een triatlon bestaat uit drie onderdelen: zwemmen, fietsen, en hardlopen. Op veel plekken in Nederland worden triatlons gehouden, voor professionals, maar ook voor amateurs. Het geeft een immens gevoel van voldoening als je uit het water klimt, op de racefiets springt, en vervolgens te voet over de finish komt.

Het leuke aan triatlons is dat je ze ook samen kunt doen, als een estafette. Vorm een groepje van drie, en de een kan zwemmen, waarna de ander het fietsgedeelte voor zijn of haar rekening neemt, en de laatste de hardloopschoenen aantrekt. Zo is het net wat minder zwaar, maar wel ontzettend leuk om te doen. 

Amstel Gold Race

De Amstel Gold Race is de enige echte wielerklassieker die Nederland rijk is. De tourversie is ontzettend populair bij amateurwielrenners, of je nu dagelijks op de racefiets zit of slechts af en toe een rondje rijdt. Het parcours voert door het heuvelachtige landschap van Zuid-Limburg. Neem je klimmersbenen mee, want je rijdt over wereldberoemde heuvels als de Eyserbosweg, de Bemelerberg, de Keutenberg en natuurlijk de Cauberg. Zelfs de profs komen afgepeigerd aan de finish, dus bereid je voor op een zware koers. Tijdens de volledige versie overwin je maar liefst 3000 hoogtemeters!

©Duncan Andison

Inschrijven voor dit jaar zit er helaas niet meer in, al kun je je nog wel aanmelden als reserve. Toch is het het zeker waard om ‘m op je lijst te zetten voor 2024. Houd je agenda voor halverwege april dus nog even vrij, want of je nu de korte editie van 65 kilometer of het volledige, 240 kilometer lange parcours gaat afwerken, het is het wachten zeker waard. 

Voorbereidingen

Ga je meedoen met een groot evenement? Dan moet je je natuurlijk wel goed voorbereiden. Zorg in eerste instantie dat je materiaal op orde is, of het nu gaat om een paar hardloopschoenen of een volledige racefiets. Trainen is natuurlijk ook ontzettend belangrijk, want welke afstand je ook kiest, je wil natuurlijk wel (heelhuids) aan de finish komen.

Iets waar je misschien minder snel aan denkt, is het vervoer. Grote evenementen zijn drukbezocht, en parkeren in de binnenstad van Rotterdam tijdens het marathonweekend is niet te doen. Kies dus als het even kan voor het openbaar vervoer, of zorg ervoor dat je wordt afgezet en weer opgehaald.

Ook niet vergeten: zorg voor voldoende voeding. Vaak krijg je tijdens een toertocht bij een materiaalpost de mogelijkheid om wat fruit naar binnen te werken, maar zorg dat je altijd genoeg eten bij je hebt.

Het is ook handig om wat te investeren in goede meetapparatuur. Een sporthorloge, een fietscomputer of een hartslagmeter zijn prettig om bij je te hebben als je gaat sporten, en al helemaal als je een evenement gaat doen. Extra bijkomstigheid is dat je jezelf kunt vergelijken met andere deelnemers, vrienden en bekenden.

Als je nog meer voorpret wilt, kun je ervoor kiezen om een online community te zoeken voor jouw specifieke sport of evenement. In zo’n community praten mensen met elkaar over een bepaald onderwerp. Je kunt er tips vinden voor betere trainingen, vragen stellen en inspiratie opdoen. Een fijne app daarvoor is bijvoorbeeld Garmin Connect (Android/iOS), waar je trainingsschema’s kunt vinden en challenges kunt doen, maar zo zijn er tal van voorbeelden. Kwestie van even zoeken!

Tot slot is het ook fijn om te weten wat je kunt verwachten van het parcours. Evenementen op de openbare weg geven je vaak vooraf de mogelijkheid een GPS-bestand met de route te downloaden, zodat je die alvast even kunt bestuderen, of zelfs stukjes ervan kunt gaan verkennen. Zo weet je een beetje waar je aan toe bent en kom je niet voor verrassingen te staan.

☝ Handig. 👇 Ook handig

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.