Met een stappenteller tel je – jawel – het aantal stappen dat je zet tijdens een wandeling. Sinds we hebben bedacht dat het gezond is om 10.000 stappen per dag te zetten, maken mensen daar een ware sport van. En daarbij is het zelf tellen dus gelukkig niet nodig.

Stappentellers bestaan alweer een tijdje. Waarschijnlijk al sinds de mens ‘tijd over’ had en iets met z’n vrije tijd moest doen. Het aantal gezette stappen vertelt namelijk iets over een verrichte sportieve prestatie. In dat opzicht kan het een competitief hulpmiddel zijn. Tegenwoordig is het meer een gezondheidstool geworden. Zo zou het bijvoorbeeld gezond zijn om elke dag 10.000 stappen te zetten. Om dat te getal te behalen (en te controleren) is een teller onontbeerlijk.

Ook lezen: Review Huawei Band 7

Een stappenteller is in z’n eenvoudigste vorm een mechanisch apparaatje, maar die zijn inmiddels volledig verdrongen door elektronische varianten die vaak nota bene goedkoper zijn. Bovendien beschikt het grootste deel ervan over extra functies, waaronder bijvoorbeeld het omzetten van stappen naar afgelegde kilometers en (of) verbrande calorieën. De smartphone en smartwatch zijn inmiddels geduchte concurrenten voor stappentellers geworden.

Hou het simpel: de pure stappenteller

Hoewel je er soms even naar moet zoeken, bestaan ze nog altijd: pure stappentellers zonder verdere poespas. Voorzien van een aan-uitknop en een resetknop doen ze hun ding. Deze basismodellen zijn ideaal voor mensen die geen feeling hebben voor de meer complexe gadgets die tegenwoordig in de winkels liggen. Je hoeft er geen pagina’s dikke handleiding voor door te spitten, geen gedoe met allerlei menu-opties en meer. Gewoon: reset indrukken om de teller op nul te zetten en lopen maar. Aan het eind van de wandeling zie je het aantal getelde stappen op het display van de teller. Niks meer, niks minder. Als dat voldoende is voor jou, dan zit je met zo’n ding prima. Om er eentje te vinden, kun je eens in de schappen van bijvoorbeeld de Action kijken, terwijl grote sportshops ze wellicht ook in het assortiment hebben. En anders wordt het even online zoeken.

©Nikola Bilic

Afstand en calorieën

De meeste basic stappentellers die anno nu verkrijgbaar zijn, bieden standaard meer dan alleen het tellen van stappen. Niet zo vreemd, want een basis-stappenteller is met een paar regels programmacode wel heel simpel uit te breiden zonder dat zoiets extra productiekosten met zich meebrengt. En met die extra’s doelen we dan op de eerder genoemde omrekenfuncties: van stappen naar kilometers en/of calorieën.

Kies je een net iets uitgebreider apparaat en heb je wat minder feeling voor techniek, check dan vóór aanschaf eerst of het beoogde exemplaar voor jou relatief eenvoudig te bedienen is. Zo ja, dan kun je van dit soort stappentellers jaren plezier hebben. Extra voordeel van de basic stappentellers is verder dat ze heel lang meegaan op een klein knoopcelletje, net zoals een digitaal horloge.

Op zoek naar een stappenteller? Hier vind je de beste modellen op een rij!

Sporthorloge ofwel activity tracker

De jongere generaties sportievelingen kan z’n hart ophalen aan een berg van sportgadgets. De standaard stappenteller is daarvan slechts een van de vele onderdelen. Meest praktische is een horlogeachtige vorm die je om de pols draagt, bekend onder de naam sporthorloge, fitnesstracker of activity tracker. Behalve stappen tellen zitten daar alle genoemde omrekenfuncties in, plus vaak ook nog een hartslagmeter, wat het plaatje helemaal compleet maakt.

Meer geavanceerde sporthorloges beschikken ook nog over een gps-ontvanger. Handig, want daarmee kun je achteraf niet alleen je afgelegde route achterhalen, maar ook tot op de meter nauwkeurig je afgelegde afstand. Veel nauwkeuriger dan wat de stappenteller kan, want die baseert de afstand op de lengte van een gemiddelde stap.

©PXimport

Koppelen aan app op je smartphone

Extra voordeel van sporthorloges is dat ze vaak draadloos aan de smartphone te koppelen zijn. Voor de meeste bekende merken (laat bij voorkeur de Chinese grabbelton-exemplaren links liggen als je echt plezier van je klokje wilt hebben) staat een app klaar waarmee nog veel meer mogelijk is, inclusief het loggen van prestaties. Daardoor kun je niet alleen terugkijken of je bepaalde doelen hebt gehaald, maar ook de vooruitgang van je conditie en afgelegde afstanden bijhouden.

Hét voordeel van zo’n horloge is dat je je smartphone tijdens het lopen, joggen enzovoort in principe thuis kunt laten. Handig, want in sportkleding zit dat apparaat toch vaak een beetje in de weg. Bij thuiskomst koppel je sporthorloge en smartphone weer met elkaar om data over te hevelen.

Smartphone heeft alles al aan boord

Ben je meer een gewone wandelaar en geen jogger of hardloper? Dan heb je eigenlijk helemaal geen losse stappentellers en sporthorloges meer nodig. Als je over een moderne smartphone beschikt, is de kans groot dat daar een ‘gezondheidsmodule’ in is verwerkt. Zelfs als je daar nog nooit naar hebt gekeken, houdt dit onderdeel op de achtergrond je dagelijkse bezigheden in de gaten, waarbij het aantal stappen en de afgelegde afstand keurig worden bijgehouden.

Open die app eens en je zult zien wat je sinds de aanschaf van je telefoon zoal aan activiteiten hebt verricht. Veel van die gezondheids-apps kunnen bovendien gegevens van een scala aan merken sporthorloges uitlezen, als je dat wilt. Als een fabrikant een eigen smartwatch heeft (dat gaat weer net een stapje verder dan louter een sporthorloge), integreert dat ook naadloos met je telefoon van hetzelfde merk. Een bekend voorbeeld is de Watch van Apple, die naadloos verbonden is met de iPhone.

Welke moet je hebben?

Een stappenteller hoeft je qua prijs de kop niet te kosten. Heb je al een smartphone, dan in principe zelfs helemaal niks omdat de functionaliteit (en meer) al is ingebouwd. De meest simpele basis-stappenteller wisselt al voor een tientje (of minder als je heel goed zoekt) van eigenaar. De ‘bovengrens’ is afhankelijk van hoe gek je het wilt maken.

Ook lezen: Review Fitbit Sense 2 - waar blijft Google?

Sporthorloges met vele extra’s aan boord inclusief gps en smartwatches zijn het duurst – denk aan tot enkele honderden euro’s. Maar een dagelijkse wandelaar die alleen z’n 10.000-stappen-challenge wil halen, zit net zo goed met een teller van een tientje. Met als bijkomend voordeel dat je je hoofd niet hoeft te breken over technische uitdagingen qua bediening. Extra voordeel: de teller draait maar op een klein batterijtje. Smartphones en smartwatches moeten met regelmaat worden bijgeladen, zeker als je er ook nog andere dingen mee doet, zoals communiceren en navigeren.

©PXimport

Meer weten over smartwatches? Check de video hieronder!

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.