Wie nieuwe zonnepanelen aanschaft, is verplicht om ze bij de netbeheerder aan te melden. Hiervoor hebben de gezamenlijke netbeheerders in 2020 een centraal aanmeldpunt opgericht, namelijk energieleveren.nl. Na registratie kun je te veel opgewekte stroom terugleveren aan het elektriciteitsnet. Hoe werkt aanmelden precies en wat zijn de mogelijke valkuilen?

Na het lezen van dit artikel weet je: Waarom je verplicht bent om nieuwe zonnepanelen op energieleveren.nl aan te melden | Waarom het financieel gunstig is om de zonnepanelen te registreren | Hoe het aanmeldproces werkt | Wat de valkuilen zijn

Ook interessant om te lezen: Wat zijn de kosten en opbrengsten van zonnepanelen?

Terugleveren en salderen

Als bezitter van zonnepanelen lever je te veel opgewekte stroom terug aan het net. Dat is gunstig voor je jaarrekening. Je energieleverancier verrekent de teruggeleverde elektriciteit met de stroom die je inkoopt. Dat heet met een mooi woord salderen. Lever je meer stroom terug dan je inkoopt? Dan ontvang je hiervoor een terugleververgoeding.

Zodra de zonnepanelen op het dak zijn gemonteerd, wil je overtollig opgewekte elektriciteit uiteraard direct terugleveren. Dit proces start niet vanzelf. Jijzelf (of jouw installateur) dient de zonnepanelen aan te melden op energieleveren.nl. Vervolgens ontvangen de netbeheerder en energieleverancier daarvan een seintje. De netbeheerder controleert of jouw energiemeter geschikt is voor het terugleveren van stroom. Zo niet, dan monteert deze instantie zonder extra kosten een slimme energiemeter. Na de nodige aanpassingen kan het terugleveren beginnen! In dit artikel helpen we je met een vlekkeloze registratie.

☀ Mogelijk regelt de installateur namens jou de registratie van zonnepanelen. Houd hierbij wel een vinger aan de pols. Check of je een bevestiging van de registratie ontvangt en of alle gegevens kloppen. Op energieleveren.nl kun je de gegevens naderhand zo nodig zelf aanpassen.

Waarom zonnepanelen registreren?

Het elektriciteitsnet wordt vanwege een sterke toename van duurzame energievoorzieningen steeds drukker. Om die reden willen netbeheerders precies weten hoeveel teruggeleverde energie ze van zonnepaneleninstallaties kunnen verwachten. Op basis van deze informatie bepalen de instanties op welke plekken er verzwaringen van het elektriciteitsnet nodig zijn.

Je bent wettelijk verplicht om de aanwezigheid van nieuwe zonnepanelen door te geven. Overigens is dat ook voor je eigen portemonnee verstandig. Een registratie geeft jouw energieleverancier namelijk de gelegenheid om te salderen en eventueel een terugleververgoeding te berekenen.

Check de gegevens van de zonnepaneleninstallatie

Je hebt voor een correcte registratie op energieleveren.nl behoorlijk wat (technische) gegevens nodig. Zo vraagt deze website naar het type omvormer, het vermogen van de omvormer in kilowatt (kW) en het vermogen van de zonnepanelen in Wattpiek (Wp). Veel installateurs geven deze gegevens voorafgaand aan de installatiedatum per e-mail of brief door.

Het is verstandig om de registratie pas op de dag van de montage in orde te maken. De reden hiervoor is eenvoudig. Het gebeurt regelmatig dat een installatiebedrijf op de leveringsdatum met andere spullen komt opdagen dan vooraf is aangegeven. De beschikbaarheid op de drukbezette markt van zonnepanelen en omvormers wisselt namelijk sterk. Mogelijk is een product onverhoopt niet leverbaar.

Gaan de monteurs eenmaal aan de slag? Meestal zit er ergens op het zonnepaneel en de (micro-)omvormer een productsticker. Maak daarvan een foto, zodat je zeker weet welke apparatuur er daadwerkelijk wordt geïnstalleerd.

Registreren op energieleveren.nl

Zodra je de specificaties van de zonnepanelen en omvormer(s) definitief hebt vastgesteld, kun je de nieuwe energievoorziening registreren. Ga hiervoor naar energieleveren.nl en typ de postcode, het huisnummer en de laatste zes cijfers van het meternummer in. Laatstgenoemde getallenreeks vind je op de behuizing van de (slimme) meter. Vul daarna de gevraagde contactgegevens in, zoals de naam, het e-mailadres en het telefoonnummer. Je opent je e-mailbox en klikt op de verificatielink. Geef op de webpagina aan dat je zonnepanelen wilt registreren.

Er verschijnt nu een formulier waarop je de gegevens van de zonnepaneleninstallatie invult. Vanzelfsprekend selecteer je zon als primaire energiebron. Bij het vermogen van de elektriciteitsopwekker kijk je naar het totale AC- of uitgangsvermogen van de omvormer. Bij aanwezigheid van meerdere (micro-)omvormers tel je de waarden hiervan op. Stel dat je bijvoorbeeld veertien micro-omvormers met een maximaal uitgangsvermogen van 366 watt gebruikt. Met het simpele rekensommetje van 366 * 14 kom je dan uit op 5124 watt. Let bij het invullen wel even op de komma, want energieveren.nl rekent met kilowatts. In dit specifieke voorbeeld is dat dus 5,124 kW.

Daarnaast vul je het totale vermogen van de zonnepanelen in. Heeft één exemplaar een behoorlijke opbrengst van pakweg 400 Wattpiek (Wp), dan typ je bij aanwezigheid van veertien panelen 5600 Wp. Selecteer verder het merk en type omvormer. Mogelijk komt het juiste productnummer niet in de lijst voor. Selecteer in dat geval Anders en voer handmatig het productnummer in. Bij uitgebreide systemen is er wellicht een thuisaccu aan de installatie gekoppeld. Geef dat zo nodig aan. Vermeld tot slot vanaf welke datum de zonnepanelen in gebruik zijn genomen. Je kunt nu het formulier versturen.

Bevestiging registratie

Uiteraard wil je graag weten of de zonnepanelen correct bij de netbeheerder en energieleverancier zijn aangemeld. Je ontvangt als het goed is binnen één á twee werkdagen per e-mail een bevestiging. Zo niet, neem dan even contact op met de netbeheerder.

Gebruik je een app van je energieleverancier? Je ziet dan binnen afzienbare tijd precies hoeveel energie je teruglevert. Een foutje bij het aanmelden van de zonnepaneleninstallatie kan natuurlijk altijd gebeuren. Gelukkig is dat geen probleem, want je past op energieleveren.nl achteraf eenvoudig de gegevens aan. Log hiervoor opnieuw in met je postcode, huisnummer en meternummer.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.