Wie nieuwe zonnepanelen aanschaft, is verplicht om ze bij de netbeheerder aan te melden. Hiervoor hebben de gezamenlijke netbeheerders in 2020 een centraal aanmeldpunt opgericht, namelijk energieleveren.nl. Na registratie kun je te veel opgewekte stroom terugleveren aan het elektriciteitsnet. Hoe werkt aanmelden precies en wat zijn de mogelijke valkuilen?

Na het lezen van dit artikel weet je: Waarom je verplicht bent om nieuwe zonnepanelen op energieleveren.nl aan te melden | Waarom het financieel gunstig is om de zonnepanelen te registreren | Hoe het aanmeldproces werkt | Wat de valkuilen zijn

Ook interessant om te lezen: Wat zijn de kosten en opbrengsten van zonnepanelen?

Terugleveren en salderen

Als bezitter van zonnepanelen lever je te veel opgewekte stroom terug aan het net. Dat is gunstig voor je jaarrekening. Je energieleverancier verrekent de teruggeleverde elektriciteit met de stroom die je inkoopt. Dat heet met een mooi woord salderen. Lever je meer stroom terug dan je inkoopt? Dan ontvang je hiervoor een terugleververgoeding.

Zodra de zonnepanelen op het dak zijn gemonteerd, wil je overtollig opgewekte elektriciteit uiteraard direct terugleveren. Dit proces start niet vanzelf. Jijzelf (of jouw installateur) dient de zonnepanelen aan te melden op energieleveren.nl. Vervolgens ontvangen de netbeheerder en energieleverancier daarvan een seintje. De netbeheerder controleert of jouw energiemeter geschikt is voor het terugleveren van stroom. Zo niet, dan monteert deze instantie zonder extra kosten een slimme energiemeter. Na de nodige aanpassingen kan het terugleveren beginnen! In dit artikel helpen we je met een vlekkeloze registratie.

☀ Mogelijk regelt de installateur namens jou de registratie van zonnepanelen. Houd hierbij wel een vinger aan de pols. Check of je een bevestiging van de registratie ontvangt en of alle gegevens kloppen. Op energieleveren.nl kun je de gegevens naderhand zo nodig zelf aanpassen.

Waarom zonnepanelen registreren?

Het elektriciteitsnet wordt vanwege een sterke toename van duurzame energievoorzieningen steeds drukker. Om die reden willen netbeheerders precies weten hoeveel teruggeleverde energie ze van zonnepaneleninstallaties kunnen verwachten. Op basis van deze informatie bepalen de instanties op welke plekken er verzwaringen van het elektriciteitsnet nodig zijn.

Je bent wettelijk verplicht om de aanwezigheid van nieuwe zonnepanelen door te geven. Overigens is dat ook voor je eigen portemonnee verstandig. Een registratie geeft jouw energieleverancier namelijk de gelegenheid om te salderen en eventueel een terugleververgoeding te berekenen.

Check de gegevens van de zonnepaneleninstallatie

Je hebt voor een correcte registratie op energieleveren.nl behoorlijk wat (technische) gegevens nodig. Zo vraagt deze website naar het type omvormer, het vermogen van de omvormer in kilowatt (kW) en het vermogen van de zonnepanelen in Wattpiek (Wp). Veel installateurs geven deze gegevens voorafgaand aan de installatiedatum per e-mail of brief door.

Het is verstandig om de registratie pas op de dag van de montage in orde te maken. De reden hiervoor is eenvoudig. Het gebeurt regelmatig dat een installatiebedrijf op de leveringsdatum met andere spullen komt opdagen dan vooraf is aangegeven. De beschikbaarheid op de drukbezette markt van zonnepanelen en omvormers wisselt namelijk sterk. Mogelijk is een product onverhoopt niet leverbaar.

Gaan de monteurs eenmaal aan de slag? Meestal zit er ergens op het zonnepaneel en de (micro-)omvormer een productsticker. Maak daarvan een foto, zodat je zeker weet welke apparatuur er daadwerkelijk wordt geïnstalleerd.

Registreren op energieleveren.nl

Zodra je de specificaties van de zonnepanelen en omvormer(s) definitief hebt vastgesteld, kun je de nieuwe energievoorziening registreren. Ga hiervoor naar energieleveren.nl en typ de postcode, het huisnummer en de laatste zes cijfers van het meternummer in. Laatstgenoemde getallenreeks vind je op de behuizing van de (slimme) meter. Vul daarna de gevraagde contactgegevens in, zoals de naam, het e-mailadres en het telefoonnummer. Je opent je e-mailbox en klikt op de verificatielink. Geef op de webpagina aan dat je zonnepanelen wilt registreren.

Er verschijnt nu een formulier waarop je de gegevens van de zonnepaneleninstallatie invult. Vanzelfsprekend selecteer je zon als primaire energiebron. Bij het vermogen van de elektriciteitsopwekker kijk je naar het totale AC- of uitgangsvermogen van de omvormer. Bij aanwezigheid van meerdere (micro-)omvormers tel je de waarden hiervan op. Stel dat je bijvoorbeeld veertien micro-omvormers met een maximaal uitgangsvermogen van 366 watt gebruikt. Met het simpele rekensommetje van 366 * 14 kom je dan uit op 5124 watt. Let bij het invullen wel even op de komma, want energieveren.nl rekent met kilowatts. In dit specifieke voorbeeld is dat dus 5,124 kW.

Daarnaast vul je het totale vermogen van de zonnepanelen in. Heeft één exemplaar een behoorlijke opbrengst van pakweg 400 Wattpiek (Wp), dan typ je bij aanwezigheid van veertien panelen 5600 Wp. Selecteer verder het merk en type omvormer. Mogelijk komt het juiste productnummer niet in de lijst voor. Selecteer in dat geval Anders en voer handmatig het productnummer in. Bij uitgebreide systemen is er wellicht een thuisaccu aan de installatie gekoppeld. Geef dat zo nodig aan. Vermeld tot slot vanaf welke datum de zonnepanelen in gebruik zijn genomen. Je kunt nu het formulier versturen.

Bevestiging registratie

Uiteraard wil je graag weten of de zonnepanelen correct bij de netbeheerder en energieleverancier zijn aangemeld. Je ontvangt als het goed is binnen één á twee werkdagen per e-mail een bevestiging. Zo niet, neem dan even contact op met de netbeheerder.

Gebruik je een app van je energieleverancier? Je ziet dan binnen afzienbare tijd precies hoeveel energie je teruglevert. Een foutje bij het aanmelden van de zonnepaneleninstallatie kan natuurlijk altijd gebeuren. Gelukkig is dat geen probleem, want je past op energieleveren.nl achteraf eenvoudig de gegevens aan. Log hiervoor opnieuw in met je postcode, huisnummer en meternummer.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.