Heb je last van kou in huis? Dat kan uit de muur komen: uit de spouwmuur om precies te zijn. De spouw is een ruimte die tussen de binnen- en de buitenmuur zit. Door deze ruimte op te vullen met isolatiemateriaal, houd je de warmte beter binnen en de kou beter buiten. Hoe je dat aanpakt, leggen we uit in dit artikel.

⏱ Dit artikel in het kort: Hoe je een spouwmuur herkent | Waar je op moet letten voordat je je spouwmuur daadwerkelijk gaat isoleren | Hoe wordt spouwmuurisolatie aangebracht? | Zelf doen of een vakman inschakelen | Wat kost een vakman? | De bekendste materialen voor het isoleren van je spouwmuur | Wat kun je besparen met spouwmuurisolatie?

Ook interessant: Dakisolatie, dé manier om warmte in huis te houden

Zo herken je een spouwmuur

Kijk je vanaf de buitenkant naar een huis, dan is het moeilijk te zeggen of je met een spouwmuur te maken hebt of niet. Je kunt dat echter wel opmaken uit andere informatie. Zo kun je in de bouwplannen van je woning kijken of bij de voor- of achterdeur checken hoe dik je muren zijn. Bij 25 centimeter en meer is er waarschijnlijk sprake van een spouwmuur. Is je huis van voor 1920, dan is de kans dat er een spouwmuur is erg klein. Tussen 1920 en 1975 werden er volop spouwmuren gebruikt. Dat was na 1975 ook nog, met als plus dat die muren vanaf dat jaartal vaak meteen bij de bouw al werden geïsoleerd.

Waar je op moet letten voordat je je spouwmuur daadwerkelijk gaat isoleren

Je hebt gekeken, je hebt met een spouwmuur te maken en je wilt deze laten isoleren. Even wachten nog: dat je met dit type muur te maken hebt, wil namelijk niet zeggen dat je ook direct tot isolatie kunt overgaan. De breedte van de ruimte tussen de muren moet namelijk minimaal 5 centimeter zijn. Een smallere tussenruimte kan ook worden geïsoleerd, maar dan zit er vaak wat meer ‘rommel’ tussen de muur, in de vorm van een cementbrug of andere vervuiling. Er moet dan een ander isolatiemateriaal worden gekozen en er kan minder dik worden geïsoleerd. Het is dus niet onmogelijk, alleen vergt het een net even andere aanvliegmethode.

Zijn er verder nog voorwaarden? Ja: er mag geen scheur in je gevel zitten. Sommige gevels moeten eerst geïmpregneerd worden, want het is de bedoeling dat er zo min mogelijk vocht naar de spouw gaat. Zeker een gevel die flink geraakt wordt bij slagregens heeft een laagje impregnatie nodig om het vocht tegen te houden en te voorkomen dat het in je spouw terecht komt. En nog belangrijker: sinds augustus van 2023 zijn huiseigenaren verplicht om eerst een ecologisch onderzoek te laten uitvoeren naar de aanwezigheid van beschermde vleermuizen! Doe je dat niet, dan kun je rekenen op een boete.

Zo wordt spouwmuurisolatie aangebracht

Is je muur geschikt en wil je de spouwmuur laten isoleren, dan hoef je niet bang te zijn voor ingewikkelde, grote verbouwingen. Sterker nog: de stenen blijven gewoon intact. Bij spouwmuurisolatie worden er gaatjes gemaakt in de voegen en daar wordt dan isolatiemateriaal doorheen gespoten. Hierdoor is de klus ook nog eens snel geklaard (vaak binnen een dag) en merk je er zelf als bewoner eigenlijk weinig van. Tenminste: van het aanbrengen, want als het isolatiemateriaal er eenmaal zit, dan merk je op een positieve manier zeker verschil. Daarover later meer.

©corlaffra - stock.adobe.com

💡 Het voordeel van spouwmuurisolatie is dat je geen rommel in huis hebt: alle werkzaamheden vinden aan de buitenkant van je huis plaats.

Zelf doen of een vakman inschakelen?

Spouwmuurisolatie doen is eigenlijk geen klus om zelf te doen: je kunt er beter een vakman voor in de arm nemen. Die kan een goede beoordeling doen van de staat van de spouwmuur en op basis daarvan adviseren wat de beste oplossing is. Soms moet de vervuiling van tussen de muren eerst worden weggehaald, voordat isolatie mogelijk is. Omdat elke vakman zo zijn eigen kijk heeft, kun je het beste van meerdere spouwmuurisolatiebedrijven een offerte opvragen. Het kan flink schelen: het ene bedrijf kan zelfs zeggen dat isolatie geen optie is, terwijl een ander meteen aan de slag kan.

Wat kost een vakman?

Dat verschilt – en ook daarom is het dus verstandig om meerdere offertes aan te vragen. De ene offerte zal veel hoger zijn dan de andere. Spouwmuurisolatie is een flinke investering in je huis: het gaat dus niet om een paar euro verschil per offerte. Het kan honderden euro’s schelen. Voor een rijtjeshuis ben je namelijk al gauw 1.500 tot 3.000 euro kwijt. Heb je een vrijstaand huis, dan kijk je al gauw naar een kostenplaatje van 2.000 tot 5.000 euro. Check wel bij je lokale overheid of er subsidie beschikbaar is, want in veel gemeenten zijn hiervoor fondsen waarop je als huiseigenaar aanspraak kunt maken. Ook vanuit de overheid kun je subsidie krijgen, mits je huis gebouwd is voor 2019. https://www.rvo.nl/subsidies-financiering/isde/woningeigenaren/isolatiemaatregelen#spouwmuurisolatie

💡 Op zoek naar een geschikt bedrijf om de klus te klaren? Kijk naar bedrijven met het SKG-IKOB-keurmerk of Insula-certificering.

Ook interessant: Zelf je woning isoleren? Dit is waar je aan moet denken

Dit zijn de bekendste materialen voor spouwmuurisolatie

EPS-parels

De spouwmuur isoleren wordt met verschillende soorten isolatiemateriaal gedaan. Zo zijn er polystyreen bolletjes (EPS-parels of isoparels genoemd) die enorm goed tegen vocht kunnen. Ze zijn niet schadelijk voor de gezondheid of het milieu. Hoewel dat twee positieve eigenschappen zijn, hebben deze isolerende bolletjes ook nadelen. Qua geluidsisolatie zijn ze wat minder sterk. Ook zijn ze niet zo brandveilig als andere isolatiematerialen. Daar staat weer tegenover dat ze makkelijk te gebruiken zijn in spouwmuren die minder dan 5 centimeter breed zijn. De kosten van EPS-parels zijn zo’n 20 tot 25 euro per vierkante meter.

©"VLADYSLAV SODEL facebook.com/sodel.vlad +380504460796"

Glaswol

Heb je liever een isolatiemateriaal dat brandveiliger is, dan kun je voor glaswol kiezen. Knauf Supafil heeft veel dezelfde eigenschappen als de bovengenoemde parels, maar heeft als voordeel dat het beter presteert qua geluidsisolatie en brandveiligheid. Maar er is ook een nadeel: glaswol is niet geschikt voor smalle spouwruimtes. Het is wel wat goedkoper dan de parels: voor 15 tot 20 euro per vierkante meter is je spouwmuur van deze sterk isolerende glaswol voorzien.

Pur

Een derde veelgebruikte methode van isoleren is spuitisolatie met pur. Dat start als een vloeistof, maar hardt vervolgens uit. Het voordeel is dat daarbij alle hoekjes en gaatjes worden gevuld en dus goed zijn afgedicht. Wel is de geluidsisolatie niet zo goed als bij de twee bovenstaande opties. Ook is pur niet bepaald milieuvriendelijk. Het is wel de meest afdichtende isolatie, waardoor het uiteindelijk het best isoleert, maar daar betaal je ook voor: het kost je 25 tot 30 euro per vierkante meter. Je kunt er zowel bredere als smallere spouwruimtes van isolatie voorzien. Een vakman kan beoordelen welke variant het beste van toepassing is op jouw woning.

💡 Er is geen omgevingsvergunning nodig voor spouwmuurisolatie, waardoor je er eigenlijk meteen mee aan de slag kunt.

Geld en energie besparen

Spouwmuurisolatie is vaak een goede oplossing waarmee je in één keer enorm veel geld en energie kunt besparen. Volgens Milieu Centraal kun je met een tussenwoning al tot 550 euro per jaar besparen en met een vrijstaande woning zelfs tot 1.800 euro. Het hangt natuurlijk af van de gasprijzen, het energieverbruik, het type woning en de dikte van het isolatiemateriaal hoe hoog de uiteindelijke besparing precies is. Let op: we hebben nu voorbeelden gegeven van verwarmen met gas, maar verwarm je met elektra, dan gaat het nog veel harder: vaak speel je dan al binnen twee jaar quitte, terwijl je met gas moet rekenen op een periode van tussen de twee en zeven jaar voordat je je investering hebt terugverdiend.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.