Natuurlijk wil je weten hoeveel gas en stroom je verbruikt, maar het kan ook interessant zijn om te weten hoeveel water je verbruikt. Niet omdat je daar honderden euro's mee kunt besparen٭ (de tarieven voor water liggen gelukkig een enorm stuk lager dan voor energie), maar wel omdat duurzaamheid intussen helemaal geen vies woord meer is, integendeel. Dat monitoren van je waterverbruik gaat heel makkelijk met een slimme watermeter. Wat zo'n meter precies doet en wat de voordelen zijn? ID.nl legt het uit.

٭ Soms trouwens wel. Daar komen we verderop op terug!

Ook het lezen waard: Zuinig douchen met een regendouche? Het kán!

Wanneer je denkt aan het woord slim, dan denk je tegenwoordig al gauw aan een smarthome. Een huis vol producten die onderling met elkaar communiceren en allerlei zaken automatisch voor je regelen. Maar het kan ook veel simpeler. Dat bewijst de slimme watermeter: een apparaat waarmee je je waterverbruik in huis meet. En dat slimme? Nou, je kunt hem aan je wifi-netwerk koppelen en dan de gegevens uitlezen die het apparaatje gemeten heeft.

Wat heb je aan een slimme watermeter?

Om te bepalen of een slimme watermeter iets voor jou is, wil je natuurlijk eerst weten wat je er precies aan hebt. In het kort: zo’n slimme meter geeft je allereerst inzicht. Want je verbruik is letterlijk zichtbaar wanneer je water ziet stromen. En wanneer je geen water in beweging ziet, dan is er dus geen verbruik. Daarnaast maakt het je bewust van de hoeveelheid water die er dagelijks bij jou doorheen gaat. Dat kan ervoor zorgen dat je bewuster met water omgaat. En dat kan geld schelen. Niet heel veel (afhankelijk van je drinkwaterleverancier liggen de prijzen ergens tussen de 85 cent en 1,73 euro per kubieke meter (deze prijzen zijn inclusief 9 procent btw), maar toch. Alle kleine beetjes, enzovoorts.

Inzicht en bewustwording ...

... dat zijn ook meteen de twee grootste voordelen van zo’n slimme watermeter voor in huis. Na het installeren kun je het apparaat koppelen aan een gratis beschikbare app. Daarin kun je tot op de minuut je verbruik in kaart brengen. Je stelt de kostprijs in en ziet dan ook staan wat je verbruik maandelijks kost. Zo kun je bijvoorbeeld voor jezelf bepalen of je misschien korter moet gaan douchen (of de douche even uitzet wanneer je je inzeept) of op een andere manier moet gaan afwassen. En wat verbruikt die wasmachine nou eigenlijk? Dat krijg je allemaal te zien.

De slimme watermeter gebruiken

De slimme watermeter koppel je aan de watermeter die je al bij jou in huis hebt hangen. Je hebt hier nog wel een adapter voor nodig, maar in principe moet je elke slimme meter aan elke analoge meter kunnen koppelen. Lees je voor aankoop wel even in. Niet alleen over wat het product kan, maar ook of dat compatibel is met jouw watermeter. Neem bijvoorbeeld de HomeWizard Watermeter, één van de populairste slimme meters van dit moment. Die werkt met de meeste watermeters met een Itron-, Elster- of Sensus-montage. Je kunt deze watermeter trouwens ook kopen als onderdeel van een set die ook je stroom- en/of gasverbruik meet.

Een slimme watermeter installeren is gelukkig zo gepiept en binnen enkele minuten gefikst. Via de meegeleverde adapter sluit je hem aan op de analoge meter. Je moet erop letten dat de watermeter met internetverbinding goed bevestigd zit op de literdraaiwiel. Via dit draaiwiel kan het apparaat namelijk meten hoeveel water je verbruikt. Om even het voorbeeld van de HomeWizard-versie aan te halen: dat kan tot 0,3 liter nauwkeurig. De positie van het literdraaiwiel bepaalt het verbruik. Daar kan dus een lichte afwijking in zitten, maar verder is de meting gelukkig nauwkeurig.

©Andrzej Rostek

٭ We zouden nog even terugkomen op dat besparen

Het toilet van een goede vriend van ID.nl’s Eline bleef continu doorlopen. Voor zijn gevoel was dat echter iets dat alleen maar incidenteel gebeurde. Want hoe gaat dat? Je trekt de deur van de badkamer achter je dicht en bent zoiets meteen weer vergeten. Totdat de rekening kwam. Ongelogen: 300 euro! Of die collega die (nadat hij de tuinslang had afgekoppeld) vergeten was zijn buitenkraan af te sluiten. Maar het was herfst, dus hij kwam nauwelijks meer in de tuin. De grote plassen (formaat pierenbad) vielen hem zelf niet op, totdat een vriend die op bezoek was buiten in de tuin een sigaretje ging roken ...

Wie een slimme watermeter heeft, merkt dat er iets niet klopt. Want met zo'n meter ga je vanzelf bewuster met je waterverbruik om. Daar valt ook lekkagedetectie onder. Want hoe kan het nou ineens zijn dat je waterverbruik geleidelijk aan omhoog gaat, terwijl er tot zover je weet geen enkele kraan openstaat? Dan moet er ergens een lekkage zijn. De slimme watermeter kan niet helpen opsporen wáár precies, maar laat wel zien dat er ergens een probleem is. Het is aan jou om uit te zoeken wat er aan de hand is. Maar of dat nu een vergeten kraan is of een echte lekkage: dankzij de watermeter grijp je een stuk sneller in dan zónder. Goed voor het milieu, en uiteindelijk dus ook goed voor je portemonnee!

💧Heb jij een nieuwe CV-ketel nodig?

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.