De Philips 65OLED937 biedt de beste beeldkwaliteit die Philips kan leveren én indrukwekkende geluidsprestaties dankzij een uitgekiende luidsprekerbalk van het gerenommeerde Bowers & Wilkins. Dat is genoeg om de aandacht van elke filmfan te trekken. Maar hoe goed is die combinatie eigenlijk?

Van de OLED937 kan je onmogelijk zeggen dat hij er gewoontjes uitziet. Dat is niet te wijten aan het scherm, dat ziet er uit zoals we OLED-schermen ondertussen al lang kennen. Het is slank, met een fijne metalen rand, het woord kader is hier niet op zijn plaats. Nee, het is die forse luidsprekerbalk die tegelijk dienst doet als voet die het toestel zo opmerkelijk maakt. 

Dat design is ongetwijfeld niet voor iedereen. Wie echt een thuisbioscoop wilt, zweert misschien bij een AV-receiver en luidsprekers. Maar wie zo dicht mogelijk bij bioscoopgeluid wil geraken zonder extra toestellen mag deze Philips zeker op zijn lijst zetten. De afwerking is in elk geval top. 

De slanke maar stevige chrome hals verbindt het toestel met de luidsprekerbalk. Philips voorziet twee verschillende versies van die hals in de doos, een voor wandmontage, en een voor opstelling op een meubel.

Nieuwe Ambilight

Het spreekt vanzelf dat Ambilight niet mag ontbreken op een topmodel. De vierzijdige versie op de OLED937 is bovendien de vernieuwde Ambilight Plus. Daarbij wordt elke LED individueel aangestuurd, op gewone Ambilight gebeurt die aansturing in groep. Zo kan Ambilight Plus een veel meer gedetailleerde gloed op de muur projecteren die nauwkeuriger de actie op het scherm volgt. 

Ambilight smeert niet alleen de sfeer van de film over heel de muur uit, het is ook een feature waarvan je de mogelijkheden wat moet ontdekken. Je kan Ambilight inzetten als bias-light met een zachtwitte gloed, of als sfeerlamp. Je kan het laten reageren op de muziek van je party. En dankzij Aurora kan je nu ingebouwde sfeerbeelden op het scherm zetten, met Ambilight omkadering, zodat de tv de kamer opfleurt als er geen tv gekeken wordt.

©PXimport

Sprankelende beelden met het nieuwste OLED-paneel

Voor deze topper is enkel het beste goed genoeg, en dus koos Philips voor het nieuwste OLED-EX paneel met heatsink. En de resultaten stellen niet teleur. Op een 10% venster haalt deze tv 843 nits piekhelderheid (en op een 2% venster zelfs 970 nits). Die cijfers zijn goed maar laten geen grote winst zien. Dat verandert echter als je naar het volledig witte veld kijkt, daar haalt de OLED937 een vlotte 203 nits, en dat is voor een OLED-paneel erg goed, en bijvoorbeeld 10% meer dan de 55OLED807. 

Ook het kleurbereik scoort uitstekend, maar daar zien we geen significante verbetering, 97% P3 is in elk geval uitstekend. Verwacht je dus aan knappe HDR-beelden, over de gebruikte standaard hoef je je alvast geen zorgen te maken, er is ondersteuning voor HDR10, HLG, HDR10+ en Dolby Vision. 

De Filmmaker-modus is goed gekalibreerd, zowel in SDR als HDR, met heel wat schaduwdetail en uitstekend witdetail, en vooral erg accurate kleuren. Wie dat laatste extra beetje nauwkeurigheid wil en zijn toestel naar filmstudio referentieniveau wil krijgen, kan een kalibratie laten uitvoeren. De OLED937 ondersteunt automatische kalibratie met de Calman software van Portrait Displays.

Top beeldverwerking

De OLED+ topmodellen van Philips, te herkennen aan de 6th Gen P5 AI Dual Picture Engine, genieten van een aantal exclusieve voordelen op vlak van beeldverwerking. Dat betekent dat je alvast mag rekenen op de goede resultaten die we al zagen op de OLED807. Een slimme lichtsensor (Ambient Intelligence) die helderheid, tonecurve en kleurtemperatuur kan aanpassen, uitstekende upscaling, en goede ruisonderdrukking. 

©PXimport

Als extra’s biedt de OLED937 AI-gebaseerde scherpte die binnen één beeld verschillende instellingen gebruikt. Zo haalt hij extra detail naar boven, zonder de typische artefacten van te hoge scherpte instelling. De processor werkt ook een van de zwakke punten van de OLED807 weg, want hij heeft een goede anti-banding oplossing die goed kleurstroken wegwerkt in zachte gradiënten, zonder overmatig veel detail weg te drukken. 

Een extra speciale behandeling voor HDR

De beeldprocessor van de OLED937 heeft ook een verbeterde aanpak voor HDR-beelden, onder de naam ‘Advanced HDR Tonemapping’. Daarbij wordt elk frame van de video volledig geanalyseerd en bepaalt de processor hoe hij het best dat specifiek frame toont. De tonecurve kan dus van frame tot frame verschillen. Dat heeft verschillende voordelen. Donkere en matig heldere scenes worden niet donkerder gemaakt. En in heldere scènes wordt clipping van witdetail vermeden. 

De resultaten van die aanpak mogen gezien worden. De Philips haalt heel veel kleur naar boven in heldere beelden, hij benadrukt lichtaccenten en bewaart heel goed witnuances. Philips kan misschien nog wat schaven aan het algoritme, want een keer zagen we ook witdetail verdwijnen, maar dat kijken we graag door de vingers.

Om echt het maximum uit het nieuwe OLED-scherm te halen kan je bovendien HDR Perfect activeren. Daarmee gebruikt de tv de lichtreserves die hij heeft bij matig heldere scènes om het beeld extra helder te maken. Dat is een handige truc als je HDR kijkt bij veel omgevingslicht.

©PXimport

Bowers & Wilkins audio om van te smullen

Die luidsprekerbalk onderaan de tv is niet alleen een blikvanger, het is ook een indrukwekkende audio-oplossing. Je herkent de Bowers & Wilkins signature ‘Tweeter-on-top’, die zorgt voor kristalheldere dialogen. Daarnaast bouwde de Britse fabrikant verder op het ontwerp van vorig jaar, met drie tweeters, vier midrange speakers, een krachtige woofer, en twee opwaarts gerichte Dolby Atmos speakers. Dat werd nog verder uitgebreid met twee extra zijwaarts gerichte speakers. 

Samen goed voor een 5.1.2-systeem met 95 Watt vermogen, en een geluidskwaliteit waar we zowaar stil van worden. Want wat je ook speelt, subtiele soundtracks, krachtige, epische filmmuziek, maar ook harde metal of ingetogen stemmen, deze luidsprekerbalk levert knappe klank. En hij is bovendien echt in staat om je midden in de actie te zetten met uitstekende surround en een duidelijk Atmos-effect, met geluid dat van boven je komt.

©PXimport

Android TV en gamerplezier

Deze Philips heeft vier HDMI-aansluitingen, waarvan twee de volledige HDMI 2.1 48Gbps bandbreedte leveren en ondersteuning voor 4K120, ALLM en VRR (HDMI VRR, AMD Freesync en NVIDIA Gsync). De input-lag van 21,7 ms in 4K60 en 11,0 ms in 2K120 is erg goed. Philips levert ARC op alle aansluitingen, maar wie eARC wil moet daarvoor een van de twee HDMI 2.1-aansluitingen opofferen.

Philips blijft voorlopig nog bij de Android TV interface, maar het kan zijn dat je bij een volgende software update toch de stap naar Google TV maakt. Het verschil tussen beide neemt af, en je krijgt hoe dan ook het ruimste app-aanbod op de markt. Wie de tv wilt opnemen in een multi-room audiosysteem kan dat doen met DTS Play-Fi. Philips levert helaas geen Airplay 2 op zijn toestellen.

De afstandsbediening herkennen we van de OLED807. Het is een stijlvolle verschijning met verlichtte toetsen en een Muirhead leder rug die de remote een fijne luxe-touch geeft. Onze enige klacht is dat de nauw op elkaar aansluitende toetsen zo volledig vlak zijn afgewerkt dat je duim gemakkelijk afdwaalt en een foute toets aanslaat.

Conclusie

We zeiden het al aan de start van deze review: de Philips 65OLED+937 is niet voor iedereen. Maar, als je op zoek bent naar een echte thuisbioscoop, een toestel dat top beeld- én geluidskwaliteit levert, dan mag, misschien zelfs moet, deze bovenaan je lijst staan. De combinatie van het nieuwe OLED-paneel en de Philips P5 AI Dual Picture Engine zorgt voor knallende beeldkwaliteit met spetterende lichtaccenten, veel schaduwnuance, en intense maar natuurlijke kleuren. 

De Bowers & Wilkins luidsprekerbalk geeft veel soundbars het nakijken. Draai het volume gerust open, en dompel de kamer onder in muziek. Ook op features is er niet bespaard, van HDMI 2.1 tot Android TV en natuurlijk Ambilight Plus, deze tv heeft veel plezier voor je in petto. Al dat moois zit in een strak en luxueus afgewerkt design. Goedkoop is hij niet, maar hij is het waard.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.