Naar de rechter stappen is een dure manier om een conflict op te lossen. Er zijn echter ook andere instanties die een (bindende) uitspraak doen of bemiddelen. Sommige zijn gratis, bij andere betaal je alleen klachtengeld. Voor heel veel soorten conflicten kun je zo een betaalbare oplossing vinden.

Ben je ontevreden over het verloop van je georganiseerde vakantie? Komt de aannemer die je verbouwing zou regelen zijn afspraken niet na? Of heb je last van lekkage omdat je verhuurder het dak niet heeft onderhouden? Dan wil je graag snel een oplossing.

Wat het probleem ook is, je moet altijd eerst proberen er samen uit te komen. Als je het aan de stok hebt met een bedrijf of organisatie is schriftelijk klagen het best. Dat kan in veel gevallen gewoon via e-mail. Kijk ook even op de website of de organisatie een klachtenprocedure heeft. Staat er veel op het spel, dan is een aangetekende brief een goede keuze.

Zet in de brief of mail wat je probleem is, welke oplossing je verwacht en wanneer. Geef hiervoor een redelijke termijn, bijvoorbeeld een aantal weken. Als het probleem dringend is, zoals een lekkage, is een kortere termijn redelijk.

Reageert de tegenpartij niet of ben je ontevreden over de geboden oplossing? Dan kun je het probleem voorleggen aan een instantie die een (bindende) uitspraak kan doen, zoals een geschillencommissie of huurcommissie. Of vraag om bemiddeling van een ombudsman.

©Monkey Business

De Geschillencommissie

Heb je een klacht over een product of dienst, dan kun je in veel gevallen terecht bij De Geschillencommissie. Onder deze verzamelnaam vallen ruim 80 geschillencommissies voor verschillende branches, bijvoorbeeld reizen, energie en webshops. Maar ook voor een conflict met je notaris, makelaar, kinderdagverblijf, openbaarvervoerbedrijf of zorgverlener kun je bij een geschillencommissie terecht. Een voorwaarde is dat de aanbieder is aangesloten bij De Geschillencommissie – rechtstreeks of via een brancheorganisatie.

Je kunt je klacht online registreren bij De Geschillencommissie. Hiervoor betaal je klachtengeld, variërend van circa 25 tot ruim 150 euro. De Geschillencommissie onderzoekt de zaak en vraagt de tegenpartij om een standpunt. Er komt ook een zitting, waar beide partijen hun standpunt kunnen toelichten. Daarna doet De Geschillencommissie een bindende uitspraak. Beide partijen moeten zich daaraan houden. Hoger beroep is niet mogelijk.

De uitspraak kan bijvoorbeeld zijn dat je een schadevergoeding krijgt en dat je je klachtengeld terugkrijgt. Het kan ook zijn dat je deels in het gelijk wordt gesteld, dan krijg je maar een deel van het klachtengeld terug. Maar als je geen gelijk krijgt, ben je je klachtengeld kwijt. Ook als je vóór de zitting alsnog een schikking met de ondernemer treft, krijg je je klachtengeld niet terug.

©Fizkes

Klachtinstituut Financiële Dienstverlening (Kifid)

Heb je een klacht over een financiële dienstverlener, zoals een bank, verzekeraar, beleggingsinstelling of het Bureau Kredietregistratie (BKR)? Dan kun je na het doorlopen van de interne klachtenprocedure terecht bij het Kifid. Het Kifid kan bijvoorbeeld een uitspraak doen over de hoogte van de rente bij een doorlopend krediet, over juiste uitvoering van orders door een beleggingsinstelling en over een schadevergoeding voor slachtoffers van bankhelpdeskfraude. Het Kifid behandelt ook klachten over pensioenverzekeraars en premiepensioeninstellingen (PPI).

Je kunt je klacht online of per post indienen. Als beide partijen dat willen, is het advies van Kifid bindend. Kifid verzamelt informatie en kan ook een hoorzitting organiseren. Soms lost deze dienstverlening een klacht op door te bemiddelen. Voor consumenten is de behandeling van een klacht gratis.

Ombudsman en Geschillencommissie Pensioenen

Heb je een klacht over een pensioenfonds, dan kun je hiervoor terecht bij de Ombudsman Pensioenen of de Geschillencommissie Pensioenen. De Ombudsman bemiddelt, de Geschillencommissie doet (bindende) uitspraken. Of je een bindende of niet-bindende uitspraak wilt, kun je van tevoren zelf bepalen. Het voordeel van een bindende uitspraak is dat beide partijen zich eraan moeten houden. Het nadeel is dat je er niet tegen in beroep kunt gaan. Klagen bij de Ombudsman Pensioenen is gratis.

©Elnur Amikishiyev

Ombudsman en Geschillencommissie Zorgverzekeringen

Heb je een probleem met je zorgverzekeraar, bijvoorbeeld omdat je een bepaalde behandeling niet vergoed krijgt, terwijl je wel voldoet aan de voorwaarden? Dan kun je dat kosteloos voorleggen aan de Ombudsman Zorgverzekeringen of de Geschillencommissie Zorgverzekeringen, beide onderdeel van de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen (SKGZ). Je kunt je klacht online indienen of per post.

De Ombudsman Zorgverzekeringen is een bemiddelaar die 80 procent van de klachten tot een oplossing weet te brengen. Lukt dat niet of heb je geen behoefte aan bemiddeling, dan kun je terecht bij de Geschillencommissie Zorgverzekeringen.

De geschillencommissie onderzoekt de klacht en kan een hoorzitting houden. Daarna doet de geschillencommissie een uitspraak. Als beide partijen dat willen, geeft de commissie een bindend advies. Beide partijen moeten zich daaraan houden en er is geen hoger beroep mogelijk.

©A - stock.adobe.com

Nationale ombudsman

Heb je een probleem met de overheid, zoals de Belastingdienst, het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) of het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB)? Dan kun je terecht bij de Nationale ombudsman. Heb je een klacht over een gemeente, dan moet je eerst nagaan of er een gemeentelijke ombudsman in jouw gemeente actief is. Zo niet, dan kun je ook hiermee naar de Nationale ombudsman.

De Nationale ombudsman behandelt klachten over de manier waarop de overheid haar werk doet. Hij oordeelt niet alleen over klachten, maar helpt bijvoorbeeld ook met informatie, doorverwijzing of bemiddeling. Als de Nationale ombudsman een oordeel geeft, is dat bedoeld om de manier van werken van de overheid te verbeteren. Verwacht geen schadevergoeding en geen bindend advies. Het advies wordt wel bijna altijd opgevolgd. Je kunt je klacht doorgeven via een online formulier. Hulp van de Nationale ombudsman is altijd gratis.

©Andrey Popov

Huurcommissie

De Huurcommissie helpt huurders die een probleem hebben met hun verhuurder, bijvoorbeeld over de hoogte van de huurprijs, servicekosten of achterstallig onderhoud. De huurcommissie geeft informatie, bemiddelt en doet indien nodig een bindende uitspraak.

Wil je een procedure starten, dan moet je het online klachtenformulier invullen dat bij jouw klacht hoort, bijvoorbeeld 'huurverlaging op grond van onderhoudsgebreken' of 'afrekening servicekosten'. Hiervoor moet je eerst met je DigiD inloggen op Mijn Huurcommissie. Ook betaal je vooraf 25 euro klachtengeld. Als je in het gelijk wordt gesteld, krijg je het klachtengeld terug.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.