Spotify is allang niet meer alleen de dienst waar je je favoriete muziek op luistert. Je treft er inmiddels ook een groot aanbod van podcasts en luisterboeken aan, die makers in eigen beheer kunnen uploaden naar de dienst. En daar zitten nog wel eens problematische dingen tussen, waar het bedrijf nu een grotere focus op legt.

Om de grootste te kunnen blijven, moet je meebewegen met de markt. Grote muziekstreamingdiensten, zoals Spotify, moesten daardoor hun pijlen richten op zaken als podcasts en luisterboeken, om niet in te hoeven leveren op betalende klanten. Veel consumenten willen hun audioproducten gewoon binnen één app hebben en daar een standaardbedrag per maand voor betalen.

Ze willen veelal liever niet allerlei losse apps waar ook nog extra kosten aan verbonden zijn. Met een abonnement op Spotify haal je dus alles in één keer binnen: muziek, podcasts en luisterboeken. Dat aanbod wordt overigens in de toekomst flink uitgebreid. Eerder schreven we al over de verkoop van audioboeken op Spotify.

Lees ook:Welke muziekstreamingdienst past het beste bij jou?

 Maar wanneer je als platform extra producten aanbiedt, dan haal je ook extra verantwoordelijkheden en werk op de hals. Je kunt natuurlijk als bedrijf een statement naar buiten brengen waarin je aangeeft niet verantwoordelijk te zijn voor de content van anderen. Maar dat neemt niet weg dat contentmakers jouw platform gebruiken om hun boodschap te verspreiden. Dat merkte Spotify bijvoorbeeld toen de dienst de exclusieve rechten voor de Joe Rogan-podcast in huis haalde (en daar een flink bedrag voor neerlegde).

Joe Rogan versus Spotify

Wat speelde er ook alweer? Eerder dit jaar haalde Spotify zo’n zeventig afleveringen van de Joe Rogan Experience, zoals de podcast heet, offline. Een reden gaf de dienst destijds niet, maar luisteraars van de moderne radioshows lieten vrij kort daarna weten dat het ging om enkele shows waarin Rogan racistisch taalgebruik nuttigde. Dat is niet het enige Rogan-probleem dat Spotify heeft: de podcastmaker verspreidde namelijk ook misinformatie over het coronavirus en vaccinaties. Kort daarna bood Rogan z’n excuses aan voor het taalgebruik, maar over de andere zaken zegt de man dat hij “simpelweg vragen stelt” en “tot de waarheid” wil komen.

Door de podcasts waarin misinformatie over corona en vaccinaties verspreid werden, werd Spotify gedwongen het beleid waar podcastmakers zich aan moeten houden openbaar te maken. Daarin staat onder meer dat makers geen foutieve of valse informatie mogen uitzenden. Ook mag dergelijke berichtgeving niet leiden tot gevaarlijke of problematische situaties. Daniel Ek, de directeur van de dienst, liet verder weten niet op te willen treden als contentcensor, maar podcastmakers moeten zich wel aan de geldende regels en richtlijnen houden.

Overname van Kinzen

Om verdere problemen te voorkomen, kondigt Spotify nu een verse overname aan. Het bedrijf neemt Kinzen over, een startup die in staat is content te analyseren om schadelijke delen te kunnen ontleden. Het analyseren gebeurt op basis van machine learning; wanneer het systeem iets ontdekt dat niet door de beugel kan, dan beluisteren menselijke moderators de aangegeven content. Spotify en Kinzen werken sinds 2020 al samen aan het tegengaan van de verspreiding van misinformatie, waardoor het bedrijf eerder al een grote rol in de veiligheid op het platform speelde.

De software van Kinzen is in staat content in meerdere talen te analyseren. Vervolgens gebruikt het beschikbare informatie en context van het internet, die gecombineerd worden met de kennis van menselijke experts. Daarna kan het onderzoeken of claims schadelijk zijn of niet. Het bedrijf claimt zelfs specifieke hondenfluitjes te kunnen detecteren. Dit zijn zinnen of woorden die een bepaalde, meestal donkere, bedoeling hebben. De zinnen an sich lijken vaak onschuldig, maar bepaalde groepen mensen kunnen daar dan een compleet andere boodschap uit halen.

Taak als platformhouder

Spotify neemt zijn taak als platformhouder dus steeds serieuzer en zal in de toekomst wellicht meer podcastmakers op de vingers (kunnen) tikken. De laatste paar jaar stopt het bedrijf veel energie in gesprekken met experts en adviesorganen, om te kijken hoe het de beschikbare content toch enigszins kan matigen. Heel onbelangrijk is dat niet; in 2019 kocht de dienst namelijk Anchor. Dat is een platform waarmee podcastmakers hun producties kunnen maken, beheren en publiceren. Daardoor verschenen er in korte tijd ineens meer dan een miljoen podcast op de streamingdienst.

En we kunnen ons best voorstellen dat daar wellicht schadelijke of op z’n minst problematische content tussen zit. Want als je met één persoon en één podcast al zo veel problemen kunt hebben, dan is dat toch wel een duidelijk signaal om alle beschikbare content te onderzoeken op je eigen platform.

Wat nog wel een belangrijke kanttekening voor de overname is: Kinzen concentreert zich op het gesproken woord en dus niet op audiotracks. De software controleert voornamelijk podcasts en luisterboeken; en voorlopig draait het systeem dan flink wat overuren.

Overal naar je favoriete nummers op Spotify luisteren? Bestel je nieuwe koptelefoon bij Bol.com.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.