Spotify is allang niet meer alleen de dienst waar je je favoriete muziek op luistert. Je treft er inmiddels ook een groot aanbod van podcasts en luisterboeken aan, die makers in eigen beheer kunnen uploaden naar de dienst. En daar zitten nog wel eens problematische dingen tussen, waar het bedrijf nu een grotere focus op legt.

Om de grootste te kunnen blijven, moet je meebewegen met de markt. Grote muziekstreamingdiensten, zoals Spotify, moesten daardoor hun pijlen richten op zaken als podcasts en luisterboeken, om niet in te hoeven leveren op betalende klanten. Veel consumenten willen hun audioproducten gewoon binnen één app hebben en daar een standaardbedrag per maand voor betalen.

Ze willen veelal liever niet allerlei losse apps waar ook nog extra kosten aan verbonden zijn. Met een abonnement op Spotify haal je dus alles in één keer binnen: muziek, podcasts en luisterboeken. Dat aanbod wordt overigens in de toekomst flink uitgebreid. Eerder schreven we al over de verkoop van audioboeken op Spotify.

Lees ook:Welke muziekstreamingdienst past het beste bij jou?

 Maar wanneer je als platform extra producten aanbiedt, dan haal je ook extra verantwoordelijkheden en werk op de hals. Je kunt natuurlijk als bedrijf een statement naar buiten brengen waarin je aangeeft niet verantwoordelijk te zijn voor de content van anderen. Maar dat neemt niet weg dat contentmakers jouw platform gebruiken om hun boodschap te verspreiden. Dat merkte Spotify bijvoorbeeld toen de dienst de exclusieve rechten voor de Joe Rogan-podcast in huis haalde (en daar een flink bedrag voor neerlegde).

Joe Rogan versus Spotify

Wat speelde er ook alweer? Eerder dit jaar haalde Spotify zo’n zeventig afleveringen van de Joe Rogan Experience, zoals de podcast heet, offline. Een reden gaf de dienst destijds niet, maar luisteraars van de moderne radioshows lieten vrij kort daarna weten dat het ging om enkele shows waarin Rogan racistisch taalgebruik nuttigde. Dat is niet het enige Rogan-probleem dat Spotify heeft: de podcastmaker verspreidde namelijk ook misinformatie over het coronavirus en vaccinaties. Kort daarna bood Rogan z’n excuses aan voor het taalgebruik, maar over de andere zaken zegt de man dat hij “simpelweg vragen stelt” en “tot de waarheid” wil komen.

Door de podcasts waarin misinformatie over corona en vaccinaties verspreid werden, werd Spotify gedwongen het beleid waar podcastmakers zich aan moeten houden openbaar te maken. Daarin staat onder meer dat makers geen foutieve of valse informatie mogen uitzenden. Ook mag dergelijke berichtgeving niet leiden tot gevaarlijke of problematische situaties. Daniel Ek, de directeur van de dienst, liet verder weten niet op te willen treden als contentcensor, maar podcastmakers moeten zich wel aan de geldende regels en richtlijnen houden.

Overname van Kinzen

Om verdere problemen te voorkomen, kondigt Spotify nu een verse overname aan. Het bedrijf neemt Kinzen over, een startup die in staat is content te analyseren om schadelijke delen te kunnen ontleden. Het analyseren gebeurt op basis van machine learning; wanneer het systeem iets ontdekt dat niet door de beugel kan, dan beluisteren menselijke moderators de aangegeven content. Spotify en Kinzen werken sinds 2020 al samen aan het tegengaan van de verspreiding van misinformatie, waardoor het bedrijf eerder al een grote rol in de veiligheid op het platform speelde.

De software van Kinzen is in staat content in meerdere talen te analyseren. Vervolgens gebruikt het beschikbare informatie en context van het internet, die gecombineerd worden met de kennis van menselijke experts. Daarna kan het onderzoeken of claims schadelijk zijn of niet. Het bedrijf claimt zelfs specifieke hondenfluitjes te kunnen detecteren. Dit zijn zinnen of woorden die een bepaalde, meestal donkere, bedoeling hebben. De zinnen an sich lijken vaak onschuldig, maar bepaalde groepen mensen kunnen daar dan een compleet andere boodschap uit halen.

Taak als platformhouder

Spotify neemt zijn taak als platformhouder dus steeds serieuzer en zal in de toekomst wellicht meer podcastmakers op de vingers (kunnen) tikken. De laatste paar jaar stopt het bedrijf veel energie in gesprekken met experts en adviesorganen, om te kijken hoe het de beschikbare content toch enigszins kan matigen. Heel onbelangrijk is dat niet; in 2019 kocht de dienst namelijk Anchor. Dat is een platform waarmee podcastmakers hun producties kunnen maken, beheren en publiceren. Daardoor verschenen er in korte tijd ineens meer dan een miljoen podcast op de streamingdienst.

En we kunnen ons best voorstellen dat daar wellicht schadelijke of op z’n minst problematische content tussen zit. Want als je met één persoon en één podcast al zo veel problemen kunt hebben, dan is dat toch wel een duidelijk signaal om alle beschikbare content te onderzoeken op je eigen platform.

Wat nog wel een belangrijke kanttekening voor de overname is: Kinzen concentreert zich op het gesproken woord en dus niet op audiotracks. De software controleert voornamelijk podcasts en luisterboeken; en voorlopig draait het systeem dan flink wat overuren.

Overal naar je favoriete nummers op Spotify luisteren? Bestel je nieuwe koptelefoon bij Bol.com.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.