Dit jaar heeft Teufel de Boomster vernieuwd: een flinke speaker die van vrij veel markten thuis is. Weet de Teufel Boomster zich te onderscheiden tussen een overvloed aan speakers? Wij mochten weer eens ouderwets voor de radio zitten om het antwoord te vinden op die vraag.

Ghetto blaster

Met een brede speakergril, stevig handvat en flinke antenne doet de Teufel Boomster 2017 editie) sterk denken aan een moderne interpretatie van de ghettoblaster. Het handvat is geen overbodige luxe; met een gewicht van ruim 3 kilo en een breedte van bijna 40 centimeter is de Boomster geen kleintje te noemen.

©PXimport

Aan de achterkant vinden we de verschillende aansluitingen, die elk zijn verstopt achter een waterbestendig rubberen klepje. Hierdoor is de Boomster spatwaterdicht en kun je deze zonder zorgen buiten gebruiken. Als je de speaker draadloos wil gebruiken, moet je eerst de batterij activeren via een knop aan de achterkant. Dit is een bijzondere eigenschap, aangezien veel speakers automatisch overschakelen op de batterij als je deze ontkoppelt van de netstroom.

Door de aan/uit-knop kort in te drukken, verschijnt er een indicatie van de batterij op het display. Dit wordt weergegeven in percentages. De accuduur is zo’n 15 uur – meestal meer dan genoeg om de hele dag mee te gaan. Het is ook mogelijk om de accu te verwisselen voor losse batterijen.

Feedback

Bovenop de Boomster vinden we de bedieningsknoppen, hoewel het niet echt knoppen zijn. Aan beide kanten van het handvat vinden we aanraakgevoelige gebieden waar je de verschillende functies van de Boomster mee bedient. Het ziet er strak uit, maar heeft zo z’n nadelen.

©PXimport

Doordat het aanraakgevoelige knoppen zijn zonder enige feedback, moet je op het display aflezen of je de knop die je zoekt ook daadwerkelijk hebt ingedrukt. Het display zit achter de gril, die je alleen kunt aflezen wanneer je recht voor de speaker zit. Deze combinatie van een beperkte kijkhoek en knoppen waarbij je niet kunt voelen of je ze indrukt, zorgen ervoor dat de bediening een beetje rommelig aanvoelt.

Back to the Future

Met de knoppen op de bovenkant schakel je tussen de verschillende muziekbronnen die de Teufel Boomster heeft. Naast bluetooth (met NFC) en een AUX-ingang, onderscheidt de Boomster zich met een ingebouwde FM- en DAB+-radio.

Bij het kiezen van FM of DAB+-radio, mag je weer lekker ouderwets de antenne uitsteken. Door in de DAB-modus de volgende-knop in te houden, gaat de Boomster op zoek naar digitale zenders. Binnen enkele seconden pikte de Boomster 17 populaire zenders, die vervolgens kraakhelder werden weergegeven. Bij FM kun je met de volgende- en vorige-knop tussen frequenties schakelen.

©PXimport

De antenne is wel echt nodig om gebruik te maken van FM en DAB+. Het was niet eenvoudig om een (ge)ruisloze FM-verbinding te vinden en ook tijdens het gebruik van DAB-radio viel het signaal af en toe weg. Wel is het zo dat de Boomster de connectie goed weet vast te houden op het moment dat er verbinding is gemaakt. Je kunt 4 zenders een knop toewijzen voor snelle toegang.

Geluid

Naast twee volumeknoppen heeft de Teufel Boomster een aparte regelaar voor de ingebouwde subwoofer. Deze kun je instellen van -6 tot +6. Waar het geluid op stand 0 mooi in balans is, leent +6 zich weer goed voor feestjes. De stand -6 is handig als je de Boomster iets harder wil zetten zonder de buren tot last te zijn. Naarmate we de Boomster langer gebruikten, werd deze functie steeds logischer – vooral in huiselijke kring is het niet altijd wenselijk dat iedereen mee kan genieten.

©PXimport

De Boomster kan hard genoeg om de meeste benedenverdiepingen van geluid te voorzien. Er is geen hoorbaar verschil tussen accu en batterij en de Teufel, die een vrij energiek geluid produceert. Veel pop, rock en dance klinkt dan ook een stuk sterker dan bijvoorbeeld klassieke muziek. De Teufel Boomster heeft ook aptX, waardoor audiofanaten ook van hogere kwaliteit kunnen genieten bij een bluetoothverbinding. Aan volume overigens ook geen gebrek: de Boomster kan zich bijna meten met de Boombox en doet qua volume zeker niet onder voor bijvoorbeeld de Dali Katch – al klinkt die laatst wel beter. Ook is er vrijwel geen sprake van vervorming als we de Teufel Boomster opendraaien naar de maximale volumestand.

Conclusie

De Teufel Boomster is geen kleintje te noemen en brengt naast een energiek geluid ook een paar leuke functies met zich mee. Met een goede batterijduur, aptX en spatwaterdichtheid gooit de Boomster hoge ogen. En functies als FM- en DAB+-radio onderscheiden de Boomster van de rest, evenals een aparte regelaar voor de subwoofer. Helaas is de radioverbinding niet overal even sterk en zorgen de feedback-loze knoppen in combinatie met de beperkte kijkhoek van de gril voor een wat rommelige bediening. Toch lukt het Teufel om met de Boomster een ghettoblaster neer te zetten die er niet alleen modern uitziet, maar ook qua functies met zijn tijd meegaat.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.