Dit jaar heeft Teufel de Boomster vernieuwd: een flinke speaker die van vrij veel markten thuis is. Weet de Teufel Boomster zich te onderscheiden tussen een overvloed aan speakers? Wij mochten weer eens ouderwets voor de radio zitten om het antwoord te vinden op die vraag.

Ghetto blaster

Met een brede speakergril, stevig handvat en flinke antenne doet de Teufel Boomster 2017 editie) sterk denken aan een moderne interpretatie van de ghettoblaster. Het handvat is geen overbodige luxe; met een gewicht van ruim 3 kilo en een breedte van bijna 40 centimeter is de Boomster geen kleintje te noemen.

©PXimport

Aan de achterkant vinden we de verschillende aansluitingen, die elk zijn verstopt achter een waterbestendig rubberen klepje. Hierdoor is de Boomster spatwaterdicht en kun je deze zonder zorgen buiten gebruiken. Als je de speaker draadloos wil gebruiken, moet je eerst de batterij activeren via een knop aan de achterkant. Dit is een bijzondere eigenschap, aangezien veel speakers automatisch overschakelen op de batterij als je deze ontkoppelt van de netstroom.

Door de aan/uit-knop kort in te drukken, verschijnt er een indicatie van de batterij op het display. Dit wordt weergegeven in percentages. De accuduur is zo’n 15 uur – meestal meer dan genoeg om de hele dag mee te gaan. Het is ook mogelijk om de accu te verwisselen voor losse batterijen.

Feedback

Bovenop de Boomster vinden we de bedieningsknoppen, hoewel het niet echt knoppen zijn. Aan beide kanten van het handvat vinden we aanraakgevoelige gebieden waar je de verschillende functies van de Boomster mee bedient. Het ziet er strak uit, maar heeft zo z’n nadelen.

©PXimport

Doordat het aanraakgevoelige knoppen zijn zonder enige feedback, moet je op het display aflezen of je de knop die je zoekt ook daadwerkelijk hebt ingedrukt. Het display zit achter de gril, die je alleen kunt aflezen wanneer je recht voor de speaker zit. Deze combinatie van een beperkte kijkhoek en knoppen waarbij je niet kunt voelen of je ze indrukt, zorgen ervoor dat de bediening een beetje rommelig aanvoelt.

Back to the Future

Met de knoppen op de bovenkant schakel je tussen de verschillende muziekbronnen die de Teufel Boomster heeft. Naast bluetooth (met NFC) en een AUX-ingang, onderscheidt de Boomster zich met een ingebouwde FM- en DAB+-radio.

Bij het kiezen van FM of DAB+-radio, mag je weer lekker ouderwets de antenne uitsteken. Door in de DAB-modus de volgende-knop in te houden, gaat de Boomster op zoek naar digitale zenders. Binnen enkele seconden pikte de Boomster 17 populaire zenders, die vervolgens kraakhelder werden weergegeven. Bij FM kun je met de volgende- en vorige-knop tussen frequenties schakelen.

©PXimport

De antenne is wel echt nodig om gebruik te maken van FM en DAB+. Het was niet eenvoudig om een (ge)ruisloze FM-verbinding te vinden en ook tijdens het gebruik van DAB-radio viel het signaal af en toe weg. Wel is het zo dat de Boomster de connectie goed weet vast te houden op het moment dat er verbinding is gemaakt. Je kunt 4 zenders een knop toewijzen voor snelle toegang.

Geluid

Naast twee volumeknoppen heeft de Teufel Boomster een aparte regelaar voor de ingebouwde subwoofer. Deze kun je instellen van -6 tot +6. Waar het geluid op stand 0 mooi in balans is, leent +6 zich weer goed voor feestjes. De stand -6 is handig als je de Boomster iets harder wil zetten zonder de buren tot last te zijn. Naarmate we de Boomster langer gebruikten, werd deze functie steeds logischer – vooral in huiselijke kring is het niet altijd wenselijk dat iedereen mee kan genieten.

©PXimport

De Boomster kan hard genoeg om de meeste benedenverdiepingen van geluid te voorzien. Er is geen hoorbaar verschil tussen accu en batterij en de Teufel, die een vrij energiek geluid produceert. Veel pop, rock en dance klinkt dan ook een stuk sterker dan bijvoorbeeld klassieke muziek. De Teufel Boomster heeft ook aptX, waardoor audiofanaten ook van hogere kwaliteit kunnen genieten bij een bluetoothverbinding. Aan volume overigens ook geen gebrek: de Boomster kan zich bijna meten met de Boombox en doet qua volume zeker niet onder voor bijvoorbeeld de Dali Katch – al klinkt die laatst wel beter. Ook is er vrijwel geen sprake van vervorming als we de Teufel Boomster opendraaien naar de maximale volumestand.

Conclusie

De Teufel Boomster is geen kleintje te noemen en brengt naast een energiek geluid ook een paar leuke functies met zich mee. Met een goede batterijduur, aptX en spatwaterdichtheid gooit de Boomster hoge ogen. En functies als FM- en DAB+-radio onderscheiden de Boomster van de rest, evenals een aparte regelaar voor de subwoofer. Helaas is de radioverbinding niet overal even sterk en zorgen de feedback-loze knoppen in combinatie met de beperkte kijkhoek van de gril voor een wat rommelige bediening. Toch lukt het Teufel om met de Boomster een ghettoblaster neer te zetten die er niet alleen modern uitziet, maar ook qua functies met zijn tijd meegaat.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.