BitTorrent heeft vandaag zijn anonieme berichtendienst Bleep gelanceerd en gaat daarmee de concurrentie aan met diensten als WhatsApp en Facebook Messenger. En dat ziet er zo uit.

Wat is Bleep?

Bleep is een gratis app voor Android en iOS, die je berichten naar vrienden laat sturen terwijl je grotendeels zelf kan bepalen in hoeverre je dat anoniem doet. Data wordt op het apparaat zelf versleuteld en gaat dus niet via de cloud. Zoals je zou vermoeden maakt Bleep gebruik van BitTorrents peer-to-peer technologie. Daardoor is Bleep veel minder gevoelig voor hackers of afluisterende organisaties. Berichten worden daarnaast voorzien van end-to-end encryptie. 

Bleep laat je ook internetbellen, een functie die WhatsApp sinds kort ook heeft. Tevens is er een desktopversie van de dienst beschikbaar, zowel voor Windows als voor Mac-computers. Die is hier te downloaden.

©CIDimport

©CIDimport

Beslis zelf welke informatie je deelt

Het enige wat Bleep bij het opstarten vraagt, is een schuilnaam. Als je gemakkelijk met anderen wil 'Bleepen,' moet je daar wel minstens een telefoonnummer of een e-mailadres aan koppelen. Die informatie zorgt er tevens voor dat anderen je op meerdere manieren kunnen vinden. Ook dit wordt nergens online opgeslagen, aldus BitTorrent.

©CIDimport

Contactpersonen toevoegen en uitnodigen

Contacten toevoegen doe je door op het Plus-icoontje te tikken. Je vindt ze op hun telefoonnummer of e-mailadres. Tenminste, als ze die eerder zelf al aan Bleep hebben gekoppeld. 

©CIDimport

Een andere optie is nog om vrienden uit het adresboek van je telefoon toe te voegen of uit te nodigen. Wanneer ze Bleep nog niet gebruiken, krijgen ze dan een sms'je met downloadinstructies. 

©CIDimport

©CIDimport

Tot slot is er nog de Bleep Code. Wanneer je bij elkaar in de buurt bent, kun je elkaars unieke QR-code inscannen. Je kan er ook voor kiezen om deze QR-code bijvoorbeeld te delen op internetforums, zodat mensen je op die manier kunnen vinden. Dit is in theorie de veiligste manier om Bleep te gebruiken, want je hoeft dan niet eens meer een telefoonnummer of e-mailadres op te geven.

©CIDimport

Whisper: geheimpjes delen die snel weer verdwijnen

Naast dat je gewoon berichtjes kunt versturen, is er ook nog de Whisper-optie. Boodschappen die je 'fluistert', blijven 25 seconden lang zichtbaar. Daarna verdwijnen ze automatisch weer. Kies voor 'Go to Whisper' in je chatvenster om een berichtje in het geheim te sturen.

Hieraan zitten echter nogal wat haken en ogen. Niets houdt een ontvanger ervan namelijk tegen om een screenshot te maken van wat hij heeft binnen gekregen, zoals je hieronder ziet. 

©CIDimport

De naam van de verstuurder is onzichtbaar gemaakt, maar of dat nu wel zoveel bescherming biedt... Je kan de naam van de zender wel bekijken door op het oog-icoontje te tikken. Wat er gezegd is, wordt dan zo wazig gemaakt dat die informatie niet meer te lezen is. Je kan dus niet de spreker én het bericht tegelijk zien... tenzij je die persoon met een fotootje in je adresboek hebt staan.

©CIDimport

Ook foto's die in Whisper worden verstuurd, zijn zo als screenshot te vangen. Daardoor is het alsnog niet slim om eventueel beschamende foto's van jezelf via Bleep te versturen. 

Het enige waar Bleep zich extra tegen wapent ten opzichte van andere berichtendiensten, is dat deze foto's niet via een server gaan. Je hoeft dus in elk geval niet bang te zijn dat ze via een lek op internet belanden, zoals bij Snapchat en Apple's iCloud al eens gebeurde. 

Wees alsnog voorzichtig

Ook voor Bleep geldt dan ook: wees voorzichtig met wat je zoal naar iemand anders stuurt. Ondanks dat de dienst bovengemiddelde veiligheidsopties biedt, zijn er wel degelijk manieren om persoonlijke informatie van een ander te 'stelen' en deze voor jezelf te bewaren... of het op internet te zetten.

Je kan Bleep iets geruster gebruiken dan een dienst als WhatsApp, maar ook Bleep biedt niet per se volledige anonimiteit. Zeker niet wanneer je de adresboekfunctie gebruikt. Houd daar rekening mee, wanneer je Bleep als je primaire chatapp wil gebruiken.

Om zo anoniem mogelijk te blijven, ben je vooral aangewezen op gehannes met QR-codes. Dat maakt de app niet bepaald toegankelijk. De app is het meest effectief wanneer je moderne gemakken zoveel mogelijk schuwt.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.