Ruim zestig procent van alle internetgebruikers gebruikt de browser van internetgigant Google: Chrome, dus er is een grote kans dat jij dat ook doet. In dit artikel benoemen we tien functies waarvan je wellicht nog niet wist dat ze in Chrome zaten.

Tip 01: Meerdere pagina’s

Chrome laat je zelf bepalen wat je wilt zien als je de browser opstart. Bekijk je altijd als eerste het nieuws, check je je social media en log je in op je mail? Kies er dan voor om deze tabbladen standaard te laten openen als Chrome opstart. Klik hiervoor op de drie puntjes rechts bovenin om de Instellingen te openen. Navigeer naar beneden en selecteer onder Bij opstarten de optie Een specifieke pagina of reeks pagina’s openen. Klik op Een nieuwe pagina toevoegen en voer de url in. Klik op Toevoegen en doe dit voor eventuele andere pagina’s ook. Wil je dat je browser iedere keer de pagina’s opent die je op dit moment open hebt staan, kies dan gewoon voor de optie Huidige pagina’s gebruiken.

©PXimport

Tip 02: Vormgeving aanpassen

Nu je toch in de instellingen bent, kun je meteen de vormgeving van Chrome aanpassen. Zo is het bijvoorbeeld handig om een thuisknop aan je adresbalk toe te voegen. Ga daarvoor naar Vormgeving en zet de schuif achter de knop ‘Homepage’ weergeven aan. Je ziet dat er nu links van de adresbalk een thuis-icoontje wordt weergegeven. Standaard is de optie Pagina ‘Nieuw tabblad’ geselecteerd, wat handig is als je snel even een nieuwe pagina wilt openen. Je kunt eronder echter ook zelf een pagina opgeven, zodat er een vaste pagina wordt geopend als jij op die thuisknop klikt.

Om je opgeslagen bladwijzers snel bij de hand te hebben, kun je ze toevoegen onder de adresbalk door de schuif achter Bladwijzerbalk weergeven aan te zetten.

Heb je er moeite mee om de pagina’s goed te kunnen lezen, selecteer dan achter Lettergrootte de optie Groot of Zeer groot. Dit werkt overigens niet op alle sites. Om een pagina dan nog goed te kunnen lezen, kun je inzoomen door de toetscombinatie Ctrl++ (plus) te gebruiken. Uitzoomen doe je dan weer met Ctrl+- (min), Ctrl+0 om weer terug te keren naar 100% of door op Resetten te klikken in de pop-up die verschijnt.

©PXimport

Tip 03: Scherm casten

Met een Chromecast kun je de inhoud van je pc-scherm naar je tv streamen als beide apparaten op hetzelfde wifi-netwerk zijn aangesloten. Het casten van een tabblad is heel eenvoudig: klik met je rechtermuisknop ergens op de pagina en kies voor de optie Casten. Chrome zoekt nu naar een beschikbare Chromecast om de inhoud naartoe te streamen. Je kunt een tabblad ook casten door op de drie stipjes rechts bovenin, naast de adresbalk, te klikken en voor Casten te kiezen. Ben je een tabblad aan het casten, dan verschijnt er een icoontje rechts naast de adresbalk. Door op dat icoontje te klikken, kun je de verbinding verbreken.

©PXimport

Tip 04: Tabbladen

Met de tabbladen van Chrome kun je nog veel meer, zo kun je bijvoorbeeld een tabblad (tijdelijk) vastzetten. Je klikt dan met je rechtermuisknop op een tabblad en kiest voor de optie Vastzetten. Het tabblad wordt geminimaliseerd en in de linkerhoek gezet, je ziet alleen nog het icoontje van die pagina. Dit is vooral handig als je een hele hoop tabbladen open hebt staan, want zo kun je toch nog het overzicht bewaren. Om een tabblad weer terug naar de normale grootte te brengen, klik je er weer met je rechtermuisknop op en kies je voor Losmaken.

In datzelfde menuutje vind je ook de optie Geluid van site dempen, een functie die je vooral zult gebruiken als er automatisch een video op die site wordt afgespeeld.

Verder kun je vanuit dit menu onder andere geopende tabbladen sluiten en het actieve tabblad opnieuw laden.

©PXimport

Tip 05: Anoniem surfen

Met Chrome is het mogelijk om anoniem websites te bezoeken door de incognito-modus te gebruiken. Druk hiervoor op de toetscombinatie Ctrl+Shift+N of klik op de drie stipjes rechtsboven aan het venster en kies voor Nieuw incognitovenster. Chrome bewaart nu geen geschiedenis en slaat ook geen cookies op van de sites die je bezoekt. Je bent natuurlijk niet geheel incognito, aangezien de beheerder van de bezochte website (en eventueel je provider) wel kunnen zien welke sites je hebt bezocht aan de hand van je ip-adres. Je herkent een incognito-tabblad door de grijze achtergrond en doordat er Incognito naast de adresbalk wordt weergegeven.

©PXimport

Tip 06: Downloadlocatie

Vraag je je weleens af waar Google je downloads opslaat? Maak dan bijvoorbeeld een map aan op je bureaublad of ergens anders waar je het gemakkelijk terug kunt vinden. Ga vervolgens naar het instellingenmenu en klik helemaal onderaan op Geavanceerd. Scroll naar beneden en tot je het kopje Downloads ziet. Achter Locatie kies je voor Wijzigen en kies je de net aangemaakte nieuwe map. Als je wilt dat Chrome iedere keer vraagt waar een bestand moet worden opgeslagen, zet dan de schuif achter Voorafgaand aan een download vragen waar een bestand moet worden opgeslagen aan.

©PXimport

Tip 07: Privacy

Nu we bij de geavanceerde instellingen zijn aanbeland, bekijken we ook eens nader de instellingen onder het kopje Privacy en beveiliging. Zo kun je hier bijvoorbeeld instellen dat de websites zo min mogelijk gegevens van jou mogen verzamelen door de schuif achter Een verzoek voor niet bijhouden met je browseverkeer verzenden aan te zetten en de actie te bevestigen. Besef je wel dat het geen garantie is dat een website zich hieraan houdt.

Kijk dan ook eens bij de Site-instellingen. Hier kun instellen welke rechten websites hebben. Kies er bijvoorbeeld voor dat een site altijd moet vragen of het cookies mag opslaan door bij Cookies de optie Sites toestaan cookiegegevens op te slaan en te lezen uit te zetten. Het surfen kan er wel wat onaangenamer door worden, omdat sommige sites dan niet goed functioneren. Je kunt er ook voor kiezen om de opgeslagen cookies te verwijderen wanneer je Chrome afsluit (Cookies en sitegegevens wissen wanneer je Chrome sluit), of alleen voor bepaalde websites. Kies in dat geval voor Toevoegen achter Wissen bij het verlaten en voeg een url toe.

©PXimport

Tip 08: Processen bekijken

Heb je het idee dat je pc langzaam wordt van bepaalde sites? Neem dan een kijkje bij het Taakbeheer van Chrome. Je opent dit met de toetscombinatie Shift+Escape. Het taakbeheer laat zien welke processen op dat moment door Chrome worden gebruikt. Onder Taak zie je of dit een tabblad of bijvoorbeeld een subframe is. Een subframe is bijvoorbeeld een Twitter-box op een webpagina of een Facebook-duimpje dat onder een nieuwsartikel staat. Al deze elementen vragen een beetje rekenkracht van je processor. Hoeveel precies, dat lees je onder CPU. Hoeveel geheugen een proces nodig heeft, zie je onder Geheugenvoetafdruk (een nogal vreemde vertaling van footprint). Om een proces af te sluiten, selecteer je het en kies je voor Proces beëindigen.

©PXimport

Tip 09: Inspecteren

Het inspecteren van de broncode van een website is een functie die vooral veelgebruikt wordt door webdesigners. Je kunt hiermee de html-bron van een website tot in detail bekijken. Zo kun je zien hoe een site is opgebouwd en welke lettertypen er zijn gebruikt. Om die broncode te bekijken, klik je met je rechtermuisknop op een element van de pagina en kies je voor Inspecteren. Een aantal vensters aan de rechterkant worden getoond. Bovenaan, onder Elements, zie je de code van het element, eronder bij Styles, zie je de eigenschappen. Zoek nu rechtsonder bijvoorbeeld naar de tekst font-family om te weten te komen welk lettertype voor het specifieke element op de site is gebruikt.

©PXimport

Tip 10: Google Cloud Print

Tot slot herbergt de browser van Google nog een handige functie, al heeft ie niet echt direct te maken met Chrome zelf: Google Cloud Print. Je kunt je printer instellen als cloudprinter en vervolgens vanaf elke locatie documenten afdrukken op je eigen printer, zolang printer aan staat.

Ga naar het instellingenmenu in Chrome en klik op Geavanceerd. Onder Afdrukken kies je voor Google Cloudprinter. Kies voor de optie Cloudprinter-apparaten beheren waarna een nieuw tabblad wordt geopend. Als je apparaat wordt ondersteund, zie je het hier staan. Klik op Registreren en doorloop de configuratie. Ga hiernaartoe om meer informatie over Google Cloud Print te lezen. Wees je er wel van bewust dat de documenten die je via je Google-account naar een printer stuurt, dan wel niet door Google gelezen worden, maar nog altijd wel je thuisnetwerk verlaten.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.