De Consumentenbond waarschuwt dat de standaardbeveiliging van Android tekortschiet, maar schiet vervolgens tekort in zijn aanbevelingen. Een antivirus-app kan gewoonweg onvoldoende. Hoe zit het nu precies met de malware op Android? Hoe bescherm je je wel?

Android is veruit het meestgebruikte mobiele besturingssysteem, in Nederland, maar ook wereldwijd. De Consumentenbond zet zit hard in om Android ook veiliger te maken. Vooral de manier waarop ze zich inzetten voor betere ondersteuning van fabrikanten middels Android-udpates is bewonderenswaardig. Vorige week kwam de bond nog in het nieuws over het feit dat de gezichtsontgrendeling van veel smartphones ondermaats is. Vandaag kwam de melding dat de standaardbeveiliging op Android-telefoons slecht zou werken.

De Consumentenbond deed onderzoek door een aantal malafide apps te installeren op een Android en te kijken hoeveel er door Android’s Play Protect werden herkend. Ook werden onveilige sites (zoals phishingsites) bezocht, om de Safe Browsing-functie van Chrome te onderzoeken. De resultaten waren bedroevend. Slechts 56% van de malafide apps werd herkend en veel phishingsites werden niet herkend. De Consumentenbond maakt hier terecht uit op dat Google beter zijn best moet doen om Androidgebruikers veilig te houden.

Virusscanner Android

De Consumentenbond adviseert Androidgebruikers om een virusscanner te installeren, net zoals je gewend bent op Windows. Maar in zijn advies gaat de bond helaas zelf de mist in: gebruik een betaalde antivirus-app, want die zijn beter in het herkennen van malafide apps en phishingsites. Maar in het advies wordt veel over het hoofd gezien.

Een antivirus-app is echter zonde van je geld en de systeemcapaciteit van je Android. Het probleem van malafide apps is namelijk verwaarloosbaar in Nederland. Google’s appwinkel Play Store wordt door Google zelf goed schoongehouden, het komt vrij zelden voor dat er een malafide app in voorkomt. Heb je (ongelukkig genoeg) een slechte app op je Android, dan zijn de mogelijkheden beperkt. Een app is als een ‘container’ op je systeem geïnstalleerd, een eigen eilandje, waardoor het niet zomaar je bestanden, systeem of andere apps kan beïnvloeden. Aan je bankier-app kan een malafide app dus niet komen. Via machtigingen kun je bovendien zelf aangeven of een app toegang mag hebben tot je contactpersonenlijst, locatie, camera of microfoon. Een app kan pas echt schade aanrichten als je hem apparaatbeheer-rechten toekent, iets waarvoor je handmatig diep de instellingen in moet.

Bovendien, de dreiging van malafide apps is vooral voor wie apps buiten de Play Store om installeert. Ook hier moet je als gebruikers enkele hordes voor nemen. Dit soort apps richten zich daarom ook meestal op gebruikers uit landen waar de Google Play Store niet beschikbaar is.

Lees ook: Do's en Dont's voor je Android

©PXimport

Phishing op Android

Het fenomeen phishing is voor je Android een reëler probleem. Dat Safe Browsing tekortschiet in het onderzoek van de Consumentenbond, valt de makers van Chrome en ontwikkelaars van Android kwalijk te nemen. Dat moet beter. Met phishing worden met nagemaakt sites persoonsgegevens gestolen in de mobiele browser. Via bijvoorbeeld WhatsApp worden links naar phishingsites gedeeld. Gebruikers worden misleid met bijvoorbeeld valse kortingsbonnen voor supermarkten als de Lidl, die voor je klaarstaan na het invullen van je persoonsgegevens.

Je kunt hiervoor ook een beveiligingsapp installeren, die een aparte browser-app aanbiedt die beter in staat is phishingsites te detecteren. Je mist echter de gevorderde functionaliteit, zoals synchronisatie.

Hoe ben je veilig op Android?

Op je pc ben je gewend om meteen over te gaan op de installatie van antivirus. Malwarebesmetting kan plaatsvinden zonder dat je iets verkeerd doet, het bezoeken van een betrouwbare website waarvan de advertentieserver gehackt is zou bijvoorbeeld al genoeg kunnen zijn voor besmetting. Dat is op Android niet het geval. Malware kan alleen toeslaan via de installatie van malafide apps, deze apps kunnen vervolgens standaard weinig uitrichten en de besmetting wordt ongedaan gemaakt wanneer je de app weer verwijdert. Een antivirus-app op Android heeft zelf te weinig mogelijkheden om in te grijpen en zal je niet helpen. Wat wel helpt: installeer bij voorkeur geen apps buiten de Play Store om, en wanneer je wel apps installeert: ga even de beoordelingen en het aantal downloads na (als een app vaak gedownload is, is dat een goed teken). Wees kritisch in je permissies: vooral als het aankomt op je contactpersonen, camera, locatie en microfoon. Desgewenst kun je een app altijd in de Android-instellingen permissies ontzeggen.

Phishing is een vervelend probleem, waar de Android-ontwikkelaars prioriteit aan zouden moeten geven. Als gebruiker los je dit niet op met de installatie van een veiligheidsappje. Gebruik voor je transacties in ieder geval altijd de mobiele app van je bank en controleer de url van sites die je bezoekt.

Smartphone beveiliging

Waar je als gebruiker wel zelf voor moet zorgen als het aankomt op mobiele beveiliging bij zowel Android als iOS is een beheer op afstand (zodat je je toestel bij verlies of diefstal kunt terugvinden, of zelfs wissen) en VPN om je dataverkeer te beschermen tegen afluisteraars. Beheer op afstand zit al ingebouwd op Android-smartphones en iPhones. Aanbieders van antivirus-apps vergeten nog altijd het belang van VPN. Goede VPN-diensten zijn bijvoorbeeld Private Internet Access en NORD VPN.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.