De Consumentenbond waarschuwt dat de standaardbeveiliging van Android tekortschiet, maar schiet vervolgens tekort in zijn aanbevelingen. Een antivirus-app kan gewoonweg onvoldoende. Hoe zit het nu precies met de malware op Android? Hoe bescherm je je wel?

Android is veruit het meestgebruikte mobiele besturingssysteem, in Nederland, maar ook wereldwijd. De Consumentenbond zet zit hard in om Android ook veiliger te maken. Vooral de manier waarop ze zich inzetten voor betere ondersteuning van fabrikanten middels Android-udpates is bewonderenswaardig. Vorige week kwam de bond nog in het nieuws over het feit dat de gezichtsontgrendeling van veel smartphones ondermaats is. Vandaag kwam de melding dat de standaardbeveiliging op Android-telefoons slecht zou werken.

De Consumentenbond deed onderzoek door een aantal malafide apps te installeren op een Android en te kijken hoeveel er door Android’s Play Protect werden herkend. Ook werden onveilige sites (zoals phishingsites) bezocht, om de Safe Browsing-functie van Chrome te onderzoeken. De resultaten waren bedroevend. Slechts 56% van de malafide apps werd herkend en veel phishingsites werden niet herkend. De Consumentenbond maakt hier terecht uit op dat Google beter zijn best moet doen om Androidgebruikers veilig te houden.

Virusscanner Android

De Consumentenbond adviseert Androidgebruikers om een virusscanner te installeren, net zoals je gewend bent op Windows. Maar in zijn advies gaat de bond helaas zelf de mist in: gebruik een betaalde antivirus-app, want die zijn beter in het herkennen van malafide apps en phishingsites. Maar in het advies wordt veel over het hoofd gezien.

Een antivirus-app is echter zonde van je geld en de systeemcapaciteit van je Android. Het probleem van malafide apps is namelijk verwaarloosbaar in Nederland. Google’s appwinkel Play Store wordt door Google zelf goed schoongehouden, het komt vrij zelden voor dat er een malafide app in voorkomt. Heb je (ongelukkig genoeg) een slechte app op je Android, dan zijn de mogelijkheden beperkt. Een app is als een ‘container’ op je systeem geïnstalleerd, een eigen eilandje, waardoor het niet zomaar je bestanden, systeem of andere apps kan beïnvloeden. Aan je bankier-app kan een malafide app dus niet komen. Via machtigingen kun je bovendien zelf aangeven of een app toegang mag hebben tot je contactpersonenlijst, locatie, camera of microfoon. Een app kan pas echt schade aanrichten als je hem apparaatbeheer-rechten toekent, iets waarvoor je handmatig diep de instellingen in moet.

Bovendien, de dreiging van malafide apps is vooral voor wie apps buiten de Play Store om installeert. Ook hier moet je als gebruikers enkele hordes voor nemen. Dit soort apps richten zich daarom ook meestal op gebruikers uit landen waar de Google Play Store niet beschikbaar is.

Lees ook: Do's en Dont's voor je Android

©PXimport

Phishing op Android

Het fenomeen phishing is voor je Android een reëler probleem. Dat Safe Browsing tekortschiet in het onderzoek van de Consumentenbond, valt de makers van Chrome en ontwikkelaars van Android kwalijk te nemen. Dat moet beter. Met phishing worden met nagemaakt sites persoonsgegevens gestolen in de mobiele browser. Via bijvoorbeeld WhatsApp worden links naar phishingsites gedeeld. Gebruikers worden misleid met bijvoorbeeld valse kortingsbonnen voor supermarkten als de Lidl, die voor je klaarstaan na het invullen van je persoonsgegevens.

Je kunt hiervoor ook een beveiligingsapp installeren, die een aparte browser-app aanbiedt die beter in staat is phishingsites te detecteren. Je mist echter de gevorderde functionaliteit, zoals synchronisatie.

Hoe ben je veilig op Android?

Op je pc ben je gewend om meteen over te gaan op de installatie van antivirus. Malwarebesmetting kan plaatsvinden zonder dat je iets verkeerd doet, het bezoeken van een betrouwbare website waarvan de advertentieserver gehackt is zou bijvoorbeeld al genoeg kunnen zijn voor besmetting. Dat is op Android niet het geval. Malware kan alleen toeslaan via de installatie van malafide apps, deze apps kunnen vervolgens standaard weinig uitrichten en de besmetting wordt ongedaan gemaakt wanneer je de app weer verwijdert. Een antivirus-app op Android heeft zelf te weinig mogelijkheden om in te grijpen en zal je niet helpen. Wat wel helpt: installeer bij voorkeur geen apps buiten de Play Store om, en wanneer je wel apps installeert: ga even de beoordelingen en het aantal downloads na (als een app vaak gedownload is, is dat een goed teken). Wees kritisch in je permissies: vooral als het aankomt op je contactpersonen, camera, locatie en microfoon. Desgewenst kun je een app altijd in de Android-instellingen permissies ontzeggen.

Phishing is een vervelend probleem, waar de Android-ontwikkelaars prioriteit aan zouden moeten geven. Als gebruiker los je dit niet op met de installatie van een veiligheidsappje. Gebruik voor je transacties in ieder geval altijd de mobiele app van je bank en controleer de url van sites die je bezoekt.

Smartphone beveiliging

Waar je als gebruiker wel zelf voor moet zorgen als het aankomt op mobiele beveiliging bij zowel Android als iOS is een beheer op afstand (zodat je je toestel bij verlies of diefstal kunt terugvinden, of zelfs wissen) en VPN om je dataverkeer te beschermen tegen afluisteraars. Beheer op afstand zit al ingebouwd op Android-smartphones en iPhones. Aanbieders van antivirus-apps vergeten nog altijd het belang van VPN. Goede VPN-diensten zijn bijvoorbeeld Private Internet Access en NORD VPN.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.