Vorige maand werd bekend dat er tijdens een hack op LinkedIn miljoenen gegevens van gebruikers waren gestolen. Inmiddels zijn er veel meer hacks geweest, krijgen gebruikers LinkedIn-spam, en wordt hen aan alle kanten aangeraden om wachtwoorden te veranderen. Hoe zit dat precies? We zetten onder elkaar wat er precies bekend is over de grote hack op LinkedIn en wat je ertegen kunt doen.

Het gaat in dit geval om de grote hack op LinkedIn die in 2012 al aan het licht kwam. Destijds was het al groot nieuws: 6 miljoen (onversleutelde) emailadressen en wachtwoorden werden gestolen, indertijd aan gigantisch aantal.

Nu, 4 jaar later, blijkt er veel meer data te zijn buitgemaakt. Dat kwam voor het eerst naar buiten bij Motherboard, dat berichtte dat er maar liefst 117 miljoen gegevens waren buitgemaakt. Inmiddels heeft LinkedIn de hack bevestigd.

Wat weten de hackers?

Er is nog veel onduidelijk over de hack, zoals wie er achter de aanval zit. Op dit moment weten we in ieder geval dat er 167 miljoen accounts zijn gestolen. Daarvan zijn bij 117 miljoen accounts zowel het email als het wachtwoord bekend.
 

Omdat de hack zo lang onopgemerkt bleef, is het maar raden wat de hackers allemaal weten

Of er andere informatie is bemachtigd, is dus nog niet duidelijk. Het wordt ook door LinkedIn zelf niet uitgesloten, zeker ook omdat de grote diefstal ruim 4 jaar onopgemerkt is gebleven. Echter: De hackers bieden alleen de wachtwoorden en gebruikersnamen aan en geen andere informatie, dus lijkt het niet logisch dat er andere gegevens bij zouden zitten.

De hackers hebben de informatie doorverkocht. Dat gebeurde op het dark web, een ontraceerbaar deel van het internet waar veel illegale marktplaatsen te vinden zijn. Daar werden alle gegevens voor 5 bitcoin verkocht, omgerekend zo'n € 2,500,-.

Opvallend is dat LinkedIn de gegevens niet erg goed beveiligde. Zo waren de wachtwoorden versleuteld met een SHA1-algoritme (wat makkelijk te kraken is), en er werd geen salt toegevoegd aan de wachtwoorden (met een 'salt' wordt een opgeslagen wachtwoord langer gemaakt zodat het moeilijker te kraken is met een brute force-aanval).

De data kwam onder andere terecht bij een zoekmachine voor gestolen data, LeakedSource. Dat zei ruim 90% van de wachtwoorden binnen 72 uur gekraakt te hebben.

Meer hacks in de toekomst?

Er is een kans dat ook andere diensten gehackt waren

Opvallend is dat de hack op LinkedIn niet de enige is die er de afgelopen tijd heeft plaatsgevonden. Ook het voornamelijk Amerikaanse MySpace bleek gehackt, waarbij meer dan 300 miljoen gebruikersnamen en wachtwoorden werden buitgemaakt. Ook het blogplatform Tumblr bleek geraakt.

Opvallend is dat het gaat om relatief oude gegevens. MySpace was al een paar jaar geleden over zijn hoogtepunt heen, en de gegevens van Tumblr zijn ook al oud.

Sommige beveiligingsonderzoekers denken dan ook dat er in de toekomst nog meer hacks aan zitten te komen. Hoog tijd om dus nog twieven naar je gegevens te kijken!
 

De gevolgen

Dat er zoveel gegevens op straat liggen, is ernstig. Toch is het goed dat er al snel bekend werd dat de gegevens te koop stonden. Daardoor kunnen we nu op tijd onze wachtwoorden veranderen, al is dat ook wel wat aan de late kant.

De Fraudehelpdes waarschuwt voor phishing-berichten

Inmiddels hebben andere diensten zoals Netflix een waarschuwing gestuurd naar mensen van wie hetzelde emailadres bij de LinkedIn-hack werd gestolen.

Daarnaast wordt de gestolen database inmiddels ook al misbruikt voor spam. Zo waarschuwen beveiligingsbedrijven en de Fraudehelpdesk voor phishing-mails die worden verstuurd naar aanleiding van de hack. In die phishing-mails zit ransomware. Mogelijk worden er de komende maanden nog veel meer van zulke mails verstuurd.

Opvallend is overigens dat de hackers in de phishing-berichten niet alleen de naam van de ontvanger zetten, maar ook de namen van bedrijven van slachtoffers. Ze hebben dus wel heel goed gekeken naar de inhoud...

Wat kan ik doen?

De hack op LinkedIn is één van de grootste datalekken aller tijden, en als je het sociale netwerk ooit gebruikte is er een goede kans dat je erdoor getroffen bent. Je kunt dat verifiëren op HaveIBeenPwnd.com, een website die bijhoudt welke websites worden gehackt. Hoe HaveIBeenPwnd werkt en van wie de site is kun je lezen in onze workshop erover.

Verander zo snel mogelijk je wachtwoorden!

Misschien sta je nog wel met een oud emailadres in de database of kun je het om de één of andere reden niet terugvinden op de website. Ook in dat geval is het nog steeds verstandig je wachtwoorden ook op andere sites te veranderen.

Zet voor de zekerheid ook tweestapsverificatie aan. Daarbij krijg je een sms'je als extra beveiligingslaag naast je wachtwoord, zodat een hacker met alleen je gebruikersnaam en wachtwoord niet zomaar je account binnen komt.

Let er overigens ook op dat LinkedIn niet de enige dienst is waar je tweestapsverificatie aan kunt zetten. Dat kan ook bij Gmail, Outlook, Facebook, Twitter, en heel veel meer diensten. Wel zo veilig.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.