Met Philips Hue Secure breidt de fabrikant zijn lijn voor slimme lampen behoorlijk uit. Met deze nieuwe producten kun je Hue ook inzetten als een beveiligingssysteem en met de nieuwe contactsensor kun je ook lampen verder automatiseren.

In de Philips Hue Secure-starterkit zitten een paar oude en een paar nieuwe producten. Aanwezig zijn de drie nieuwe contactsensoren, een bewegingssensor, twee standaardlampen (white en color ambiance) met E27-fitting en de Hue-bridge. Het pakket richt zich met name op nieuwe Philips Hue-gebruikers, aangezien je hier ook een bridge en twee lampen bij krijgt. Mocht je al tegen de beperkingen van de reeds geïnstalleerde Hue-bridge aanlopen, dan kun je met een tweede brug in je netwerk dat soort beperkingen opheffen. Normaal gesproken kun je tot vijftig producten aan één bridge koppelen.

Het pakket heeft een adviesverkoopprijs van 299,99 euro, maar is online vaak net iets goedkoper te vinden. De nieuwe contactsensor kost per stuk 39,99 euro, terwijl de bewegingssensor 44,99 euro kost. De Hue-bridge hebben we voor iets meer dan 40 euro online kunnen vinden. De losse witte lamp kost 15,99 euro, terwijl je voor de kleurenvariant 59,99 euro betaalt. Al met al komen we dan grofweg uit op iets meer dan 280 euro. We hebben in dit geval niet altijd op de adviesprijs gelet, maar op prijzen die we online tegenkomen. En dan is dit pakket duurder dan wanneer je alles los koopt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Het voordeel van Philips Hue Secure

Als we de prijs even buiten beschouwing laten, zien we dat Philips Hue Secure een mooi pakket aan basale beveiligingsproducten biedt. Wat het pakket relatief duur maakt, is de toevoeging van drie raam- en deursensoren (de eerdergenoemde contactsensoren). Als je dat bijvoorbeeld naast het aanbod van Ring legt, dan ben je daar met een prijs van 209,99 euro aanzienlijk goedkoper uit. Vooruit, daar krijg je maar één contactsensor bij. Daarnaast kun je het systeem (in elk geval niet zonder omweg en andere systemen) niet koppelen aan de slimme lampen van Philips Hue.

Om nog maar te zwijgen over het feit dat Ring Alarm een bedieningspaneel biedt dat je bij de deur ophangt, waardoor je dus niet alleen bent aangewezen op de app. Het is maar net wat je wil natuurlijk, maar uit ervaring weten we dat zo’n paneel zeer wenselijk is. Het grote voordeel van Philips Hue Secure is dan weer dat je de producten in het pakket naadloos vanuit één app met elkaar kunt laten samenwerken. Ook is het zo dat alle producten van Philips Hue nu prettiger dan ooit met elkaar samenwerken, waardoor je aanwezige lampen op een andere manier kunt inzetten.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

De ster van de show

De grote (of eigenlijk kleine) ster van de show is de nieuwe contactsensor. Dat is een sensor die je op een raam of deur kunt plakken, waardoor je realtime-meldingen kunt ontvangen over de status van een raam of deur. De sensor kent twee standen: open of dicht. Per stand kun je een notificatie ontvangen, zodat je bijvoorbeeld weet wanneer er iemand binnenkomt (mogelijk via een plek waar dat niet de bedoeling is). Maar je kunt de sensor ook op de koelkastdeur bevestigen, zodat je vanaf de bank kunt controleren of je die deur wel goed hebt dichtgedaan. Soms vergeet je dat wel eens.

Verder is het mogelijk om via de Philips Hue-app een handeling aan de stand te koppelen. Zo hebben wij ervoor gezorgd dat het nachtlampje (waar al een Philips Hue-lamp in zit) aan gaat zodra we de slaapkamerdeur opendoen. Het lampje gaat na een minuut of wanneer we de deur weer sluiten automatisch uit.

Meer opties dan dat zijn er helaas niet. Zo kun je niet instellen dat het lampje overdag niet op de sensor reageert, om maar een voorbeeld te geven. Net als bij de Philips Hue Secure Camera zijn de opties dus vrij beperkt, en dat terwijl je er wel de hoofdprijs voor betaalt.

©Wesley Akkerman

Goedkoper is beter?

Raam- en deursensoren zijn over het algemeen voor de helft van de Hue-prijs beschikbaar. Neem bijvoorbeeld de versie die het Chinese merk Aqara aanbiedt: die kost online ongeveer 16 euro, en daar kun je precies evenveel mee als met de Hue-contactsensor. Bijkomend voordeel is dat die sensor Zigbee ondersteunt en daardoor meer dan honderd apparaten in één netwerk kan opnemen. En met de nieuwe versie, die Thread ondersteunt, komen daar nog eens honderd producten bij. Beide sensors bieden overigens support voor Google Home, Apple Homekit en Amazon Alexa.

Echter, in beide gevallen heb je vrij weinig aan Google Home. Je kunt alleen de status van de deur of het raam checken, maar je kunt er verder geen acties aan koppelen of automatiseringen mee opzetten. Via Apple Homekit kan dat dan weer wel en zijn de opties uitgebreider dan in de Philips Hue-app. Daar is het wel degelijk mogelijk om in te stellen dat de sensor alleen 's avonds werkt. En met een uitgebreider platform (voor gevorderden) kun je er waarschijnlijk nog meer uithalen – maar dan ben je niet merkgebonden en kun je net zo goed voor een goedkopere optie gaan.

De andere Philips Hue Secure-producten

Over de lampen die in het pakket zitten zijn in de loop der jaren al de nodige verhalen geschreven. Daarom focussen we ons nu alleen nog even op de bridge en de bewegingssensor, twee interessantere producten uit het prima pakket. Wanneer je de starterskit in huis haalt, krijg je daar dus de Hue-bridge bij waar je alle andere producten aan kunt koppelen. Zo kom je op een laagdrempelige manier – wellicht voor het eerst – in aanraking met een smarthomehub, en leer je in elk geval één slim systeem kennen. Een systeem dat lampen, sensoren en dus ook camera’s ondersteunt.

De bewegingssensor is op zichzelf al een interessant product, want je kunt er verschillende dingen mee doen. Je kunt op basis van beweging een notificatie ontvangen of natuurlijk lampen activeren. In tegenstelling tot de contactsensor is het wel mogelijk een tijd te specificeren, waardoor je in elk geval voor één slaapkamer de boel prettig kunt automatiseren. Verder kan de sensor zowel licht als temperatuur meten; informatie die helemaal niet terugkomt in de Philips Hue-app. Maar wanneer je hem bijvoorbeeld koppelt aan Google Home, dan is die info wel zichtbaar.

Philips Hue Secure kopen?

Onderaan de streep laat de Philips Hue Secure-starterkit een gemengde indruk achter. We zijn in elk geval blij met een aantal zaken. De contactsensoren laten zich gemakkelijk installeren en reageren razendsnel op veranderingen. De bewegingssensor is daarnaast breed inzetbaar, kan rekening houden met schema’s en fungeert zelfs als licht- en temperatuurmeter. Bovendien is het pakket compleet, waardoor je je huis relatief goed kunt beschermen of automatiseren. Je kunt er beide kanten mee op. En hoe meer Philips Hue-producten je al hebt, hoe aangenamer de integratie werkt.

Daar tegenover staan vreemde keuzes. Het pakket an sich is op het moment van schrijven duurder dan wanneer je de producten los koopt. De losse producten zijn bovendien vrijwel altijd (soms zelfs tot twee keer) duurder dan concurrerende accessoires. Verder is het vervelend dat de Hue-app vrij beperkt is, waardoor we niet alles direct vanuit één punt kunnen instellen en inzien en daar weer andere apps voor nodig hebben. Het Secure-pakket is wat ons betreft pas interessant zodra de prijs met 100 euro of meer gezakt is; dán krijg je pas echt veel waarde voor je geld vanwege hub en lampen.

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.

Misschien heb je wel eens een vraag gesteld aan een AI-chatbot als ChatGPT, Microsoft Copilot of Perplexity. Maar hoe ontwerp je zelf nu zo'n chatbot? Met de juiste tools is daar zelfs weinig tot geen programmeerwerk voor vereist. We bekijken twee uiteenlopende oplossingen.

Een AI-chatbot is een digitale gesprekspartner die wordt aangedreven door kunstmatige intelligentie. Meestal is de intelligentie gebaseerd op een taalmodel dat is getraind om mensachtige gesprekken te voeren. In tegenstelling tot traditionele op regels gebaseerde chatbots, die alleen vooraf ingestelde antwoorden geven, kan een AI-chatbot vrije tekst begrijpen en ‘natuurlijke’ reacties geven.

In dit artikel kijken we naar het bouwen van een eigen chatbot die je op je desktop of mobiel kunt gebruiken en zelfs op een eigen website kunt plaatsen. We bespreken twee manieren. De eenvoudigste is een no-code chatbotplatform dat het AI-gedeelte achter de schermen afhandelt en je via een gebruiksvriendelijke interface laat bepalen hoe de gespreksflow verloopt. Typische voorbeelden zijn Chatfuel en Chatbot voor zakelijke toepassingen. Daarnaast zijn er de meer toegankelijke Poe en Coze, die we hier behandelen. Onze tweede oplossing is technischer, maar flexibeler. Daarbij gebruik je de Application Programming Interface (API) van een AI-taalmodel om de AI-functionaliteit in je eigen omgeving te integreren. Hiervoor werken we graag met de online omgeving Google Colab.

Poe

Laten we starten met een gebruiksvriendelijke optie: het no-code chatbotplatform Poe (www.poe.com). Je kunt hier ook de app voor desktop of mobiel downloaden en installeren, met vrijwel dezelfde interface en functies als in de browser. De eerste keer maak je een account aan of meld je je aan met je Google- of Apple-account. Via Bots and apps kun je met allerlei AI-chatbots praten, maar in dit geval willen we vooral een eigen chatbot maken. Concreet gaat het om het creëren van een eigen ‘persona’ binnen een gekozen AI-model. Zo’n persona kun je zien als het perspectief, de rol of identiteit die je een AI-bot meegeeft.

Klik hiervoor op Create +. Je krijgt nu verschillende opties, zoals Image generation bot, Video generation bot en Prompt bot. Wij kiezen dit laatste.

Creatie

Je hoeft nu eigenlijk alleen maar een onlineformulier in te vullen. We doorlopen kort de belangrijkste onderdelen. Naast het gekozen bottype moet je een naam verzinnen. Omdat deze deel uitmaakt van de url, kies je bij voorkeur een originele, korte naam in kleine letters. Voeg ook een beschrijving toe, die zichtbaar is voor gebruikers van je bot.

Bij Base bot selecteer je een geschikt AI-model, bijvoorbeeld Claude-Haiku-3, GPT-4o-mini, GPT-5 of Grok-4. Afhankelijk van het model gelden er soms beperkingen. Poe-abonnees krijgen doorgaans uitgebreidere toegang tot de duurdere modellen.

Bij Prompt beschrijf je nauwkeurig en uitgebreid hoe de bot moet reageren. De optie Optimize prompt for Previews kun je uitgeschakeld laten. Vul bij Greeting message een welkomstwoord in dat de bot bij elke start toont. Het onderdeel Advanced kun je eigenlijk ongemoeid laten, maar interessant is wel dat je bij Custom temperature het ‘creativiteitsgehalte’ van de bot kunt instellen: hoe hoger de waarde, hoe creatiever en onvoorspelbaarder.

Bij Access kies je de zichtbaarheid van je bot. Wellicht is Only people with the access link de handigste optie, waarna de url zichtbaar wordt en je deze kunt verspreiden. Klik bovenin op Edit picture en kies of ontwerp een passend pictogram. Is alles ingevuld, klik dan onderin op Publish. Je bot is nu klaar voor gebruik. Om je bot te bewerken, hoef je deze maar bij Bots and apps te selecteren en via het knopje met de drie puntjes op Edit te klikken. Ook de optie Delete is beschikbaar.

GPT's van OpenAI

Binnen de omgeving van OpenAI (https://chat.openai.com) kun je ook je eigen AI-chatbots maken, de zogeheten GPT’s. Hiervoor heb je wel een plusabonnement nodig (23 euro per maand). Je bent daarbij ook beperkt tot de GPT-modellen van OpenAI, maar je kunt je creaties wel delen via een link of in de GPT-store.

In het kort werkt dit als volgt. Meld je aan en klik links op GPT’s. Klik rechtsboven op + Maken. Via Configureren stel je alles handmatig in, maar via Maken kan het ook ‘al converserend’. Beschrijf kort wat je GPT moet doen en voor wie. Laat de tool een naam en profielfoto voorstellen en beantwoord de vragen om toon en werking af te stemmen. Test je GPT in de preview en ga daarna naar Configureren, waar je naam, beschrijving, instructies en gespreksopeningen ziet. Bij Kennis kun je bestanden uploaden zodat je GPT ook informatie uit je eigen documenten haalt. Via Nieuwe handeling maken koppel je eventueel acties aan externe API’s, gebruik alleen API’s die je vertrouwt. Bevestig met Maken en bepaal hoe je je GPT deelt: Alleen ik, Iedereen met de link of GPT-winkel (in een zelfgekozen categorie). Rond af met Opslaan. Je kunt de link (https://chatgpt.com/g/<code><naam>) daarna kopiëren en verspreiden. Via GPT’s / Mijn GPT’s kun je eerder gemaakte GPT’s bewerken of verwijderen.

Je kunt ook je ook eigen ‘chatbots’ (GPT’s) ontwerpen, gebruiken en met anderen delen.

Poe biedt ook geavanceerdere mogelijkheden als een Server bot-type (waarmee je ook andere API’s kunt aanroepen). Via Knowledge base kun je verder eigen informatiebronnen toevoegen waaruit de bot kan putten. Voor complexere bots gebruiken we toch liever het no-code platform Coze (www.coze.com) dat veel extra opties kent. Meld je aan met je Google-account, klik op + Create in de linkerkolom en daarna op + Create bij Create agent.

Coze

Coze gebruikt de term agent in plaats van bot om duidelijk te maken dat je er een digitale assistent mee kunt maken die niet alleen met een AI-model antwoorden geeft, maar ook geheugen of context kan gebruiken en meerdere kanalen kan bedienen, zoals een website of een Discord-server, maar zover gaan we hier niet.

Vul een passende naam voor je bot of agent in en schrijf een korte maar duidelijke omschrijving, bijvoorbeeld “Deze bot haalt allerlei informatie uit onze eigen documenten rond computerbeveiliging.” Laat Personal geselecteerd bij Workspace en klik linksonder op het knopje om een geschikt pictogram te uploaden of klik op het sterretje om er een te laten genereren. Klik daarna op Confirm.

Uitwerking

Je komt nu in je dashboard waar je de bot verder vorm kunt geven. Ontwerp de persona door in het linkerdeelvenster een uitvoerige omschrijving van de bot in te vullen. Optimaliseer deze omschrijving snel met het blauwe knopje Auto Optimize prompt rechtsboven. Na bevestiging met Auto-optimize werkt Coze meteen een geoptimaliseerde prompt uit voor de persona. Klik op Replace om deze te gebruiken. In het rechterdeelvenster kun je je bot direct testen. De antwoorden komen uit de kennisdatabank van het geselecteerde model (zoals GPT-4o).

Wil je dat de bot ook uit eigen bronnen put, dan moet je deze eerst uploaden. Dit doe je in het middelste deelvenster, bij

Knowledge, waar je uit Text, Table en Images kunt kiezen. Klik op het plusknopje bij bijvoorbeeld Text en daarna op Create knowledge. Selecteer Text format en geef een naam aan je informatiebundel. Je kunt data ophalen uit bronnen als Notion of Google Doc, maar wij kiezen voor Local documents om eigen bestanden te uploaden. Klik op Create and import en versleep de gewenste documenten naar het venster. Klik daarna op Next (3x) en wat later zijn je documenten verwerkt. Rond af met Confirm en met Add to Agent rechtsboven. Je vindt je informatiebundel nu terug bij Knowledge en de bot put voortaan (ook) uit deze gegevens.

Om je bot beschikbaar te maken, klik je rechtsboven op Publish en daarna op Confirm. Je kunt hem op diverse platformen publiceren, onder meer in de Coze Agent Store. Selecteer een passende categorie en bevestig met Publish.

Extra's

Daarnaast biedt Coze nog diverse andere nuttige opties, zoals talrijke plug-ins. Klik hiervoor op het plusknopje bij Plugins of gebruik het A-knopje om automatisch geschikte plug-ins te laden op basis van je persona-beschrijving. Deze kun je meteen inzetten, eventueel na optimale afstelling via het tandwielpictogram.

API-sleutels

No code-platformen als Poe en Coze zijn handig, maar wil je meer flexibiliteit en schrik je niet terug voor enige basiscodering, dan werk je beter met de API van een AI-model. Deze fungeert als tussenpersoon die je script en de AI-dienst laat communiceren via een set regels en commando’s. We gaan uit van de API van OpenAI (GPT) en maken eerst een sleutel aan om de API-interface te gebruiken. Ga naar https://platform.openai.com/api-keys, meld je aan met je account (zoals Google) en klik op +Create new secret key. Geef de sleutel een naam, bijvoorbeeld aibot, en klik op Create secret key. Klik daarna op Copy en bewaar de sleutel op een veilige plek. Rond af met Done: de sleutel is nu toegevoegd. Je kunt deze hier op elk moment ook weer intrekken.

Interactie

Een snelle manier om een script te maken dat deze API aanroept, is via het gratis Google Colab (https://colab.research.google.com), een online notitieboek voor Python. Meld je aan met je Google-account, klik op + Nieuw notebook of ga naar Bestand en kies Nieuw notebook in Drive, en geef het ipynb-bestand (Interactive PYthon NoteBook) een zinvolle naam. Het notebook wordt automatisch in je Google Drive bewaard en is bereikbaar via het pictogram met de oranje cirkels.

Klik nu op + Code voor je eerste codecel, waarmee je de OpenAI-bibliotheek installeert:

!pip install openai

Voer dit uit met het pijlknopje en klik vervolgens op + Code voor de tweede cel met de volgende code:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

response = client.chat.completions.create(

    model="gpt-3.5-turbo",

    messages=[{"role": "user", "content": "Wat weet je over Haarlem( Nederlands)?"}]

)

print(response.choices[0].message.content)

Je laadt hierbij eerst de geïnstalleerde Python-bibliotheek en zet je geheime sleutel in de clientconfiguratie. Vervolgens stuur je een chataanvraag naar OpenAI en bewaar je het antwoord in de variabele ‘response’. Vervolgens haal je de tekst van het (eerste) antwoord op en druk je dit af in de uitvoer van de code-cel.

Eigen chatbot

 We gaan nu een stap verder en maken er een heuse chatbot van die via een while-lus een doorlopend gesprek kan voeren:

from openai import OpenAI

client = OpenAI(api_key="<je_API-sleutel>")

messages=[

    {"role":"system","content":"Je beantwoordt elke prompt leuk, maar correct, met een rijmschema zoals ABAB of ABBA"}]

while True:

  user_input=input("Jij:")

  if user_input.lower() in ["stop","exit","quit"]:

    break

  messages.append({"role":"user","content":user_input})

  response=client.chat.completions.create(

      model="gpt-4o",messages=messages)

  bot_reply=response.choices[0].message.content

  print("Bot:",bot_reply)

  messages.append({"role":"assistant","content":bot_reply})

Zolang de gebruiker geen stopwoord invoert, blijft de lus actief. De bot antwoordt in de stijl en taal die je zelf hebt vastgelegd in de systeemrol (zie coderegel 3). Met de methode-aanroep messages.append voeg je telkens een nieuw bericht van zowel de gebruiker (user) als de bot (assistant) toe aan de gespreksgeschiedenis.

Mocht je ergens een fout hebben gemaakt in je script, dan is de kans groot dat je via de knop Fout uitleggen nuttige feedback krijgt en met de knop Accepteren (en uitvoeren) de fout zelfs automatisch kunt laten verbeteren.

In het kader ‘Mooi gepresenteerd’ lichten we kort toe hoe je dit script bijvoorbeeld ook op een eigen webpagina kunt laten draaien.

Mooi gepresenteerd

Je Colab-script werkt, maar het oogt niet fraai en je wilt het natuurlijk mooi gepresenteerd met anderen delen. Dit doe je het makkelijkst met Gradio, een opensource-Python-bibliotheek waarmee je snel een webinterface rond je script bouwt. Installeer en importeer daarvoor eerst Gradio in je Colab-omgeving:

!pip install -q gradio

import gradio

Via www.kwikr.nl/colabcode vind je de code (als py-bestand) waarmee je rond het Colab-script met Gradio een eenvoudige webinterface genereert. Deze verschijnt in je Colab-omgeving, maar je krijgt ook een publieke url te zien waar je de interface rechtstreeks kunt openen (https://<code>.gradio.live).

Dankzij de volgende aanroep in de laatste coderegel kunnen bezoekers van deze webpagina je chatbot-script ook als PWA-app op hun pc bewaren en starten:

demo.launch(share=True,pwa=True)

Een alternatief is deze webpagina via een <iframe>-instructie in de html-code van je eigen site op te nemen:

<iframe src=https://<code>.gradio.live></iframe>

Gradio heeft een eenvoudige webinterface gecreëerd voor ons chatbotscript.