Wil je een beveiligingscamera ophangen maar heb je geen stroompunt aan de buitenkant van je huis? Hombli heeft daar iets op bedacht. Hang de Solar Cam 2K op een zonnige plek om de inwendige accu te voeden met verse energie. Andere veelbelovende speerpunten zijn de nette resolutie, felle schijnwerper en gekleurde nachtzichtfunctie. Grote vraag: hoe presteert deze videowaakhond in de praktijk?

Bij het openmaken van de productdoos valt het geïntegreerde zonnepaneeltje aan de bovenzijde van de behuizing direct op. Prettig, want daardoor hoef je de batterij in principe niet via netvoeding op te laden. Een uitdaging is hierbij wel om een plek met voldoende zonuren te selecteren. Je kunt de accu weliswaar ook met de meegeleverde usb-c-kabel bijladen, maar dat heeft als nadeel dat je de camera van de wandsteun moet ontkoppelen. Kortom, gebruik bij voorkeur zonne-energie. Naast de camera, oplaadkabel en muursteun bevat de productdoos schroeven, pluggen, een inbussleutel en een meertalige handleiding.

©Maikel Dijkhuizen

Solide behuizing

Deze camera heeft een brede behuizing van stevig kunststof. Je kunt de Solar Cam 2K op geen enkele plek indrukken, waardoor hij naar verwachting wel tegen een stootje kan. Het product is IP66-gecertificeerd en daarmee dus weerbestendig. Boven de camerasensor telt de voorzijde vier kleine ledlampjes. Die maken nachtzicht in kleur mogelijk. Aan de onderkant bevindt zich een uitneembaar klepje met toegang tot de usb-c-aansluiting, geheugenkaartlezer, resetknop en aan-uitschakelaar. Verder zien we onderop ook een kleine speaker. De achterkant heeft een ronde ingang van schroefdraad waarop je de muursteun kunt vastmaken. Overigens stelt de montage weinig voor. Boor vier gaten en schroef de wandsteun vervolgens vast. Daarna kun je de camera richten en vastdraaien. Helaas is deze constructie wel diefstalgevoelig. Kies daarom het liefst een lastig bereikbare plek met voldoende wifi-dekking.

©Maikel Dijkhuizen

Aanmelden in app

Net zoals vrijwel alle hedendaagse beveiligingscamera’s configureer en bedien je ook dit exemplaar met een app (Android/iOS) op je smartphone. Aan de hand van duidelijke Nederlandstalige stappen zien we al gauw livebeeld. Na het aanmaken van een account voeg je de camera makkelijk toe. Dat gaat via de koppelmodus pijlsnel, want de app herkent het apparaat direct. Je hoeft daarna alleen nog maar het wachtwoord van jouw wifi-netwerk op te geven. Houd er trouwens rekening mee dat de Solar Cam 2K alleen met de 2,4GHz-frequentieband overweg kan, want jammer genoeg ondersteunt het product geen 5GHz. De resterende stappen spreken voor zich. Zodra je de kreet ‘the camera is online’ hoort, verschijnt er beeld.

Scherp beeld met realistische kleuren

Vanuit het hoofdscherm van de Hombli-app heb je rechtstreeks toegang tot enkele belangrijke opties. Op die manier schakel je onder meer bewegingsdetectie, de schijnwerper en de sirene in. Na het tikken op de cameranaam komt het livebeeld met alle functies tevoorschijn. De videokwaliteit is prima. Vanwege een behoorlijke resolutie van 2560 × 1440 pixels ogen de beelden scherp. Ook bij digitaal inzoomen kun je personen nog goed herkennen. Daarnaast zijn de kleuren realistisch. Wel is er een lichte bolling zichtbaar. Wil je het livebeeld op een volledig scherm bekijken? Het kantelen van de smartphone heeft geen zin. In plaats daarvan tik je linksonder op het pictogram met het vierkant om een groot livebeeld te openen.

Er staan een hele rits aan opties voor je klaar. Als je de gebruikte bandbreedte wilt reduceren, switch je eventueel naar een SD-videoweergave met een lagere resolutie. Bepaal verder of je naast beeld ook geluid wilt vastleggen. Je start eventueel op afstand een gesprek, activeert een sirene en laat een felle schijnwerper branden. Voor wat betreft nachtzicht kies je tussen de infraroodsensor (zwart-wit) en ledverlichting (kleur). Laatstgenoemde optie resulteert in duidelijkere beelden. Bovendien is deze ‘buitenverlichting’ ook prettig wanneer je in het donker thuiskomt.

Bewegingsdetectie

In tegenstelling tot veel andere nieuwe bewakingscamera’s heeft de Solar Cam 2K geen uitgebreide slimme bewegingsdetectie-opties. De app vertelt je dus niet wanneer de camera een voertuig, dier of pakketbezorger detecteert. De videowaakhond herkent wel feilloos mensen, al ligt deze optie redelijk diep verstopt in de instellingen. Hier pas je meteen ook de gevoeligheid en het detectiegebied aan. Verder laat je na bewegingsdetectie optioneel automatisch de sirene afgaan. Overigens is die niet bijster luid, dus het is de vraag in hoeverre deze functie ongenode gasten afschrikt.

Deze bewakingscamera is ongeschikt om continu mee op te nemen. Anders gaat de accu te snel leeg. In plaats daarvan bewaart de Solar Cam 2K na bewegingsherkenning (of geluidsdetectie) een videoclip. Plaats hiervoor een eigen microSD-kaart van hoogstens 256 GB in de behuizing. Jammer genoeg werkt deze beveiligingscamera niet samen met een NAS. Steelt iemand de camera inclusief geheugenkaart, dan ben je dus ook alle opnames kwijt. Een oplossing hiervoor is de beelden in de cloud op te slaan. Het goedkoopste abonnement kost drie euro per maand of 34,95 euro per jaar.

Energievoorziening

De stroomvoorziening van deze beveiligingscamera verdient logischerwijs extra aandacht. Een pluspunt is dat er een flinke accu met een capaciteit van 10.400 mAh is ingebouwd. Wanneer die eenmaal vol is, kun je daar behoorlijk lang mee doen. Zodra de zon schijnt, laadt de Solar Cam 2K zichzelf op. Bij een lichtbewolkte dag gaat dat trager. Na meerdere zwaarbewolkte dagen bestaat er een kans dat je de accu met netvoeding moet bijladen. Overigens is dat sterk afhankelijk van hoe vaak de beveiligingscamera opneemt. Hangt het apparaat op een plek met relatief weinig activiteit, dan kan de batterij best een tijdje zonder zonne-energie. In de app volg je nauwlettend het resterende accupercentage.

©Hombli

Conclusie: Hombli Solar Cam 2K kopen?

Wil je een verlaten hoekje van de tuin of oprit bewaken, maar is er in de buurt geen stroom? Voor dergelijke situaties is de Hombli Solar Cam 2K een doeltreffend hulpmiddel, mits de beoogde plek natuurlijk genoeg zonuren telt. In de praktijk lukt het prima om de oplaadbare accu aan de hand van zonne-energie te vullen. Overige pluspunten zijn de goede beeldkwaliteit, stevige constructie, nachtzichtfunctie in kleur en gebruiksvriendelijke configuratie. Helaas is deze camera wel kwetsbaar voor diefstal en kun je de beelden niet doorsluizen naar een NAS. Bovendien is deze batterycam ongeschikt om continu mee op te nemen. Naar onze mening is de adviesprijs van 149 euro voor dit veelzijdige beveiligingssproduct gerechtvaardigd.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.