Wahoo is al jaren een populair merk op het gebied van fietscomputers en aanverwante producten. Met de Wahoo ELEMNT Bolt V2 heeft het bedrijf een relatief nieuwe fietscomputer in het assortiment, die we uitgebreid hebben getest. We vergelijken de Bolt V2 met de Wahoo ELEMNT Roam, een veelverkochte voorganger. We hebben met beide fietscomputers onze rondjes gefietst. De resultaten van onze test vind je in deze review.

Wat meteen opvalt is dat de Bolt V2 een stuk handzamer is dan de Roam. Met 69 gram is-ie ongeveer een kwart lichter dan de Roam, die ook nog eens een stuk groter is. Minder luchtweerstand en een lager gewicht dus, al moet gezegd dat het grote scherm van de Roam ook wel fijn is, als je je tenminste niet zo druk maakt om de aerodynamica. Het scherm van de Bolt V2 is slechts 2,2 inch, kleiner nog dan de fietscomputers van Garmin die we in de test hebben meegenomen. Vanwege zijn kleine formaat is de Bolt V2 wel iets dikker dan de Roam.

Waar Wahoo al sinds jaar en dag goed in slaagt, is het maken van pagina’s. Via de app op je smartphone stel je gemakkelijk in welke informatie je op het scherm van de fietscomputer wil toveren. Zo kun je specifieke pagina’s bouwen voor in de bergen en op het vlakke, maar ook een simpel trainingsritje waarin je jezelf niet wil overspoelen met data is is een optie. Pagina’s kunnen worden aan- en uitgezet, en ze worden na het aanmaken ervan meteen getoond op de Wahoo. 

Scherm en sensoren

Een ander duidelijk verschil zit ‘m in het scherm. De ELEMNT Roam beschikt al over een kleurenscherm, destijds een flinke verbetering ten opzichte van de eerste ELEMNT. Waar de Roam het moet doen met 8 kleuren – voor een gewoon fietsritje in principe prima – kan het scherm van de Bolt V2 maar liefst 64 kleuren onderscheiden, waardoor je wat meer detail in je kaart krijgt. 

De Bolt V2 moet het doen met een iets lagere resoltie, maar dat is vanwege het kleinere scherm geen enkel probleem. Dat kleinere scherm zorgt er wel voor dat je wat minder datavelden op een scherm kunt tonen: 9 bij de Bolt V2, ten opzichte van 11 bij de Roam. Het scherm van de Bolt V2 is overigens niet van glas, maar van plastic. Het is jammer dat beide Wahoos nog geen touchscreen hebben, iets wat veel andere fietscomputers wel ondersteunen.

©PXimport

Beide Wahoos zijn te koppelen met een aantal sensoren. Allereerst is er de Tickr, een verbeterde versie van de hartslagmeter uit de eerdere Wahoo die om de borstkas gedragen wordt. Het is lastig vergelijken, maar de sensor lijkt prima te werken, en laat zich makkelijk koppelen met de fietscomputers. Verder is er een snelheidsmeter (voor aan de as van het voorwiel) en een cadansmeter (voor op het pedaal) beschikbaar. 

Koppelen gebeurt via de app, en is in een handomdraai gebeurd. Tijdens de testperiode zijn we niet tegen sensorproblemen aangelopen. De Wahoos beschikken niet over valdetectie, hoewel daar wel een aparte sensor voor te koop is. Het sensorpakket kost bij aankoop van een van de fietscomputers zo’n 60 euro. Een losse aankoop van het pakket is een stuk duurder. 

Accu en routes

De Wahoo ELEMNT Bolt V2 heeft een accuduur van zo’n 15 uur, natuurlijk afhankelijk van het gebruik van sensoren en achtergrondverlichting. De Roam doet het met 17 uur iets beter, maar beide gaan een stuk langer mee dan de eerste generatie fietscomputers van Wahoo. 

Een fijne toevoeging bij de Bolt V2 is de ondersteuning voor usb-c, waardoor de accu een stuk sneller oplaadt. Die accu wordt overigens beschermd door een IPX7-classificatie, wat inhoudt dat je er prima mee in de stromende regen kunt fietsen – zelfs een onverwachte valpartij in een plas water levert geen problemen op.

Routes voor op de Wahoo maak je makkelijk via bijvoorbeeld Komoot, die je met een app-koppeling simpel op het scherm van je fietscomputer tovert. Je kunt de route ook op het apparaat zelf maken, maar erg handig is dat niet. 

©PXimport

Bovendien kun je in een handomdraai GPX-bestanden inladen voor als je een bestaande route wil fietsen. Beide Wahoos ondersteunen het herberekenen van routes als je een andere afslag hebt genomen. Anders dan de meeste fietscomputers in de test is er bij de Wahoos geen verrassingsfunctie aanwezig. Hoe erg je dat vindt, hangt natuurlijk af van je persoonlijke voorkeuren. Wahoo maakt contact met alle relevante satellieten, dus waar je ook bent, je routes zouden altijd moeten werken. 

Conclusie

Zowel de Wahoo ELEMNT Bolt V2 als de Wahoo ELEMNT Roam zijn uitstekende fietscomputers. Het grootste verschil zit hem in de grootte van de computer zelf, en daarmee ook het scherm: de Bolt V2 is een stuk kleiner. Hierdoor is hij lichter, maar lever je ook wat schermoppervlak voor datavelden in. De usb-c-ondersteuning is een verademing, zelfs tegenwoordig nog geen standaard bij fietscomputers, en zorgt ervoor dat de iets verminderde accutijd geen probleem is.

Beide apparaten hebben genoeg sensoren om van je fietstocht een succes te maken, en kunnen elke denkbare vorm van data op het scherm tonen. Qua prijs verschillen de twee niet heel erg veel, dus als je een klein scherm fijn vindt, is de Bolt V2 zeker het overwegen waard. Als je liever veel informatie en een groter scherm hebt, is de Roam nog steeds een uitstekende keuze.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.