Als we de berichten in de media moeten geloven, is de fatbike zo'n beetje de paria onder de e-bikes. Het imago van de fatbike loopt (deels door foute berichtgeving) steeds meer deuken op en de consument keert zich massaal tegen deze stoere fiets met hele dikke banden. Ook verzekeringsmaatschappijen zijn er niet happig op om nog langer fatbikes te verzekeren; ze worden volgens hen namelijk massaal gestolen en bovendien rijden ze vaak harder dan de toegestane maximum snelheid.

Hoe heeft het zover kunnen komen? Waarom is het zorgvuldig opgebouwde fatbike-imago zo snel om zeep geholpen? Hoog tijd om wat meer nuance aan het verhaal rondom de fatbike te geven. Per slot van rekening is niet elke e-bike met een fors frame en dikke banden een illegale fatbike. Bovendien zijn er genoeg ondernemers met kennis van zaken en die je de weg op sturen met een kwalitatief goede fatbike die volledig aan de regels voldoet. 

Wat is een fatbike?

De fatbike is van oorsprong een off-road fiets, die ontworpen is voor gebieden met ruig terrein. Hoewel dit functionele aspect nog steeds van toepassing is, geldt dat de fatbike van nu is gereïncarneerd tot een modegril, een trendy item: een fiets waarop je gezien wilt worden.

Qua wettelijke eisen gelden voor een fatbike dezelfde regels als voor een normale e-bike. De snelheid van de fiets moet dus begrensd zijn tot 25 kilometer per uur en het motorvermogen mag de 250 watt niet overschrijden. Zaken als een gashendel en meer motorvermogen zijn niet toegestaan. Je bent dan in overtreding en bovendien ga je in dat geval onverzekerd de weg op.

Maar waar gaat het op dit moment fout met de fatbike? Via webwinkels en Marktplaats worden fatbikes massaal tegen afbraakprijzen aangeboden, veelal afkomstig uit China en voorzien van een gashendel en een krachtige 500-, 750- of zelfs 1000watt-motor. Deze illegale e-bikes werpen een smet op de reputatie van fietsenwinkels die trachten legale fatbikes te verkopen. Zij worden op dit moment met de nek aangekeken en door alle onduidelijke berichtgeving in de media worden hun fietsen steeds lastiger verkoopbaar.

Welke doelgroep voelt zich aangetrokken tot een fatbike?

Sinds de invoering van de helmplicht voor snorfietsen hebben veel jongeren de overstap naar een e-bike gemaakt. Dat de keus daarbij op een fatbike valt, is geen verrassing. De dikke framebuizen en banden geven de fatbike een stoer karakter en de vergelijking met een brommer is snel gemaakt.

Toch zijn het niet alleen jongeren die voor de fatbike vallen. Ouderen met een camper, caravan of boot kiezen dikwijls voor een opvouwbare fatbike: die is handig mee te nemen en bovendien te gebruiken in wisselend buitenlands terrein. Ook fietsers die onzekerheid ervaren op een e-bike met 28inch-wielen voelen zich comfortabel op een compacte fatbike met kleine wielen en dikke banden met veel grip. Dat de fatbike alleen door jongeren wordt omarmd, is dus een misvatting.

Wat kost een kwalitatief goede fatbike?

Wil je jarenlang plezier beleven aan een fatbike, dan doe je er goed aan om een fiets te kopen in een prijsrange rond de 2000 euro. Alleen dan ben je verzekerd van een fatbike met een degelijk frame en een goede afmontage qua onderdelen. Van cruciale onderdelen als de motor, accu, beeldscherm, banden en bedrading mag je verwachten dat deze afkomstig zijn van gerenommeerde fabrikanten.

Voor een prijs van 1000 euro kun je onmogelijk een goede fatbike kopen. Om de prijs te drukken, zijn er concessies gedaan op het kwaliteitsniveau van framebouw, lakwerk en onderdelen. Als leek is het lastig om een goede vergelijking te maken tussen een fatbike van Marktplaats of webwinkel en een exemplaar dat bij een fietsenwinkel wordt aangeboden. Koop daarom een fatbike bij voorkeur bij een specialist en laat je goed voorlichten. Laat je vooral niet leiden door een lage prijs, want ook in dit geval geldt: goedkoop is duurkoop.

Kan ik een fatbike nog steeds verzekeren?

De fatbike heeft een besmet imago, zeker na het recente nieuws dat verzekeraars fatbikes niet meer willen verzekeren. Maar is dat daadwerkelijk zo? De legale fatbikes met een buddyseat worden duidelijk over één kam geschoren met de illegale modellen uit het Verre Oosten en zijn vandaag de dag niet bij een verzekering onder te brengen. Dat is voor de ondernemers die zich aan de regels houden natuurlijk een droevige zaak.

Andere e-bikes met dikke banden, waaronder bijvoorbeeld de opvouwbare fatbikes, kunnen in principe wel worden verzekerd. Gelukkig is een aantal ondernemers in gesprek met hun verzekeringspartner en is de verwachting dat de legale fatbike weer in een positief daglicht komt te staan en in de nabije toekomst gewoon weer kan worden verzekerd.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.