Becker is in Nederland niet echt een bekende navigatiefabrikant; in de wereld van de autohifi is het bedrijf bekender. Toch heeft Becker een reeks navigatiesystemen. Wij testen de 'Ferrari'-uitvoering, inclusief rode afwerking op de behuizing.

De Z250 is een rechthoekig kastje. Aan de linkerzijde bevindt zich een sd-kaartje met daarop de kaarten voor Europa en Amerika. Daarnaast zit een power/reset-schakelaar. De rechterzijde biedt twee usb-poorten (usb-a en usb mini-b) en een koptelefoonuitgang die tevens dienst doet als aansluiting voor de meegeleverde TMC-antenne. We zien ook nog een volumeregelaar en aan de voorzijde een knop met de tekst 'On'.

De achterzijde van het navigatiesysteem biedt een aantal aansluitpunten, die met een optionele kabel en cradle gebruikt kunnen worden om een mute-signaal naar de autostereo te sturen of juist audio naar het navigatiesysteem te zenden. Ook kan er een extra microfoon mee aangesloten worden, waardoor de hifi-integratie in de auto compleet is.

Het gebruik stelt niet zoveel voor. De meegeleverde cradle is behoorlijk lomp en niet zo prettig in het gebruik als die van concurrenten, maar doet waar hij voor bedoeld is. Wilt u gebruik maken van TMC, dan moet u de draadantenne aan uw voorruit bevestigen met de meegeleverde zuignapjes. Echt netjes ziet dat er niet uit. Voeding wordt geleverd via de usb mini-b-connector.

Becker maakt gebruik van de software van Navigon, maar het gaat om een oudere versie dan die we op Navigons recente apparaten terugzien. Eén van de mogelijkheden van de software is 'reality view'. Dit toont u wat u ziet op een snelwegafslag, maar werkt niet op andere afslagen. Elke keer als we met onze vinger op het touchscreen drukken krijgen we een prettig klikgeluid te horen. Een druk op de On-knop haalt ons weer uit de menu's.

We hebben meer moeite met het gebruik van de software dan op andere navigatiesystemen. Er zijn een aantal handige functies, zoals het instellen van drie categorieën poi's (points of interests) in een snel oproepbaar lijstje, zoals pinautomaten, benzinestations en restaurants. Zo kunt u snel naar deze plekken navigeren. Een split-screen display gebruikt de helft van het scherm om aanwijzingen weer te geven, de andere helft voor de kaartweergave.

Helaas krijgen wij het niet voor elkaar om de weergave van bepaalde poi-categorieën uit te schakelen, waardoor de kaartweergave nogal druk aandoet. Vervelender is dat de 3d-weergave tijdens het rijden lekker rustig oogt, maar het navigatiesysteem meteen terugspringt naar de 2d-weergave als u het menu oproept of een ander icoon aantikt.

Sommige opties zijn lastig te bedienen -- zo is het invoeren van het thuisadres erg lastig. In de meegeleverde quickstart-handleiding en in de handleiding op cd kunnen we hier niets over terugvinden. We krijgen het uiteindelijk wel voor elkaar, maar durven er geen geld op in te zetten dat we nog weten hoe we het voor elkaar hebben gekregen.

Met de bluetooth-ondersteuning zit het wel goed. De Z250 weet het adresboek van onze Nokia N95 over te nemen en laat zelfs de providernaam en signaalkwaliteit op het display zien. De kwaliteit van telefoongesprekken is in orde, maar het volume is niet hard genoeg. Wie veel onderweg belt kan beter even doorsparen voor de optionele cradle met aansluitigen voor de autoradio.

Extra's zijn een muziek-, video- en fotospeler. De usb-a-poort laat u usb-sticks aansluiten om de hier aanwezige mediabestanden af te spelen. Er is zelfs een 'mood light' (sfeerlampje) aan de zijkant aanwezig. Deze kunt u instellen op rood, blauw of uit. Onze Ferrari-uitvoering wordt daarbij nog eens geleverd met een aantal Ferrari-afbeeldingen.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Wie graag een Ferrari-navigatiesysteem wil of zwaar de nadruk legt op integratie met bestaande car-hifi moet dit systeem zeker eens bekijken, maar de software van de Z250 weet het niveau van de concurrentie niet te benaderen.

Sony en Amazon Prime Video hebben de eerste trailer van de aankomende serie Spider-Noir uitgebracht, en daarbij onthuld dat de serie vanaf 27 mei op de streamingdienst van Amazon te zien is.

In de beelden zien we onder anderen Nicolas Cage, die de rol van Spider-Noir op zich neemt. Hij sprak dit personage eerder al in, in de film Spider-Man: Into the Spider-Verse. Deze live-action serie volgt echter een andere versie van het Spider-Noir-personage, die in dit universum Ben Reilly heet in plaats van Peter Parker. Spider-Noir is dus vanaf 27 mei te bekijken op Prime Video, en kijkers hebben de keuze om dat met kleur, of met klassiek Noir-zwart-witte beelden te doen. Hoe dat eruitziet, zie je in de trailers hieronder.

We zien in de beelden al Noir-versies van verschillende bekende Spider-Man-personages. Zo is er een versie van de Sandman (Jack Huston) te zien, is Cat Grant (Li Jun Li) een versie van het personage Black Cat en komt de journalist Robbie Robertson (Lamorne Morris) ook voorbij. Nic Cage speelt dus een pessimistische Spider-Man, die schijnbaar last heeft van mentale problemen ten tijde van de grote crisis rond 1930. Dat weerhoudt hem er niet van om als een klassieke Spider-Man even door New York te slingeren.

Over Spider-Man: Noir

In Spider-Man-comics is Ben Reilly een kloon van Peter Parker, maar volgens een interview met showrunner Oren Uziel is er in deze serie voor de naam Ben gekozen omdat “Peter Parker vooral te vergelijken voelt met een middelbare scholier. Jongensachtig.” Deze versie van Spider-Man - of simpelweg The Spider, zoals hij in de serie wordt genoemd - is een “pessimistische misantroop”, zo stellen producenten Phil Lord en Christopher Miller. Laatsgenoemde duo is tevens het productieduo achter Sony’s Spider-Verse-films.

Spider-Man: Noir debuteerde in 2009 in de comics van Marvel als een brutere versie van de muurkruiper dan we gewend zijn. Het verhaal van schrijver …, met tekeningen van …, mengde de stijl van klassieke noir-films en strips met welbekende superheldenverhalen in de tijd van de ‘Great Depression’. Sindsdien is het personage nog een paar keer opgedoken in de stripboeken. 

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.