Becker is in Nederland niet echt een bekende navigatiefabrikant; in de wereld van de autohifi is het bedrijf bekender. Toch heeft Becker een reeks navigatiesystemen. Wij testen de 'Ferrari'-uitvoering, inclusief rode afwerking op de behuizing.

De Z250 is een rechthoekig kastje. Aan de linkerzijde bevindt zich een sd-kaartje met daarop de kaarten voor Europa en Amerika. Daarnaast zit een power/reset-schakelaar. De rechterzijde biedt twee usb-poorten (usb-a en usb mini-b) en een koptelefoonuitgang die tevens dienst doet als aansluiting voor de meegeleverde TMC-antenne. We zien ook nog een volumeregelaar en aan de voorzijde een knop met de tekst 'On'.

De achterzijde van het navigatiesysteem biedt een aantal aansluitpunten, die met een optionele kabel en cradle gebruikt kunnen worden om een mute-signaal naar de autostereo te sturen of juist audio naar het navigatiesysteem te zenden. Ook kan er een extra microfoon mee aangesloten worden, waardoor de hifi-integratie in de auto compleet is.

Het gebruik stelt niet zoveel voor. De meegeleverde cradle is behoorlijk lomp en niet zo prettig in het gebruik als die van concurrenten, maar doet waar hij voor bedoeld is. Wilt u gebruik maken van TMC, dan moet u de draadantenne aan uw voorruit bevestigen met de meegeleverde zuignapjes. Echt netjes ziet dat er niet uit. Voeding wordt geleverd via de usb mini-b-connector.

Becker maakt gebruik van de software van Navigon, maar het gaat om een oudere versie dan die we op Navigons recente apparaten terugzien. Eén van de mogelijkheden van de software is 'reality view'. Dit toont u wat u ziet op een snelwegafslag, maar werkt niet op andere afslagen. Elke keer als we met onze vinger op het touchscreen drukken krijgen we een prettig klikgeluid te horen. Een druk op de On-knop haalt ons weer uit de menu's.

We hebben meer moeite met het gebruik van de software dan op andere navigatiesystemen. Er zijn een aantal handige functies, zoals het instellen van drie categorieën poi's (points of interests) in een snel oproepbaar lijstje, zoals pinautomaten, benzinestations en restaurants. Zo kunt u snel naar deze plekken navigeren. Een split-screen display gebruikt de helft van het scherm om aanwijzingen weer te geven, de andere helft voor de kaartweergave.

Helaas krijgen wij het niet voor elkaar om de weergave van bepaalde poi-categorieën uit te schakelen, waardoor de kaartweergave nogal druk aandoet. Vervelender is dat de 3d-weergave tijdens het rijden lekker rustig oogt, maar het navigatiesysteem meteen terugspringt naar de 2d-weergave als u het menu oproept of een ander icoon aantikt.

Sommige opties zijn lastig te bedienen -- zo is het invoeren van het thuisadres erg lastig. In de meegeleverde quickstart-handleiding en in de handleiding op cd kunnen we hier niets over terugvinden. We krijgen het uiteindelijk wel voor elkaar, maar durven er geen geld op in te zetten dat we nog weten hoe we het voor elkaar hebben gekregen.

Met de bluetooth-ondersteuning zit het wel goed. De Z250 weet het adresboek van onze Nokia N95 over te nemen en laat zelfs de providernaam en signaalkwaliteit op het display zien. De kwaliteit van telefoongesprekken is in orde, maar het volume is niet hard genoeg. Wie veel onderweg belt kan beter even doorsparen voor de optionele cradle met aansluitigen voor de autoradio.

Extra's zijn een muziek-, video- en fotospeler. De usb-a-poort laat u usb-sticks aansluiten om de hier aanwezige mediabestanden af te spelen. Er is zelfs een 'mood light' (sfeerlampje) aan de zijkant aanwezig. Deze kunt u instellen op rood, blauw of uit. Onze Ferrari-uitvoering wordt daarbij nog eens geleverd met een aantal Ferrari-afbeeldingen.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Wie graag een Ferrari-navigatiesysteem wil of zwaar de nadruk legt op integratie met bestaande car-hifi moet dit systeem zeker eens bekijken, maar de software van de Z250 weet het niveau van de concurrentie niet te benaderen.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.