Becker is in Nederland niet echt een bekende navigatiefabrikant; in de wereld van de autohifi is het bedrijf bekender. Toch heeft Becker een reeks navigatiesystemen. Wij testen de 'Ferrari'-uitvoering, inclusief rode afwerking op de behuizing.

De Z250 is een rechthoekig kastje. Aan de linkerzijde bevindt zich een sd-kaartje met daarop de kaarten voor Europa en Amerika. Daarnaast zit een power/reset-schakelaar. De rechterzijde biedt twee usb-poorten (usb-a en usb mini-b) en een koptelefoonuitgang die tevens dienst doet als aansluiting voor de meegeleverde TMC-antenne. We zien ook nog een volumeregelaar en aan de voorzijde een knop met de tekst 'On'.

De achterzijde van het navigatiesysteem biedt een aantal aansluitpunten, die met een optionele kabel en cradle gebruikt kunnen worden om een mute-signaal naar de autostereo te sturen of juist audio naar het navigatiesysteem te zenden. Ook kan er een extra microfoon mee aangesloten worden, waardoor de hifi-integratie in de auto compleet is.

Het gebruik stelt niet zoveel voor. De meegeleverde cradle is behoorlijk lomp en niet zo prettig in het gebruik als die van concurrenten, maar doet waar hij voor bedoeld is. Wilt u gebruik maken van TMC, dan moet u de draadantenne aan uw voorruit bevestigen met de meegeleverde zuignapjes. Echt netjes ziet dat er niet uit. Voeding wordt geleverd via de usb mini-b-connector.

Becker maakt gebruik van de software van Navigon, maar het gaat om een oudere versie dan die we op Navigons recente apparaten terugzien. Eén van de mogelijkheden van de software is 'reality view'. Dit toont u wat u ziet op een snelwegafslag, maar werkt niet op andere afslagen. Elke keer als we met onze vinger op het touchscreen drukken krijgen we een prettig klikgeluid te horen. Een druk op de On-knop haalt ons weer uit de menu's.

We hebben meer moeite met het gebruik van de software dan op andere navigatiesystemen. Er zijn een aantal handige functies, zoals het instellen van drie categorieën poi's (points of interests) in een snel oproepbaar lijstje, zoals pinautomaten, benzinestations en restaurants. Zo kunt u snel naar deze plekken navigeren. Een split-screen display gebruikt de helft van het scherm om aanwijzingen weer te geven, de andere helft voor de kaartweergave.

Helaas krijgen wij het niet voor elkaar om de weergave van bepaalde poi-categorieën uit te schakelen, waardoor de kaartweergave nogal druk aandoet. Vervelender is dat de 3d-weergave tijdens het rijden lekker rustig oogt, maar het navigatiesysteem meteen terugspringt naar de 2d-weergave als u het menu oproept of een ander icoon aantikt.

Sommige opties zijn lastig te bedienen -- zo is het invoeren van het thuisadres erg lastig. In de meegeleverde quickstart-handleiding en in de handleiding op cd kunnen we hier niets over terugvinden. We krijgen het uiteindelijk wel voor elkaar, maar durven er geen geld op in te zetten dat we nog weten hoe we het voor elkaar hebben gekregen.

Met de bluetooth-ondersteuning zit het wel goed. De Z250 weet het adresboek van onze Nokia N95 over te nemen en laat zelfs de providernaam en signaalkwaliteit op het display zien. De kwaliteit van telefoongesprekken is in orde, maar het volume is niet hard genoeg. Wie veel onderweg belt kan beter even doorsparen voor de optionele cradle met aansluitigen voor de autoradio.

Extra's zijn een muziek-, video- en fotospeler. De usb-a-poort laat u usb-sticks aansluiten om de hier aanwezige mediabestanden af te spelen. Er is zelfs een 'mood light' (sfeerlampje) aan de zijkant aanwezig. Deze kunt u instellen op rood, blauw of uit. Onze Ferrari-uitvoering wordt daarbij nog eens geleverd met een aantal Ferrari-afbeeldingen.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Wie graag een Ferrari-navigatiesysteem wil of zwaar de nadruk legt op integratie met bestaande car-hifi moet dit systeem zeker eens bekijken, maar de software van de Z250 weet het niveau van de concurrentie niet te benaderen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.