Deze winter gaat niet de boeken in als de strengste winter ooit, maar toch hebben we af en toe best pittige vriesnachten gehad. En dan kan het zomaar eens gebeuren dat je er 's ochtends achter komt dat je laadkabel is vastgevroren aan je elektrische auto. Wat dan? In ieder geval geen paniek, want ID.nl heeft de oplossing!

Vlak voordat je naar je werk gaat erachter komen dat je laadkabel is vastgevroren; geen fijn begin van je dag. Gelukkig is dit over het algemeen eenvoudig zelf op te lossen door ervoor te zorgen dat het ijs rondom de laadkabel ontdooit. In dit artikel behandelen we een aantal verantwoorde manieren om dat te doen en leggen we uit hoe je het voortaan kunt voorkomen.

Ook interessant voor jou: 5 tips voor het opladen van je elektrische auto in de winter.

©Michaela Bechinie

Zo kun je een bevroren lader ontdooien

Alle hieronder genoemde oplossingen hebben als doel om de laadkabel op te warmen, zodat daarmee het ijs kan worden ontdooid. Dit kan op meerdere manieren.

Haardroger

De ANWB raadt bijvoorbeeld aan om met een haardroger op de kabel te blazen. De kans dat je daarmee het plastic beschadigt is klein, maar zorg er voor de zekerheid voor dat je de föhn niet te hard zet en/of te dicht bij het plastic houdt. Wanneer je continu in beweging blijft met de föhn, wordtd e warme lucht gelijkmatig verspreid.

Gebruik in ieder geval geen ‘zwaarder geschut’ als een heteluchtpistool; dan heb je wél een groot risico dat het plastic smelt.

Warmwaterkruik

Mocht je deze methode toch niet helemaal vertrouwen, kun je in plaats van een föhn ook een warmwaterkruik op de aansluiting leggen. Het duurt dan alleen wel wat langer voor het ijs smelt.

Voorverwarmen

Als je geen föhn of kruik bij de hand hebt, kun je het opwarmtrucje ook proberen door je EV te ‘voorconditioneren’; oftewel, te laten voorverwarmen. Dit zorgt ervoor dat er al wat hitte door de laadkabel stroomt - wellicht genoeg om het ijs te doen smelten. Het voordeel is dat dit geen extra accessoires vereist en dus zeer makkelijk toe te passen is; het nadeel is dat de slagingskans erg zal afhangen van het soort auto dat je hebt en de hoeveelheid hitte die er gegenereerd wordt.

Deze oplossing wordt dan ook voornamelijk vaak aangedragen voor Tesla-gebruikers, aangezien de EV’s van deze fabrikant relatief veel stroom trekken en dus tijdens het voorconditioneren veel hitte genereren, terwijl dat bij andere EV’s vaak een stuk lager is. Het kan geen kwaad om in ieder geval een poging te wagen. De auto voorverwarmen neemt ongeveer tien minuten in beslag.

Geen succes?

Als deze oplossingen niet werken, kun je het beste de autoprovider of laadkabelfabrikant bellen om hulp. Het is ten zeerste af te raden om hard aan de vastgevroren kabel te trekken, met heet water te knoeien of om de kabel in te smeren met een speciaal goedje (zoals vaseline). De kans is groot dat je het probleem dan alleen maar verergert.

©Easee

Zo voorkom je een bevroren laadkabel

Voorkomen is uiteraard beter dan genezen. Gelukkig zijn er genoeg voorzorgsmaatregelen die je kunt nemen om de kans op een vastgevroren laadkabel te minimaliseren. De Wegenwacht benadrukt dat het belangrijk is om ervoor te zorgen dat de laadkabel zo droog mogelijk is vóór je hem in je auto stopt. Dus: maak zowel de kabel als de opening goed en grondig droog met een doek. Zo is de kans klein dat er na een nacht vriezen ijs op ontstaat.

Ook is het mogelijk om je lader extra te beschermen door er een hoes overheen te trekken. Er zijn speciale opladerhoezen verkrijgbaar, maar je kunt ook een provisorische bescherming in elkaar flansen. Doe er bijvoorbeeld een plastic boodschappentas omheen, met het handvat rond de kabel gelust om te voorkomen dat hij wegwaait.

De beste voorzorgsmaatregel, aldus de Wegenwacht, is om de kabel niet over het dak van de auto te leggen. Als je dat namelijk wél doet, kan het regen of condens heel makkelijk via de kabel naar de stekkeraansluiting lopen, om daar tijdens vorst in een dik plakkaat ijs te veranderen.

P.S. Overweeg jij thuis een laadpaal te installeren? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.