Als je bezoek hebt met een elektrische auto, is het wel zo handig als zij hun auto ook aan jouw laadpaal kunnen opladen. In dit artikel leggen we uit hoe je ervoor zorgt dat dat mogelijk is.

Instellingen

Bij een slimme laadpaal voor thuis krijg je vaak zelf de mogelijkheid om de toegangsopties aan te passen. Hoewel dat zeker geen garantie is, zijn de volgende drie opties vaak wel in zekere vorm aanwezig. De eerste noemen we voor het gemak maar even 'Volledig privé'. Hierbij kun je zelf kiezen welke laadpassen voor je laadpaal kunnen worden gebruikt, bijvoorbeeld door alleen de laadpassen van de inwoners van het huis te registreren. Bij deze optie is het voor bezoek niet mogelijk om aan jouw laadpaal te laden, tenzij je ze jouw laadpas leent. In dat geval draai je natuurlijk wel zelf op voor de kosten van het stroomverbruik. Er zijn overigens ook hightechlaadpalen die werken met gezichtsherkenning of vingerafdrukscans in plaats van laadpasjes, maar verder komt het op hetzelfde neer.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Dan heb je de optie 'Semipubliek', waarbij iedereen met een laadpas van de laadpaal gebruik kan maken. Dit is waarschijnlijk de beste optie als je ook anderen de laadpaal wil laten gebruiken. Omdat ze hun eigen laadpas scannen, moeten ze ook zelf de laadkosten dekken. Let alleen wel op dat dit bij sommige laadpalen extra geld kan kosten. Daarbij moet je dan bijvoorbeeld een maandelijks abonnement nemen, waardoor de laadkosten automatisch worden verrekend. In sommige gevallen mag je zelf je kWh-tarief bepalen, in andere gevallen staat het tarief al vast (let op: een deel van het tarief wordt als transactiekosten ingehouden en krijg je dus niet terug).

Tot slot heb je nog de optie 'Open toegang'. Hierbij heb je geen pasjes nodig; je stopt gewoon de stekker in de auto en hij gaat laden. Dat is wel het makkelijkst – ook voor jezelf – maar bij deze optie zijn alle stroomkosten eveneens voor jouw rekening. Bovendien kan hierdoor in principe iedereen die dat wil zomaar je laadpaal gebruiken, vooral als deze zich in de buurt van de openbare weg bevindt. Bij sommige aanbieders is het mogelijk om in te stellen dat de gekozen optie slechts voor een beperkte tijd geldt (zoals een dag), zodat je niet kunt vergeten om de toegang na afloop weer te beperken.

©David Schunack

Verschilt per laadpaal

Zoals gemeld komen de genoemde opties weliswaar het meest voor, maar zeker niet alle laadpalen bieden ze (allemaal) aan. Laadpalen kunnen erg van elkaar verschillen, dus het is geen regel dat ze allemaal überhaupt toegangsopties bieden. De zogenoemde slimme laadpalen hebben wel een app of online portal dat je met je laadpaal kunt koppelen om bepaalde instellingen te wijzigen (wat dan moet worden vermeld op de productpagina en in de handleiding van de laadpaal). Maar als je een simpele ‘Plug & Charge’-lader gebruikt, kan het zo zijn dat je geen mogelijkheid hebt om de instellingen te wijzigen. Die palen laden namelijk gewoon direct op als er een stekker in gestoken wordt (oftewel, ze bieden alleen de ‘Open toegang’-optie). Dan is het dus alsnog mogelijk om bezoek aan je laadpaal te laten laden, maar het is niet de meest ideale oplossing.

Andere opties

Bij laadpalen waarbij je wel de instellingen kunt aanpassen, kunnen de opties zoals gezegd nogal verschillen. Zo biedt een aantal laadpalen slechts de optie om de beveiliging in of uit te schakelen. Dat houdt in dat je er handmatig voor moet kiezen om de beveiliging uit te schakelen als iemand je laadpaal wil gebruiken. Dat kan via een app of site, maar ook fysiek via een afstandsbediening, pasje, tag of sleutelschakelaar. Bij laatstgenoemde schakel je de stroom in door middel van een bijgeleverde sleutel.

©vladim_ka - stock.adobe.com

Andere laadpalen worden standaard geleverd met een masterlaadkaart en één of meerdere gebruikerskaarten. Laatstgenoemde kunnen bezoekers gebruiken om te laden, terwijl de masterkaart ook kan worden gebruikt om de laadpaal te (de)activeren. Er worden dan geen stroomkosten verrekend. Wil je dat wel doen, dan kun je via een online portal doorgaans een overzicht opvragen tussen het stroomverbruik van de bezoekers- en masterkaart, zodat je eventueel handmatig de kosten kunt verrekenen. Dat kan ook handig zijn als je je auto deels zakelijk gebruikt, zodat je de zakelijk opgeladen kWh’s gemakkelijk kunt scheiden van je privéverbruik.

Dus, samengevat: ja, het is vrijwel altijd mogelijk om bezoek aan jouw laadpaal te laten laden, maar hoe dat precies moet, verschilt flink per paal. Ook of je die vrije toegang nog enigszins kunt beperken, is zeer verschillend. Houd daar dus rekening mee bij het kiezen van een laadpaal.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.