Als je bezoek hebt met een elektrische auto, is het wel zo handig als zij hun auto ook aan jouw laadpaal kunnen opladen. In dit artikel leggen we uit hoe je ervoor zorgt dat dat mogelijk is.

Instellingen

Bij een slimme laadpaal voor thuis krijg je vaak zelf de mogelijkheid om de toegangsopties aan te passen. Hoewel dat zeker geen garantie is, zijn de volgende drie opties vaak wel in zekere vorm aanwezig. De eerste noemen we voor het gemak maar even 'Volledig privé'. Hierbij kun je zelf kiezen welke laadpassen voor je laadpaal kunnen worden gebruikt, bijvoorbeeld door alleen de laadpassen van de inwoners van het huis te registreren. Bij deze optie is het voor bezoek niet mogelijk om aan jouw laadpaal te laden, tenzij je ze jouw laadpas leent. In dat geval draai je natuurlijk wel zelf op voor de kosten van het stroomverbruik. Er zijn overigens ook hightechlaadpalen die werken met gezichtsherkenning of vingerafdrukscans in plaats van laadpasjes, maar verder komt het op hetzelfde neer.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Dan heb je de optie 'Semipubliek', waarbij iedereen met een laadpas van de laadpaal gebruik kan maken. Dit is waarschijnlijk de beste optie als je ook anderen de laadpaal wil laten gebruiken. Omdat ze hun eigen laadpas scannen, moeten ze ook zelf de laadkosten dekken. Let alleen wel op dat dit bij sommige laadpalen extra geld kan kosten. Daarbij moet je dan bijvoorbeeld een maandelijks abonnement nemen, waardoor de laadkosten automatisch worden verrekend. In sommige gevallen mag je zelf je kWh-tarief bepalen, in andere gevallen staat het tarief al vast (let op: een deel van het tarief wordt als transactiekosten ingehouden en krijg je dus niet terug).

Tot slot heb je nog de optie 'Open toegang'. Hierbij heb je geen pasjes nodig; je stopt gewoon de stekker in de auto en hij gaat laden. Dat is wel het makkelijkst – ook voor jezelf – maar bij deze optie zijn alle stroomkosten eveneens voor jouw rekening. Bovendien kan hierdoor in principe iedereen die dat wil zomaar je laadpaal gebruiken, vooral als deze zich in de buurt van de openbare weg bevindt. Bij sommige aanbieders is het mogelijk om in te stellen dat de gekozen optie slechts voor een beperkte tijd geldt (zoals een dag), zodat je niet kunt vergeten om de toegang na afloop weer te beperken.

©David Schunack

Verschilt per laadpaal

Zoals gemeld komen de genoemde opties weliswaar het meest voor, maar zeker niet alle laadpalen bieden ze (allemaal) aan. Laadpalen kunnen erg van elkaar verschillen, dus het is geen regel dat ze allemaal überhaupt toegangsopties bieden. De zogenoemde slimme laadpalen hebben wel een app of online portal dat je met je laadpaal kunt koppelen om bepaalde instellingen te wijzigen (wat dan moet worden vermeld op de productpagina en in de handleiding van de laadpaal). Maar als je een simpele ‘Plug & Charge’-lader gebruikt, kan het zo zijn dat je geen mogelijkheid hebt om de instellingen te wijzigen. Die palen laden namelijk gewoon direct op als er een stekker in gestoken wordt (oftewel, ze bieden alleen de ‘Open toegang’-optie). Dan is het dus alsnog mogelijk om bezoek aan je laadpaal te laten laden, maar het is niet de meest ideale oplossing.

Andere opties

Bij laadpalen waarbij je wel de instellingen kunt aanpassen, kunnen de opties zoals gezegd nogal verschillen. Zo biedt een aantal laadpalen slechts de optie om de beveiliging in of uit te schakelen. Dat houdt in dat je er handmatig voor moet kiezen om de beveiliging uit te schakelen als iemand je laadpaal wil gebruiken. Dat kan via een app of site, maar ook fysiek via een afstandsbediening, pasje, tag of sleutelschakelaar. Bij laatstgenoemde schakel je de stroom in door middel van een bijgeleverde sleutel.

©vladim_ka - stock.adobe.com

Andere laadpalen worden standaard geleverd met een masterlaadkaart en één of meerdere gebruikerskaarten. Laatstgenoemde kunnen bezoekers gebruiken om te laden, terwijl de masterkaart ook kan worden gebruikt om de laadpaal te (de)activeren. Er worden dan geen stroomkosten verrekend. Wil je dat wel doen, dan kun je via een online portal doorgaans een overzicht opvragen tussen het stroomverbruik van de bezoekers- en masterkaart, zodat je eventueel handmatig de kosten kunt verrekenen. Dat kan ook handig zijn als je je auto deels zakelijk gebruikt, zodat je de zakelijk opgeladen kWh’s gemakkelijk kunt scheiden van je privéverbruik.

Dus, samengevat: ja, het is vrijwel altijd mogelijk om bezoek aan jouw laadpaal te laten laden, maar hoe dat precies moet, verschilt flink per paal. Ook of je die vrije toegang nog enigszins kunt beperken, is zeer verschillend. Houd daar dus rekening mee bij het kiezen van een laadpaal.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.