Als je bezoek hebt met een elektrische auto, is het wel zo handig als zij hun auto ook aan jouw laadpaal kunnen opladen. In dit artikel leggen we uit hoe je ervoor zorgt dat dat mogelijk is.

Instellingen

Bij een slimme laadpaal voor thuis krijg je vaak zelf de mogelijkheid om de toegangsopties aan te passen. Hoewel dat zeker geen garantie is, zijn de volgende drie opties vaak wel in zekere vorm aanwezig. De eerste noemen we voor het gemak maar even 'Volledig privé'. Hierbij kun je zelf kiezen welke laadpassen voor je laadpaal kunnen worden gebruikt, bijvoorbeeld door alleen de laadpassen van de inwoners van het huis te registreren. Bij deze optie is het voor bezoek niet mogelijk om aan jouw laadpaal te laden, tenzij je ze jouw laadpas leent. In dat geval draai je natuurlijk wel zelf op voor de kosten van het stroomverbruik. Er zijn overigens ook hightechlaadpalen die werken met gezichtsherkenning of vingerafdrukscans in plaats van laadpasjes, maar verder komt het op hetzelfde neer.

Kun je een laadpaal thuis laten plaatsen? Check hier het aanbod bij Coolblue.

Dan heb je de optie 'Semipubliek', waarbij iedereen met een laadpas van de laadpaal gebruik kan maken. Dit is waarschijnlijk de beste optie als je ook anderen de laadpaal wil laten gebruiken. Omdat ze hun eigen laadpas scannen, moeten ze ook zelf de laadkosten dekken. Let alleen wel op dat dit bij sommige laadpalen extra geld kan kosten. Daarbij moet je dan bijvoorbeeld een maandelijks abonnement nemen, waardoor de laadkosten automatisch worden verrekend. In sommige gevallen mag je zelf je kWh-tarief bepalen, in andere gevallen staat het tarief al vast (let op: een deel van het tarief wordt als transactiekosten ingehouden en krijg je dus niet terug).

Tot slot heb je nog de optie 'Open toegang'. Hierbij heb je geen pasjes nodig; je stopt gewoon de stekker in de auto en hij gaat laden. Dat is wel het makkelijkst – ook voor jezelf – maar bij deze optie zijn alle stroomkosten eveneens voor jouw rekening. Bovendien kan hierdoor in principe iedereen die dat wil zomaar je laadpaal gebruiken, vooral als deze zich in de buurt van de openbare weg bevindt. Bij sommige aanbieders is het mogelijk om in te stellen dat de gekozen optie slechts voor een beperkte tijd geldt (zoals een dag), zodat je niet kunt vergeten om de toegang na afloop weer te beperken.

©David Schunack

Verschilt per laadpaal

Zoals gemeld komen de genoemde opties weliswaar het meest voor, maar zeker niet alle laadpalen bieden ze (allemaal) aan. Laadpalen kunnen erg van elkaar verschillen, dus het is geen regel dat ze allemaal überhaupt toegangsopties bieden. De zogenoemde slimme laadpalen hebben wel een app of online portal dat je met je laadpaal kunt koppelen om bepaalde instellingen te wijzigen (wat dan moet worden vermeld op de productpagina en in de handleiding van de laadpaal). Maar als je een simpele ‘Plug & Charge’-lader gebruikt, kan het zo zijn dat je geen mogelijkheid hebt om de instellingen te wijzigen. Die palen laden namelijk gewoon direct op als er een stekker in gestoken wordt (oftewel, ze bieden alleen de ‘Open toegang’-optie). Dan is het dus alsnog mogelijk om bezoek aan je laadpaal te laten laden, maar het is niet de meest ideale oplossing.

Andere opties

Bij laadpalen waarbij je wel de instellingen kunt aanpassen, kunnen de opties zoals gezegd nogal verschillen. Zo biedt een aantal laadpalen slechts de optie om de beveiliging in of uit te schakelen. Dat houdt in dat je er handmatig voor moet kiezen om de beveiliging uit te schakelen als iemand je laadpaal wil gebruiken. Dat kan via een app of site, maar ook fysiek via een afstandsbediening, pasje, tag of sleutelschakelaar. Bij laatstgenoemde schakel je de stroom in door middel van een bijgeleverde sleutel.

©vladim_ka - stock.adobe.com

Andere laadpalen worden standaard geleverd met een masterlaadkaart en één of meerdere gebruikerskaarten. Laatstgenoemde kunnen bezoekers gebruiken om te laden, terwijl de masterkaart ook kan worden gebruikt om de laadpaal te (de)activeren. Er worden dan geen stroomkosten verrekend. Wil je dat wel doen, dan kun je via een online portal doorgaans een overzicht opvragen tussen het stroomverbruik van de bezoekers- en masterkaart, zodat je eventueel handmatig de kosten kunt verrekenen. Dat kan ook handig zijn als je je auto deels zakelijk gebruikt, zodat je de zakelijk opgeladen kWh’s gemakkelijk kunt scheiden van je privéverbruik.

Dus, samengevat: ja, het is vrijwel altijd mogelijk om bezoek aan jouw laadpaal te laten laden, maar hoe dat precies moet, verschilt flink per paal. Ook of je die vrije toegang nog enigszins kunt beperken, is zeer verschillend. Houd daar dus rekening mee bij het kiezen van een laadpaal.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.