De Audi A6 e-tron neemt een gewaagde stap. Want in tegenstelling tot concurrenten Mercedes-Benz en BMW, stopt Audi resoluut met benzine- en dieselmotoren in zijn nieuwe grote zakenauto. De A6 e-tron Sportback en A6 e-tron Avant zijn volledig elektrisch, en daarmee uit.

©Audi

Kopers van een grote zakelijke auto staan er nou niet bepaald om bekend dat ze zo progressief in hun keuzes zijn. Wie een Mercedes-Benz E-klasse rijdt, doet dat waarschijnlijk al een eeuwigheid, terwijl de eigenaar van een BMW 5-Serie zich er (in overdrachtelijke zin) nog niet met een stok uit laat slaan. Hetzelfde laken een pak bij de Audi A6. Maar dat gaat nu rigoureus veranderen. De trouwe Audi-klant die dacht nog jarenlang een nieuwe A6 op benzine of diesel te kunnen kopen, wordt nu gedwongen om het over een heel andere boeg te gooien. Een A6 kopen kan nog steeds, maar de auto is voortaan uitsluitend ... elektrisch.

©Audi

Goed, met respectievelijk de EQE en i5 hebben Mercedes en BMW eveneens een grote EV in hun modellengamma, maar die worden náást de traditionele E-klasse en 5-serie met verbrandingsmotor aangeboden. Met het aanbieden van een volledig elektrische zakenauto is Audi misschien aan de late kant, maar het luxemerk van de Volkswagen-groep durft het wél aan om een heel dikke streep te zetten door de versies met benzine- of dieselmotor. En dat kan gerust gezien worden als een paleisrevolutie, in dit conservatieve hoekje van de markt.

©Audi

Audi komt echter wel meteen met twee carrosserievarianten: de A6 e-tron Sportback en de A6 e-tron Avant. De Sportback vervangt de traditionele vierdeurs A6 Limousine - nog zo'n schok. Voor een optimale stroomlijn (en dus efficiëntie) hebben de ontwerpers gekozen voor een aalglad lijnenspel, met een vlak liggende achterruit die helemaal tot aan de achterlichten is doorgetrokken. Om toch een riante toegang tot de bagageruimte te kunnen bieden, scharniert kofferdeksel nu boven de achterruit open. Er past 502 liter bagage achter in de A6 e-tron Sportback.

©Audi

Die 502 liter is precies hetzelfde laadvolume als de A6 e-tron Avant te bieden heeft. Alleen met de achterbank neergeklapt, passen er iets meer spullen in de stationwagon (1422 liter in plaats van 1330 liter). In de A6 e-tron Avant hebben de passagiers op de achterbank bovendien wat meer hoofdruimte tot hun beschikking, doordat het verloop van het langere dak minder nadelig effect heeft op de hoogte vanaf de zitting. Beide versies hebben voorin nog een frunk van 27 liter. Aan de trekhaak mag een trailer met een aanzienlijk geremd gewicht van 2100 kilo worden gekoppeld.

©Audi

De traditionele A6-rijder die de overstap aandurft naar de elektrische A6 e-tron, raakt echter snel vertrouwd met het design van de auto. Wat dat betreft vaart het merk natuurlijk al decennia lang dezelfde koers, en de familiebanden met de nieuwe Audi Q6 e-tron zijn door de platte units voor de dagrijverlichting en 'onzichtbare' koplampen overduidelijk.

Met het interieur hebben de ontwerpers grotere stappen gezet. Dat is nu grotendeels gedigitaliseerd, met een gebogen scherm waarin het instrumentarium en het bedieningspaneel voor het multimediasysteem zijn geïntegreerd. Ook de bijrijder krijgt een touchscreen met tal van functies voor de neus. Voor voice control en ChatGTP zijn eveneens een grote rol weggelegd.

©Audi

De nieuwe A6 e-tron Sportback en A6 e-tron Avant maken gebruik van het nieuwe PPE-platform, dat Audi in samenwerking met Porsche heeft ontwikkeld en waar ook de Audi Q6 e-tron en Porsche Macan Electric op staan. De 100kWh-batterij (netto: 94 kWh) is goed voor een opgegeven actieradius van 750 kilometer. Hoewel dat getal natuurlijk afhankelijk is van allerlei factoren, onder meer de gekozen carrosserievariant en samenstelling van de uitrusting.

Maar ook van de motortechniek. In de Performance-uitvoering beschikt de auto over een enkele elektromotor op de achteras, met een vermogen van 367 pk. Uitgevoerd als sportieve S6 e-tron (zie de foto hieronder), beschikt de auto over een tweede elektromotor voorin, die het systeemvermogen naar 551 pk tilt.

©Audi

Het boordsysteem werkt met een spanning van 800 volt. Aan de snellader wordt een piekvermogen van 270 kW bereikt. Dat komt neer op 310 kilometer bijladen in 10 minuten. Tijdens het bijladen van de batterij van 10 naar 80 procent SoC, verstrijken 21 minuten. De 800V-batterij biedt de mogelijkheid van 'bankladen'. Daarbij wordt de batterij als het ware in tweeën gesplitst, en kunnen beide delen met een maximum vermogen van 135 kW worden opgeladen.

De nieuwe Audi A6 e-tron Sportback en A6 e-tron Avant zijn vanaf september te bestellen. Prijzen worden dan bekendgemaakt.

©Audi

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.