Verkeersbordherkenning is een snufje dat je in veel moderne auto's tegenkomt. Maar wat houdt deze functie precies in en hoe werkt het eigenlijk? Kun je er helemaal op vertrouwen?

Stel je voor: je rijdt lekker op de snelweg, maar plots mis je een verkeersbord met de maximumsnelheid. Dat gebeurt ons allemaal wel eens, en als je geen navigatie hebt ingesteld, ontvang je niet altijd een waarschuwing. Hoe handig is het dan als de auto jou waarschuwt dat je je snelheid moet minderen (of: vernsnellen)?

Extra paar ogen op de weg

Met verkeersbordherkenning houdt je auto alles in de gaten. Een slimme camera aan de voorkant van je auto scant constant de borden langs de weg. Zodra hij een verkeersbord spot dat in het navigatiesysteem zit, verschijnt dit bord gewoon op je dashboard. Handig toch? Zo weet je altijd precies hoe hard je mag rijden, zelfs als je even niet oplet. En natuurlijk geeft de auto ook een melding door middel van een signaal. Verkeersbordherkenning zorgt er dus mede voor dat je niet onverwacht een boete in de bus ontvangt.

Adaptive cruise control

Is je (elektrische) auto uitgerust met adaptive cruise control, waarbij de snelheid automatisch wordt aangepast aan de hand van de verkeerssituatie? Dan helpt dit systeem je natuurlijk ook door de auto automatisch af te remmen wanneer je een weggedeelte binnenrijdt waar de maximum snelheid lager is dan de snelheid die je rijdt.

Niet altijd betrouwbaar

Natuurlijk zijn al die extra hulpjes in je auto handig, maar je kunt niet overal blindelings op vertrouwen. Dat geldt zeker voor verkeersbordherkenning. Het kan natuurlijk voorkomen dat er ergens wel een snelheidsbeperking geldt, maar dat de camera's op de auto dit niet hebben geregistreerd. Dat kan bijvoorbeeld als er precies een auto voorlangs rijdt, of bij een beschadigd of omgevallen bord.

Om deze reden gebruiken sommige voertuigen een combinatie van verkeersbordherkenning en navigatiesysteem- en gps-gegevens om hun huidige snelheidslimietweergave aan te sturen. Het combineren van gegevens uit verschillende bronnen zorgt dus voor een betrouwbaarder systeem.

Extra hulp: ISA

Naast de check op verkeersborden bestaat er ook nog een ander systeem: Intelligent Speed Adaptation (ISA). Dit is een vergelijkbaar voertuigveiligheidssysteem dat gebruikt gps-gegevens, digitale kaartgegevens en/of TSR-systeemgegevens van boordcamera's gebruikt om de snelheidslimiet aan de bestuurder weer te geven.

Afhankelijk van het ISA-systeem geeft het vervolgens snelheidslimietwaarschuwingen, gaspedaalweerstand of wordt de gastoevoer beperkt. Meestal bevatten ISA-systemen echter een override voor de bestuurder en kunnen bestuurders kunnen ISA-systemen ook helemaal uitschakelen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.