De kop boven deze EV-review van de BMW iX2 is misschien wat cryptisch. Wat we ermee bedoelen is: hoe stevig de wind ook aan zijn jas trekt, BMW's elektrische coupé-SUV ondervindt er maar heel weinig hinder van. Bij de iX2 eDrive20 gaan sportiviteit en verfijning hand in hand met een verrassend laag stroomverbruik.

©Igor Stuifzand

Eerst even een rondje om de BMW iX2

Hoewel BMW de nieuwe X2-reeks aanprijst als een geheel op zichzelf staand model, heb je aan de eerste aanblik genoeg om te ontdekken dat het feitelijk een carrosserievariant van de X1-reeks is. Dat wil zeggen: aan de voorkant. Daar is namelijk alles hetzelfde. Pas vanaf de middelste deurstijlen naar achteren vaart de X2 zijn eigen designkoers. Meer dan bij de eerste X2 (2018-2023), die eruitzag als een vijfdeurs 1-Serie die te vaak bij de snackbar stopte, hebben de BMW-ontwerpers bij het nieuwe model gekozen voor een vloeiend aflopende daklijn, met een vlak liggende achterruit. Hartstikke hip, want merken als Audi (Q4 e-tron Sportback) en Volvo (EX40/EC40) doen hetzelfde met de coupé-varianten van hun compacte elektrische middenklasse-SUV's.

©Igor Stuifzand

Ook al oogt de BMW X2 door zijn gestroomlijnde silhouet een stuk gladder en sportiever dan de X1, beide modellen maken gebruik van identieke technologie. Dat geldt voor de versies met benzine- en dieselmotoren én voor de geheel elektrische varianten – die de letter 'i' voor aan hun modelaanduiding geplakt kregen. De tweemotorige BMW iX1 xDrive30 (313 pk) is eerder al eens uitgebreid aan bod gekomen in een EV-profiel. In deze review van de BMW iX2 nemen we de 204 pk sterke instapper met enkele motor en voorwielaandrijving uitgebreid onder de loep.

©Igor Stuifzand

Is er binnen in de BMW iX2 nog iets veranderd?

In feite is het interieur van de BMW iX2 identiek aan dat van de iX1. We zien hetzelfde digitale, licht gebogen instrumentarium met een centraal 10,7-inch touchscreen voor de bediening en de 'zwevende' console met enkele knopjes voor de belangrijkste rijfuncties. Een mooi geheel. De afwerking en de kwaliteit van de toegepaste materialen staan vanzelfsprekend op hetzelfde hoge niveau als in de iX1.

©Igor Stuifzand

Toch heerst er aan boord van de door ons gereden iX2 eDrive20 een heel andere sfeer dan in de iX1 die we vorig jaar testten. Die auto rolde de fabriek uit met heel chique, volledig leren stoelbekleding in een lichte kleurstelling. Het interieur van de test-iX2 is uitgevoerd in een combinatie van vegan (kunst)leer met alcantara, in stemmig zwart met blauwe stiksels. Maar BMW heeft nog meer smaakvolle combinaties van kleuren en materialen in de aanbieding – met veelal passende meerprijzen.

©Igor Stuifzand

De configuratie van het interieur is echter niet het enige verschil tussen de iX2 in deze review en de iX1 die we eerder testten. Je merkt duidelijk dat het dak van de iX2 vijf centimeter lager is. Voorin kom je heus geen hoofdruimte te kort, maar op de achterbank is dat andere koek. Want behalve door de dakverlaging worden de passagiers achterin ook centimeters extra hoofdruimte ontnomen door het gestroomlijnde dakverloop. Dit maakt de entree tot de achterbank bovendien een stuk krapper. Pas maar op dat je je hoofd niet tegen de dakrand stoot ... Oftewel: een hersenkraker, als je twijfelt tussen de iX2 en iX1.

©Igor Stuifzand

Is de BMW iX2 dan wel een praktische auto?

Uiteraard heeft het gestroomlijnde silhouet van de BMW iX2 effect op de inhoud van de bagageruimte. Maar feitelijk merk je daar alleen iets van wanneer je grote (hoge) voorwerpen te transporteren hebt of wanneer je bagage tot het dak moet stapelen. Met de achterbank in stelling past er 525 liter onder de hoedenplank. Een aanzienlijke hoeveelheid, en zelfs 35 liter méér dan de iX1 te bieden heeft. Dat komt doordat de achteroverhang van de iX2 vijf centimeter langer is.

©Igor Stuifzand

Het volumeverhaal neemt echter een andere wending als de achterbank wordt neergeklapt. Onder de vlak liggende kofferklep van de iX2 kan 1400 liter worden ingeladen. Da's helemaal niet weinig, maar in de iX1 gaat in totaliteit 95 liter meer. Het zijn niet zozeer de liters die groot verschil maken, maar eerder de beschikbare centimeters vanaf de laadvloer tot de achterruit. Door de kaarsrechte achterkant van de iX1 zet je bij dat model gemakkelijker een nieuwe vaatwasser achterin dan bij de iX2. Met een geremd gewicht van maximaal 750 kilo zijn de trekcapaciteiten van de iX2 beperkt.

©Igor Stuifzand

De accutechniek en aandrijflijn onder de loep

Het pakket lithium-ion batterijcellen van de BMW iX2 heeft een bruikbare capaciteit van 64,8 kWh. Er zijn twee aandrijflijnen beschikbaar. Basisversie is de iX2 eDrive20, die een enkele elektromotor voorin heeft liggen met een vermogen van 204 pk en een maximum koppel van 250 Nm. De elektromotor brengt deze krachten rechtstreeks over op de voorwielen. De topsnelheid is begrensd op 170 km/h, de acceleratie van 0 naar 100 km/h neemt volgens BMW een tijd van 8,6 seconden in beslag. Daarmee komt de iX2 eDrive20 in het dagelijks verkeer prima uit de voeten. De iX2 xDrive30 maakt uiteraard meer tempo. Deze versie heeft twee elektromotoren, die gezamenlijk een vermogen van 313 pk opbouwen. Daarmee zit je in 5,6 seconden op de honderd.

©Igor Stuifzand

Met een boordspanning van 286 volt haalt de BMW iX2 aan de laadpaal geen baanbrekende snelheden. Een boordlader van 11 kW is standaard; een lege accu weer helemaal opladen neemt 6,5 uur in beslag. Een 22kW-lader is optioneel, voor een meerprijs van 768 euro. Aan de snellader bereikt de iX2 een piekvermogen van 130 kW; tot ruim 40 procent 'state of charge' blijft de laadsnelheid boven de 100 kW. Daarna glijdt de laadcurve langzaam omlaag. Opladen van 10 tot 80 procent SoC neemt een klein halfuurtje in beslag. De laadpoort zit rechtsachter, een praktische plek.

©Igor Stuifzand

Is het beloofde verbruik in de praktijk haalbaar?

BMW geeft voor de iX2 eDrive20 een gemiddeld stroomverbruik op van 15,3 kWh/100 km. Dat wil zeggen: voor de standaardversie met 17-inch wielen en 205/65-banden rondom. In deze uitvoering zou de auto op een volle batterij een afstand van maximaal 478 kilometer halen. De auto waarmee wij hebben gereden is echter verre van standaard. Hij staat op 20-inch wielen met 4 centimeter bredere 245/40-banden (à 695 euro extra). Waarmee het gemiddelde stroomverbruik volgens de WLTP-waarden, als gevolg van de hogere rolweerstand van de banden, oploopt naar 16,9 kWh/100 km. Het maximum rijbereik zakt volgens de boekjes terug naar 439 kilometer – onder de meest gunstige omstandigheden.

©Igor Stuifzand

We rijden onze standaard verbruiksronde met de BMW iX2 op een heldere zomeravond, waarbij de buitentemperatuur tussen de 18,5 en 20 graden schommelt. De airco vraagt zodoende nauwelijks energie. Op de eerste etappe, met vooral provinciale wegen en bebouwde kom, duikt het gemiddelde stroomverbruik zelfs ruim onder de 15 kWh. Bij een matige tegenwind draaien we de snelweg op en zetten de cruisecontrol op 130 km/h. Dan komt de uitstekende stroomlijn van de iX2 tot uiting. Zo'n 40 snelwegkilometers op 130 km/h hebben geen dramatisch effect op de verbruikswaarde; met 16,0 kWh/100 km op de boordcomputer verlaten we de snelweg weer. Op de laatste etappe stabiliseert het verbruik zich, en noteren we uiteindelijk een gemiddelde van 15,3 kWh/100 km. Een uitstekend resultaat, waarmee een actieradius van 425 kilometer zeker reëel is. Oók met die mooie 20-inch wielen en brede 245-banden.

©Igor Stuifzand

En hoe bevalt de iX2 op de weg?

Onderdeel van het M-Sportpakket (3997 euro) waarmee onze testauto is uitgevoerd, zijn de sublieme sportstoelen en de adaptieve schokdempers. Doordat de auto ook met een Comfortpakket (1496 euro) is geleverd, zijn de stoelen bovendien elektrisch verstelbaar én voorzien van een massagefunctie. Veel meer hoeft een mens zichzelf eigenlijk niet te wensen, want ook na een lange rit stap je dankzij de kwaliteit van de stoelen nog steeds fris en fruitig uit. Of misschien toch nog wel iets te wensen: stoelventilatie is namelijk niet leverbaar.

©Igor Stuifzand

De combinatie van de 15 mm ingekorte schroefveren uit het M-Sportpakket met de 20-inch wielen levert een fijngevoelig onderstel op. Hoewel beslist niet gezegd kan worden dat de vering keihard is, ontgaat je weinig van wat er allemaal onder de wielen door rolt. Ook de besturing is behoorlijk direct, korte draaibewegingen worden direct omgezet in een reactie. Misschien maakt de iX2 daardoor in eerste instantie een nerveuze indruk, maar na een weekje testrijden zijn we de kwaliteiten van het onderstel steeds meer op waarde gaan schatten. Je wordt beloond met volop rijplezier. Beslist een verfijnd geheel, zoals je van een BMW mag verwachten. Wel is het wennen aan de hypergevoeligheid van het acceleratiepedaal; het is bijkans onmogelijk om met je rechtervoet één snelheid vast te houden. Je rijdt daardoor al gauw (veel) te hard.

©Igor Stuifzand

Over de bediening van het BMW Operating System 9 kunnen we kort zijn. Dat gaat grotendeels via het touchscreen. Rond de keuzeknop voor de rijrichting op het 'zwevende' tableau onder je rechterhand zijn nog enkele sneltoetsen gegroepeerd, voor onder meer de rijhulpsystemen en de 'My Modes'-programma's – bijvoorbeeld om te kiezen voor maximale efficiëntie van de aandrijflijn. Het multimediasysteem roept weinig vragen op: binnen de omvangrijke keuzemogelijkheden vind je snel je weg naar het gewenste submenu, terwijl de afbeeldingen op de tegels weinig aan de verbeelding overlaten. En anders is de Intelligent Personal Assistant tot je dienst, door middel van gesproken opdrachten. Updates van het systeem worden 'over the air' uitgevoerd.

©Igor Stuifzand

Wat kost de BMW iX2 en wat zit er voor dat geld op?

Dat de BMW iX2 eDrive20 geen koopje is, zal geen verrassing zijn. Met een vanafprijs van 49.976 euro is hij 1311 euro duurder dan de gelijk gespecificeerde iX1. Aanschaf van de iX2 wordt echter al snel een dure onderneming, wanneer je jezelf tegoed doet aan allerlei hebberig makende extra's en accessoires. We noemden eerder al de prijzen van de 20-inch wielen en de Comfort- en M-Sport pakketten, maar met de lichtgrijze lakkleur (Brooklyn Grau, 1050 euro), stoelverwarming (374 euro), Driving Assist (640 euro) en het Premium Pack (1794 euro) met onder meer adaptieve ledkoplampen, grootlichtassistent, een draadloze telefoonlader en geluiddempende portierruiten, staat hier een auto met een totale aanschafwaarde van 58.083 euro.

©Igor Stuifzand

Nu hoef je in een geheel standaard uitgevoerde iX2 heus niet op een houtje te bijten, maar vooral op veiligheidsgebied krijg je alleen het volledige pakket aan rijhulpsystemen wanneer je bereid bent een (hoge) meerprijs te betalen. Zaken als adaptieve cruisecontrol, dodehoekwaarschuwing, een grootlichtautomaat en uitwijkassistentie kunnen niet afzonderlijk worden besteld, maar zijn onderdeel van een heel pakket aan veiligheids- en rijhulpsystemen – die bij sommige concurrenten al standaard bij de prijs zijn inbegrepen.

©Igor Stuifzand

Wat zijn de concurrenten van de BMW iX2?

De BMW iX2 opereert in een drukbezet prijssegment, waar modellen als de Audi Q4 e-tron Sportback en Volvo EC30 als de belangrijkste alternatieven gezien kunnen worden. Maar ook de Tesla Model Y en de nieuwe Xpeng G6 zitten in hetzelfde vaarwater – afhankelijk van de gekozen uitvoering met meer motorvermogen en een grotere batterijcapaciteit voor dezelfde of zelfs een lagere prijs.

©Igor Stuifzand

Verwarring bij veel automobilisten vanmorgen. Wie Flitsmeister gebruikt, kreeg de melding dat de app er een punt achter zet. Gevalletje marketingblunder: je moet dat namelijk niet te letterlijk nemen, zegt het bedrijf nu haastig. Er wordt alleen gestopt met een aantal diensten. Welke dat zijn, dat is nog niet bekend. Hoe het ook zij: misschien heb je inmiddels je Flitsmeister-abonnement opgezegd of vind je de berichtgeving zó onduidelijk dat je dat alsnog wilt doen. Ja? Dan zijn dit je alternatieven.

Je kunt natuurlijk zonder flitsmelder rijden, maar vooral wie veel kilometers aflegt, loopt daarmee ook het risico op forse boetes (rijd je buiten de bebouwde kom 20 kilometer te hard en word je geflitst, dan tik je bijvoorbeeld al 243 euro af – exclusief 9 euro administratiekosten). Geen zin meer in Flitsmeister? Gelukkig zijn er voldoende andere applicaties die je helpen om boetes te voorkomen en veilig door het verkeer te navigeren.

Navigatie met flitsinformatie

Waze is voor veel weggebruikers de meest logische opvolger. Net als bij Flitsmeister draait deze app (iOS | Android) volledig op de community. Gebruikers melden zelf files, ongevallen en flitsers, waardoor de informatie vaak actueler is dan bij statische systemen. Het grote voordeel is dat Waze ook slimme routes berekent op basis van live verkeersdata. Een nadeel kan de drukke interface zijn, zeker in het strakke design dat Flitsmeister hanteerde.

Google Maps is de meest toegankelijke optie, aangezien vrijwel elke smartphonegebruiker de app (iOS | Android) al heeft geïnstalleerd. Sinds enkele jaren toont Maps ook flitsers en de maximumsnelheid, al is de focus hier minder scherp op gericht dan bij gespecialiseerde apps. De meldingen komen vaak wat later binnen omdat Google een hogere drempel hanteert voor verificatie. Voor wie enkel de belangrijkste waarschuwingen wil ontvangen zonder al te veel poespas, blijft dit echter een solide keuze.

©MuhammadFadhli - stock.adobe.com

Vergeet de ANWB niet

Een alternatief dat vaak over het hoofd wordt gezien voor flitsmeldingen, maar dat enorm compleet is, is de ANWB Onderweg-app. Deze applicatie (iOS | Android) is niet alleen handig voor navigatie, maar biedt ook een zeer betrouwbaar overzicht van flitsers op de Nederlandse snelwegen en N-wegen. De kracht van deze app zit in de integratie van alle ANWB-diensten. Zo zie je direct de actuele benzineprijzen van stations in de buurt, kun je laadpalen vinden en regelt de app je parkeertransacties.

Mocht je onverhoopt toch stil komen te staan, dan kun je via de app direct hulp inschakelen van de Wegenwacht. De app stuurt dan automatisch je exacte locatie door. Een handige keuze dus voor wie alle belangrijke verkeersinformatie op één plek wil hebben. Ook deze app ondersteunt (net als Waze en Google Maps)  Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de informatie veilig op je autoscherm bekijkt.

©Postmodern Studio - stock.adobe.com

Alternatieven genoeg

Welke app je uiteindelijk ook kiest, het loont de moeite om er een paar uit te proberen tijdens je dagelijkse ritten. Wat voor de één een overzichtelijke interface is, kan voor de ander juist afleidend werken. Nu de toekomst van Flitsmeister onduidelijk is, is dit het ideale moment om te ontdekken welke 'digitale bijrijder' het beste bij jouw rijstijl past.

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.