WhatsApp heeft onlangs het gebruik van 3D-avatars aan de app toegevoegd. Dat zijn digitale evenbeelden die je van jezelf kunt maken en vervolgens kunt gebruiken in stickers en je profielfoto. Maar hoe maak je er eentje aan? Dat leggen we uit in dit artikel.

Dat WhatsApp nu met dit soort nieuwe mogelijkheden komt, is niet zo gek. De zuster-apps van de berichtendienst bieden deze optie immers ook al even aan. Denk dan aan Instagram, Facebook en Facebook Messenger. Het was dus eigenlijk een kwestie van tijd voordat WhatsApp aan de beurt was. Maar nu is het dus zover. Na maanden van speculatie kondigde Meta-CEO Mark Zuckerberg de uitrol van de functionaliteit vorige maand aan via zijn eigen profiel.

WhatsApp heeft nu ook avatars

In juni van 2022 doken de avatars voor het eerst op binnen de bèta van WhatsApp. Zo lang heeft het bedrijf de nieuwe optie dus getest voordat die werd opengesteld voor het grote publiek. Waarschijnlijk om ervoor te zorgen dat alles meteen naar wens verloopt en iedereen naar tevredenheid aan de slag kan met een eigen avatar. Zuckerberg legt uit dat je de avatars als profielfoto kunt instellen en zelfs als stickers naar vrienden en familie kunt sturen. In totaal krijg je de beschikking over 36 verschillende stickers met jouw beeltenis in verschillende (soms kolderieke) poses.

Wanneer je een avatar in WhatsApp aanmaakt, krijg je toegang tot een groot aantal opties met betrekking tot personalisatie. Er zijn miljarden combinaties van onderdelen mogelijk. Je bepaalt zelf de vorm van je lijf, de kleur van je haar en huid, hoe je ogen eruitzien en wat je draagt. Helaas is het nog niet zo dat je losse items kunt selecteren, maar tijdens het aanmaken kun je wel outfits uitkiezen. In de toekomst wil het bedrijf de mogelijkheden voor de avatars flink gaan uitbreiden.

Het is helaas niet mogelijk een eerder aangemaakte avatar van Instagram, Facebook of Facebook Messenger te gebruiken voor WhatsApp. Heb je dus al een poppetje aangemaakt, dan kun je dat helaas niet overzetten. Andersom geldt hetzelfde: het personage dat je via WhatsApp aanmaakt, kun je helaas niet buiten de populaire berichtendienst inzetten.

Avatar aanmaken binnen WhatsApp

Nu is het tijd om te kijken hoe we zelf zo’n avatar aanmaken binnen WhatsApp. Gelukkig is dat vrij simpel.

Nu kunnen we beginnen aan het creatieve proces. Boven in het beeldscherm zie je een avatar staan. Dat wordt jouw creatie. Daaronder zie je een horizontale schuifbalk waarin de opties worden gepresenteerd. Helemaal links tref je de huidskleuropties aan, maar de app begint bij Haarstijl. Onthoud dat je per onderdeel extra opties tot je beschikking hebt door direct op de knop naast bijvoorbeeld Haarstijl te tikken. Zo bepaal je bijvoorbeeld de kleur van je haar.

Andere opties bieden soortgelijke mogelijkheden. Zo kun je bijvoorbeeld bij het selecteren van je oogvorm ook meteen je oogkleur aanpassen en eventueel make-up toevoegen. Let goed op de verschillende icoontjes, die aangeven wat je er precies kunt aanpassen. Het mooie aan dit systeem is dat niets aan geslacht gekoppeld wordt. Heb je een andere genderidentiteit, dan maakt dat voor dit proces niet uit. Alle uitgesproken mannelijke en vrouwelijke opties zijn voor iedereen beschikbaar.

Avatar aangemaakt, en nu?

Als je alles hebt ingesteld zoals je wilt, kun je je avatar in WhatsApp opslaan. Vervolgens kun je na het instellen het personage als profielfoto instellen of in verschillende poses als stickers naar je vrienden sturen. Verder kun je het poppetje achteraf opnieuw instellen of verwijderen door binnen de instellingen opnieuw naar het onderdeel Avatar te gaan. Het is helaas niet mogelijk een tweede avatar aan te maken, maar wat niet is, kan wellicht nog komen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.