De laatste tijd hoor je veel mensen vragen of iemand misschien een Bluesky-uitnodiging heeft. Meestal gebeurt dat op een sociaal medium als Twitter. Maar wat is Bluesky precies, en wordt dit daadwerkelijk hét alternatief op het platform dat we tegenwoordig X noemen?

Ben je van plan om Twitter (of X) te verlaten? Dan ben je niet de enige die met dat idee speelt. Sinds Elon Musk de boel heeft overgenomen, is het medium niet veranderd in ‘het dorpsplein van het internet’. Nee, in plaats daarvan is het meer een afvoerputje geworden, waar mensen continu hun gal spuwen en allerlei vormen van drek uiten. Dat levert een allesbehalve prettige ervaring op. Eerst stapten we allemaal over naar Mastodon, maar nu is het de beurt aan Bluesky om als hét alternatief te dienen. Maar wat is dat voor sociaal medium, en belangrijker nog: hoe kom je erop?

Waar komt Bluesky vandaan?

Voordat we antwoord op die vraag geven, kijken we eerst nog even waar Bluesky vandaan komt. Ironisch genoeg is dit platform ontwikkeld door Twitter-oprichter Jack Dorsey, die er destijds intern mee bezig was. Het doel: een gedecentraliseerd sociaal medium.

Gedecentraliseerd betekent in dit geval dat jouw data niet beheerd wordt door één bedrijf, zoals dat nu wel het geval is met Twitter, Facebook en Instagram. Je hebt daardoor meer controle over je eigen gegevens. Je kunt ook niet zomaar ‘geshadowbanned’ worden (oftewel: dan beperkt het platform je bereik).

Op dit moment is het zo dat Bluesky en Twitter niets meer met elkaar te maken hebben. In 2022 werd het een onafhankelijk bedrijf. Sinds 29 november 2022 is Dorsey weg bij zijn oude nest en momenteel neemt hij plaats in de raad van bestuur van het nieuwe medium.

Overigens is dit niet het enige gedecentraliseerde sociale medium van dit moment. Eerder kwam bijvoorbeeld Mastodon al aan bod, maar ook platforms als Steemit, Minds en Threads (van Instagram) vallen onder die noemer. Niet elk platform is echter wereldwijd beschikbaar, helaas.

Zo werkt Bluesky

Bluesky dus wel, waardoor je dat platform in elk geval op z’n minst kunt verkennen. In de basis werkt het sociale medium hetzelfde als Twitter. Wanneer je iemands profiel bezoekt, zie je een profielfoto, headerfoto, het aantal volgers, het aantal volgenden en een korte biografie. Je kunt korte berichten van maximaal driehonderd woorden plaatsen en eventueel foto’s toevoegen. Je kunt reageren op andermans berichten en andere gebruikers kunnen berichten op jouw content achterlaten. En verder moet je – vooralsnog – rekening houden met een gebrek aan functies.

Op dit moment is het zo dat er bijvoorbeeld geen hashtags zijn. Je kunt dus – in tegenstelling tot op Twitter – geen gigantische bak aan informatie opvragen door op een hashtag te klikken. Ook kun je nog geen privéberichten versturen en is het niet mogelijk een video te plaatsen.

Al met al voelt alles tot nu toe nog een beetje aan als de begindagen van Twitter, en dat roept bij veel gebruikers warme herinneringen op. Van het gedecentraliseerde karakter is overigens nog geen sprake; je kunt je gegevens nog niet verplaatsen. Maar dat komt omdat het platform nog in de testfase zit.

Hoe kom je op Bluesky?

En dan komen we meteen aan bij de vraag waarom het zo lastig kan zijn om überhaupt toegang tot het sociale medium te krijgen. Om de druk enigszins te beperken, kom je alleen binnen wanneer je van iemand een uitnodiging ontvangt. Je kunt een uitnodiging ontvangen van een gebruiker die er eentje over heeft of je plaatst je e-mailadres op de groeiende wachtlijst. Elke gebruiker krijgt elke twee weken één uitnodiging. Mocht je echt niet kunnen wachten, dan kun je misschien kijken of iemand op Reddit nog een uitnodiging heeft (via de subreddit r/blueskyinvites).

En hoe gaat het ondertussen met dat andere alternatief, Mastodon? Hoewel je daar waarschijnlijk minder over hoort, groeit dat platform toch lekker door. Onlangs kwam bijvoorbeeld aan het licht dat er een fout in de telling was, waardoor er meer gebruikers zijn dan eerder gedacht.

Momenteel bedient dat platform 1,8 miljoen gebruikers. En hoewel dat een stijging is ten opzichte van de eerdere telling, had het platform ooit zo’n 2,5 miljoen gebruikers. Voorlopig is in elk geval nog niet te stellen wat de definitieve Twitter-vervanger is – daarvoor zijn alle concurrenten nog te jong.

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.