De laatste tijd hoor je veel mensen vragen of iemand misschien een Bluesky-uitnodiging heeft. Meestal gebeurt dat op een sociaal medium als Twitter. Maar wat is Bluesky precies, en wordt dit daadwerkelijk hét alternatief op het platform dat we tegenwoordig X noemen?

Ben je van plan om Twitter (of X) te verlaten? Dan ben je niet de enige die met dat idee speelt. Sinds Elon Musk de boel heeft overgenomen, is het medium niet veranderd in ‘het dorpsplein van het internet’. Nee, in plaats daarvan is het meer een afvoerputje geworden, waar mensen continu hun gal spuwen en allerlei vormen van drek uiten. Dat levert een allesbehalve prettige ervaring op. Eerst stapten we allemaal over naar Mastodon, maar nu is het de beurt aan Bluesky om als hét alternatief te dienen. Maar wat is dat voor sociaal medium, en belangrijker nog: hoe kom je erop?

Waar komt Bluesky vandaan?

Voordat we antwoord op die vraag geven, kijken we eerst nog even waar Bluesky vandaan komt. Ironisch genoeg is dit platform ontwikkeld door Twitter-oprichter Jack Dorsey, die er destijds intern mee bezig was. Het doel: een gedecentraliseerd sociaal medium.

Gedecentraliseerd betekent in dit geval dat jouw data niet beheerd wordt door één bedrijf, zoals dat nu wel het geval is met Twitter, Facebook en Instagram. Je hebt daardoor meer controle over je eigen gegevens. Je kunt ook niet zomaar ‘geshadowbanned’ worden (oftewel: dan beperkt het platform je bereik).

Op dit moment is het zo dat Bluesky en Twitter niets meer met elkaar te maken hebben. In 2022 werd het een onafhankelijk bedrijf. Sinds 29 november 2022 is Dorsey weg bij zijn oude nest en momenteel neemt hij plaats in de raad van bestuur van het nieuwe medium.

Overigens is dit niet het enige gedecentraliseerde sociale medium van dit moment. Eerder kwam bijvoorbeeld Mastodon al aan bod, maar ook platforms als Steemit, Minds en Threads (van Instagram) vallen onder die noemer. Niet elk platform is echter wereldwijd beschikbaar, helaas.

Zo werkt Bluesky

Bluesky dus wel, waardoor je dat platform in elk geval op z’n minst kunt verkennen. In de basis werkt het sociale medium hetzelfde als Twitter. Wanneer je iemands profiel bezoekt, zie je een profielfoto, headerfoto, het aantal volgers, het aantal volgenden en een korte biografie. Je kunt korte berichten van maximaal driehonderd woorden plaatsen en eventueel foto’s toevoegen. Je kunt reageren op andermans berichten en andere gebruikers kunnen berichten op jouw content achterlaten. En verder moet je – vooralsnog – rekening houden met een gebrek aan functies.

Op dit moment is het zo dat er bijvoorbeeld geen hashtags zijn. Je kunt dus – in tegenstelling tot op Twitter – geen gigantische bak aan informatie opvragen door op een hashtag te klikken. Ook kun je nog geen privéberichten versturen en is het niet mogelijk een video te plaatsen.

Al met al voelt alles tot nu toe nog een beetje aan als de begindagen van Twitter, en dat roept bij veel gebruikers warme herinneringen op. Van het gedecentraliseerde karakter is overigens nog geen sprake; je kunt je gegevens nog niet verplaatsen. Maar dat komt omdat het platform nog in de testfase zit.

Hoe kom je op Bluesky?

En dan komen we meteen aan bij de vraag waarom het zo lastig kan zijn om überhaupt toegang tot het sociale medium te krijgen. Om de druk enigszins te beperken, kom je alleen binnen wanneer je van iemand een uitnodiging ontvangt. Je kunt een uitnodiging ontvangen van een gebruiker die er eentje over heeft of je plaatst je e-mailadres op de groeiende wachtlijst. Elke gebruiker krijgt elke twee weken één uitnodiging. Mocht je echt niet kunnen wachten, dan kun je misschien kijken of iemand op Reddit nog een uitnodiging heeft (via de subreddit r/blueskyinvites).

En hoe gaat het ondertussen met dat andere alternatief, Mastodon? Hoewel je daar waarschijnlijk minder over hoort, groeit dat platform toch lekker door. Onlangs kwam bijvoorbeeld aan het licht dat er een fout in de telling was, waardoor er meer gebruikers zijn dan eerder gedacht.

Momenteel bedient dat platform 1,8 miljoen gebruikers. En hoewel dat een stijging is ten opzichte van de eerdere telling, had het platform ooit zo’n 2,5 miljoen gebruikers. Voorlopig is in elk geval nog niet te stellen wat de definitieve Twitter-vervanger is – daarvoor zijn alle concurrenten nog te jong.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.