Ben je in de markt voor zowel een smartphone als tablet, dan hoef je dankzij het opvouwbare scherm van de Samsung Galaxy Z Fold4 niet te kiezen. Tenminste, als je budget het toelaat. In deze Samsung Galaxy Z Fold4 review lees je hoe de smartphone bevalt.

De grootste innovatie op smartphonegebied van de afgelopen jaren komt zonder twijfel uit de koker van Samsung, dat met de Galaxy Z Fold-serie een indrukwekkend staaltje techniek op de markt heeft gebracht. Eigenlijk is Samsung de enige speler op de markt waarvan de vouwbare smartphones een aankoop waard zijn. Het merk heeft dan ook twee verschillende series, die in een vierde generatie zijn aanbeland. De Galaxy Z Flip, een openklapbare smartphone vergelijkbaar met de clamshell-telefoons van weleer, en de Galaxy Z Fold, een smartphone die je als een boek openklapt om een tweede, grotere, tabletscherm open te vouwen.

©PXimport

Toestel klaar voor grote publiek, prijs nog niet

Vooral met de derde generatie, de voorloper van deze Galaxy Z Fold4, liet Samsung zien dat de vouwbare smartphone klaar is voor het grotere publiek. Vooral het scharnier van het toestel is een indrukwekkend staaltje techniek: in staat om honderdduizenden keren gevouwen te worden en is zelfs stof- en waterdicht. Ook deze Galaxy Z Fold4 beschikt hierover. Het enige euvel van deze Fold3 en Fold4 is gebleven: een vouwlijn in het scherm, die naarmate je het toestel regelmatig gebruikt, steeds zichtbaarder en voelbaarder is.

De grootste horde voor de consument lijkt toch echter de prijs van de Galaxy Z Fold-toestellen. De goedkoopste uitvoering van de Galaxy Z Fold4 is zo’n 1800 euro. Dat valt gewoonweg niet verantwoorden: voor minder geld heb je een betere smartphone én tablet. Hetzelfde geldt voor de vorige generatie: de Galaxy Z Fold3 kost nu zo’n 1300 euro. Nog steeds ontoegankelijk hoog.

Desondanks blijft Samsung ieder jaar een nieuwe generatie uitbrengen, die marginaal beter is dan de voorganger. De verschillen zijn zo marginaal dat de Galaxy Z Fold4 op het oog vrijwel niet te onderscheiden is ten opzichte van de Samsung Galaxy Z Fold3. Het smalle scherm aan de voorzijde heeft ietsje dunnere randen en de frontcamera van het vouwscherm wordt achter het scherm verborgen door iets meer pixels. Ook intern valt er nauwelijks vernieuwing aan te wijzen. De nieuwste generatie Qualcomm Snapdragon-chipset, verbeterde camera’s… Maar dat is het wel zo’n beetje.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Te weinig vernieuwing

Dat terwijl er best wat verandering nodig is om de Galaxy Z Fold-smartphone aanlokkelijk te maken. Allereerst door de prijs aanzienlijk te verlagen, desnoods voor de Galaxy Z Fold3. Ook had een grotere accu niet misstaan, de accucapaciteit zit tegen een ondergrens. Wat de accuduur en levensduur beïnvloedt: kleine accu’s slijten immers sneller. Ook zou er best wat gedaan mogen worden aan de enorme hoeveelheid bloatware op het toestel.

Over software gesproken: sommige apps zijn geoptimaliseerd voor vouwbare schermen of het grotere tabletscherm. Maar dat zijn er ook nog veel te weinig, ook in de Play Store. Dat is jammer, want de opvouwbare smartphone heeft slimme apps nodig om écht bestaansrecht op te eisen.

Samsung heeft vrijwel geen concurrentie te dulden als het aankomt op opvouwbare smartphones. Zou dit Samsung tegenhouden om door te innoveren? En zou de kleine markt appmakers juist weer tegenhouden om die écht onmisbare apps te maken voor deze productgroep?

©PXimport

Galaxy Z Fold4 in praktijk

De Galaxy Z Fold 4 is een zeldzaam indrukwekkend staaltje techniek. Van het waterbestendige toestel en scharnier, tot het opvouwbare scherm met verborgen frontcamera (die wel van wat mindere kwaliteit is dan andere smartphone-frontcamera’s). Dankzij de vingerafdrukscanner in de aan/uitknop aan de zijkant heb je niet alleen een snellere en accuratere ontgrendeling dan een scanner achter het scherm, maar ook heb je de scanner beschikbaar in smartphonemodus als in tabletmodus.

In praktijk heb je ook het beste van beide werelden in je broekzak. Hoewel het toestel ietsje dikker is dan een smartphone en dichtgeklapt wat smaller is, kun je de voorzijde gebruiken zoals je van een smartphone gewend bent. Even snel een appje beantwoorden of iets opzoeken is zo gepiept. Vervolgens vouw je het toestel zo uit om er het beste van een tablet uit te halen. Het scherm leent zich (met name door de verborgen frontcam) uitstekend voor het kijken van video’s. Ook kun je prima op het scherm werken.

Tevens kun je het toestel half uitklappen. Een beetje zoals een laptop. Zo kun je het toetsenbord op de onderste schermhelft plaatsen of meer halen uit de camera’s. Als je het toestel half opengeklapt op een vlakke ondergrond zet kun je de frontcamera bijvoorbeeld gebruiken voor videobellen, of de drie camera’s aan de achterzijde voor fotografie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Camera’s

Voor fotografie is de Galaxy Z Fold 4 prima geschikt. Aan de achterzijde zijn drie camera’s geplaatst: naast de reguliere camera vind je een groothoek- en zoomlens. De lenzen hebben minder fysieke ruimte dan bijvoorbeeld op een iPhone of een Galaxy S22. Even veelzijdig als die topsmartphones is de camera van de Galaxy Z Fold4 niet. Weegt fotografie zwaarder dan een vouwbaar scherm, dan kun je beter terecht bij een Pixel-smartphone, Samsung Galaxy S of iPhone.

Opvallend is verder dat de drie camera’s elkaar niet veel lijken te ontlopen als het aankomt op beeldkwaliteit. De reguliere camera kan het beste overweg met weinig licht en tegenlicht en de groothoeklens heeft soms wat last van kromming. Verder zijn foto’s levendig gekleurd en gedetailleerd.

Wanneer je de camera-app opent heb je onder drie zoomniveau’s: 0,6x (groothoek), 1x en 3x. Het gekke is dat als je de 3x zoom-functie gebruikt de hoofdlens gebruikt wordt en daarop ingezoomd wordt. Wil je de zoomlens gebruiken, dan moet je nog verder inzoomen (vanaf 4x). Hierdoor gebruik je in praktijk de zoomlens veel minder snel. Zo wordt voorkomen dat je de zoomlens snel gebruikt, omdat deze toch meer moeite heeft met moeilijke lichtomstandigheden.

Schermen en specs

Het kleine scherm aan de buitenzijde is een glazen amoledpaneel, wat krasbestendiger is en de mooiste weergave biedt. Het vouwbare amoledscherm is qua kleurweegave gelijkwaardig, maar oogt iets minder helder en de vouwlijn in het midden is hinderlijk. Deze zie je, en voel je.

Wisselen tussen het kleine en grote scherm gebeurt naadloos, alhoewel sommige apps nog wel eens raar kunnen reageren met de overgang. Je kunt direct verder bij het open- of dichtklappen van de Galaxy Z Fold4. Hiervoor is het toestel ook uitgerust met genoeg rekenkracht en vloeiend lopende software: een Snapdragon 8 gen1 chipset met 12GB werkgeheugen. Daarbij krijg je 256GB opslag bij. Dit kun je helaas niet uitbreiden. Heb je meer opslag nodig, dan dien je de duurdere uitvoeringen te kopen van 512GB (1919 euro) of 1TB (2159 euro).

Opladen kan met maximaal 25 watt, of draadloos met 15 watt. Een oplader dien je nog los aan te schaffen. Met de oplaadsnelheid worden geen records gebroken. De accuduur is erg afhankelijk van hoe vaak je het toestel gebruikt en welk scherm je gebruikt. In praktijk ging een opgeladen accu ongeveer een dag mee. Dat houdt niet over.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De drie zoomniveau's van de Samsung Galaxy Z Fold4.

Software Android 12 met OneUI

Samsung heeft flink gewerkt om Android en zijn apps geschikt te maken voor het werken met meerdere schermen. En heeft daarmee goed werk afgeleverd. Bovendien zit de Androidschil boordevol extra functionaliteit en heeft Samsung, in tegenstelling tot de meeste andere Android-fabrikanten, de ondersteuning op orde. Je kunt minstens vijf Androidversie-updates verwachten.

Nadeel is wel dat Samsung het toestel volpropt met bloatware. Veel overbodige Samsung-apps en diensten zijn voorspelbaar. Maar ook zijn Microsoft-, Facebook-apps ongevraagd vertegenwoordigd. Hinderlijk is ook de overbodige McAfee-virusscanner die Samsung in de instellingen heeft verscholen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Samsung Galaxy Fold4

Ben je op zoek naar een smartphone én een tablet, dan is er zeker wel een gebruikstoepassing voor je door beide apparaten in één in de broekzak te hebben. Houd er echter wel rekening mee dat je voor de prijs van 1800 euro een betere smartphone én betere tablet koopt.

Ben je in de markt voor een opvouwbare smartphone, dan is er natuurlijk ook de Galaxy Z Flip4. Alleen is dit toch een wezenlijk ander toestel: je klapt hem open om een smartphone tevoorschijn te toveren, terwijl je deze Galaxy Z Fold4 openklapt voor een tabletscherm. Daardoor is er eigenlijk maar één alternatief voor de Galaxy Z Fold4, en dat is de Galaxy Z Fold3. De toestellen ontlopen elkaar nauwelijks, maar is helaas op het moment van schrijven ook nog schrikbarend hoog geprijsd.

Ben je op zoek naar de krachtigste smartphone met de beste camera, dan is de opvouwbare smartphone niet de beste optie. Smartphones als de Galaxy S22 Ultra en iPhone 13 Pro hebben wat dat betreft meer in hun mars. Voor een minder hoge prijs.

Conclusie: Samsung Galaxy Z Fold4 kopen?

De Galaxy Z Fold4 is een indrukwekkend staaltje techniek. Het opvouwbare scherm, het scharnier en de software die voor de naadloze werking zorgt maakt diepe indruk. Toch ontbreekt vernieuwing. Bijvoorbeeld voor de accuduur. Ook zorgt de veel te hoge prijs ervoor dat het onwaarschijnlijk is dat je de opvouwbare smartphone vaak in het straatbeeld gaat zien.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.