Ben je in de markt voor zowel een smartphone als tablet, dan hoef je dankzij het opvouwbare scherm van de Samsung Galaxy Z Fold4 niet te kiezen. Tenminste, als je budget het toelaat. In deze Samsung Galaxy Z Fold4 review lees je hoe de smartphone bevalt.

De grootste innovatie op smartphonegebied van de afgelopen jaren komt zonder twijfel uit de koker van Samsung, dat met de Galaxy Z Fold-serie een indrukwekkend staaltje techniek op de markt heeft gebracht. Eigenlijk is Samsung de enige speler op de markt waarvan de vouwbare smartphones een aankoop waard zijn. Het merk heeft dan ook twee verschillende series, die in een vierde generatie zijn aanbeland. De Galaxy Z Flip, een openklapbare smartphone vergelijkbaar met de clamshell-telefoons van weleer, en de Galaxy Z Fold, een smartphone die je als een boek openklapt om een tweede, grotere, tabletscherm open te vouwen.

©PXimport

Toestel klaar voor grote publiek, prijs nog niet

Vooral met de derde generatie, de voorloper van deze Galaxy Z Fold4, liet Samsung zien dat de vouwbare smartphone klaar is voor het grotere publiek. Vooral het scharnier van het toestel is een indrukwekkend staaltje techniek: in staat om honderdduizenden keren gevouwen te worden en is zelfs stof- en waterdicht. Ook deze Galaxy Z Fold4 beschikt hierover. Het enige euvel van deze Fold3 en Fold4 is gebleven: een vouwlijn in het scherm, die naarmate je het toestel regelmatig gebruikt, steeds zichtbaarder en voelbaarder is.

De grootste horde voor de consument lijkt toch echter de prijs van de Galaxy Z Fold-toestellen. De goedkoopste uitvoering van de Galaxy Z Fold4 is zo’n 1800 euro. Dat valt gewoonweg niet verantwoorden: voor minder geld heb je een betere smartphone én tablet. Hetzelfde geldt voor de vorige generatie: de Galaxy Z Fold3 kost nu zo’n 1300 euro. Nog steeds ontoegankelijk hoog.

Desondanks blijft Samsung ieder jaar een nieuwe generatie uitbrengen, die marginaal beter is dan de voorganger. De verschillen zijn zo marginaal dat de Galaxy Z Fold4 op het oog vrijwel niet te onderscheiden is ten opzichte van de Samsung Galaxy Z Fold3. Het smalle scherm aan de voorzijde heeft ietsje dunnere randen en de frontcamera van het vouwscherm wordt achter het scherm verborgen door iets meer pixels. Ook intern valt er nauwelijks vernieuwing aan te wijzen. De nieuwste generatie Qualcomm Snapdragon-chipset, verbeterde camera’s… Maar dat is het wel zo’n beetje.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Te weinig vernieuwing

Dat terwijl er best wat verandering nodig is om de Galaxy Z Fold-smartphone aanlokkelijk te maken. Allereerst door de prijs aanzienlijk te verlagen, desnoods voor de Galaxy Z Fold3. Ook had een grotere accu niet misstaan, de accucapaciteit zit tegen een ondergrens. Wat de accuduur en levensduur beïnvloedt: kleine accu’s slijten immers sneller. Ook zou er best wat gedaan mogen worden aan de enorme hoeveelheid bloatware op het toestel.

Over software gesproken: sommige apps zijn geoptimaliseerd voor vouwbare schermen of het grotere tabletscherm. Maar dat zijn er ook nog veel te weinig, ook in de Play Store. Dat is jammer, want de opvouwbare smartphone heeft slimme apps nodig om écht bestaansrecht op te eisen.

Samsung heeft vrijwel geen concurrentie te dulden als het aankomt op opvouwbare smartphones. Zou dit Samsung tegenhouden om door te innoveren? En zou de kleine markt appmakers juist weer tegenhouden om die écht onmisbare apps te maken voor deze productgroep?

©PXimport

Galaxy Z Fold4 in praktijk

De Galaxy Z Fold 4 is een zeldzaam indrukwekkend staaltje techniek. Van het waterbestendige toestel en scharnier, tot het opvouwbare scherm met verborgen frontcamera (die wel van wat mindere kwaliteit is dan andere smartphone-frontcamera’s). Dankzij de vingerafdrukscanner in de aan/uitknop aan de zijkant heb je niet alleen een snellere en accuratere ontgrendeling dan een scanner achter het scherm, maar ook heb je de scanner beschikbaar in smartphonemodus als in tabletmodus.

In praktijk heb je ook het beste van beide werelden in je broekzak. Hoewel het toestel ietsje dikker is dan een smartphone en dichtgeklapt wat smaller is, kun je de voorzijde gebruiken zoals je van een smartphone gewend bent. Even snel een appje beantwoorden of iets opzoeken is zo gepiept. Vervolgens vouw je het toestel zo uit om er het beste van een tablet uit te halen. Het scherm leent zich (met name door de verborgen frontcam) uitstekend voor het kijken van video’s. Ook kun je prima op het scherm werken.

Tevens kun je het toestel half uitklappen. Een beetje zoals een laptop. Zo kun je het toetsenbord op de onderste schermhelft plaatsen of meer halen uit de camera’s. Als je het toestel half opengeklapt op een vlakke ondergrond zet kun je de frontcamera bijvoorbeeld gebruiken voor videobellen, of de drie camera’s aan de achterzijde voor fotografie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Camera’s

Voor fotografie is de Galaxy Z Fold 4 prima geschikt. Aan de achterzijde zijn drie camera’s geplaatst: naast de reguliere camera vind je een groothoek- en zoomlens. De lenzen hebben minder fysieke ruimte dan bijvoorbeeld op een iPhone of een Galaxy S22. Even veelzijdig als die topsmartphones is de camera van de Galaxy Z Fold4 niet. Weegt fotografie zwaarder dan een vouwbaar scherm, dan kun je beter terecht bij een Pixel-smartphone, Samsung Galaxy S of iPhone.

Opvallend is verder dat de drie camera’s elkaar niet veel lijken te ontlopen als het aankomt op beeldkwaliteit. De reguliere camera kan het beste overweg met weinig licht en tegenlicht en de groothoeklens heeft soms wat last van kromming. Verder zijn foto’s levendig gekleurd en gedetailleerd.

Wanneer je de camera-app opent heb je onder drie zoomniveau’s: 0,6x (groothoek), 1x en 3x. Het gekke is dat als je de 3x zoom-functie gebruikt de hoofdlens gebruikt wordt en daarop ingezoomd wordt. Wil je de zoomlens gebruiken, dan moet je nog verder inzoomen (vanaf 4x). Hierdoor gebruik je in praktijk de zoomlens veel minder snel. Zo wordt voorkomen dat je de zoomlens snel gebruikt, omdat deze toch meer moeite heeft met moeilijke lichtomstandigheden.

Schermen en specs

Het kleine scherm aan de buitenzijde is een glazen amoledpaneel, wat krasbestendiger is en de mooiste weergave biedt. Het vouwbare amoledscherm is qua kleurweegave gelijkwaardig, maar oogt iets minder helder en de vouwlijn in het midden is hinderlijk. Deze zie je, en voel je.

Wisselen tussen het kleine en grote scherm gebeurt naadloos, alhoewel sommige apps nog wel eens raar kunnen reageren met de overgang. Je kunt direct verder bij het open- of dichtklappen van de Galaxy Z Fold4. Hiervoor is het toestel ook uitgerust met genoeg rekenkracht en vloeiend lopende software: een Snapdragon 8 gen1 chipset met 12GB werkgeheugen. Daarbij krijg je 256GB opslag bij. Dit kun je helaas niet uitbreiden. Heb je meer opslag nodig, dan dien je de duurdere uitvoeringen te kopen van 512GB (1919 euro) of 1TB (2159 euro).

Opladen kan met maximaal 25 watt, of draadloos met 15 watt. Een oplader dien je nog los aan te schaffen. Met de oplaadsnelheid worden geen records gebroken. De accuduur is erg afhankelijk van hoe vaak je het toestel gebruikt en welk scherm je gebruikt. In praktijk ging een opgeladen accu ongeveer een dag mee. Dat houdt niet over.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De drie zoomniveau's van de Samsung Galaxy Z Fold4.

Software Android 12 met OneUI

Samsung heeft flink gewerkt om Android en zijn apps geschikt te maken voor het werken met meerdere schermen. En heeft daarmee goed werk afgeleverd. Bovendien zit de Androidschil boordevol extra functionaliteit en heeft Samsung, in tegenstelling tot de meeste andere Android-fabrikanten, de ondersteuning op orde. Je kunt minstens vijf Androidversie-updates verwachten.

Nadeel is wel dat Samsung het toestel volpropt met bloatware. Veel overbodige Samsung-apps en diensten zijn voorspelbaar. Maar ook zijn Microsoft-, Facebook-apps ongevraagd vertegenwoordigd. Hinderlijk is ook de overbodige McAfee-virusscanner die Samsung in de instellingen heeft verscholen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Samsung Galaxy Fold4

Ben je op zoek naar een smartphone én een tablet, dan is er zeker wel een gebruikstoepassing voor je door beide apparaten in één in de broekzak te hebben. Houd er echter wel rekening mee dat je voor de prijs van 1800 euro een betere smartphone én betere tablet koopt.

Ben je in de markt voor een opvouwbare smartphone, dan is er natuurlijk ook de Galaxy Z Flip4. Alleen is dit toch een wezenlijk ander toestel: je klapt hem open om een smartphone tevoorschijn te toveren, terwijl je deze Galaxy Z Fold4 openklapt voor een tabletscherm. Daardoor is er eigenlijk maar één alternatief voor de Galaxy Z Fold4, en dat is de Galaxy Z Fold3. De toestellen ontlopen elkaar nauwelijks, maar is helaas op het moment van schrijven ook nog schrikbarend hoog geprijsd.

Ben je op zoek naar de krachtigste smartphone met de beste camera, dan is de opvouwbare smartphone niet de beste optie. Smartphones als de Galaxy S22 Ultra en iPhone 13 Pro hebben wat dat betreft meer in hun mars. Voor een minder hoge prijs.

Conclusie: Samsung Galaxy Z Fold4 kopen?

De Galaxy Z Fold4 is een indrukwekkend staaltje techniek. Het opvouwbare scherm, het scharnier en de software die voor de naadloze werking zorgt maakt diepe indruk. Toch ontbreekt vernieuwing. Bijvoorbeeld voor de accuduur. Ook zorgt de veel te hoge prijs ervoor dat het onwaarschijnlijk is dat je de opvouwbare smartphone vaak in het straatbeeld gaat zien.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.