Ben je in de markt voor zowel een smartphone als tablet, dan hoef je dankzij het opvouwbare scherm van de Samsung Galaxy Z Fold4 niet te kiezen. Tenminste, als je budget het toelaat. In deze Samsung Galaxy Z Fold4 review lees je hoe de smartphone bevalt.

De grootste innovatie op smartphonegebied van de afgelopen jaren komt zonder twijfel uit de koker van Samsung, dat met de Galaxy Z Fold-serie een indrukwekkend staaltje techniek op de markt heeft gebracht. Eigenlijk is Samsung de enige speler op de markt waarvan de vouwbare smartphones een aankoop waard zijn. Het merk heeft dan ook twee verschillende series, die in een vierde generatie zijn aanbeland. De Galaxy Z Flip, een openklapbare smartphone vergelijkbaar met de clamshell-telefoons van weleer, en de Galaxy Z Fold, een smartphone die je als een boek openklapt om een tweede, grotere, tabletscherm open te vouwen.

©PXimport

Toestel klaar voor grote publiek, prijs nog niet

Vooral met de derde generatie, de voorloper van deze Galaxy Z Fold4, liet Samsung zien dat de vouwbare smartphone klaar is voor het grotere publiek. Vooral het scharnier van het toestel is een indrukwekkend staaltje techniek: in staat om honderdduizenden keren gevouwen te worden en is zelfs stof- en waterdicht. Ook deze Galaxy Z Fold4 beschikt hierover. Het enige euvel van deze Fold3 en Fold4 is gebleven: een vouwlijn in het scherm, die naarmate je het toestel regelmatig gebruikt, steeds zichtbaarder en voelbaarder is.

De grootste horde voor de consument lijkt toch echter de prijs van de Galaxy Z Fold-toestellen. De goedkoopste uitvoering van de Galaxy Z Fold4 is zo’n 1800 euro. Dat valt gewoonweg niet verantwoorden: voor minder geld heb je een betere smartphone én tablet. Hetzelfde geldt voor de vorige generatie: de Galaxy Z Fold3 kost nu zo’n 1300 euro. Nog steeds ontoegankelijk hoog.

Desondanks blijft Samsung ieder jaar een nieuwe generatie uitbrengen, die marginaal beter is dan de voorganger. De verschillen zijn zo marginaal dat de Galaxy Z Fold4 op het oog vrijwel niet te onderscheiden is ten opzichte van de Samsung Galaxy Z Fold3. Het smalle scherm aan de voorzijde heeft ietsje dunnere randen en de frontcamera van het vouwscherm wordt achter het scherm verborgen door iets meer pixels. Ook intern valt er nauwelijks vernieuwing aan te wijzen. De nieuwste generatie Qualcomm Snapdragon-chipset, verbeterde camera’s… Maar dat is het wel zo’n beetje.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Te weinig vernieuwing

Dat terwijl er best wat verandering nodig is om de Galaxy Z Fold-smartphone aanlokkelijk te maken. Allereerst door de prijs aanzienlijk te verlagen, desnoods voor de Galaxy Z Fold3. Ook had een grotere accu niet misstaan, de accucapaciteit zit tegen een ondergrens. Wat de accuduur en levensduur beïnvloedt: kleine accu’s slijten immers sneller. Ook zou er best wat gedaan mogen worden aan de enorme hoeveelheid bloatware op het toestel.

Over software gesproken: sommige apps zijn geoptimaliseerd voor vouwbare schermen of het grotere tabletscherm. Maar dat zijn er ook nog veel te weinig, ook in de Play Store. Dat is jammer, want de opvouwbare smartphone heeft slimme apps nodig om écht bestaansrecht op te eisen.

Samsung heeft vrijwel geen concurrentie te dulden als het aankomt op opvouwbare smartphones. Zou dit Samsung tegenhouden om door te innoveren? En zou de kleine markt appmakers juist weer tegenhouden om die écht onmisbare apps te maken voor deze productgroep?

©PXimport

Galaxy Z Fold4 in praktijk

De Galaxy Z Fold 4 is een zeldzaam indrukwekkend staaltje techniek. Van het waterbestendige toestel en scharnier, tot het opvouwbare scherm met verborgen frontcamera (die wel van wat mindere kwaliteit is dan andere smartphone-frontcamera’s). Dankzij de vingerafdrukscanner in de aan/uitknop aan de zijkant heb je niet alleen een snellere en accuratere ontgrendeling dan een scanner achter het scherm, maar ook heb je de scanner beschikbaar in smartphonemodus als in tabletmodus.

In praktijk heb je ook het beste van beide werelden in je broekzak. Hoewel het toestel ietsje dikker is dan een smartphone en dichtgeklapt wat smaller is, kun je de voorzijde gebruiken zoals je van een smartphone gewend bent. Even snel een appje beantwoorden of iets opzoeken is zo gepiept. Vervolgens vouw je het toestel zo uit om er het beste van een tablet uit te halen. Het scherm leent zich (met name door de verborgen frontcam) uitstekend voor het kijken van video’s. Ook kun je prima op het scherm werken.

Tevens kun je het toestel half uitklappen. Een beetje zoals een laptop. Zo kun je het toetsenbord op de onderste schermhelft plaatsen of meer halen uit de camera’s. Als je het toestel half opengeklapt op een vlakke ondergrond zet kun je de frontcamera bijvoorbeeld gebruiken voor videobellen, of de drie camera’s aan de achterzijde voor fotografie.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Camera’s

Voor fotografie is de Galaxy Z Fold 4 prima geschikt. Aan de achterzijde zijn drie camera’s geplaatst: naast de reguliere camera vind je een groothoek- en zoomlens. De lenzen hebben minder fysieke ruimte dan bijvoorbeeld op een iPhone of een Galaxy S22. Even veelzijdig als die topsmartphones is de camera van de Galaxy Z Fold4 niet. Weegt fotografie zwaarder dan een vouwbaar scherm, dan kun je beter terecht bij een Pixel-smartphone, Samsung Galaxy S of iPhone.

Opvallend is verder dat de drie camera’s elkaar niet veel lijken te ontlopen als het aankomt op beeldkwaliteit. De reguliere camera kan het beste overweg met weinig licht en tegenlicht en de groothoeklens heeft soms wat last van kromming. Verder zijn foto’s levendig gekleurd en gedetailleerd.

Wanneer je de camera-app opent heb je onder drie zoomniveau’s: 0,6x (groothoek), 1x en 3x. Het gekke is dat als je de 3x zoom-functie gebruikt de hoofdlens gebruikt wordt en daarop ingezoomd wordt. Wil je de zoomlens gebruiken, dan moet je nog verder inzoomen (vanaf 4x). Hierdoor gebruik je in praktijk de zoomlens veel minder snel. Zo wordt voorkomen dat je de zoomlens snel gebruikt, omdat deze toch meer moeite heeft met moeilijke lichtomstandigheden.

Schermen en specs

Het kleine scherm aan de buitenzijde is een glazen amoledpaneel, wat krasbestendiger is en de mooiste weergave biedt. Het vouwbare amoledscherm is qua kleurweegave gelijkwaardig, maar oogt iets minder helder en de vouwlijn in het midden is hinderlijk. Deze zie je, en voel je.

Wisselen tussen het kleine en grote scherm gebeurt naadloos, alhoewel sommige apps nog wel eens raar kunnen reageren met de overgang. Je kunt direct verder bij het open- of dichtklappen van de Galaxy Z Fold4. Hiervoor is het toestel ook uitgerust met genoeg rekenkracht en vloeiend lopende software: een Snapdragon 8 gen1 chipset met 12GB werkgeheugen. Daarbij krijg je 256GB opslag bij. Dit kun je helaas niet uitbreiden. Heb je meer opslag nodig, dan dien je de duurdere uitvoeringen te kopen van 512GB (1919 euro) of 1TB (2159 euro).

Opladen kan met maximaal 25 watt, of draadloos met 15 watt. Een oplader dien je nog los aan te schaffen. Met de oplaadsnelheid worden geen records gebroken. De accuduur is erg afhankelijk van hoe vaak je het toestel gebruikt en welk scherm je gebruikt. In praktijk ging een opgeladen accu ongeveer een dag mee. Dat houdt niet over.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De drie zoomniveau's van de Samsung Galaxy Z Fold4.

Software Android 12 met OneUI

Samsung heeft flink gewerkt om Android en zijn apps geschikt te maken voor het werken met meerdere schermen. En heeft daarmee goed werk afgeleverd. Bovendien zit de Androidschil boordevol extra functionaliteit en heeft Samsung, in tegenstelling tot de meeste andere Android-fabrikanten, de ondersteuning op orde. Je kunt minstens vijf Androidversie-updates verwachten.

Nadeel is wel dat Samsung het toestel volpropt met bloatware. Veel overbodige Samsung-apps en diensten zijn voorspelbaar. Maar ook zijn Microsoft-, Facebook-apps ongevraagd vertegenwoordigd. Hinderlijk is ook de overbodige McAfee-virusscanner die Samsung in de instellingen heeft verscholen.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de Samsung Galaxy Fold4

Ben je op zoek naar een smartphone én een tablet, dan is er zeker wel een gebruikstoepassing voor je door beide apparaten in één in de broekzak te hebben. Houd er echter wel rekening mee dat je voor de prijs van 1800 euro een betere smartphone én betere tablet koopt.

Ben je in de markt voor een opvouwbare smartphone, dan is er natuurlijk ook de Galaxy Z Flip4. Alleen is dit toch een wezenlijk ander toestel: je klapt hem open om een smartphone tevoorschijn te toveren, terwijl je deze Galaxy Z Fold4 openklapt voor een tabletscherm. Daardoor is er eigenlijk maar één alternatief voor de Galaxy Z Fold4, en dat is de Galaxy Z Fold3. De toestellen ontlopen elkaar nauwelijks, maar is helaas op het moment van schrijven ook nog schrikbarend hoog geprijsd.

Ben je op zoek naar de krachtigste smartphone met de beste camera, dan is de opvouwbare smartphone niet de beste optie. Smartphones als de Galaxy S22 Ultra en iPhone 13 Pro hebben wat dat betreft meer in hun mars. Voor een minder hoge prijs.

Conclusie: Samsung Galaxy Z Fold4 kopen?

De Galaxy Z Fold4 is een indrukwekkend staaltje techniek. Het opvouwbare scherm, het scharnier en de software die voor de naadloze werking zorgt maakt diepe indruk. Toch ontbreekt vernieuwing. Bijvoorbeeld voor de accuduur. Ook zorgt de veel te hoge prijs ervoor dat het onwaarschijnlijk is dat je de opvouwbare smartphone vaak in het straatbeeld gaat zien.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.