Op het eerste gezicht lijkt de Galaxy S5 behoorlijk op zijn voorganger uit 2013. Maar met de Galaxy S5 zet Samsung volop in op biometrie. Maar is dit genoeg om de heftige concurrentie van HTC, Apple en Sony aan te kunnen?

Als je de Galaxy S5 en de Galaxy S4 naast elkaar legt, zie je aanvankelijk weinig verschil. Het formaat is vrijwel hetzelfde gebleven, hoewel de Galaxy S5 een tikje groter, dikker en zwaarder is.

Wanneer je het toestel in handen hebt, merk je dat de stroeve plastic achterkant ervoor zorgt dat de smartphone uitstekend in de hand ligt. Gek verschil ten opzichte van de Galaxy S4 is dat de ingebouwde thermometer juist weer ontbreekt op de Galaxy S5. Toch heb je niet het gevoel een toestel van zo'n 700 euro in handen te hebben. Dit komt vooral door de plastic afwerking die met name in de zilveren rand wat kitscherig overkomt. Een heel verschil met de HTC One M8 (review), die volledig van metaal is gemaakt en daardoor veel duurzamer overkomt.

©PXimport

Door de stroeve achterkant ligt de S5 lekker in de hand.

Vinger op het toestel

Bijzonder aan het toestel is dat er biometrische onderdelen aan toegevoegd zijn. Net als de iPhone 5s (review) is de home-knop aan de voorzijde voorzien van een vingerafdrukscanner, die je kunt gebruiken om het toestel te ontgrendelen, maar ook voor betalingen met PayPal. Aan de achterzijde is een hartslagmeter geplaatst onder de camera, waar zich ook de flitser bevindt.

Beide biometrische onderdelen komen echter niet helemaal prettig uit de verf. De vingerafdrukscanner werkt aardig nauwkeurig, maar heeft als groot nadeel dat je met je vinger recht naar beneden over de knop moet schuiven om je afdruk te laten herkennen. Hierdoor is het onmogelijk om het toestel met één hand te ontgrendelen, iets wat wel mogelijk is met de vingerafdrukscanner van Apple, waarbij je je vinger alleen maar op de knop hoeft te leggen. Dat maakt ontgrendelen van de Galaxy S5 met de vingerafdrukscanner ontzettend onhandig.

Wel is het mogelijk voor apps om de verificatie via de vingerafdrukscanner aan te spreken. De afdruk zelf is volgens Samsung veilig en onbereikbaar voor derden opgeslagen in het toestel. Een ingebouwde app die gebruikmaakt van de vingerafdrukscanner is dus PayPal. Op deze manier kun je via je mobiel aankopen doen of geld overmaken via de autorisatie van de vingerafdrukscanner.

©PXimport

Inloggen doe je door met je vinger recht naar beneden te schuiven.

Hoewel het probleemloos werkt is het natuurlijk wel de vraag of je ten eerste überhaupt je betalingsverkeer (al) via je smartphone wilt laten lopen, en ten tweede of je daar biometrie wel voor vertrouwt. Ten slotte moet je jezelf afvragen of je daarvoor ook met PayPal in zee wilt. Helaas is het niet mogelijk om via bijvoorbeeld iDeal in combinatie met de vingerafdrukscanner te betalen.

Hartslagmeter

Onder de camera aan de achterzijde is de hartslagmeter geplaatst. Om deze in het toestel aan te spreken moet je in de S Health-app wezen. Helaas zijn er geen andere apps die gebruik kunnen maken van de hartslagmeter. Om je hartslag te kunnen meten plaats je je vinger in het inhammetje onder de camera.

Helaas zijn er ook in de hartslagmeter wat mankementen terug te vinden. Allereerst in de nauwkeurigheid. Een meting van de rechterwijsvinger gaf meermaals tien slagen per minuut minder aan dan de linkerwijsvinger. Ook is de meting nogal een momentopname. Als je graag tijdens het sporten een indicatie wilt van je hartslagsnelheid moet je stoppen om een meting te kunnen doen. Een constante meting, waarbij je de opbouw van hartslagsnelheid opmeet is voor sporters veel waardevoller.

©PXimport

Bij de linkerwijsvinger wordt binnen een tijdsspanne van vijftien seconden een lagere hartslag gemeten dan bij de rechter.

Spetterend beeldscherm

Als je de specificaties van de S4 naast die van de S5 legt, dan zou je denken dat hetzelfde full-hd schermpaneel is gebruikt. Het scherm van de Galaxy S5 is echter een stuk helderder dan die van zijn voorganger en zelfs helderder dan zijn directe concurrenten. Hierdoor is in fel zonlicht ook probleemloos van het scherm af te lezen. De kleurweergave en scherpte is vanouds prettig, waardoor YouTube- of Netflixfilmpjes van het scherm afspatten.

Net als alle overige hardware is ook de camera verbeterd. In totaal telt de sensor 16 megapixel. Meer dan genoeg om erg scherpe foto's af te leveren. Net als de camera's van de vorige Galaxy S-toestellen presteert de camera uitstekend onder goede lichtomstandigheden. Met de zon in de rug zijn foto's vaak bijzonder gedetailleerd en scherp. Onder moeilijkere lichtomstandigheden, vooral binnen met een beetje kunstlicht, laat de camera het echter een beetje afweten ten opzichte van bijvoorbeeld de HTC One M8, Lumia 1020 en iPhone 5s.

©PXimport

De zilverkleurige rand voelt een beetje goedkoop aan.

Erg positief zijn we echter over de hdr-functie. Bij een hdr-foto worden meerdere foto's met verschillende lichtwaardes genomen (donker, normaal en licht) en samengevoegd tot één geheel. Als je bijvoorbeeld met de hdr-functie aan een foto vanuit de huiskamer naar buiten neemt, is het huiskamerdeel op de foto goed zichtbaar, evenals het buitendeel.

Hoewel deze hdr-functie terug te vinden is op vrijwel alle smartphones, toont de Galaxy S5 op het scherm al hoe het eindresultaat van de foto met hdr-functie gaat zijn voordat je de foto maakt. In praktijk blijkt dit bijzonder handig en heb je zonder teveel geëxperimenteer de mooiste foto. Ook scherpstellen gaat ontzettend vlot, waardoor de Galaxy S5 de ultieme richt-en-schiet camera heeft.

TouchWiz

Samsung heeft er een handje van om zijn smartphones en tablets vol te stoppen met functies, apps en handigheidjes. In de Galaxy S5 is dat niet anders. Verschil is wel dat men bij Samsung alles netjes heeft opgeruimd en het uiterlijk consistenter en strakker heeft gemaakt.

©PXimport

Samsung heeft grote wijzigingen doorgevoerd in de TouchWiz-software.

Het Android 4.4-besturingssysteem is wel flink onder handen genomen. In het startscherm is een magazine-achtig nieuwsoverzicht opgenomen dat lijkt op HTC's Blinkfeed. Instellingen zijn te wijzigen via ronde icoontjes en het aantal voorgeïnstalleerde apps is een stuk acceptabeler dan bij de vorige Galaxy-smartphones. Alhoewel we nog steeds twee browsers en twee verschillende applicatiewinkels terugvinden.

©PXimport

MyMagazine toont je op een Flopboard-achtige manier het nieuws op je startscherm

Hoewel alles overzichtelijker en mooier oogt, geldt dat helaas niet voor het instellingenscherm. Het is duidelijk te zien dat het instellingenscherm de mat is waar Samsung de overdaad aan alle mogelijkheden en opties onder heeft geveegd.

Conclusie

De Galaxy S5 is een uitstekende smartphone, die je iedereen kunt aanbevelen. De betere specificaties, het superheldere scherm, de snelle camera (en -functies), opgeruimde TouchWiz, goede accuduur, waterdichte behuizing, het zijn duidelijke verbeteringen. Dat gezegd hebbende moeten we wel bekennen dat we toch iets teleurgesteld zijn. We missen een beetje een Galaxy-toestel dat met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt qua specificaties en innovatie. De biometrische functies zijn een grappige gimmick, maar slaan de plank mis als echt nuttige toevoeging. De Galaxy S5 komt, ook door het vergelijkbare uiterlijk, een beetje over als een luxe editie van de Galaxy S4.

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.