Op het eerste gezicht lijkt de Galaxy S5 behoorlijk op zijn voorganger uit 2013. Maar met de Galaxy S5 zet Samsung volop in op biometrie. Maar is dit genoeg om de heftige concurrentie van HTC, Apple en Sony aan te kunnen?

Als je de Galaxy S5 en de Galaxy S4 naast elkaar legt, zie je aanvankelijk weinig verschil. Het formaat is vrijwel hetzelfde gebleven, hoewel de Galaxy S5 een tikje groter, dikker en zwaarder is.

Wanneer je het toestel in handen hebt, merk je dat de stroeve plastic achterkant ervoor zorgt dat de smartphone uitstekend in de hand ligt. Gek verschil ten opzichte van de Galaxy S4 is dat de ingebouwde thermometer juist weer ontbreekt op de Galaxy S5. Toch heb je niet het gevoel een toestel van zo'n 700 euro in handen te hebben. Dit komt vooral door de plastic afwerking die met name in de zilveren rand wat kitscherig overkomt. Een heel verschil met de HTC One M8 (review), die volledig van metaal is gemaakt en daardoor veel duurzamer overkomt.

©PXimport

Door de stroeve achterkant ligt de S5 lekker in de hand.

Vinger op het toestel

Bijzonder aan het toestel is dat er biometrische onderdelen aan toegevoegd zijn. Net als de iPhone 5s (review) is de home-knop aan de voorzijde voorzien van een vingerafdrukscanner, die je kunt gebruiken om het toestel te ontgrendelen, maar ook voor betalingen met PayPal. Aan de achterzijde is een hartslagmeter geplaatst onder de camera, waar zich ook de flitser bevindt.

Beide biometrische onderdelen komen echter niet helemaal prettig uit de verf. De vingerafdrukscanner werkt aardig nauwkeurig, maar heeft als groot nadeel dat je met je vinger recht naar beneden over de knop moet schuiven om je afdruk te laten herkennen. Hierdoor is het onmogelijk om het toestel met één hand te ontgrendelen, iets wat wel mogelijk is met de vingerafdrukscanner van Apple, waarbij je je vinger alleen maar op de knop hoeft te leggen. Dat maakt ontgrendelen van de Galaxy S5 met de vingerafdrukscanner ontzettend onhandig.

Wel is het mogelijk voor apps om de verificatie via de vingerafdrukscanner aan te spreken. De afdruk zelf is volgens Samsung veilig en onbereikbaar voor derden opgeslagen in het toestel. Een ingebouwde app die gebruikmaakt van de vingerafdrukscanner is dus PayPal. Op deze manier kun je via je mobiel aankopen doen of geld overmaken via de autorisatie van de vingerafdrukscanner.

©PXimport

Inloggen doe je door met je vinger recht naar beneden te schuiven.

Hoewel het probleemloos werkt is het natuurlijk wel de vraag of je ten eerste überhaupt je betalingsverkeer (al) via je smartphone wilt laten lopen, en ten tweede of je daar biometrie wel voor vertrouwt. Ten slotte moet je jezelf afvragen of je daarvoor ook met PayPal in zee wilt. Helaas is het niet mogelijk om via bijvoorbeeld iDeal in combinatie met de vingerafdrukscanner te betalen.

Hartslagmeter

Onder de camera aan de achterzijde is de hartslagmeter geplaatst. Om deze in het toestel aan te spreken moet je in de S Health-app wezen. Helaas zijn er geen andere apps die gebruik kunnen maken van de hartslagmeter. Om je hartslag te kunnen meten plaats je je vinger in het inhammetje onder de camera.

Helaas zijn er ook in de hartslagmeter wat mankementen terug te vinden. Allereerst in de nauwkeurigheid. Een meting van de rechterwijsvinger gaf meermaals tien slagen per minuut minder aan dan de linkerwijsvinger. Ook is de meting nogal een momentopname. Als je graag tijdens het sporten een indicatie wilt van je hartslagsnelheid moet je stoppen om een meting te kunnen doen. Een constante meting, waarbij je de opbouw van hartslagsnelheid opmeet is voor sporters veel waardevoller.

©PXimport

Bij de linkerwijsvinger wordt binnen een tijdsspanne van vijftien seconden een lagere hartslag gemeten dan bij de rechter.

Spetterend beeldscherm

Als je de specificaties van de S4 naast die van de S5 legt, dan zou je denken dat hetzelfde full-hd schermpaneel is gebruikt. Het scherm van de Galaxy S5 is echter een stuk helderder dan die van zijn voorganger en zelfs helderder dan zijn directe concurrenten. Hierdoor is in fel zonlicht ook probleemloos van het scherm af te lezen. De kleurweergave en scherpte is vanouds prettig, waardoor YouTube- of Netflixfilmpjes van het scherm afspatten.

Net als alle overige hardware is ook de camera verbeterd. In totaal telt de sensor 16 megapixel. Meer dan genoeg om erg scherpe foto's af te leveren. Net als de camera's van de vorige Galaxy S-toestellen presteert de camera uitstekend onder goede lichtomstandigheden. Met de zon in de rug zijn foto's vaak bijzonder gedetailleerd en scherp. Onder moeilijkere lichtomstandigheden, vooral binnen met een beetje kunstlicht, laat de camera het echter een beetje afweten ten opzichte van bijvoorbeeld de HTC One M8, Lumia 1020 en iPhone 5s.

©PXimport

De zilverkleurige rand voelt een beetje goedkoop aan.

Erg positief zijn we echter over de hdr-functie. Bij een hdr-foto worden meerdere foto's met verschillende lichtwaardes genomen (donker, normaal en licht) en samengevoegd tot één geheel. Als je bijvoorbeeld met de hdr-functie aan een foto vanuit de huiskamer naar buiten neemt, is het huiskamerdeel op de foto goed zichtbaar, evenals het buitendeel.

Hoewel deze hdr-functie terug te vinden is op vrijwel alle smartphones, toont de Galaxy S5 op het scherm al hoe het eindresultaat van de foto met hdr-functie gaat zijn voordat je de foto maakt. In praktijk blijkt dit bijzonder handig en heb je zonder teveel geëxperimenteer de mooiste foto. Ook scherpstellen gaat ontzettend vlot, waardoor de Galaxy S5 de ultieme richt-en-schiet camera heeft.

TouchWiz

Samsung heeft er een handje van om zijn smartphones en tablets vol te stoppen met functies, apps en handigheidjes. In de Galaxy S5 is dat niet anders. Verschil is wel dat men bij Samsung alles netjes heeft opgeruimd en het uiterlijk consistenter en strakker heeft gemaakt.

©PXimport

Samsung heeft grote wijzigingen doorgevoerd in de TouchWiz-software.

Het Android 4.4-besturingssysteem is wel flink onder handen genomen. In het startscherm is een magazine-achtig nieuwsoverzicht opgenomen dat lijkt op HTC's Blinkfeed. Instellingen zijn te wijzigen via ronde icoontjes en het aantal voorgeïnstalleerde apps is een stuk acceptabeler dan bij de vorige Galaxy-smartphones. Alhoewel we nog steeds twee browsers en twee verschillende applicatiewinkels terugvinden.

©PXimport

MyMagazine toont je op een Flopboard-achtige manier het nieuws op je startscherm

Hoewel alles overzichtelijker en mooier oogt, geldt dat helaas niet voor het instellingenscherm. Het is duidelijk te zien dat het instellingenscherm de mat is waar Samsung de overdaad aan alle mogelijkheden en opties onder heeft geveegd.

Conclusie

De Galaxy S5 is een uitstekende smartphone, die je iedereen kunt aanbevelen. De betere specificaties, het superheldere scherm, de snelle camera (en -functies), opgeruimde TouchWiz, goede accuduur, waterdichte behuizing, het zijn duidelijke verbeteringen. Dat gezegd hebbende moeten we wel bekennen dat we toch iets teleurgesteld zijn. We missen een beetje een Galaxy-toestel dat met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt qua specificaties en innovatie. De biometrische functies zijn een grappige gimmick, maar slaan de plank mis als echt nuttige toevoeging. De Galaxy S5 komt, ook door het vergelijkbare uiterlijk, een beetje over als een luxe editie van de Galaxy S4.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.