Op het eerste gezicht lijkt de Galaxy S5 behoorlijk op zijn voorganger uit 2013. Maar met de Galaxy S5 zet Samsung volop in op biometrie. Maar is dit genoeg om de heftige concurrentie van HTC, Apple en Sony aan te kunnen?

Als je de Galaxy S5 en de Galaxy S4 naast elkaar legt, zie je aanvankelijk weinig verschil. Het formaat is vrijwel hetzelfde gebleven, hoewel de Galaxy S5 een tikje groter, dikker en zwaarder is.

Wanneer je het toestel in handen hebt, merk je dat de stroeve plastic achterkant ervoor zorgt dat de smartphone uitstekend in de hand ligt. Gek verschil ten opzichte van de Galaxy S4 is dat de ingebouwde thermometer juist weer ontbreekt op de Galaxy S5. Toch heb je niet het gevoel een toestel van zo'n 700 euro in handen te hebben. Dit komt vooral door de plastic afwerking die met name in de zilveren rand wat kitscherig overkomt. Een heel verschil met de HTC One M8 (review), die volledig van metaal is gemaakt en daardoor veel duurzamer overkomt.

©PXimport

Door de stroeve achterkant ligt de S5 lekker in de hand.

Vinger op het toestel

Bijzonder aan het toestel is dat er biometrische onderdelen aan toegevoegd zijn. Net als de iPhone 5s (review) is de home-knop aan de voorzijde voorzien van een vingerafdrukscanner, die je kunt gebruiken om het toestel te ontgrendelen, maar ook voor betalingen met PayPal. Aan de achterzijde is een hartslagmeter geplaatst onder de camera, waar zich ook de flitser bevindt.

Beide biometrische onderdelen komen echter niet helemaal prettig uit de verf. De vingerafdrukscanner werkt aardig nauwkeurig, maar heeft als groot nadeel dat je met je vinger recht naar beneden over de knop moet schuiven om je afdruk te laten herkennen. Hierdoor is het onmogelijk om het toestel met één hand te ontgrendelen, iets wat wel mogelijk is met de vingerafdrukscanner van Apple, waarbij je je vinger alleen maar op de knop hoeft te leggen. Dat maakt ontgrendelen van de Galaxy S5 met de vingerafdrukscanner ontzettend onhandig.

Wel is het mogelijk voor apps om de verificatie via de vingerafdrukscanner aan te spreken. De afdruk zelf is volgens Samsung veilig en onbereikbaar voor derden opgeslagen in het toestel. Een ingebouwde app die gebruikmaakt van de vingerafdrukscanner is dus PayPal. Op deze manier kun je via je mobiel aankopen doen of geld overmaken via de autorisatie van de vingerafdrukscanner.

©PXimport

Inloggen doe je door met je vinger recht naar beneden te schuiven.

Hoewel het probleemloos werkt is het natuurlijk wel de vraag of je ten eerste überhaupt je betalingsverkeer (al) via je smartphone wilt laten lopen, en ten tweede of je daar biometrie wel voor vertrouwt. Ten slotte moet je jezelf afvragen of je daarvoor ook met PayPal in zee wilt. Helaas is het niet mogelijk om via bijvoorbeeld iDeal in combinatie met de vingerafdrukscanner te betalen.

Hartslagmeter

Onder de camera aan de achterzijde is de hartslagmeter geplaatst. Om deze in het toestel aan te spreken moet je in de S Health-app wezen. Helaas zijn er geen andere apps die gebruik kunnen maken van de hartslagmeter. Om je hartslag te kunnen meten plaats je je vinger in het inhammetje onder de camera.

Helaas zijn er ook in de hartslagmeter wat mankementen terug te vinden. Allereerst in de nauwkeurigheid. Een meting van de rechterwijsvinger gaf meermaals tien slagen per minuut minder aan dan de linkerwijsvinger. Ook is de meting nogal een momentopname. Als je graag tijdens het sporten een indicatie wilt van je hartslagsnelheid moet je stoppen om een meting te kunnen doen. Een constante meting, waarbij je de opbouw van hartslagsnelheid opmeet is voor sporters veel waardevoller.

©PXimport

Bij de linkerwijsvinger wordt binnen een tijdsspanne van vijftien seconden een lagere hartslag gemeten dan bij de rechter.

Spetterend beeldscherm

Als je de specificaties van de S4 naast die van de S5 legt, dan zou je denken dat hetzelfde full-hd schermpaneel is gebruikt. Het scherm van de Galaxy S5 is echter een stuk helderder dan die van zijn voorganger en zelfs helderder dan zijn directe concurrenten. Hierdoor is in fel zonlicht ook probleemloos van het scherm af te lezen. De kleurweergave en scherpte is vanouds prettig, waardoor YouTube- of Netflixfilmpjes van het scherm afspatten.

Net als alle overige hardware is ook de camera verbeterd. In totaal telt de sensor 16 megapixel. Meer dan genoeg om erg scherpe foto's af te leveren. Net als de camera's van de vorige Galaxy S-toestellen presteert de camera uitstekend onder goede lichtomstandigheden. Met de zon in de rug zijn foto's vaak bijzonder gedetailleerd en scherp. Onder moeilijkere lichtomstandigheden, vooral binnen met een beetje kunstlicht, laat de camera het echter een beetje afweten ten opzichte van bijvoorbeeld de HTC One M8, Lumia 1020 en iPhone 5s.

©PXimport

De zilverkleurige rand voelt een beetje goedkoop aan.

Erg positief zijn we echter over de hdr-functie. Bij een hdr-foto worden meerdere foto's met verschillende lichtwaardes genomen (donker, normaal en licht) en samengevoegd tot één geheel. Als je bijvoorbeeld met de hdr-functie aan een foto vanuit de huiskamer naar buiten neemt, is het huiskamerdeel op de foto goed zichtbaar, evenals het buitendeel.

Hoewel deze hdr-functie terug te vinden is op vrijwel alle smartphones, toont de Galaxy S5 op het scherm al hoe het eindresultaat van de foto met hdr-functie gaat zijn voordat je de foto maakt. In praktijk blijkt dit bijzonder handig en heb je zonder teveel geëxperimenteer de mooiste foto. Ook scherpstellen gaat ontzettend vlot, waardoor de Galaxy S5 de ultieme richt-en-schiet camera heeft.

TouchWiz

Samsung heeft er een handje van om zijn smartphones en tablets vol te stoppen met functies, apps en handigheidjes. In de Galaxy S5 is dat niet anders. Verschil is wel dat men bij Samsung alles netjes heeft opgeruimd en het uiterlijk consistenter en strakker heeft gemaakt.

©PXimport

Samsung heeft grote wijzigingen doorgevoerd in de TouchWiz-software.

Het Android 4.4-besturingssysteem is wel flink onder handen genomen. In het startscherm is een magazine-achtig nieuwsoverzicht opgenomen dat lijkt op HTC's Blinkfeed. Instellingen zijn te wijzigen via ronde icoontjes en het aantal voorgeïnstalleerde apps is een stuk acceptabeler dan bij de vorige Galaxy-smartphones. Alhoewel we nog steeds twee browsers en twee verschillende applicatiewinkels terugvinden.

©PXimport

MyMagazine toont je op een Flopboard-achtige manier het nieuws op je startscherm

Hoewel alles overzichtelijker en mooier oogt, geldt dat helaas niet voor het instellingenscherm. Het is duidelijk te zien dat het instellingenscherm de mat is waar Samsung de overdaad aan alle mogelijkheden en opties onder heeft geveegd.

Conclusie

De Galaxy S5 is een uitstekende smartphone, die je iedereen kunt aanbevelen. De betere specificaties, het superheldere scherm, de snelle camera (en -functies), opgeruimde TouchWiz, goede accuduur, waterdichte behuizing, het zijn duidelijke verbeteringen. Dat gezegd hebbende moeten we wel bekennen dat we toch iets teleurgesteld zijn. We missen een beetje een Galaxy-toestel dat met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt qua specificaties en innovatie. De biometrische functies zijn een grappige gimmick, maar slaan de plank mis als echt nuttige toevoeging. De Galaxy S5 komt, ook door het vergelijkbare uiterlijk, een beetje over als een luxe editie van de Galaxy S4.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.