ID.nl logo
Op deze wijze wissel je data uit tussen Windows, Android en iOS
© sdecoret
Huis

Op deze wijze wissel je data uit tussen Windows, Android en iOS

Als je zowel een Windows-pc hebt als een smartphone of tablet met Android of iOS/iPadOS, dan wil je ongetwijfeld af en toe gegevens tussen deze apparaten uitwisselen. Ook kan het handig zijn om bepaalde apps op je smartphone vanaf je desktop-pc te bedienen. Met de juiste tools is dit mogelijk.

Na het lezen van dit artikel weet je hoe je data kunt uitwisselen tussen de verschillende platformen en besturingssystemen:

  • Via een cloudopslagdienst
  • Via tools als ShareDrop en Snapdrop
  • Via wifi en bluetooth
  • Via de apps Telefoonkoppeling, MyPhoneExplorer en 3uTools

Ook interessant: Snel internet delen via Android? Dat kan met bluetooth-tethering!

Android, iOS en Windows zijn niet alleen afkomstig van verschillende producenten (Google, Apple en Microsoft), het zijn ook verschillende besturingssystemen met hun eigen ontwikkelingsgeschiedenis, ontwerpprincipes, gebruikersinterfaces en kenmerken. Deze verschillen maken het uitwisselen van gegevens en software niet altijd eenvoudig.

In dit artikel behandelen we enkele technieken en gratis tools waarmee je de mogelijkheid hebt om data en allerlei functies tussen al je apparaten op verschillende niveaus te delen. We beginnen met het eenvoudigste niveau: het delen van gegevensbestanden. Daarna gaan we verder met het gedeeltelijk overnemen en besturen van een ander apparaat. Tot slot kijken we nog naar het emuleren, met name van Android op je Windows-pc.

1 Cloudopslag

Om gegevens tussen je mobiele iOS- of Android-apparaat en je pc uit te wisselen, kun je cloudopslag als tussenstation gebruiken. We denken dan aan Google Drive (gratis 15 GB), OneDrive (gratis 5 GB, of 1 TB met een Microsoft 365-abonnement) of iCloud (gratis 5 GB). Bij elk van deze diensten kun je tegen betaling de opslagcapaciteit uitbreiden.

Laten we Microsoft OneDrive als voorbeeld nemen. Installeer de OneDrive-app op je Android- of iOS-apparaat en open deze. Tik op de plusknop en kies Uploaden (of eventueel eerst Map maken). Blader naar de gewenste bestanden en selecteer ze.

Ga vervolgens naar de OneDrive-website op je pc en meld je aan met hetzelfde account. Je hebt nu direct toegang tot je bestanden en dit werkt in beide richtingen.

Daarnaast is het ook mogelijk om automatisch al je foto’s en video’s die je met de camera van je smartphone maakt, te back-uppen naar je cloudopslag. Bij Google Foto’s doe je dit bijvoorbeeld door op je accountpictogram te tikken, Instellingen voor foto’s te selecteren en de back-upfunctie in te schakelen. Op je pc kun je dan, ingelogd met hetzelfde account op https://photos.google.com, je foto’s bekijken en eventueel downloaden.

Je kunt foto’s en video’s van je mobiele apparaat automatisch naar de cloud laten back-uppen.

2 P2P (WebRTC)

Er zijn ook allerlei programma’s waarmee je via wifi gegevens kunt uitwisselen tussen je mobiele apparaat en desktop. De tool ShareDrop combineert zelfs internet en lokale wifi. Deze tool maakt gebruik van versleutelde datatransfer op basis van P2P (peer to peer) en WebRTC-technologie (Web Real-Time Communication), waarbij je gegevens niet naar een tussenliggende server worden verzonden.

Ga op zowel je pc als je mobiele apparaat naar www.sharedrop.io. Beide krijgen een avatar toegewezen. Tik op de avatar van het andere apparaat en selecteer het bestand dat je wilt uploaden of sleep het bestand naar de avatar. Nadat beide zijden hebben bevestigd, worden de gegevens verzonden.

Snapdrop biedt een vergelijkbare oplossing. Ga op beide apparaten naar https://snapdrop.net. Het andere apparaat verschijnt nu eveneens als een avatar, waarna je kunt beginnen met het overdragen van bestanden. Tekstberichtjes langs deze weg uitwisselen is eveneens mogelijk. Er zijn ook eenvoudige Snapdrop-apps beschikbaar, zowel voor je pc als voor je mobiele apparaten.

Houd er rekening mee dat deze vorm van bestandsuitwisseling in principe alleen werkt als beide apparaten zich achter dezelfde router bevinden en dus hetzelfde publieke ip-adres hebben. Als dit niet het geval is, biedt Sharedrop nog een uitweg. Klik in dat geval op de plusknop rechtsboven op de webpagina en deel het webadres of de bijbehorende QR-code met het andere apparaat om de gegevensoverdracht mogelijk te maken.

Elk apparaat verschijnt in ShareDrop als een andere avatar waarmee je bestanden kunt uitwisselen.

Tablet toevoegen aan je collectie apparaten?

Je weet nu toch hoe je data kunt delen

3 Wifi

Je kunt bestanden ook rechtstreeks via wifi delen wanneer beide apparaten met hetzelfde netwerk zijn verbonden, bijvoorbeeld met de opensource-app Sharik, beschikbaar in de appstores van Microsoft, Android en Apple. We nemen de Android-app als voorbeeld.

Na de installatie open je de app. Er verschijnt een venster met de knoppen Send en Receive. Tik op Send en selecteer wat je wilt verzenden: Files (bestanden), Text (tekstberichten) of App (om apps als apk-bestand te versturen).

Kies bijvoorbeeld Files en selecteer de gewenste bestanden. Na je bevestiging wordt er een ip-adres weergegeven, bijvoorbeeld 192.168.0.139:50500. Neem dit adres over in de browser op je pc, die zich in hetzelfde netwerk bevindt. Klik op Download all om alle bestanden op te halen.

De datatransfer kan ook in de andere richting plaatsvinden, via de Sharik-app uit de Microsoft Store. Natuurlijk kies je dan op je mobiele apparaat Receive. En uiteraard kun je gegevens ook tussen twee mobiele apparaten uitwisselen.

Sharik is een eenvoudige app om via wifi data uit te wisselen.

4 Bluetooth

Als er geen wifi- of internetverbinding beschikbaar is, kun je bestanden uitwisselen via bluetooth, hoewel deze methode meestal trager is. Zorg er wel voor dat bluetooth op beide apparaten is ingeschakeld (op een desktop-pc is deze optie niet altijd beschikbaar).

Laten we beginnen met een desktop, bijvoorbeeld met Windows 11. Open het instellingenvenster van Windows (Windows-toets+I) en kies Bluetooth en apparaten, waar je de bluetooth-functie inschakelt. Kies vervolgens Apparaat toevoegen en selecteer Bluetooth om je mobiele apparaat toe te voegen. Volg de instructies, waarna beide apparaten zouden moeten zijn gekoppeld.

Op je Windows-pc klik je vervolgens met de rechtermuisknop op het bluetooth-pictogram in het systeemvak en kies je Bestand verzenden. Selecteer je mobiele apparaat en het gewenste bestand, en verzend het. Je ontvangt een melding op je mobiele apparaat en kunt de gegevens downloaden. Om een bestand van je mobiele apparaat naar je desktop te verzenden, selecteer je het bestand en kies je de Windows-pc als bestemming bij het delen.

Bluetooth is niet de snelste methode, maar het werkt wel.

5 Andere protocollen

Er zijn diverse tools beschikbaar waarmee je individuele bestanden kunt up- en downloaden. Maar wat als je bijvoorbeeld vanaf je mobiele apparaat toegang wilt hebben tot je lokale netwerk, zoals gedeelde mappen of een NAS? Dan is het raadzaam om een volwaardige bestandsbrowser te gebruiken.

Een van de beste (gratis) apps voor Android is Cx File Explorer, verkrijgbaar in de Google Play Store. Voor iOS is bijvoorbeeld ES File Explorer beschikbaar. Beide apps ondersteunen verschillende netwerkprotocollen waarmee je gegevens op andere apparaten in je netwerk kunt benaderen, zoals SMB, (S)FTP en WebDAV.

In ES File Explorer open je eerst het onderdeel Dienst, waar je doorgaans al de gedeelde mappen en netwerkapparaten zoals een NAS zult zien. Nadat je je correct hebt aangemeld, kun je direct verbinding maken en gegevens uitwisselen. Tik op de plusknop en selecteer het gewenste protocol onder Netwerk aandelen (een slechte vertaling van ‘shares’) om een nieuwe verbinding op te zetten. Meestal wordt je gevraagd om informatie zoals de url, gebruikersnaam, wachtwoord en poortnummer van de desbetreffende server in te voeren.

De werking van Cx File Explorer is vergelijkbaar. Hier open je het tabblad Network en kies je New location / Remote. Je hebt de keuze tussen SMB, FTP, SFTP, WebDAV en Local Network. In het laatste geval zouden de gedeelde mappen en apparaten automatisch moeten verschijnen, zodat je kunt inloggen en toegang krijgt.

ES File Explorer (links) en Cx File Explorer (rechts) ondersteunen dezelfde vier netwerkprotocollen.

6 De app Telefoonkoppeling

Tot nu toe hebben we ons gericht op het uitwisselen van gegevens, eerst individuele bestanden en vervolgens via een app die ook bij je netwerkmappen kan. We gaan nu een stap verder en laten zien hoe je onder andere foto’s, WhatsApp- en sms-berichten van je mobiele apparaat op je pc kunt bekijken en beantwoorden.

Hiervoor gebruiken we eerst de app Telefoonkoppeling, die tegenwoordig standaard in Windows is ingebouwd. Blijkt de app niet aanwezig te zijn, dan kun je deze downloaden in de Microsoft Store. Normaal gesproken zou deze app ook moeten samenwerken met een iPhone (vanaf iOS 14), maar de praktijk blijkt soms weerbarstiger. Met Android werkt het in ieder geval goed.

Start de app op je pc, klik op Aan de slag, meld je aan met je Microsoft-account en klik op Doorgaan. Ga vervolgens naar je mobiele apparaat, download en installeer de app Koppelen met Windows uit de officiële store. Er verschijnt een melding om de QR-code te scannen. Open opnieuw de Telefoonkoppeling-app op je pc, vink het vakje Ik heb de Koppeling met Windows-app gereed aan en bevestig met Koppelen met QR-code. Scan de QR-code met je mobiele apparaat en tik op Gereed. Zorg ervoor dat de knop Koppeling met Windows is ingeschakeld.

De app werkt vooralsnog het best samen met een Android-telefoon.

7 Inhoud telefoon bekijken

Bovenaan de app op je pc vind je verschillende tabbladen. Open Berichten om een lijst van recente sms-berichten te bekijken. Met de knop +Nieuw bericht kun je ook berichten vanaf je pc verzenden. In het tabblad Foto’s blader je door je fotogalerij en download je individuele foto’s naar je pc.

Via het tabblad Apps krijg je een overzicht van de geïnstalleerde apps. Open een app, bijvoorbeeld WhatsApp, om deze in een apart venster op je pc te zien en van daaruit te bedienen. Bovenaan vind je de link Telefoonscherm openen. Na je toestemming krijg je dan een liveweergave van je telefoonscherm, dat je bovendien met de muis kunt bedienen.

Tot slot is er het tabblad Oproepen (preview), waarmee je telefoongesprekken kunt voeren, vooropgesteld dat de bluetooth-functie is ingeschakeld op zowel je pc als je telefoon. Wij kregen dit onderdeel zelf helaas niet aan de praat.

Rechtsboven in de app vind je een tandwielpictogram. Hiermee kun je enkele instellingen aanpassen en via het onderdeel Mijn apparaten kun je andere apparaten aan de app koppelen.

Wel zo handig: je smartphone bedienen met (het royale toetsenbord en scherm van) je pc.

8 MyPhoneExplorer (Android)

De in Windows ingebouwde app Telefoonkoppeling is handig, maar heeft toch vrij beperkte mogelijkheden. Een flexibeler en gratis alternatief is MyPhoneExplorer, waarmee je verbinding maakt via bluetooth, wifi of een usb-kabel.

Begin met het downloaden en installeren van de bijbehorende mobiele app, MyPhoneExplorer Client, verkrijgbaar in de officiële Google Play Store. Deze app vereist verschillende machtigingen en nadat je alle benodigde toestemmingen hebt verleend, start je de app. Tik op Instellingen om alle gewenste opties in te stellen. Je kunt bijvoorbeeld de wifi-verbinding beveiligen met een pincode of aangeven welke Google-agenda’s je wilt synchroniseren met de desktopsoftware.

In die desktopsoftware, die je uiteraard eerst moet installeren, geef je aan hoe je wilt verbinden met de client via een van drie methoden, waarna je met één druk op de knop alle gewenste gegevens synchroniseert. Naast agenda’s kunnen dit onder andere zijn: het telefoonboek, de oproepenlijst, sms-mappen, foto’s en bestanden.

De bediening is vrij eenvoudig. In het linkerdeelvenster open je de gewenste sectie, zoals Contacten, Oproepen, Agenda, Sms-berichten of Bestanden, waarna de bijbehorende informatie verschijnt in het rechterdeelvenster. Van hieruit kun je contacten aanpassen of toevoegen, bellen of sms’en. Of contacten importeren of exporteren van of naar een csv-bestand.

De software bevat ook een functie (SMS Planner) waarmee je een sms op een specifiek tijdstip kunt verzenden. Je kunt bijvoorbeeld ook bestanden en foto’s up- en downloaden, een app starten en in een weergavevenster op je pc bekijken. Via een usb-verbinding kun je die ook bedienen. Kortom, meer mogelijkheden dan bij de app Telefoonkoppeling.

Apps starten en bekijken op je pc kan ook. Via een usb-kabel kun je ze ook bedienen.

 9 3uTools (iPhone)

Wat je iPhone betreft, is het in de praktijk onzeker of je deze daadwerkelijk kunt koppelen via de Telefoonkoppeling-app. Er zijn gelukkig nog andere opties mocht het hiermee niet lukken, zoals de gratis app genaamd 3uTools. Download de app en installeer hem. Tijdens de installatie kun je kiezen voor Custom Install als je specifieke installatie- en datamap-voorkeuren wilt instellen. Start de app na de installatie op.

Om je iPhone met 3uTools te koppelen, sluit je deze aan op je pc via een usb-kabel en tik je op Vertrouw. Even later zie je een miniatuurweergave van je iPhone op het startscherm van 3uTools. Aan de linkerkant zie je een hele lijst met categorieën. Via Apps bijvoorbeeld kun je apps verwijderen, bijwerken en zelfs ‘sideloaden’ via een .ipa-bestand. In de categorie Foto’s bekijk, importeer en exporteer je foto’s. Via Beltonen maak je aangepaste beltonen van audiobestanden en stuur je deze naar je iPhone.

Helemaal onderaan zie je ook de optie Gemeenschappelijke Tools, waar je onder meer een liveweergave, en back-up- en herstelfuncties vindt.

Als je verbonden bent met een kabel, dan kun je met 3uTools al behoorlijk veel beheren op je telefoon.

10 Afstandscontrole

Met apps als Telefoonkoppeling, MyPhoneExplorer en 3uTools kun je (het scherm van) je mobiele apparaat min of meer op afstand bedienen. We willen je ook laten zien hoe het in omgekeerde richting kan met de gebruiksvriendelijke tool SupRemo. Deze is gratis voor persoonlijk gebruik en is beschikbaar voor diverse, ook mobiele platformen.

We beginnen met de Windows-versie: download de portable app en start deze. Je krijgt onmiddellijk een ID en een wachtwoord te zien. Nu gaan we naar de mobiele app, SupRemo Remote Desktop, die beschikbaar is in de officiële appstores. Installeer de app en start deze. Hij vraagt je om een ID in te voeren. Vul de ID van je pc in en klik op Connect. Voer ook het wachtwoord in en bevestig met OK.

Even later verschijnt het bureaublad van je pc op je mobiele apparaat, dat je ook kunt bedienen. Als je naar het menu met de drie streepjes gaat, kun je bij Display eventueel een ander scherm selecteren, de schermresolutie aanpassen en de bureaubladachtergrond al dan niet weergeven. In het menu tref je ook een eenvoudige chatfunctie aan.

Met SupRemo kun je bovendien een onbeheerd apparaat op afstand overnemen. Start hiervoor de SupRemo-app op je pc en ga naar Instellingen. Open Beveiliging en vul een tweemaal een wachtwoord in bij Secundair wachtwoord. Ga vervolgens naar Opties en vink SupRemo starten met Windows (voor onbeheerde toegang) aan. Na je bevestiging met Opslaan is SupRemo als een Windows-service actief. Nu kun je de pc overnemen, zelfs wanneer niemand is aangemeld.

Het lijkt wat raar, maar het kan wel: je Windows-pc bedienen van je mobiele apparaat. 

11 Emulatie

Je kunt natuurlijk nog een stap verdergaan en het ene apparaat emuleren op het andere. Deze methode is met name goed ontwikkeld voor het draaien van Android op een Windows-pc. Microsoft is zelfs actief bezig om deze functionaliteit standaard in Windows 11 te integreren. Op dit moment kan de installatie nog wat ingewikkeld zijn, maar gelukkig zijn er handigere alternatieven beschikbaar. Enkele van de betere emulators zijn LDPlayer en de populaire BlueStacks. We bekijken deze laatste van dichterbij.

Ga naar www.bluestacks.com en download BlueStacks 5. Er is ook een BlueStacks 10, maar die is meer bedoeld voor gebruikers met minder krachtige computers die vooral geïnteresseerd zijn in gamestreaming. Installeer de gedownloade software. Na afloop start je BlueStacks en kun je Android-apps uitvoeren.

Op het startscherm vind je zelfs het pictogram van de Google Play Store en na aanmelding met een Google-account (je normale account of een extra account speciaal voor dit doeleinde) kun je extra apps downloaden. Aan de rechterkant van het scherm bevindt zich een werkbalk met allerlei knoppen en functies. Hier kun je onder meer de gewenste luidsprekers, microfoon en webcam selecteren, de gewenste grafische renderer kiezen (OpenGL, DirectX of Vulkan), verbinding maken met een gamecontroller en meer.

BlueStacks biedt tal van instelopties en geeft zelfs toegang tot de Play Store.

Google Play Games Vind je emulatie net een stap te ver, maar wil je wel graag mobiele games voor Google op je pc spelen, dan kun je Google Play Games overwegen. Houd er rekening mee dat hardware-virtualisatie moet zijn ingeschakeld op je pc. Je kunt dit snel controleren in het Taakbeheer: druk op Ctrl+Shift+Esc, ga naar het tabblad Prestaties en klik op Processor. Rechts zie je of virtualisatie actief is. Als die functie niet is ingeschakeld, moet je deze inschakelen in het systeem-BIOS. Desnoods raadpleeg je de systeemhandleiding.

Als dit in orde is, ga je met je browser naar deze website en klik je op Bèta downloaden. Dubbelklik op het exe-bestand om de installatie te starten. In het welkomstvenster klik je op Inloggen met Google. Selecteer het Google-account dat je wilt gebruiken (bij voorkeur hetzelfde als op je telefoon) en kies Inloggen. Sluit je browser en klik in de app op Ziet er goed uit / Accepteren / Voltooien. Scrol omlaag om een lijst met beschikbare games te bekijken, onderverdeeld in verschillende categorieën. Kies een game, klik op Installeren en vervolgens op Spelen. Je kunt het spel instellen en afsluiten met Shift+Tab. Games die al zijn geïnstalleerd, vind je in de app onder Bibliotheek.

Met behulp van virtualisatie speel je ook allerlei Android-games op je pc.
Watch on YouTube
▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.