De OnePlus Open is de eerste vouwtelefoon van het Chinese OnePlus. Met het toestel wil het bedrijf een smartphone uitbrengen die op geen enkel vlak concessies doet. Een blik op de specs en onze eerste week met het apparaat bevestigen dat beeld grotendeels.

De slogan ‘Never Settle’ heeft in de begindagen van OnePlus veel goeds gedaan. Als een soort David nam het destijds onbekende merk het in 2014 op tegen allerlei Goliath-merken als Samsung, Apple en Sony. En dat ging het aardig goed af met de OnePlus One, die in 2014 in de markt werd gezet als een flagship killer. Maar sinds het samengaan met zustermerk Oppo, dat duidelijk de leiding over de productie en richting heeft, leiden de telefoons met OxygenOS aan boord een beetje aan zuurstofgebrek.

Nee, de smartphones van OnePlus zijn niet slecht, maar je merkt duidelijk dat het gebrek aan een eigen identiteit het merk parten speelt. Een nieuw soort smartphone kan daar (in elk geval in theorie) verandering in brengen. De OnePlus Open wordt als een derde pilaar naast de reguliere OnePlus- en OnePlus Nord-toestellen gepositioneerd. Voor het imago van het merk hangt er dus veel van af. Dat de OnePlus Open in feite dezelfde smartphone is als de Oppo Find N3 hoeft daar niets aan af te doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman | ID.nl

OnePlus Open, Oppo Find N3 en Galaxy Z Fold 5

Tenminste, in de basis is het natuurlijk wel jammer. Want het maakt de vouwtelefoon minder uniek en minder spannend. Ja, dit is een eerste poging van OnePlus als merk, maar daarvoor leunt het wel stevig op de twee eerdere pogingen van Oppo. Het marketingteam probeert er van alles aan te doen om daar overheen te stappen, concluderen we als we naar de teksten in de persberichten kijken. We hebben een specifieke regel hieronder overgenomen. Maar een échte eerste poging is het dus niet.

Maar goed, los daarvan is de vouwtelefoon gelukkig best indrukwekkend te noemen. Maar voor niets minder hoeven we geen genoegen te nemen, kijkende naar de prijs van 1.799 euro. Niettemin is de OnePlus Open daarmee iets goedkoper dan de Samsung Galaxy Z Fold 5. Voor deze prijs krijg je wel twee keer zo veel opslagruimte (512 ten opzichte van 256 GB) en iets meer werkgeheugen (16 ten opzichte van 12 GB). Op de Samsung-website kost de Samsung Galaxy Z Fold 5 nu 1.879 euro.

Ook zijn de schermen iets groter dan die van Samsung. De OnePlus Open beschikt over een extern amoledscherm van 6,3 inch (6,2 op de Samsung) en een intern display van 7,8 inch (7,6 op de Fold 5). De resolutie en daarmee de pixeldichtheid zijn ook net iets hoger, maar dat verschil zul je met het blote oog niet snel opmerken. Zelfs wanneer je de toestellen naast elkaar zou liggen, wordt dat nog lastig. En met 1.400 tot 2.800 nits zijn beide displays ontzettend helder.

©Wesley Akkerman | ID.nl

De eerste week met de OnePlus Open

Op de ID.nl-redactie hebben we het toestel reeds ontvangen. We gebruiken het apparaat nu iets meer dan een volle week. Hoewel de eerste indrukken positief zijn, moeten we er ook meteen bij vermelden dat de verschillen met de Samsung Galaxy Z Fold 5 niet enorm zijn. Dat heeft met verschillende aspecten te maken. Aan het ontwerp (aan de buitenkant) ligt het niet. De cameramodule is volledig anders en die groene kleur tref je niet snel bij Samsung aan.

Van de iets grotere schermen merk je niet zo heel veel. Technisch gezien krijg je ‘meer smartphone’ voor een iets lager bedrag, maar dat verschil is verwaarloosbaar. Dat neemt niet weg dat alles er prachtig uitziet. Teksten zijn haarscherp leesbaar, foto’s laten flink wat detail en kleuren zien, en games spelen ontzettend soepel. Bovendien beschikt de smartphone over hoge lees- en schrijfsnelheden, waardoor je nooit lang hoeft te wachten op data-overdacht of installaties.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Software en vouwmechanisme

Met 239 gram is het toestel vooral dichtgeklapt wat zwaar, maar nog steeds lichter dan de 253 gram van de Z Fold 5. Het verschil in dikte is iets minder dan 2 millimeter merkbaar, zeker wanneer je hem in je broekzak of handtas propt. Openvouwen gaat met twee handen behoorlijk soepel. Je merkt dat de OnePlus Open direct naar één van de twee standen wil: de net geen 90 graden hoek en de volledig open stand. Het toestel dichtdoen voelt bevredigend aan.

En hoe zit het precies met dat vouwmechanisme, de plooi en de opening? Je raadt het al: vergelijkbaar met de Samsung Galaxy Z Fold 5. Achter de schermen (deze keer letterlijk) pakt OnePlus het net even anders aan, bijvoorbeeld qua hitte-afvoer. En aan de voorkant zie je de plooi zitten en voel je hem wanneer je er met je vinger overheen gaat, maar die effecten zijn wel minimaal. Het dichtgevouwen toestel heeft een bijna even grote opening als de Fold 5.

Aangezien beide smartphones op Android draaien en van veel dezelfde functies gebruikmaken (die Google zelf in het besturingssysteem bakt), zul je daar ook weinig verschil in merken. Beide fabrikanten hebben echter hun eigen softwarefuncties en -uiterlijk, waardoor het gebruik in de diepte net even anders zal zijn. Hoewel de Open in de eerste week nog niet gek anders aanvoelt dan de concurrentie, laat die qua bouwkwaliteit en design een positieve eerste indruk achter.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.