De OnePlus Open is de eerste vouwtelefoon van het Chinese OnePlus. Met het toestel wil het bedrijf een smartphone uitbrengen die op geen enkel vlak concessies doet. Een blik op de specs en onze eerste week met het apparaat bevestigen dat beeld grotendeels.

De slogan ‘Never Settle’ heeft in de begindagen van OnePlus veel goeds gedaan. Als een soort David nam het destijds onbekende merk het in 2014 op tegen allerlei Goliath-merken als Samsung, Apple en Sony. En dat ging het aardig goed af met de OnePlus One, die in 2014 in de markt werd gezet als een flagship killer. Maar sinds het samengaan met zustermerk Oppo, dat duidelijk de leiding over de productie en richting heeft, leiden de telefoons met OxygenOS aan boord een beetje aan zuurstofgebrek.

Nee, de smartphones van OnePlus zijn niet slecht, maar je merkt duidelijk dat het gebrek aan een eigen identiteit het merk parten speelt. Een nieuw soort smartphone kan daar (in elk geval in theorie) verandering in brengen. De OnePlus Open wordt als een derde pilaar naast de reguliere OnePlus- en OnePlus Nord-toestellen gepositioneerd. Voor het imago van het merk hangt er dus veel van af. Dat de OnePlus Open in feite dezelfde smartphone is als de Oppo Find N3 hoeft daar niets aan af te doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman | ID.nl

OnePlus Open, Oppo Find N3 en Galaxy Z Fold 5

Tenminste, in de basis is het natuurlijk wel jammer. Want het maakt de vouwtelefoon minder uniek en minder spannend. Ja, dit is een eerste poging van OnePlus als merk, maar daarvoor leunt het wel stevig op de twee eerdere pogingen van Oppo. Het marketingteam probeert er van alles aan te doen om daar overheen te stappen, concluderen we als we naar de teksten in de persberichten kijken. We hebben een specifieke regel hieronder overgenomen. Maar een échte eerste poging is het dus niet.

Maar goed, los daarvan is de vouwtelefoon gelukkig best indrukwekkend te noemen. Maar voor niets minder hoeven we geen genoegen te nemen, kijkende naar de prijs van 1.799 euro. Niettemin is de OnePlus Open daarmee iets goedkoper dan de Samsung Galaxy Z Fold 5. Voor deze prijs krijg je wel twee keer zo veel opslagruimte (512 ten opzichte van 256 GB) en iets meer werkgeheugen (16 ten opzichte van 12 GB). Op de Samsung-website kost de Samsung Galaxy Z Fold 5 nu 1.879 euro.

Ook zijn de schermen iets groter dan die van Samsung. De OnePlus Open beschikt over een extern amoledscherm van 6,3 inch (6,2 op de Samsung) en een intern display van 7,8 inch (7,6 op de Fold 5). De resolutie en daarmee de pixeldichtheid zijn ook net iets hoger, maar dat verschil zul je met het blote oog niet snel opmerken. Zelfs wanneer je de toestellen naast elkaar zou liggen, wordt dat nog lastig. En met 1.400 tot 2.800 nits zijn beide displays ontzettend helder.

©Wesley Akkerman | ID.nl

De eerste week met de OnePlus Open

Op de ID.nl-redactie hebben we het toestel reeds ontvangen. We gebruiken het apparaat nu iets meer dan een volle week. Hoewel de eerste indrukken positief zijn, moeten we er ook meteen bij vermelden dat de verschillen met de Samsung Galaxy Z Fold 5 niet enorm zijn. Dat heeft met verschillende aspecten te maken. Aan het ontwerp (aan de buitenkant) ligt het niet. De cameramodule is volledig anders en die groene kleur tref je niet snel bij Samsung aan.

Van de iets grotere schermen merk je niet zo heel veel. Technisch gezien krijg je ‘meer smartphone’ voor een iets lager bedrag, maar dat verschil is verwaarloosbaar. Dat neemt niet weg dat alles er prachtig uitziet. Teksten zijn haarscherp leesbaar, foto’s laten flink wat detail en kleuren zien, en games spelen ontzettend soepel. Bovendien beschikt de smartphone over hoge lees- en schrijfsnelheden, waardoor je nooit lang hoeft te wachten op data-overdacht of installaties.

©Wesley Akkerman | ID.nl

Software en vouwmechanisme

Met 239 gram is het toestel vooral dichtgeklapt wat zwaar, maar nog steeds lichter dan de 253 gram van de Z Fold 5. Het verschil in dikte is iets minder dan 2 millimeter merkbaar, zeker wanneer je hem in je broekzak of handtas propt. Openvouwen gaat met twee handen behoorlijk soepel. Je merkt dat de OnePlus Open direct naar één van de twee standen wil: de net geen 90 graden hoek en de volledig open stand. Het toestel dichtdoen voelt bevredigend aan.

En hoe zit het precies met dat vouwmechanisme, de plooi en de opening? Je raadt het al: vergelijkbaar met de Samsung Galaxy Z Fold 5. Achter de schermen (deze keer letterlijk) pakt OnePlus het net even anders aan, bijvoorbeeld qua hitte-afvoer. En aan de voorkant zie je de plooi zitten en voel je hem wanneer je er met je vinger overheen gaat, maar die effecten zijn wel minimaal. Het dichtgevouwen toestel heeft een bijna even grote opening als de Fold 5.

Aangezien beide smartphones op Android draaien en van veel dezelfde functies gebruikmaken (die Google zelf in het besturingssysteem bakt), zul je daar ook weinig verschil in merken. Beide fabrikanten hebben echter hun eigen softwarefuncties en -uiterlijk, waardoor het gebruik in de diepte net even anders zal zijn. Hoewel de Open in de eerste week nog niet gek anders aanvoelt dan de concurrentie, laat die qua bouwkwaliteit en design een positieve eerste indruk achter.

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.

Er is al wat meer bekend over welke trailers van aankomende films we tijdens de Super Bowl in de nacht van 8 op 9 januari kunnen verwachten. Opvallend genoeg zullen er waarschijnlijk geen trailers volgen van de Marvel-films die op de planning staan.

Deadline heeft een overzicht gepubliceerd met wat voor trailers we zoal tijdens de Super Bowl kunnen verwachten. De site meldt dat het zeer waarschijnlijk is dat er in ieder geval trailers van films als The Super Mario Galaxy Movie, de nieuwe Steven Spielberg-film Disclosure Day, Scream 7, The Mandalorian and Grogu en Minions 3 uitgezonden zullen worden.

Wel opvallend is dat het er op lijkt dat Marvel niets op de planning heeft staan. Dit terwijl er dit jaar twee Marvel-films staan uit te komen. In juli verschijnt Spider-Man: Brand New Day, terwijl aankomende december het langverwachte Avengers: Doomsday te zien zal zijn. Van laatstgenoemde film zijn onlangs al vier teaser trailers uitgekomen.

Super Bowl

Desalniettemin zal er dus genoeg te zien zijn tijdens de Super Bowl in de nacht van 8 op 9 december, zoals trailers van de hierboven genoemde films. Bedrijven pakken tijdens dit grootse Amerikaanse sportevenement altijd uit met trailers en reclames met diverse wereldsterren daarin. Aanstaande maandag zal het internet dus vol staan met interessante nieuwe trailers en reclamespots.