Relatief kort na de introductie van de OnePlus 10 Pro verschijnt er een 10T. Geen beter model met een hogere prijs, maar een voordeligere keuze die op sommige specificaties inlevert. Maar gek genoeg op andere punten wel beter is dan de 10 Pro. In deze OnePlus 10T review lees je voor wie de smartphone een goede keuze is.

OnePlus bracht de 10T eind augustus uit voor een adviesprijs vanaf 699 euro. Voor dat bedrag krijg je het model met 8 GB werkgeheugen en 128 GB opslaggeheugen. Er is ook een duurder model a 799 euro met liefst 16 GB werkgeheugen en 256 GB opslaggeheugen. Dat laatste model heb ik drie weken getest voor deze OnePlus 10T review. 

Ontwerp: flitsend, maar mist functies 

Het ontwerp van de 10T doet veel denken aan de OnePlus 10 Pro. Dat is niet gek en naar mijn mening ook niet erg, want de telefoon ziet er fraai uit. Al moet de glimmende afwerking je liggen. Minder prettig is dat de smartphone niet zo stevig blijkt als veel concurrenten. In een marteltest van een bekende YouTuber breekt de OnePlus 10T, waar veel andere dure smartphones heel blijven. Hoewel de test extremer is dan dagelijks gebruik, is het jammer dat de 10T het onderspit delft. Helemaal omdat de 10 Pro begin dit jaar ook brak.

Ten opzichte van de 10 Pro is de behuizing van de 10T wat veranderd, maar voor jou als gebruiker niet in positieve zin. Zo kan de 10T niet draadloos opladen (de 10 Pro wel) en is mist het toestel een afwerking die water en stof gegarandeerd buiten houdt. De twee functies lijken wegbezuinigd, maar dat zou gezien de adviesprijs gek zijn. Vrijwel alle concurrerende smartphones zijn namelijk wel water- en stofdicht en kunnen ook draadloos opladen.

©PXimport

De OnePlus 10T mist net als veel alternatieve modellen (jammer genoeg) een 3,5mm-audiopoort en laadt op via een usb-c-poort. Daar kun je ook geschikte oordopjes op aansluiten. Het toestel weegt 203 gram; gemiddeld voor dit type smartphone. De dikte van 8,8 millimeter is ook gebruikelijk. 

Opmerkelijk is dat de OnePlus zonder Alert Slider komt. Dit schuifje laat je eenvoudig wisselen tussen volume, trillen en stil en zit al jaren op dure OnePlus-telefoons. OnePlus zegt dat de Alert Slider simpelweg niet paste in de 10T maar belooft tegelijkertijd het schuifje terug te brengen in nieuwe smartphones. De 10T is op dit vlak dus een vreemde eend in de bijt. 

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Fraai scherm

Over het scherm van de OnePlus 10T valt eigenlijk niet te klagen. Zoals je in dit prijssegment mag verwachten heeft de smartphone een kleurrijk en fel amoled-scherm dat een scherpe Full-HD-resolutie toont. De maximale verversingssnelheid bedraagt 120 Hz, goed voor soepel beeld. Je kunt de verversingssnelheid ook lager instellen.

Achter het scherm zit een snelle en accurate vingerafdrukscanner. De positie is alleen nogal laag; voor sommigen waarschijnlijk te laag. In het scherm zit een kleine inkeping voor de selfiecamera. Een bekende en fijne oplossing als je het mij vraagt. 

©PXimport

Hardware voor gamers 

De specificaties van de OnePlus 10T zijn indrukwekkend. Het toestel draait op een Qualcomm Snapdragon 8+ Gen1-processor, die wat sneller en energiezuiniger is dan de 8 Gen 1-chip uit de OnePlus 10 Pro. De plus-versie is de snelste processor waar fabrikanten op moment van schrijven uit kunnen kiezen. Het is fijn dat OnePlus dat doet.

Geholpen door minimaal 8 GB smartphone is de smartphone lekker vlot. Het door mij geteste 16GB-model vliegt door apps en games heen, ook als ik er veel open heb op de achtergrond. Ik vraag mij wel af wat de meerwaarde is van 16 G ten opzichte van bijvoorbeeld 12 GB - de maximale configuratie in de 10 Pro. Die smartphone heb ik ook gebruikt en ik heb het idee dat de meeste gebruikers weinig tot geen verschil zullen merken tussen 12 en 16 GB.

Gamers misschien wel, redeneert OnePlus. De smartphone moet hen extra aanspreken met zijn snelle processor, overdreven veel werkgeheugen en geavanceerde koeling. Tijdens het spelen van zware games blijft de 10T relatief koel in mijn handen.

Het toestel heeft ook alle specificaties aan boord die je anno 2022 verwacht van een topmodel. Denk aan ondersteuning voor wifi 6, bluetooth 5.2, NFC en 5G-internet. OnePlus belooft een optimale wifiverbinding via een aangepast antennesysteem en hoewel ik dat lastig kan testen zonder labapparatuur, kan ik zeggen dat de 10T ‘gewoon goed’ verbinding maakt met mijn wifi thuis. 

©PXimport

Snelladen steelt de show 

In de OnePlus 10T zit een 4800mAh-accu. Een gebruikelijke grootte voor dit type smartphone en de accuduur is daarom - zoals verwacht - prima. Ik kan met mijn redelijk intensieve gebruik probleemloos een lange dag met de 10T doen. Daarna of anders echt de volgende ochtend moet de smartphone aan de oplader.

En dat is waar voor OnePlus de show begint. In de doos van de 10T zit namelijk een zeer krachtige 150watt-oplader. Een grote adapter met een dikke, afneembare, usb-c-kabel die de accu in een minuut of twintig van 0 naar 100 procent oplaadt. Dat is bijzonder snel. Na tien minuten opladen heb je genoeg stroom om weer een werkdag vooruit te kunnen. OnePlus belooft dat de snelllader heel weinig impact heeft op de slijtage van de accu in vergelijking met een langzamere oplader. Dat is lastig te testen in drie weken en zal moeten blijken uit gebruikerservaringen na een jaar of twee.

Het verschil in opladen met de OnePlus 10 Pro is overigens beperkt. Die telefoon komt met een 80watt-oplader die de 5000mAh-accu in dertig minuten volledig oplaadt. Dat de 10T wat sneller is is natuurlijk leuk meegenomen, maar hoeveel waarde hecht je aan die paar minuten verschil? 

©PXimport

©PXimport

Oplaadbeperkingen

Als gezegd kan de 10T niet draadloos opladen. Sommigen zal dat weinig uitmaken, anderen - zoals ik - vinden het jammer en een gemis gelet op de verkoopprijs van de smartphone. Wat ik ook jammer vind is dat de 150watt-oplader beperkt is in mogelijkheden. Zo kan hij via ingebouwde PD-ondersteuning andere usb-c-apparaten opladen met maximaal 45 watt. Dat is voldoende voor veel Apple MacBooks en lichtgewicht Windows-laptops, maar onvoldoende voor bijvoorbeeld mijn Dell-laptop die minimaal 65 watt nodig heeft om op te laden. Ik hoop dat OnePlus zijn volgende oplader van 150 watt (of meer) ook hogere PD-ondersteuning geeft. 

©PXimport

Camera's zijn niets bijzonders

Het camera-eiland op de achterkant van de OnePlus 10T ziet er indrukwekkend uit, maar huisvest geen bijzondere cameralenzen. Die eenvoudige conclusie kun je trekken op basis van de specificaties en de praktijkervaring. De camera-opstelling omvat een primaire camera (50 megapixel), een groothoeklens (8 megapixel) en een macrocamera van een schamele 2 megapixel. Die macrolens doet wat ie belooft maar levert geen bijster mooie foto’s af. Hieronder vind je een paar voorbeelden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

De hoofdcamera is overdag prima zonder op te vallen. In dit prijssegment maken smartphones van Google (zoals de Pixel 6) en Samsung Galaxy S21 FE fraaiere foto’s. Die toestellen hebbben ook een betere groothoekcamera. Die van de OnePlus 10T schiet regelmatig overbelichte plaatjes, bijvoorbeeld met een praktisch witte achtergrond. Zonde, zeker gezien de prijs.

Koop de OnePlus 10T dus niet voor zijn camera’s. En dat komt niet alleen door het ontbreken van het Hasselblad-logo. OnePlus en Hasselblad werkten voor bijvoorbeeld de 10 Pro samen op cameravlak, maar qua fotografie en videografie moet ook de 10 Pro concurrenten zoals de Apple iPhone 13 en eerder genoemde Google Pixel 6. Het Hasselblad-logo is overigens om financiële redenen weggelaten op de 10T.

Hieronder vind je wat foto’s van de hoofdcamera en groothoekcamera van de OnePlus 10T, met rechts een digitale zoom-foto.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Software: meer Oppo dan OnePlus

Steevast het laatste onderdeel in smartphonereviews is de software. Een interessant punt als ik tegenwoordig OnePlus-telefoons test, want de software is flink veranderd ten opzichte van vier jaar geleden. Toen gebruikte OnePlus nog zijn eigen OxygenOS-schil over Android. OxygenOS was nauwelijks aangepast ten opzichte van de standaard Android-versie van Google en bevatte enkel wat handige functies om de software te personaliseren. 

Door de fusie met zusterbedrijf Oppo gebruikt OnePlus nu andere software over Android. Weliswaar heet die nog steeds OxygenOS (versie 12 inmiddels), in de praktijk is de software bijna een kopie van Oppo’s ColorOS-schil. Wat betekent dat OxygenOS visueel erg aanwezig is met kleurrijke menu’s, veel meegeleverde apps en allerlei instellingen die bedoeld zijn om het gebruiksgemak van de smartphone te vergroten. 

Hoewel lastig objectief te beoordelen heb ik zelf sterk het idee dat het merendeel van de (langere) OnePlus-gebruikers terugverlangt naar OxygenOS van een paar jaar geleden. 

©PXimport

Dat lijkt niet te gaan gebeuren en dus is het slikken of een ander merk kiezen. Een ander merk kiezen zou ik ook doen als je zo lang mogelijk updates wil ontvangen. OnePlus belooft dat de 10T, nu met Android 12, drie versie-updates krijgt en vier jaar beveiligingsupdates ontvangt. Google belooft vijf jaar beveiligingsupdates. Apple rolt minimaal vijf jaar versie- en beveiligingsupdates uit naar iPhones. Premium Samsung-smartphones krijgen vier versie-updates en vijf jaar beveiligingsupdates. 

OnePlus kan - als het wil - zijn updatebeleid dus verbeteren. De vraag is of dat gaat gebeuren. Als je de 10T overweegt, moet je uitgaan van het updatebeleid dat nu geldt.

Conclusie: OnePlus 10T kopen? 

De OnePlus 10T is een smartphone die duidelijke compromissen sluit om tot een lagere verkoopprijs te komen dan de OnePlus 10 Pro. Zo kan de smartphone niet draadloos opladen, is de behuizing niet water- en stofdicht en zijn de camera’s minder goed. Op een paar vlakken is de 10T echter juist beter dan zijn duurdere broer. Hij kan sneller opladen en heeft een nieuwere processor. Onder de streep zal de 10T - denk ik - meer mensen aanspreken dan de 10 Pro omdat hij goedkoper is en nog steeds veel functies biedt. 

In vergelijking met concurrentie van andere merken is de 10T niet de beste allrounder. Een Samsung Galaxy S21 FE bijvoorbeeld is veelzijdiger en krijgt veel langer updates. En Google’s Pixel 6 biedt veel betere camera’s en krijgt ook beduidend langer updates. Ook Apple’s iPhone 13 is een interessante optie vanwege zijn completere functies en langere updateondersteuning.

Deze smartphones lijken mij betere keuzes voor het grote publiek, waar de OnePlus 10T vooral interessant is voor wie een telefoon zoekt die heel snel is en ook nog eens heel snel oplaadt. Gamers bijvoorbeeld - niet geheel verrassend een doelgroep waar OnePlus zelf ook sterk op inzet. 

Wil je een NAS op afstand gebruiken, dan doe je dat liefst natuurlijk veilig. Bijvoorbeeld door een VPN-server op te zetten, of een tunnel met extra toegangscontrole. Hiervoor zijn diensten als Tailscale en Cloudflare heel geschikt. In deze masterclass nemen we de beste opties met je door. We leggen uit wat de voor- en nadelen zijn en hoe je ze kunt gebruiken in combinatie met een NAS.

Een NAS is breed inzetbaar en bij veel huishoudens de spil in het netwerk. Je kunt niet alleen je documenten centraal bewaren, maar ook bijvoorbeeld media streamen naar je tv, foto’s bekijken op je tablet en talloze extra toepassingen installeren. Heb je (een deel van) deze toepassingen ook af en toe op afstand nodig? Het openzetten van een poortje in de router of het gebruik van een reverse proxy kan daarvoor een prima optie zijn. Maar publieke toegang is niet altijd nodig. Er zijn betere opties als je vooral voor jezelf goed beveiligde externe toegang tot je NAS nodig hebt. Een eenvoudige optie is een cloudservice van de fabrikant, zoals Synology QuickConnect. Betere en veiligere opties zijn een VPN-server met een protocol als OpenVPN of WireGuard, Tailscale (dat op de achtergrond met WireGuard werkt) of een Cloudflare-tunnel. In deze masterclass leggen we uit hoe je ze gebruikt. Wat je kiest, hangt ook af van je doel. Bij elke optie behandelen we de eventuele beperkingen. Voordat je begint, is het ook verstandig de beveiliging van je NAS nog even door te lichten (zie kader).

Optimale beveiliging voor je NAS

Bij het openstellen van je NAS is een goede beveiliging extra belangrijk. Ongeoorloofde toegang tot je NAS zul je altijd willen voorkomen. Gebruik altijd sterke wachtwoorden voor je gebruikersaccounts. Deactiveer bovendien de algemene accounts zoals admin en guest. Zet tweestapsverificatie aan. Hierbij wordt na het inloggen om een extra toegangscode gevraagd die je kunt genereren met een app op je smartphone. Op vertrouwde apparaten hoef je dat maar één keer te doen. Bij Synology vind je deze opties in je configuratiescherm, onder Beveiliging / Account. Je kunt kiezen voor welke gebruikers dit moet worden ingeschakeld. Bij QNAP ga je hiervoor in je configuratiescherm naar Systeem / Beveiliging. Open dan het tabblad Verificatie in 2 stappen. Maak ook gebruik van de ingebouwde firewall van je NAS, waarin je toegangsregels kunt instellen! In deze masterclass geven we daar tips voor. Zorg ten slotte dat je een goede back-upstrategie hebt voor de bestanden op je NAS.

Het is verstandig om tweestapsverificatie aan te zetten op je NAS.

Wat is een cloudservice?

Via een cloudservice kun je toegang tot een NAS vereenvoudigen door een soort tunnel op te zetten. Bij Synology heet dit QuickConnect, QNAP noemt het myQNAPcloud link. Hierbij wordt vanaf de NAS een uitgaande verbinding opgezet met een server, waardoor het firewalls omzeilt (ook die in je NAS!). De NAS geef je een herkenbare naam, ook wel QuickConnect ID of QNAP ID genoemd, die je ook gebruikt om te verbinden. Hierbij wordt eerst geprobeerd rechtstreeks verbinding te maken, wat ook het meest efficiënt is. Als dat mislukt, wordt de verbinding automatisch omgeleid via een relayserver, die als tussenpersoon het verkeer doorstuurt. De snelheid kan dan minder hoog zijn. We noemen hieronder alleen de dienst van Synology, omdat het een betere bescherming biedt en een betere reputatie heeft dan myQNAPcloud link. Zorg wel altijd zelf voor een goede basisbeveiliging. Overweeg veiligere methoden zoals een VPN of Tailscale. Het is veiliger en je bent niet afhankelijk van andere partijen (zoals een relayserver).

Synology QuickConnect

Bij Synology QuickConnect koppel je eerst je NAS aan een Synology-account. Daarna kun je een QuickConnect ID kiezen. Je NAS is daarna bereikbaar vanuit de Synology-apps of een browser via het adres https://quickconnect.to/ met daarachter de QuickConnect ID. Dit werkt ook bij een dynamisch ip-adres, dus je hoeft niet apart een Dynamic DNS-functie (DDNS) te gebruiken. Om QuickConnect te gebruiken open je Configuratiescherm. Ga dan naar Externe toegang. Zet een vinkje bij QuickConnect inschakelen. Hierna moet je je aanmelden met je Synology-account of een nieuw account maken. Vervolgens kies je een QuickConnect ID. Via de instellingen kun je nog kiezen of de relayserver mag worden gebruikt en welke toepassingen via QuickConnect toegankelijk zijn.

Wat is VPN?

Door een VPN-server te installeren, heb je een ideale voorziening om op afstand je netwerk te bereiken en alle apparaten op dat netwerk, zoals je NAS, netwerkprinters en camera’s. Je installeert de VPN-server op één systeem, zoals een router, server, Raspberry Pi of je NAS. Bij Synology kun je bijvoorbeeld standaard met OpenVPN werken en QNAP ondersteunt het snellere WireGuard. We laten zien hoe je deze opties gebruikt. Na inloggen heb je volledige toegang tot je netwerk en alle toepassingen in het netwerk, alsof je rechtstreeks op het netwerk zit. Voor toegang tot bestanden op je NAS werken daarom alle protocollen als smb, nfs en WebDAV en toepassingen als Synology Drive en QNAP File Station. Je hoeft geen poorten in je router open te zetten, behalve een enkele poort naar de VPN-server.

OpenVPN op Synology

Om je Synology-NAS als VPN-server in te zetten, kun je de toepassing VPN Server installeren via Package Center. Gebruik je een firewall, controleer dan of de benodigde poorten toegankelijk zijn. Bij de installatie kun je die aanpassing via een venster direct doorvoeren. Afhankelijk van het protocol moet je ook nog één of meerdere poorten doorsturen van je router naar je NAS. De toepassing ondersteunt PPTP, OpenVPN en L2TP/IPSec. Eigenlijk is vooral OpenVPN interessant. Het is veilig en stabiel, maar niet zo snel als WireGuard. Ook geeft het soms wat uitdagingen bij het opzetten van de verbinding.

Activeren OpenVPN

Om OpenVPN te gebruiken open je VPN Server. Ga dan naar OpenVPN. Zet een vinkje bij OpenVPN-server inschakelen. Bij Dynamisch ip-adres zie je het subnet dat OpenVPN gebruikt. De verbonden clients krijgen een ip-adres in dat bereik. Bij Poort en Protocol zie je dat standaard udp-poort 1194 wordt gebruikt. Die poort moet je doorsturen van je router naar je NAS. Controleer of de poort toegankelijk is in de firewall van je NAS. Voor een goede balans tussen snelheid en veiligheid kun je bij Codering bijvoorbeeld AES-128-CBC kiezen en bij Verificatie de optie SHA256. De optie Compressie op de VPN-koppeling inschakelen mag uit, omdat het weinig snelheidswinst geeft. Zet de optie Clients toegang geven de LAN-server aan, zodat je andere apparaten in je thuisnetwerk kunt bereiken. Zet ook de optie Verifieer TLS auth-sleutel aan. Klik op Toepassen om de instellingen te activeren. Je kunt nu clients gaan configureren.

Profiel voor OpenVPN

Ga naar OpenVPN en kies Configuratie exporteren om het configuratiebestand te exporteren als zip-bestand. Hierin vind je een .ovpn-bestand dat je nodig hebt voor toegang. Je hebt ook een gebruikersaccount nodig bij het inloggen. Onder Rechten kun je aanvinken welke gebruikers toegang hebben en via welke protocollen. Maak eventueel een nieuwe gebruiker voor alleen de VPN-verbinding! Open het bestand VPNConfig.ovpn met een teksteditor. Omdat je de VPN-server extern wilt gebruiken, verander je in onderstaande regel YOUR_SERVER_IP naar je ip-adres van je internetverbinding of de hostnaam als je bijvoorbeeld Dynamic DNS gebruikt. Synology ondersteunt ook Dynamic DNS en geeft bijvoorbeeld een naam.synology.me-adres. Je kunt het activeren in je configuratiescherm onder Externe toegang / DDNS. Het gaat om deze regel:

remote YOUR_SERVER_IP 1194

Je ziet ook de onderstaande optie. Haal hier eventueel het commentaarteken weg als je wilt dat ál het verkeer, dus ook het normale internetverkeer, via de VPN-server gaat. Dat geeft minder goede prestaties, maar is wel veiliger als je bijvoorbeeld een openbare wifi-hotspot gebruikt. Dit is de regel waar je het commentaarteken weg kunt halen:

#redirect-gateway def1

Gebruik dit profiel om verbinding te maken vanaf andere apparaten. Zet hierbij de optie aan dat zonder certificaat verbinding mag worden gemaakt.

WireGuard op QNAP

We zullen laten zien hoe je WireGuard op je QNAP-NAS gebruikt in combinatie met een Windows-client. Voor meer informatie over WireGuard en het opzetten van een aparte VPN-server verwijzen we je naar een eerder artikel dat je kunt lezen via www.kwikr.nl/wgvpn waarin dat uitgebreid aan bod komt. Zorg bij QNAP dat de toepassing QVPN Service is geïnstalleerd via App Center. Open dan de toepassing en ga naar WireGuard. Zet een vinkje bij WireGuard VPN-server inschakelen. Vul een naam in achter Servernaam. Klik achter Persoonlijke sleutel op Codeparen genereren. Noteer de waarde bij Openbare sleutel: die is straks nodig bij de configuratie van clients. Achter Luisterpoort zie je de poort (udp) die je moet doorsturen in de router. Bij DNS Server vul je een openbare DNS-server in (zoals 8.8.8.8) óf een DNS-server in je lokale netwerk. Klik op Toepassen om de instellingen te bewaren. Klik op Peer toevoegen. Hier kun je clients toevoegen (zie volgende stap).

Client instellen

Elk apparaat dat verbinding met WireGuard maakt, is een zogenoemde peer. Voor het toevoegen van een apparaat kies je bij QNAP de optie Peer toevoegen. Vul een herkenbare naam in. De waarde bij Openbare sleutel komt bij deze ‘peer’ vandaan, die gaan we nu eerst instellen. Installeer en open de Windows-client en kies de optie Add Empty Tunnel. Er worden een privé- en openbare sleutel gegenereerd. Er opent een configuratiebestand met de privésleutel waarin je onder andere deze twee regels ziet:

Vul deze configuratie verder aan zoals in het voorbeeld hieronder. Bij Address kies je een vrij ip-adres binnen het VPN-subnet, dat nog niet door een andere peer wordt gebruikt. Je kunt dit voor elke client ophogen, dus 198.18.7.2/32, 198.18.7.3/32, en zo verder. Belangrijk is dat je bij PublicKey de openbare sleutel die QNAP laat zien invult. Bij Endpoint vervang je ipadres door het ip-adres (of de hostnaam) van je internetverbinding thuis. Dit is de configuratie die je moet aanpassen:

Bewaar de configuratie met Save. Kopieer nu de waarde bij Public key van deze client. Je leest deze af in het hoofdvenster van WireGuard (zorg dat de bewuste tunnel is geselecteerd). Plak deze in QNAP bij Openbare sleutel bij de configuratie van deze peer. Je kunt nu verbinding maken met je Windows-client!

Firewall instellen voor je NAS

Een firewall op je NAS biedt extra bescherming. Bij Synology open je daarvoor Configuratiescherm. Ga dan naar Beveiliging en open het tabblad Firewall. Zet een vinkje bij Firewall inschakelen en kies Toepassen. Bij Firewallprofiel kun je een profiel kiezen of bewerken. Kies Regels bewerken om het huidige profiel aan te passen. Begin met een regel die alle apparaten op het lokale netwerk toestaat. Kies bij die regel bij Poorten de optie Alles. Bij Bron-IP kies je Specifiek ip. Klik daarachter op Selecteren en kies Subnet. Je moet hier het netwerkbereik van je router kennen. In veel gevallen is dat iets als 192.168.1.0 met subnetmasker 255.255.255.0. Dit omvat dan alle adressen van 192.168.1.0 t/m 192.168.1.255. Voeg hierna nog specifieke regels toe voor toepassingen die van buitenaf toegang moeten hebben. In dit voorbeeld staan we bijvoorbeeld SSH toe vanaf een bepaald ip-adres. Heel belangrijk is dat je als laatste een regel toevoegt die alles blokkeert. De regels worden namelijk van boven naar beneden doorlopen en bij de eerste match stopt de verwerking. Het configuratiescherm van QNAP biedt ook een firewall, maar dat is meer een soort toegangsfilter. Voor uitgebreidere opties kun je QuFirewall installeren via App Center.

Het is raadzaam om de firewall op je NAS te gebruiken voor toegangsbeperking.

Wat is Tailscale?

Met Tailscale kun je een virtueel privénetwerk maken tussen al je apparaten. Dit gebeurt op basis van identiteit, met bijvoorbeeld een standaard Google-account voor autorisatie. Je kunt alle toegevoegde apparaten benaderen via een intern ip-adres of de toegekende hostnaam. Tailscale gebruikt dezelfde technologie als WireGuard, wat het snel, veilig en betrouwbaar maakt. Je hebt geen centrale server nodig en hoeft ook geen poorten in je router open te zetten. Wel moet je elk apparaat in principe afzonderlijk aan je privénetwerk toevoegen. Dat is eenvoudig, ook voor een NAS, zoals je hieronder ziet. Als alternatief kun je Tailscale ook op één apparaat in je netwerk installeren en dat apparaat als subnetrouter instellen, zodat je via dat ene systeem toegang hebt tot alle andere apparaten in je netwerk. In dat geval hoef je Tailscale niet op elk afzonderlijk apparaat te installeren. Meer uitleg over Tailscale vind je in dit artikel.

Eerste stappen

Ga naar https://tailscale.com en kies de optie Get started. Log in met een van de ondersteunde identiteitsproviders, bijvoorbeeld een standaard Google-account of een van de andere opties. Hierna wordt automatisch je Tailscale-netwerk, of kortweg tailnet, gemaakt. Dat is een soort privé-VPN-netwerkje waar jouw apparaten deel van uit gaan maken. Als je op een ander apparaat inlogt met datzelfde account, is het bereikbaar vanuit je andere apparaten in dit tailnet. Een gratis account ondersteunt tot drie gebruikers en honderd apparaten.

Apparaten toevoegen

Het toevoegen van apparaten is eenvoudig. Het volstaat om de software te installeren en in te loggen met dezelfde identiteitsprovider. Om Tailscale bijvoorbeeld op een iPad te gebruiken, installeer je eerst de toepassing via de App Store. Hierbij wordt een VPN-configuratie voor je iPad gemaakt. Daarna log je in en zie je een lijst met apparaten in je privénetwerkje, waarbij je ook de namen af kunt lezen.

Tailscale op je NAS

Je kunt Tailscale ook op een NAS installeren. Bij Synology zoek je daarvoor in Package Center naar Tailscale. Bij QNAP kun je in App Center terecht. Installeer en open de toepassing. Er wordt gevraagd om in te loggen, waarbij je weer hetzelfde account als hiervoor gebruikt. Zet daarna de verbinding op via Connect. Als je nog een keer de Tailscale-app opent, kun je details zien over het bewuste apparaat, zoals het ip-adres en de hostnaam die je kunt gebruiken om verbinding te maken.

Wat is een Cloudflare-tunnel?

Bij een Cloudflare-tunnel installeer je op één systeem in je netwerk (bijvoorbeeld je NAS) een klein programma, dat van binnenuit een versleutelde verbinding opzet naar Cloudflare. Daarna kun je toepassingen individueel toevoegen die deze tunnel mogen gebruiken. Daarbij kun je elke toepassing een eigen subdomein geven, zoals nas.domein.nl voor je NAS. De tunnel laat geen netwerkprotocollen zoals SMB en NFS door en WebDAV is een uitdaging. Het is vooral bedoeld voor webverkeer. Je kunt incidenteel wel bijvoorbeeld DS File gebruiken, voor het browsen door je bestanden en kleine uploads of downloads.

Domein registreren

Log in bij Cloudflare met een bestaand account of maak een nieuw gratis account. Registreer een domeinnaam via Add / Register a domain of voeg een bestaand domein toe via Add / Connect a domain. In dat laatste geval moet je de DNS-instellingen bij je huidige provider aanpassen, zodat de nameservers naar die van Cloudflare verwijzen. Afhankelijk van de extensie betaal je bij Cloudflare vanaf zo’n 6 dollar per jaar (circa 6 euro) per domein. Je kunt een domein eventueel direct voor meerdere jaren registreren of voor automatische verlenging kiezen. Betalen kan met creditcard of PayPal. In je dashboard vind je je domein terug onder Domain registration / Manage domains.

Tunnel voorbereiden

Ga via het menu aan de linkerkant naar Zero Trust. Klik dan op Networks en kies Tunnels. Klik op Create a tunnel. Selecteer de optie Cloudflared. Geef je tunnel een naam. Vervolgens moet je een zogeheten connector installeren op één systeem in je netwerk om een tunnel te maken. Alle toepassingen die je straks via de Cloudflare-tunnel gaat publiceren, moeten bereikbaar zijn vanaf dat systeem. Dat is meestal alleen een probleem bij gescheiden netwerken of strikte firewallregels. Installeer Cloudflared volgens de instructies op een systeem dat altijd aanstaat. Dat kan een server of Raspberry Pi zijn, maar óók je NAS, zoals we hieronder toelichten. Hierna komt de tunnel automatisch online.

Tunnel op Synology-NAS

Voor de installatie op een NAS heeft Cloudflare geen instructies, maar de procedure is relatief eenvoudig. Kopieer de opdracht die je ziet bij bijvoorbeeld de Windows-installatie en plak deze in een editor. Je ziet hierin een lange string van 184 tekens die meest begint met eyJh…. Dat is de benodigde token. Om Cloudflared op een Synology-NAS te installeren open je Package Center. Ga naar Gemeenschap en kies Cloudflare Tunnel. Klik op Installeren. Nu wordt om de token gevraagd. Je hoeft geen geavanceerde opties te kiezen. Na het voltooien van de installatie is je tunnel klaar voor gebruik.

Tunnel bij QNAP

QNAP biedt geen softwarepakket, maar je kunt Cloudflare wel vrij eenvoudig via Docker configureren en starten. Het is het makkelijkst om met Docker Compose te werken. Installeer indien nodig Container Station en open het programma. Ga dan naar Toepassingen en klik op Maken. Bij Naam van de toepassing vul je een herkenbare naam in, zoals cloudflared. Bij YAML-code vul je de onderstaande code in. Achter TUNNEL_TOKEN vul je uiteraard jouw token in. Klik dan op Maken om de tunnel te maken. Dit is de benodigde code:

version: "3"

services:

  cloudflared:

    image: cloudflare/cloudflared:latest

    container_name: cloudflared

    restart: unless-stopped

    network_mode: "host"

    command: tunnel run

    environment:

      - TUNNEL_TOKEN=eyJh...

Bij QNAP kun je Cloudflared het beste via Docker installeren.

Toepassing toevoegen

Je kunt nu elke toepassing via de tunnel beschikbaar maken met een uniek subdomein. Om zo’n zogeheten route aan te maken, ga je binnen Zero Trust naar Networks / Tunnels. Bij Status geeft het systeem als het goed is aan dat de tunnel gezond is. Open het menu (via de drie puntjes) en kies Configure. Ga dan naar het tabblad Published application routes. We nemen de webinterface van een NAS die lokaal bereikbaar is op https://10.0.10.200:5001. Bij Subdomain vul je bijvoorbeeld nas in. Bij Domain kies je een domein. Bij Type kiezen we HTTPS en bij URL vullen we 10.0.10.200:5001 in. Bij de optie HTTPS moet je oppassen. De NAS heeft in ons geval geen echt certificaat. Daarom is het belangrijk om onder Additional application settings / TLS de optie No TLS Verify aan te vinken. Cloudflare zal dan negeren dat het certificaat niet ondertekend is. Klik op Save. Er zal automatisch een DNS-record worden gemaakt en je kunt vrijwel direct op afstand je NAS benaderen.

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.