In tegenstelling tot de reguliere iPhone 14 heeft de iPhone 14 Pro wel wat nieuwe snufjes aan boord. Zowel zichtbaar als onzichtbaar. Maar toch laat Apple een steek vallen, je leest er meer over in de iPhone 14 Pro Max review.

De Pro-serie van de iPhone had echt wat liefde nodig van Apple. De iPhone 12- en iPhone 13-series van de vorige jaren waren eigenlijk zo goed dat een keuze voor een Pro-model niet te rechtvaardigen viel. Tenzij je veel plezier beleeft aan het onnodig uitgeven van extra veel geld. Met deze iPhone 14 Pro heeft Apple wel even net dat beetje meer liefde gegeven aan de duurste smartphone die de smartphonemaker biedt.

De iPhone 14 Pro komt in twee uitvoeringen, de reguliere en de grotere iPhone 14 Pro Max. Laatstgenoemde is degene die we op de pijnbank hebben gelegd. Verschillen tussen de twee uitvoeringen zijn echter klein. De reguliere iPhone 14 Pro heeft een kleiner scherm en lagere accucapaciteit (vanwege de beperktere hoeveelheid ruimte).

©PXimport

Vernieuwd scherm staat altijd aan

De grootste vernieuwing is zichtbaar in het scherm van de smartphone. Natuurlijk is het beeld weer ietsje helderder en kleurrijker. Ook heeft Apple een schermpaneel geplaatst met een variabele verversingssnelheid, net als waar de iPad Pro en veel Androidsmartphones al jaren over beschikken. Hoewel het scherm van de iPhone 13 Pro ook over een variabele verversingssnelheid beschikt, is dit nieuwe schermpaneel net even wat veelzijdiger. Het systeem kan de verversingssnelheid opvoeren, zodat beelden vloeiender lopen (bijvoorbeeld bij scrollen door webpagina’s, games of menu’s). Of de verversingssnelheid wordt juist omlaag geschroefd om de accu te ontzien. Bijvoorbeeld voor video’s, de klok of het nieuwe Always-On-scherm van iPhone 14 Pro. Hiermee kan de iPhone 14 Pro terug naar 1 hertz, terwijl het scherm van de iPhone 13 Pro niet onder de 48 hertz duikt. Overigens is de maximale verversingssnelheid 120 hertz, de standaardsnelheid is 60 hertz.

Want dat Always-On-display is ook een nieuwe functie die voor de iPhone 14 Pro is bewaard. Deze houdt het scherm van de smartphone altijd aan, waardoor je de klok en meldingen altijd kunt zien. Dat is best prettig. Dankzij algoritmes herkent de iPhone wanneer deze in de broekzak of tas zit, zodat het scherm alsnog uitschakelt. Heb je een Apple Watch gekoppeld, dan merkt het toestel ook wanneer je verder weg bent van je iPhone 14 Pro, waarna het scherm eveneens uitschakelt.

Door de verversingssnelheid te minimaliseren wordt de accu ontzien. Want een scherm dat altijd aan staat... Natuurlijk eist dat zijn tol. In praktijk merkte ik dat de accu ongeveer een dag mee gaat. Wanneer ik het always-on scherm uitschakel kom ik tot anderhalve dag ongeveer. Dit is natuurlijk wel afhankelijk van je gebruik.

©PXimport

©PXimport

Het iPhone 14 Pro always-on-scherm.

Pilvormig eiland

De laatste vernieuwing van het scherm zit in de inkeping. Sinds de iPhone X is er een stukje van de bovenzijde afgesneden voor de plaatsing van de selfiecamera en andere sensoren. Bij deze iPhone 14 Pro is dit kleiner en pilvormig. Apple noemt dit een dynamic island. Softwarematig heeft Apple meldingen en functieknoppen slim verwerkt aan dit gat in het scherm. Zo heeft Apple de scherminkeping minder onaantrekkelijk gemaakt en wat esthetische functionaliteit gegeven. Maar een fraaie oplossing, dat is het nog altijd niet.

Camera stapt af van 12 megapixel

Het grote verkoopargument voor de iPhone Pro is de camera. Natuurlijk heeft de beste iPhone ook de beste camera - alhoewel de beste smartphones van Google en Samsung dat ook zijn. De iPhone 14 Pro is (wederom) voorzien van drie camera’s aan de achterzijde. Een groothoek- en zoomlens van 12 megapixel en een primaire lens van 48 megapixel in plaats van 12. Standaard worden foto’s nog altijd in een 12 megapixel-resolutie opgeslagen. Vier pixels worden samengevoegd tot één, waarmee wel veel details bewaard blijven van de hoge resolutie.

Vooral deze primaire camera blinkt uit in alle lichtomstandigheden. De andere camera’s zijn ook goed, maar weten geen indruk te maken zoals de hoofdcamera. De verschillen ten opzichte van de iPhone 14 zijn op cameragebied ook behoorlijk groot. Steeds meer mensen kopen liever een dure smartphone in plaats van een goede (systeem)camera. De iPhone 14 Pro rechtvaardigt dat, alhoewel de technieken van beide apparaten heel anders werken. In ons artikel over de camera’s van de iPhone 14 en iPhone 14 Pro lees je hoe beide smartphones in praktijk fotograferen.

Op videogebied is de iPhone 14 Pro wel een stuk beter dan alle concurrenten. De cinematografische modus maakt met name diepe indruk.

Overige hardware

Eigenlijk hebben we met het scherm en de camera alle vernieuwingen van de smartphone gehad. Natuurlijk zitten er in iOS 16 nieuwe functies, zoals de ongelukdetectie. Intern beschikt de iPhone 14 Pro over een nieuwe chipset, die goed scoort in de benchmarks en ietsje zuiniger zou moeten werken dan zijn voorganger. Maar deze verschillen zijn al in de scores minimaal, in praktijk is hier helemaal niks van te merken. Ook de behuizing van de iPhone 14 Pro en iPhone 14 Pro Max is niet veranderd. Sterker nog, wil je pronken met je nieuwe smartphone bij iemand die over de iPhone 13 Pro (Max) beschikt, dan zijn verschillen niet zichtbaar. Tenzij je het always-on screen ingeschakeld hebt.

Dat de behuizing en chipset geen merk- en zichtbare verandering meebrengen is geen gemis. Toch weigert Apple om sommige gebieden te vernieuwen en dat loopt tegen het gênante aan. En dan heb ik het over de Lightning-aansluiting. Hiermee kun je niet snelladen en ontbreken andere functies. Ondanks dat de marketingafdeling van Apple graag doet alsof het bedrijf groen is, heeft zelfs de EU moeten ingrijpen om deze niet-universele lader eindelijk naar de geschiedenisboeken te krijgen om e-waste van onnodige kabels te voorkomen. Dat is wetgeving die vanaf het najaar van 2024 in gaat. Dus als het even tegenzit zal pas de iPhone 17 verlost zijn van deze hoogstverouderde aansluiting, terwijl intussen vrijwel alle andere elektronica met één usb-c-kabel opgeladen kan worden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de iPhone 14 Pro Max

Zwakke euro ten opzichte van de dollar, hoge inflatie… Ieder argument om de prijzen op te voeren wordt door Apple gebruikt zoals dat al jaren gebeurt. De iPhone 14 Pro en iPhone 14 Pro Max hebben hierdoor dus een prijsverhoging gekregen, terwijl de prijs van de vorige generaties al onevenredig hoog waren. Ondanks dat je een aanschaf in je hoofd vaak probeert te valideren (ik gebruik mijn smartphone vaak, ik doe er lang mee, ik heb het ervoor over) valt de prijs op geen enkele manier te verantwoorden. Voor de verkoopcijfers van Apple maakt het echter weinig uit, en de concurrentie zal ongetwijfeld volgen met de prijs. En andere zaken zoals het dynamische eiland.

Het is echter wel een te hoge prijs voor wellicht de beste smartphone die je nu kunt kopen. Het is een toegankelijke smartphone, met vlotte prestaties en een zeer goede camera. Bovendien kun je er jaren mee vooruit door het goede update-ondersteuningsbeleid. Nadeel blijft wel dat je in een Apple-ecosysteem gevangengenomen wordt en meer Europese regelgeving en boetes eraan zitten te komen om de hebberigheid van Apple te beteugelen. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden als je een iPhone overweegt ten opzichte van een Android-smartphone. Android-alternatieven komen vooral uit de koker van Samsung. De Galaxy S22 Ultra heeft wat mindere software en ondersteuning, maar heeft weer een veelzijdigere camera en een stylus voor de liefhebber.

Heb je een iPhone X, dan kan de iPhone 14 Pro een leuke upgrade zijn. Voor eigenlijk alle generaties daarna is het een beetje zonde van het geld. Onder andere iPhones zijn er eigenlijk weer geen alternatieven voor de iPhone 14 Pro. De iPhone 13 Pro wordt niet meer aangeboden door Apple en de reguliere iPhone 14 is eigenlijk gewoon niet zo’n goede keuze.

Conclusie: iPhone 14 Pro Max kopen?

Natuurlijk, met de iPhone 14 Pro Max heb je een geweldige smartphone. Grensverleggend is het toestel allerminst, toch zijn er mooie verbeteringen voor de hoofdcamera en het scherm. De vernieuwingen zijn te beperkt voor een upgrade vanaf de 11, 12, of 13-series van de iPhone en iPhone 13 Pro en ook de prijsverhoging geeft bedenkingen. Bedenkingen die met voor de hand liggende innovatie, zoals een usb-c-aansluiting voorkomen had kunnen (of beter: moeten) worden.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.