In tegenstelling tot de reguliere iPhone 14 heeft de iPhone 14 Pro wel wat nieuwe snufjes aan boord. Zowel zichtbaar als onzichtbaar. Maar toch laat Apple een steek vallen, je leest er meer over in de iPhone 14 Pro Max review.

De Pro-serie van de iPhone had echt wat liefde nodig van Apple. De iPhone 12- en iPhone 13-series van de vorige jaren waren eigenlijk zo goed dat een keuze voor een Pro-model niet te rechtvaardigen viel. Tenzij je veel plezier beleeft aan het onnodig uitgeven van extra veel geld. Met deze iPhone 14 Pro heeft Apple wel even net dat beetje meer liefde gegeven aan de duurste smartphone die de smartphonemaker biedt.

De iPhone 14 Pro komt in twee uitvoeringen, de reguliere en de grotere iPhone 14 Pro Max. Laatstgenoemde is degene die we op de pijnbank hebben gelegd. Verschillen tussen de twee uitvoeringen zijn echter klein. De reguliere iPhone 14 Pro heeft een kleiner scherm en lagere accucapaciteit (vanwege de beperktere hoeveelheid ruimte).

©PXimport

Vernieuwd scherm staat altijd aan

De grootste vernieuwing is zichtbaar in het scherm van de smartphone. Natuurlijk is het beeld weer ietsje helderder en kleurrijker. Ook heeft Apple een schermpaneel geplaatst met een variabele verversingssnelheid, net als waar de iPad Pro en veel Androidsmartphones al jaren over beschikken. Hoewel het scherm van de iPhone 13 Pro ook over een variabele verversingssnelheid beschikt, is dit nieuwe schermpaneel net even wat veelzijdiger. Het systeem kan de verversingssnelheid opvoeren, zodat beelden vloeiender lopen (bijvoorbeeld bij scrollen door webpagina’s, games of menu’s). Of de verversingssnelheid wordt juist omlaag geschroefd om de accu te ontzien. Bijvoorbeeld voor video’s, de klok of het nieuwe Always-On-scherm van iPhone 14 Pro. Hiermee kan de iPhone 14 Pro terug naar 1 hertz, terwijl het scherm van de iPhone 13 Pro niet onder de 48 hertz duikt. Overigens is de maximale verversingssnelheid 120 hertz, de standaardsnelheid is 60 hertz.

Want dat Always-On-display is ook een nieuwe functie die voor de iPhone 14 Pro is bewaard. Deze houdt het scherm van de smartphone altijd aan, waardoor je de klok en meldingen altijd kunt zien. Dat is best prettig. Dankzij algoritmes herkent de iPhone wanneer deze in de broekzak of tas zit, zodat het scherm alsnog uitschakelt. Heb je een Apple Watch gekoppeld, dan merkt het toestel ook wanneer je verder weg bent van je iPhone 14 Pro, waarna het scherm eveneens uitschakelt.

Door de verversingssnelheid te minimaliseren wordt de accu ontzien. Want een scherm dat altijd aan staat... Natuurlijk eist dat zijn tol. In praktijk merkte ik dat de accu ongeveer een dag mee gaat. Wanneer ik het always-on scherm uitschakel kom ik tot anderhalve dag ongeveer. Dit is natuurlijk wel afhankelijk van je gebruik.

©PXimport

©PXimport

Het iPhone 14 Pro always-on-scherm.

Pilvormig eiland

De laatste vernieuwing van het scherm zit in de inkeping. Sinds de iPhone X is er een stukje van de bovenzijde afgesneden voor de plaatsing van de selfiecamera en andere sensoren. Bij deze iPhone 14 Pro is dit kleiner en pilvormig. Apple noemt dit een dynamic island. Softwarematig heeft Apple meldingen en functieknoppen slim verwerkt aan dit gat in het scherm. Zo heeft Apple de scherminkeping minder onaantrekkelijk gemaakt en wat esthetische functionaliteit gegeven. Maar een fraaie oplossing, dat is het nog altijd niet.

Camera stapt af van 12 megapixel

Het grote verkoopargument voor de iPhone Pro is de camera. Natuurlijk heeft de beste iPhone ook de beste camera - alhoewel de beste smartphones van Google en Samsung dat ook zijn. De iPhone 14 Pro is (wederom) voorzien van drie camera’s aan de achterzijde. Een groothoek- en zoomlens van 12 megapixel en een primaire lens van 48 megapixel in plaats van 12. Standaard worden foto’s nog altijd in een 12 megapixel-resolutie opgeslagen. Vier pixels worden samengevoegd tot één, waarmee wel veel details bewaard blijven van de hoge resolutie.

Vooral deze primaire camera blinkt uit in alle lichtomstandigheden. De andere camera’s zijn ook goed, maar weten geen indruk te maken zoals de hoofdcamera. De verschillen ten opzichte van de iPhone 14 zijn op cameragebied ook behoorlijk groot. Steeds meer mensen kopen liever een dure smartphone in plaats van een goede (systeem)camera. De iPhone 14 Pro rechtvaardigt dat, alhoewel de technieken van beide apparaten heel anders werken. In ons artikel over de camera’s van de iPhone 14 en iPhone 14 Pro lees je hoe beide smartphones in praktijk fotograferen.

Op videogebied is de iPhone 14 Pro wel een stuk beter dan alle concurrenten. De cinematografische modus maakt met name diepe indruk.

Overige hardware

Eigenlijk hebben we met het scherm en de camera alle vernieuwingen van de smartphone gehad. Natuurlijk zitten er in iOS 16 nieuwe functies, zoals de ongelukdetectie. Intern beschikt de iPhone 14 Pro over een nieuwe chipset, die goed scoort in de benchmarks en ietsje zuiniger zou moeten werken dan zijn voorganger. Maar deze verschillen zijn al in de scores minimaal, in praktijk is hier helemaal niks van te merken. Ook de behuizing van de iPhone 14 Pro en iPhone 14 Pro Max is niet veranderd. Sterker nog, wil je pronken met je nieuwe smartphone bij iemand die over de iPhone 13 Pro (Max) beschikt, dan zijn verschillen niet zichtbaar. Tenzij je het always-on screen ingeschakeld hebt.

Dat de behuizing en chipset geen merk- en zichtbare verandering meebrengen is geen gemis. Toch weigert Apple om sommige gebieden te vernieuwen en dat loopt tegen het gênante aan. En dan heb ik het over de Lightning-aansluiting. Hiermee kun je niet snelladen en ontbreken andere functies. Ondanks dat de marketingafdeling van Apple graag doet alsof het bedrijf groen is, heeft zelfs de EU moeten ingrijpen om deze niet-universele lader eindelijk naar de geschiedenisboeken te krijgen om e-waste van onnodige kabels te voorkomen. Dat is wetgeving die vanaf het najaar van 2024 in gaat. Dus als het even tegenzit zal pas de iPhone 17 verlost zijn van deze hoogstverouderde aansluiting, terwijl intussen vrijwel alle andere elektronica met één usb-c-kabel opgeladen kan worden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alternatieven voor de iPhone 14 Pro Max

Zwakke euro ten opzichte van de dollar, hoge inflatie… Ieder argument om de prijzen op te voeren wordt door Apple gebruikt zoals dat al jaren gebeurt. De iPhone 14 Pro en iPhone 14 Pro Max hebben hierdoor dus een prijsverhoging gekregen, terwijl de prijs van de vorige generaties al onevenredig hoog waren. Ondanks dat je een aanschaf in je hoofd vaak probeert te valideren (ik gebruik mijn smartphone vaak, ik doe er lang mee, ik heb het ervoor over) valt de prijs op geen enkele manier te verantwoorden. Voor de verkoopcijfers van Apple maakt het echter weinig uit, en de concurrentie zal ongetwijfeld volgen met de prijs. En andere zaken zoals het dynamische eiland.

Het is echter wel een te hoge prijs voor wellicht de beste smartphone die je nu kunt kopen. Het is een toegankelijke smartphone, met vlotte prestaties en een zeer goede camera. Bovendien kun je er jaren mee vooruit door het goede update-ondersteuningsbeleid. Nadeel blijft wel dat je in een Apple-ecosysteem gevangengenomen wordt en meer Europese regelgeving en boetes eraan zitten te komen om de hebberigheid van Apple te beteugelen. Dat is wel iets waar je rekening mee moet houden als je een iPhone overweegt ten opzichte van een Android-smartphone. Android-alternatieven komen vooral uit de koker van Samsung. De Galaxy S22 Ultra heeft wat mindere software en ondersteuning, maar heeft weer een veelzijdigere camera en een stylus voor de liefhebber.

Heb je een iPhone X, dan kan de iPhone 14 Pro een leuke upgrade zijn. Voor eigenlijk alle generaties daarna is het een beetje zonde van het geld. Onder andere iPhones zijn er eigenlijk weer geen alternatieven voor de iPhone 14 Pro. De iPhone 13 Pro wordt niet meer aangeboden door Apple en de reguliere iPhone 14 is eigenlijk gewoon niet zo’n goede keuze.

Conclusie: iPhone 14 Pro Max kopen?

Natuurlijk, met de iPhone 14 Pro Max heb je een geweldige smartphone. Grensverleggend is het toestel allerminst, toch zijn er mooie verbeteringen voor de hoofdcamera en het scherm. De vernieuwingen zijn te beperkt voor een upgrade vanaf de 11, 12, of 13-series van de iPhone en iPhone 13 Pro en ook de prijsverhoging geeft bedenkingen. Bedenkingen die met voor de hand liggende innovatie, zoals een usb-c-aansluiting voorkomen had kunnen (of beter: moeten) worden.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.