Bij de aankondiging van de nieuwe iPhone 14 en iPhone 14 Pro ging waanzinnig veel aandacht uit naar de camera’s. Natuurlijk is het een indrukwekkend staaltje technologie. Maar hoe goed is de camera van de iPhone 14, en hoe verhouden de twee uitvoeringen zich tot elkaar? Wij testen het uit.

Door de ontwikkelingen van smartphone-camera’s is de markt voor reguliere camera’s volledig ingestort. Wanneer je de keuze hebt tussen een mooie systeemcamera of een goede lens van rond de 1300 euro, of een iPhone Pro, dan valt de keuze voor laatstgenoemde best te valideren.

Daarmee zeggen we niet dat een iPhone 14 Pro meteen betere foto’s maakt. Vooral als het aankomt op scherptediepte of zoommogelijkheden, dan zie je wel meteen verschil. Je smartphone, of dat nu een Samsung-, Google- of Apple-toestel is, is wel een stuk veelzijdiger.

Om zowel de iPhone 14 als de iPhone 14 Pro Max om te testen hoe de camera’s in praktijk werken zijn we op pad geweest met beide smartphones. Om de prestaties in perspectief te plaatsen hadden we ook een Google Pixel 6 op zak. We hebben de standaard camera-app gebruikt met de standaardinstellingen.

Fototechnieken veranderen

Een smartphone haalt de techniek grotendeels weg, zodat je als fotograaf kunt richten op de compositie of het verhaal. Waar je met je reguliere camera één foto maakt, nadat je alle instellingen afweegt of deze later toepast op je raw-foto’s, maakt je smartphone een eindplaatje nadat het talloze beelden doorlopend heeft verwerkt. Daarbij maak je in een razendsnel tempo meerdere foto’s. Dankzij de beschikbare rekenkracht en geavanceerde software maak je beelden die je niet zomaar met je gewone camera maakt. Waar je gewone camera met veel tijd en moeite één perfect plaatje schiet, kun je met je smartphone veel foto’s maken en dankzij de software en verschillende lenzen op diversere manieren. Inzoomen, uitzoomen, portretten, nachtfoto’s, enzovoort. Nabewerken is optioneel voor de échte perfectionist.

Daarbij is overigens Apple niet de enige of de beste smartphone-camerafabrikant. Of je nu een toptoestel van Samsung, Google of Apple koopt. Je loopt voorop als het aankomt op smartphonecamera’s. De iPhone 14-serie verandert daar niks aan, ondanks nieuwe aankondigingen als Photonic Engine. De verschillen tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro zijn echter wel groter. Ook wordt de camera geplaagd door foutjes die Apple nog glad moet strijken middels updates.

Verschillende camera’s op de iPhone 14 en iPhone 14 Pro

De iPhone 14 beschikt aan de achterzijde over twee camera’s van 12 megapixel en een selfiecamera aan de voorzijde met evenveel megapixel. De camera’s aan de achterzijde bieden de mogelijkheid om naast gewone foto’s ook groothoekfoto’s te maken. De eigenschappen van de camera:

De iPhone 14 Pro beschikt over een dieptesensor- en een selfie-, groothoek- en zoomcamera van 12 megapixel. De 48 megapixel hoofdcamera steelt echter de show:

 Om te voorkomen dat je met enkele foto’s de schaarse opslagruimte van je iPhone hebt gevuld wordt een speciale techniek gebruikt, die vier pixels samenvoegt tot één met een gemiddelde kleurwaarde. Zo heb je de verfijnde kleurdetails, zonder dat je foto’s en video’s onnodig groot zijn. Deze techniek is overigens niet nieuw en wordt al jaren gebruikt door verschillende Android-smartphonefabrikanten.

Over de show stelen gesproken. Dat doet de iPhone 14 met de cinematografische modus. Is het maken van geweldige video’s belangrijk voor je, dan is de iPhone 14 Pro Max de allerbeste smartphone die je kunt kiezen.

Camera’s in praktijk

Als het aankomt op video’s is dat niet het geval en blijft het om het even of je een Galaxy S22 (Ultra) of Pixel 6 (Pro) koopt voor het maken van de beste foto’s.

Verschil tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro is er kwalitatief wel degelijk. Tussen de iPhone 13 en iPhone 14 is nauwelijks verschil te merken als je foto’s maakt. Tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro zijn de verschillen groter dan voorheen. De verschillen worden vooral merkbaar wanneer de omstandigheden uitdagend worden, zoals in onze praktijkvoorbeelden. Hierbij hebben we gespeeld met weinig licht, dynamisch bereik bij zowel veel- als weinig licht, tegenlicht en andere uitdagingen. Bijvoorbeeld de zwarte kat, die voor veel smartphonecamera’s niet meer is dan een zwarte vlek met gele ogen.

In praktijk merkte je dat de reguliere iPhone 14 meer moeite heeft met weinig licht. Kleurdetails vallen weg of de nachtmodus wordt eerder ingezet. Bij deze nachtmodus wordt een langere sluitertijd gebruikt om meer licht op te nemen. Dat werkt heel goed, maar zorgt wel eerder voor bewegingsonscherpte. Gek genoeg waren sommige foto’s in het donker juist beter op de iPhone 14 dan de iPhone 14 Pro Max omdat eerstgenoemde de nachtmodus wél inzette.

Zowel bij de iPhone 14 en iPhone 14 Pro Max is de hoofdlens merkbaar de beste uit de set. Onze tip is dan ook om bij twijfel altijd voor deze lens te kiezen. Vooral als de lichtomstandigheden moeilijk zijn. Is er genoeg licht voorhanden, dan merk je maar weinig verschil. Ietsje minder detail of iets meer ruis is het voordeel van het in- en uitzoomen zeker waard.

De iPhone 14 heeft alleen een uitzoommogelijkheid dankzij de tweede groothoeklens. In praktijk greep ik echter weinig terug op de groothoeklens omdat de kijkhoek van beide lenzen elkaar maar weinig ontlopen. Hierdoor moet je ook bij de gewone camera erg dichtbij het onderwerp staan om een foto te maken. Een groter verschil tussen deze twee zou prettig zijn geweest. Evenals een derde zoomcamera.

Onderstaande foto's zijn van de iPhone 14. Links de reguliere camera, rechts de groothoekcamera. Klik voor de grote versie.

Drie zoomniveau’s iPhone 14 Pro Max

De iPhone 14 Pro Max beschikt over de meeste functionaliteit dankzij de drie lenzen. De 48 megapixelcamera is echt wel heel veel beter dan de groothoek- en zoomlens. Er zijn twee zoomniveau’s: 2x en 3x. De hoofdcamera werkt samen met de zoomcamera voor het schieten van het plaatje. Wil je een macrofoto maken, dan verspringt het beeld. Wat soms best hinderlijk kan zijn. Apple bepaalt wanneer deze functie gebruikt wordt. Net als bij de nachtmodus.

Bij de voorbeeldfoto's is de volgende volgorde van links naar rechts gehanteerd: groothoek, regulier, 2x zoom, 3x zoom. Klik voor de grote versie.

Al met al kunnen we concluderen dat vooral op videogebied Apple de lat weer wat hoger gelegd heeft. Ook op fotogebied is vooral de Pro-uitvoering een stuk beter dan de gewone iPhone 14. Kleurdetail, dynamisch bereik (zoals in het voorbeeld van de fruitbakken) en de nachtmodus maken de drie camera’s tot een veelzijdig camerasysteem.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.