Bij de aankondiging van de nieuwe iPhone 14 en iPhone 14 Pro ging waanzinnig veel aandacht uit naar de camera’s. Natuurlijk is het een indrukwekkend staaltje technologie. Maar hoe goed is de camera van de iPhone 14, en hoe verhouden de twee uitvoeringen zich tot elkaar? Wij testen het uit.

Door de ontwikkelingen van smartphone-camera’s is de markt voor reguliere camera’s volledig ingestort. Wanneer je de keuze hebt tussen een mooie systeemcamera of een goede lens van rond de 1300 euro, of een iPhone Pro, dan valt de keuze voor laatstgenoemde best te valideren.

Daarmee zeggen we niet dat een iPhone 14 Pro meteen betere foto’s maakt. Vooral als het aankomt op scherptediepte of zoommogelijkheden, dan zie je wel meteen verschil. Je smartphone, of dat nu een Samsung-, Google- of Apple-toestel is, is wel een stuk veelzijdiger.

Om zowel de iPhone 14 als de iPhone 14 Pro Max om te testen hoe de camera’s in praktijk werken zijn we op pad geweest met beide smartphones. Om de prestaties in perspectief te plaatsen hadden we ook een Google Pixel 6 op zak. We hebben de standaard camera-app gebruikt met de standaardinstellingen.

Fototechnieken veranderen

Een smartphone haalt de techniek grotendeels weg, zodat je als fotograaf kunt richten op de compositie of het verhaal. Waar je met je reguliere camera één foto maakt, nadat je alle instellingen afweegt of deze later toepast op je raw-foto’s, maakt je smartphone een eindplaatje nadat het talloze beelden doorlopend heeft verwerkt. Daarbij maak je in een razendsnel tempo meerdere foto’s. Dankzij de beschikbare rekenkracht en geavanceerde software maak je beelden die je niet zomaar met je gewone camera maakt. Waar je gewone camera met veel tijd en moeite één perfect plaatje schiet, kun je met je smartphone veel foto’s maken en dankzij de software en verschillende lenzen op diversere manieren. Inzoomen, uitzoomen, portretten, nachtfoto’s, enzovoort. Nabewerken is optioneel voor de échte perfectionist.

Daarbij is overigens Apple niet de enige of de beste smartphone-camerafabrikant. Of je nu een toptoestel van Samsung, Google of Apple koopt. Je loopt voorop als het aankomt op smartphonecamera’s. De iPhone 14-serie verandert daar niks aan, ondanks nieuwe aankondigingen als Photonic Engine. De verschillen tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro zijn echter wel groter. Ook wordt de camera geplaagd door foutjes die Apple nog glad moet strijken middels updates.

Verschillende camera’s op de iPhone 14 en iPhone 14 Pro

De iPhone 14 beschikt aan de achterzijde over twee camera’s van 12 megapixel en een selfiecamera aan de voorzijde met evenveel megapixel. De camera’s aan de achterzijde bieden de mogelijkheid om naast gewone foto’s ook groothoekfoto’s te maken. De eigenschappen van de camera:

De iPhone 14 Pro beschikt over een dieptesensor- en een selfie-, groothoek- en zoomcamera van 12 megapixel. De 48 megapixel hoofdcamera steelt echter de show:

 Om te voorkomen dat je met enkele foto’s de schaarse opslagruimte van je iPhone hebt gevuld wordt een speciale techniek gebruikt, die vier pixels samenvoegt tot één met een gemiddelde kleurwaarde. Zo heb je de verfijnde kleurdetails, zonder dat je foto’s en video’s onnodig groot zijn. Deze techniek is overigens niet nieuw en wordt al jaren gebruikt door verschillende Android-smartphonefabrikanten.

Over de show stelen gesproken. Dat doet de iPhone 14 met de cinematografische modus. Is het maken van geweldige video’s belangrijk voor je, dan is de iPhone 14 Pro Max de allerbeste smartphone die je kunt kiezen.

Camera’s in praktijk

Als het aankomt op video’s is dat niet het geval en blijft het om het even of je een Galaxy S22 (Ultra) of Pixel 6 (Pro) koopt voor het maken van de beste foto’s.

Verschil tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro is er kwalitatief wel degelijk. Tussen de iPhone 13 en iPhone 14 is nauwelijks verschil te merken als je foto’s maakt. Tussen de iPhone 14 en iPhone 14 Pro zijn de verschillen groter dan voorheen. De verschillen worden vooral merkbaar wanneer de omstandigheden uitdagend worden, zoals in onze praktijkvoorbeelden. Hierbij hebben we gespeeld met weinig licht, dynamisch bereik bij zowel veel- als weinig licht, tegenlicht en andere uitdagingen. Bijvoorbeeld de zwarte kat, die voor veel smartphonecamera’s niet meer is dan een zwarte vlek met gele ogen.

In praktijk merkte je dat de reguliere iPhone 14 meer moeite heeft met weinig licht. Kleurdetails vallen weg of de nachtmodus wordt eerder ingezet. Bij deze nachtmodus wordt een langere sluitertijd gebruikt om meer licht op te nemen. Dat werkt heel goed, maar zorgt wel eerder voor bewegingsonscherpte. Gek genoeg waren sommige foto’s in het donker juist beter op de iPhone 14 dan de iPhone 14 Pro Max omdat eerstgenoemde de nachtmodus wél inzette.

Zowel bij de iPhone 14 en iPhone 14 Pro Max is de hoofdlens merkbaar de beste uit de set. Onze tip is dan ook om bij twijfel altijd voor deze lens te kiezen. Vooral als de lichtomstandigheden moeilijk zijn. Is er genoeg licht voorhanden, dan merk je maar weinig verschil. Ietsje minder detail of iets meer ruis is het voordeel van het in- en uitzoomen zeker waard.

De iPhone 14 heeft alleen een uitzoommogelijkheid dankzij de tweede groothoeklens. In praktijk greep ik echter weinig terug op de groothoeklens omdat de kijkhoek van beide lenzen elkaar maar weinig ontlopen. Hierdoor moet je ook bij de gewone camera erg dichtbij het onderwerp staan om een foto te maken. Een groter verschil tussen deze twee zou prettig zijn geweest. Evenals een derde zoomcamera.

Onderstaande foto's zijn van de iPhone 14. Links de reguliere camera, rechts de groothoekcamera. Klik voor de grote versie.

Drie zoomniveau’s iPhone 14 Pro Max

De iPhone 14 Pro Max beschikt over de meeste functionaliteit dankzij de drie lenzen. De 48 megapixelcamera is echt wel heel veel beter dan de groothoek- en zoomlens. Er zijn twee zoomniveau’s: 2x en 3x. De hoofdcamera werkt samen met de zoomcamera voor het schieten van het plaatje. Wil je een macrofoto maken, dan verspringt het beeld. Wat soms best hinderlijk kan zijn. Apple bepaalt wanneer deze functie gebruikt wordt. Net als bij de nachtmodus.

Bij de voorbeeldfoto's is de volgende volgorde van links naar rechts gehanteerd: groothoek, regulier, 2x zoom, 3x zoom. Klik voor de grote versie.

Al met al kunnen we concluderen dat vooral op videogebied Apple de lat weer wat hoger gelegd heeft. Ook op fotogebied is vooral de Pro-uitvoering een stuk beter dan de gewone iPhone 14. Kleurdetail, dynamisch bereik (zoals in het voorbeeld van de fruitbakken) en de nachtmodus maken de drie camera’s tot een veelzijdig camerasysteem.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?