Aankomende lente rolt Apple App Tracking Transparency uit met de release van de volgende versies van iOS, tvOS en iPadOS. Dit is een volg-me-niet functie voor gebruikers van de platformen. Ze kunnen zich afmelden voor advertentietracking en daar zijn bepaalde partijen niet blij mee.

In dit geval kunnen mensen zich afmelden voor de Identifier for Advertisers (IDFA). Dit is een willekeurig gegeneerd getal dat bedrijven gebruiken voor het online volgen van gebruikers. Het maakt dan niet uit of je apps gebruikt of sites bezoekt. Met het IDFA-getal worden persoonlijke advertenties voorgeschoteld en wordt de impact van campagnes gemeten.

IDFA is nu al handmatig uit te schakelen op iOS. Maar daarvoor moet je de instellingen induiken en niet alle gebruikers weten dat die optie bestaat. Onder het nieuwe systeem worden de rollen omgedraaid. IDFA staat dan standaard uitgeschakeld. Appontwikkelaars moeten in het vervolg aan gebruikers toestemming vragen om hen te mogen tracken. Zo bepaal je wie jou wel en niet volgt.

©PXimport

Een probleem voor adverteerders

Adverteerders en ontwikkelaars zijn niet blij met die verandering. Persoonlijke advertenties voorschotelen wordt zo een stuk moeilijker. Bovendien krijgen ze minder data tot hun beschikking en is niet meer goed inzichtelijk wat de impact van een advertentie is. Adverteerders en marketeers verwachten dat twee derde van alle gebruikers ervoor kiezen niet gevolgd te willen worden.

Dat heeft dus gevolgen voor hen en de veranderingen gaan ongetwijfeld voor een grote impact op de advertentiemarkt zorgen. Daar is bijvoorbeeld Facebook ontzettend bang voor. Bijna alle inkomsten voor dat bedrijf komen uit advertenties; een aanpassing aan de regels voor het volgen van gebruikers kan dus negatieve gevolgen hebben. Zo verwacht Facebook voor het tweede kwartaal van 2021 een omzetdaling van zeven procent (ongeveer vijf miljard dollar).

Facebook biedt andere bedrijven tevens tools aan voor marketing. De socialmediagigant heeft zijn partners, die gebruikmaken van die tools, al op de hoogte gebracht dat hun omzet kan halveren wanneer de volg-me-niet functie gelanceerd wordt aankomende lente. Ook Google heeft van zich laten horen en voorspelt dat dit een negatieve impact gaat hebben op de advertentiemarkt. De zoekmachinegiant waarschuwt zijn eigen partners voor een omzetdaling via Google Ads.

©PXimport

Omgaan met de nieuwe situatie

Grote en kleine partijen moeten dus omgaan met de nieuwe situatie op iOS, tvOS en iPadOS. Zo biedt Facebook een Limited Login-modus aan waar ontwikkelaars gebruik van kunnen maken. Daarmee wordt de vraag voor het aanzetten van IDFA omzeild en kan er een deel van de gebruikersgegevens verzameld worden, zoals een naam, e-mailadres en profielfoto.

Daarnaast is het zo dat Facebook preventief te werk gaat. Zo krijgen gebruikers met een iPhone of iPad te maken met speciale pop-ups die uitleggen wat het nut en het voordeel is van advertentietracking. Voorbeelden die gegeven worden zijn dat je als gebruiker kunt rekenen op gepersonaliseerde advertenties en het steunen van kleine en lokale bedrijven.

Google zal iets minder hard getroffen worden. Gebruikers blijven over het algemeen lang ingelogd, waardoor het bedrijf kan teren op zijn eigen alternatieven voor advertentietracking. Verder kunnen ontwikkelaars en adverteerders gebruikmaken van Apples SkAdNetwork. Dit is een advertentienetwerk met privacy als belangrijkste onderdeel.

Het SkAdNetwork-advertentieplatform stelt adverteerders in staat hun advertenties bij Apple te registreren. Apple brengt de adverteerder dan op de hoogte op het moment dat iemand zich bezighoudt met die reclame. Echter, de informatie die zo’n partij krijgt omvat nooit zaken waarmee iemand geïdentificeerd kan worden. Ook is er geen apparaatinformatie beschikbaar.

©PXimport

Gevolgen voor kleinere partijen

Kleinere partijen, dus niet de Googles en de Facebooks van deze wereld, moeten naar andere mogelijkheden zoeken. Als inderdaad twee derde of meer ervoor kiest niet gevolgd te willen worden, dan moeten zij het doen met minder advertentie-inkomsten.

Dit kan tot gevolg hebben dat ontwikkelaars en adverteerders gaan leunen om invasieve middelen, die mogelijk niet helemaal in lijn zijn met de Algemene verordening gegevensbescherming in Nederland of de GDPR in Europa. Daar kan dus nog een stokje voor gestoken worden.

Een ander gevolg is dat apps die nu gratis te gebruiken zijn, toch op een of andere manier om een betaling vragen. Soms kom je de optie voor een donatie tegen, maar straks kosten sommige apps vooraf misschien een paar euro en anders verwachten we meer abonnementen te zien.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.