Aankomende lente rolt Apple App Tracking Transparency uit met de release van de volgende versies van iOS, tvOS en iPadOS. Dit is een volg-me-niet functie voor gebruikers van de platformen. Ze kunnen zich afmelden voor advertentietracking en daar zijn bepaalde partijen niet blij mee.

In dit geval kunnen mensen zich afmelden voor de Identifier for Advertisers (IDFA). Dit is een willekeurig gegeneerd getal dat bedrijven gebruiken voor het online volgen van gebruikers. Het maakt dan niet uit of je apps gebruikt of sites bezoekt. Met het IDFA-getal worden persoonlijke advertenties voorgeschoteld en wordt de impact van campagnes gemeten.

IDFA is nu al handmatig uit te schakelen op iOS. Maar daarvoor moet je de instellingen induiken en niet alle gebruikers weten dat die optie bestaat. Onder het nieuwe systeem worden de rollen omgedraaid. IDFA staat dan standaard uitgeschakeld. Appontwikkelaars moeten in het vervolg aan gebruikers toestemming vragen om hen te mogen tracken. Zo bepaal je wie jou wel en niet volgt.

©PXimport

Een probleem voor adverteerders

Adverteerders en ontwikkelaars zijn niet blij met die verandering. Persoonlijke advertenties voorschotelen wordt zo een stuk moeilijker. Bovendien krijgen ze minder data tot hun beschikking en is niet meer goed inzichtelijk wat de impact van een advertentie is. Adverteerders en marketeers verwachten dat twee derde van alle gebruikers ervoor kiezen niet gevolgd te willen worden.

Dat heeft dus gevolgen voor hen en de veranderingen gaan ongetwijfeld voor een grote impact op de advertentiemarkt zorgen. Daar is bijvoorbeeld Facebook ontzettend bang voor. Bijna alle inkomsten voor dat bedrijf komen uit advertenties; een aanpassing aan de regels voor het volgen van gebruikers kan dus negatieve gevolgen hebben. Zo verwacht Facebook voor het tweede kwartaal van 2021 een omzetdaling van zeven procent (ongeveer vijf miljard dollar).

Facebook biedt andere bedrijven tevens tools aan voor marketing. De socialmediagigant heeft zijn partners, die gebruikmaken van die tools, al op de hoogte gebracht dat hun omzet kan halveren wanneer de volg-me-niet functie gelanceerd wordt aankomende lente. Ook Google heeft van zich laten horen en voorspelt dat dit een negatieve impact gaat hebben op de advertentiemarkt. De zoekmachinegiant waarschuwt zijn eigen partners voor een omzetdaling via Google Ads.

©PXimport

Omgaan met de nieuwe situatie

Grote en kleine partijen moeten dus omgaan met de nieuwe situatie op iOS, tvOS en iPadOS. Zo biedt Facebook een Limited Login-modus aan waar ontwikkelaars gebruik van kunnen maken. Daarmee wordt de vraag voor het aanzetten van IDFA omzeild en kan er een deel van de gebruikersgegevens verzameld worden, zoals een naam, e-mailadres en profielfoto.

Daarnaast is het zo dat Facebook preventief te werk gaat. Zo krijgen gebruikers met een iPhone of iPad te maken met speciale pop-ups die uitleggen wat het nut en het voordeel is van advertentietracking. Voorbeelden die gegeven worden zijn dat je als gebruiker kunt rekenen op gepersonaliseerde advertenties en het steunen van kleine en lokale bedrijven.

Google zal iets minder hard getroffen worden. Gebruikers blijven over het algemeen lang ingelogd, waardoor het bedrijf kan teren op zijn eigen alternatieven voor advertentietracking. Verder kunnen ontwikkelaars en adverteerders gebruikmaken van Apples SkAdNetwork. Dit is een advertentienetwerk met privacy als belangrijkste onderdeel.

Het SkAdNetwork-advertentieplatform stelt adverteerders in staat hun advertenties bij Apple te registreren. Apple brengt de adverteerder dan op de hoogte op het moment dat iemand zich bezighoudt met die reclame. Echter, de informatie die zo’n partij krijgt omvat nooit zaken waarmee iemand geïdentificeerd kan worden. Ook is er geen apparaatinformatie beschikbaar.

©PXimport

Gevolgen voor kleinere partijen

Kleinere partijen, dus niet de Googles en de Facebooks van deze wereld, moeten naar andere mogelijkheden zoeken. Als inderdaad twee derde of meer ervoor kiest niet gevolgd te willen worden, dan moeten zij het doen met minder advertentie-inkomsten.

Dit kan tot gevolg hebben dat ontwikkelaars en adverteerders gaan leunen om invasieve middelen, die mogelijk niet helemaal in lijn zijn met de Algemene verordening gegevensbescherming in Nederland of de GDPR in Europa. Daar kan dus nog een stokje voor gestoken worden.

Een ander gevolg is dat apps die nu gratis te gebruiken zijn, toch op een of andere manier om een betaling vragen. Soms kom je de optie voor een donatie tegen, maar straks kosten sommige apps vooraf misschien een paar euro en anders verwachten we meer abonnementen te zien.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.