Mobiele apps veranderen ons digitale gedrag dramatisch. Bedrijven die daarmee geen rekening houden, gaan ten onder. Transparantie en 'socialisme' leidt tot de vorming van 'sociale' organisaties.

Bedrijven moeten zich transformeren in een Social Business, waarbij de organisatie mee moet in de digitalisering van het leven van zijn werknemers en zijn klanten. Bestaande organisaties moeten onder druk meer transparantie toestaan. “Die druk komt van twee kanten", zegt Sander Duivestein, een van de auteurs van het boek Het App-Effect.

“Van de ene kant komt de druk van medewerkers en klanten, die via allerlei apps gewend zijn overal over te kunnen discussiëren, informatie te delen en daardoor de 'ouderwetse' bedrijfsculturen niet meer accepteren. Van de andere kant zijn het de internetactivisten als Anonymous, die op brute manier openheid afdwingen."

Duivestein werkt bij het Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie (VINT), onderdeel van Sogeti. Die ict-dienstverlener levert onder meer apps voor bijvoorbeeld de Eerste Kamer. Senatoren zijn sinds afgelopen zomer uitgerust met een iPad waarop een app draait die alle benodigde stukken en andere informatie bevat die de politici nodig hebben voor uitoefening van hun deeltijdbaan. Om de effecten van het gebruik van apps te voorspellen, heeft VINT een onderzoek gedaan naar het gebruik ervan en daarover het boek Het App-Effect geschreven.

'Revolutionaire verandering'

Daarin komen de auteurs tot de conclusie dat de effecten van het succes van smartphones, tablets en apps zal leiden tot revolutionaire verandering van bedrijfsmodellen. Gedwongen van binnenuit en van buitenaf, zegt Duivestein. “Het afschermen van informatie wordt niet meer gepikt. Informatie komt nu vaak eerder naar de werknemer toe van buiten de organisatie dan vanuit het eigen management", zegt Duivestein. “Maar de werknemers is gewend dat alle informatie al onder zijn vingertoppen zit. Die tegenstelling leidt tot botsingen in de bedrijfscultuur."

Mobiele apps nemen steeds meer de taken over van de grote logge applicaties die op de desktop en notebook draaien. De laptop past zich al aan onder de druk van de veranderende digitale consumptie en krijgt eveneens een multitouchscherm en toegang tot appstores. Maar die altijd aanwezige informatietoegang onder de vingertippen heeft ook lastige bij-effecten. Zoals de informatieverslaving.

“Let maar eens op in het openbare leven, of tijdens vergaderingen", zegt Duivestein. “Te pas en te onpas wordt in de broek- of jaszak gegrepen naar de telefoon. Soms omdat je denkt te voelen dat er een bericht is binnengekomen maar is dat niet zo. Maar zelfs zonder dat je denkt het trillen te voelen, pak je je toestel." Mobiele toegang tot Facebook en Twitter heeft die verslaving alleen maar aangewakkerd, zegt hij. In het boek wordt social media ook wel asociaal genoemd. Aandacht kan je maar een keer uitgeven, waardoor mensen de omgeving met de levende wezens daarin compleet links laten liggen.

Bedrijven moeten alert worden

In het boek worden tien directe effecten van de tomeloze inzet van apps beschreven. Een ervan is dat bedrijven hun alertheid moeten opvoeren. Altijd en overal kunnen mensen via mobiele apps direct reageren op zaken die ze niet bevallen. “Dat alles onmiddellijk kan gebeuren is een enorme extra versnelling. Dit app-effect is slopend voor trage bedrijfsprocessen", zo schrijven de vier VINT-auteurs.

Die directe mogelijkheid om te reageren op anderen of op situaties, gaat volgens de auteurs zelfs door tot in de slaapkamer. “Een fikse meerderheid van de iPad-bezitters gaat in de slaapkamer vrolijk door met hun digitale verslavingsgedrag." Duivestein haalt zelfs een voorbeeld aan van een doorgaans niet wakker te krijgen vrouw, die midden in de nacht wakker wordt van het piepje van Wordfeud en direct nog slaapdronken een nieuw woord neerlegt.

De toename van informatie die we zo altijd en overal ontvangen doet wel de vrees opkomen dat het allemaal te veel wordt. Aan de ene kant zijn alle antwoorden te krijgen of te vindenn en hoeven we steeds minder zelf te weten (“worden we dommer of slimmer", is al jaren de vraag), aan de andere kant zijn er steeds meer afhakers, mensen die door de information overload een “brain freeze" krijgen. Dat betekent dat door het teveel aan informatie de brein verlamd raakt en er geen prikkels meer doorkomen om tot actie over te gaan. Betere filters zijn dus nodig.

'Eigentijdse aanbevelingen'

Het boek eindigt met een aantal “eigentijdse aanbevelingen", die zich voornamelijk richten op het aanpassen van organisaties aan de veranderende digitale maatschappij. Verzet ertegen is geen optie, zeggen de auteurs. Artsen bijvoorbeeld moeten er maar aan wennen dat patiënten ongezouten kritiek kunnen spuien via sociale mediasites. Kritiek hierop is “van een elite die nog niet gewend is aan de onopgesmukte polyloog die het nieuwe digitale gedrag kenmerkt."

Verder volgen er een aantal aanbevelingen over hoe bedrijven een nieuwe digitale en vooral mobiele strategie kunnen toepassen, waarbij het draait om de wetenschap dat de klant altijd bereikbaar is, tot aan de slaapkamer aan toe. “Het argument dat echt mensencontact altijd beter is dan virtueel contact, houdt geen stand meer", zeggen de schrijvers. Verder wordt gepleit voor het wegsnijden van directie- en managementlagen. “De sprong naar een Social Business onder leiding van mensen die nauwelijks iets weten van Facebook of Twitter is eigenlijk bij voorbaat kansloos."

Medewerkers moeten dus eigenhandig beslissingen kunnen nemen om voor het bedrijf van waarde te kunnen zijn. Daarbij is transparantie in en buiten de organisatie van belang. Zakelijke informatie delen met klanten kan bijvoorbeeld een nieuwe basis vormen voor allerhande zelfserviceconcepten, schetsen de auteurs. “Zo kan het 'socialisme' het nieuwe 'kapitalisme' worden."

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.