Mobiele apps veranderen ons digitale gedrag dramatisch. Bedrijven die daarmee geen rekening houden, gaan ten onder. Transparantie en 'socialisme' leidt tot de vorming van 'sociale' organisaties.

Bedrijven moeten zich transformeren in een Social Business, waarbij de organisatie mee moet in de digitalisering van het leven van zijn werknemers en zijn klanten. Bestaande organisaties moeten onder druk meer transparantie toestaan. “Die druk komt van twee kanten", zegt Sander Duivestein, een van de auteurs van het boek Het App-Effect.

“Van de ene kant komt de druk van medewerkers en klanten, die via allerlei apps gewend zijn overal over te kunnen discussiëren, informatie te delen en daardoor de 'ouderwetse' bedrijfsculturen niet meer accepteren. Van de andere kant zijn het de internetactivisten als Anonymous, die op brute manier openheid afdwingen."

Duivestein werkt bij het Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie (VINT), onderdeel van Sogeti. Die ict-dienstverlener levert onder meer apps voor bijvoorbeeld de Eerste Kamer. Senatoren zijn sinds afgelopen zomer uitgerust met een iPad waarop een app draait die alle benodigde stukken en andere informatie bevat die de politici nodig hebben voor uitoefening van hun deeltijdbaan. Om de effecten van het gebruik van apps te voorspellen, heeft VINT een onderzoek gedaan naar het gebruik ervan en daarover het boek Het App-Effect geschreven.

'Revolutionaire verandering'

Daarin komen de auteurs tot de conclusie dat de effecten van het succes van smartphones, tablets en apps zal leiden tot revolutionaire verandering van bedrijfsmodellen. Gedwongen van binnenuit en van buitenaf, zegt Duivestein. “Het afschermen van informatie wordt niet meer gepikt. Informatie komt nu vaak eerder naar de werknemer toe van buiten de organisatie dan vanuit het eigen management", zegt Duivestein. “Maar de werknemers is gewend dat alle informatie al onder zijn vingertoppen zit. Die tegenstelling leidt tot botsingen in de bedrijfscultuur."

Mobiele apps nemen steeds meer de taken over van de grote logge applicaties die op de desktop en notebook draaien. De laptop past zich al aan onder de druk van de veranderende digitale consumptie en krijgt eveneens een multitouchscherm en toegang tot appstores. Maar die altijd aanwezige informatietoegang onder de vingertippen heeft ook lastige bij-effecten. Zoals de informatieverslaving.

“Let maar eens op in het openbare leven, of tijdens vergaderingen", zegt Duivestein. “Te pas en te onpas wordt in de broek- of jaszak gegrepen naar de telefoon. Soms omdat je denkt te voelen dat er een bericht is binnengekomen maar is dat niet zo. Maar zelfs zonder dat je denkt het trillen te voelen, pak je je toestel." Mobiele toegang tot Facebook en Twitter heeft die verslaving alleen maar aangewakkerd, zegt hij. In het boek wordt social media ook wel asociaal genoemd. Aandacht kan je maar een keer uitgeven, waardoor mensen de omgeving met de levende wezens daarin compleet links laten liggen.

Bedrijven moeten alert worden

In het boek worden tien directe effecten van de tomeloze inzet van apps beschreven. Een ervan is dat bedrijven hun alertheid moeten opvoeren. Altijd en overal kunnen mensen via mobiele apps direct reageren op zaken die ze niet bevallen. “Dat alles onmiddellijk kan gebeuren is een enorme extra versnelling. Dit app-effect is slopend voor trage bedrijfsprocessen", zo schrijven de vier VINT-auteurs.

Die directe mogelijkheid om te reageren op anderen of op situaties, gaat volgens de auteurs zelfs door tot in de slaapkamer. “Een fikse meerderheid van de iPad-bezitters gaat in de slaapkamer vrolijk door met hun digitale verslavingsgedrag." Duivestein haalt zelfs een voorbeeld aan van een doorgaans niet wakker te krijgen vrouw, die midden in de nacht wakker wordt van het piepje van Wordfeud en direct nog slaapdronken een nieuw woord neerlegt.

De toename van informatie die we zo altijd en overal ontvangen doet wel de vrees opkomen dat het allemaal te veel wordt. Aan de ene kant zijn alle antwoorden te krijgen of te vindenn en hoeven we steeds minder zelf te weten (“worden we dommer of slimmer", is al jaren de vraag), aan de andere kant zijn er steeds meer afhakers, mensen die door de information overload een “brain freeze" krijgen. Dat betekent dat door het teveel aan informatie de brein verlamd raakt en er geen prikkels meer doorkomen om tot actie over te gaan. Betere filters zijn dus nodig.

'Eigentijdse aanbevelingen'

Het boek eindigt met een aantal “eigentijdse aanbevelingen", die zich voornamelijk richten op het aanpassen van organisaties aan de veranderende digitale maatschappij. Verzet ertegen is geen optie, zeggen de auteurs. Artsen bijvoorbeeld moeten er maar aan wennen dat patiënten ongezouten kritiek kunnen spuien via sociale mediasites. Kritiek hierop is “van een elite die nog niet gewend is aan de onopgesmukte polyloog die het nieuwe digitale gedrag kenmerkt."

Verder volgen er een aantal aanbevelingen over hoe bedrijven een nieuwe digitale en vooral mobiele strategie kunnen toepassen, waarbij het draait om de wetenschap dat de klant altijd bereikbaar is, tot aan de slaapkamer aan toe. “Het argument dat echt mensencontact altijd beter is dan virtueel contact, houdt geen stand meer", zeggen de schrijvers. Verder wordt gepleit voor het wegsnijden van directie- en managementlagen. “De sprong naar een Social Business onder leiding van mensen die nauwelijks iets weten van Facebook of Twitter is eigenlijk bij voorbaat kansloos."

Medewerkers moeten dus eigenhandig beslissingen kunnen nemen om voor het bedrijf van waarde te kunnen zijn. Daarbij is transparantie in en buiten de organisatie van belang. Zakelijke informatie delen met klanten kan bijvoorbeeld een nieuwe basis vormen voor allerhande zelfserviceconcepten, schetsen de auteurs. “Zo kan het 'socialisme' het nieuwe 'kapitalisme' worden."

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.