We hebben lang moeten wachten op een nieuwe Apple TV, maar hij ligt nu toch echt in de winkel. De vierde generatie Apple TV heeft een A8 chip, nieuwe geavanceerde afstandsbediening en een App Store. Apple noemt het zelf "de toekomst van televisie", maar is dit het ook?

"De toekomst van televisie is begonnen."

Niet de meest terughoudende slogan voor een nieuw product, zeker niet als dit product van Apple komt. Zo'n slogan gebruiken na Steve Jobs voor zijn overlijden al hintte naar een revolutie in de manier waarop we televisie kijken (Jobs "finally cracked it", aldus zijn biografie) is gedurfd. Aan het scheppen van torenhoge verwachtingen dus geen gebrek. Des te meer reden voor Apple om deze verwachtingen waar te maken. Lees ook: De nieuwe Apple TV: Dit zit er allemaal (niet) in de doos.

Tot nu toe heeft vrijwel elke poging om een computer het middelpunt van de woonkamer te maken miserabel gefaald, en concurrenten als Microsoft en Google hebben hierdoor al een paar keer flink spaak gelopen. Als we alles bij elkaar optellen - torenhoge verwachtingen, de kracht van Apple als merk, en de chaos die de huidige entertainment industrie is waar Apple orde in gaat scheppen - is de toekomst van televisie inderdaad begonnen. Toch?

©PXimport

Bevat dit kleine doosje de toekomst van televisie?

Eerste indrukken

Op het eerste gezicht is de nieuwe Apple TV een prima apparaat. Het opstarten en instellen gaat snel en kan met behulp van je iPhone, wat erg handig is. Binnen no-time bevind je je op het startscherm en kun je beginnen. Het menu is overzichtelijk en de afstandsbediening werkt intuïtief. Scrollen door content gaat snel, maar kan ook erg precies dankzij het kleine trackpad van de Apple TV Remote. Alles werkt zoals het zou moeten werken, zoals van Apple mag worden verwacht.

De beste afstandsbediening op de markt

De nieuwe Apple TV Remote werkt als een zonnetje. Het is een slanke zwarte rechthoek met een trackpad aan de bovenkant. Er zijn slechts zes knoppen (Menu, Home, Siri, Play/Pauze, en volume op en neer) wat het heel overzichtelijk maakt. Waar we met de oude Apple Remote door onze content moesten klikken (wat lang kon duren als het een lange lijst betrof), kunnen we nu swipen - zoals we gewend zijn van onze iPhone en iPad. Hierdoor kun je heel snel door je films, muziek, foto's, apps en instellingen scrollen, en tevens heel precies wanneer dit nodig is.

©PXimport

De nieuwe Remote is misschien wel het beste wat deze Apple TV te bieden heeft.

De afstandsbediening heeft een gyroscoop en snelheidsmeter, wat gebruikt kan worden tijdens het gamen. Tevens heeft het twee microfoons die met de Siri-knop kunnen worden gebruikt. Kort samengevat is het alle hardware van een iPhone aangepast voor een beleving op televisie (hij is zelfs op te laden via Lightning).

Door de ingebouwde infraroodsensor kun je de Apple TV Remote ook gebruiken om het volume van je televisie te regelen. Hier was geen extra instelling voor nodig, en het zorgt ervoor dat het de enige afstandsbediening is die je ooit nog hoeft te gebruiken.

tvOS is iOS, maar dan anders

De vorige generaties Apple TV werkten met een vreemde versie van iOS, bijgewerkt voor televisie. Nu draait de settopbox op tvOS, een alleenstaand besturingssysteem dat heel erg lijkt op iOS, maar dan anders. Het grootste voordeel van tvOS op de nieuwe Apple TV is dat het een eigen App Store heeft. De potentie hiervan is enorm: je hebt eigenlijk een computer onder je TV. Het probleem is dat de potentie van de App Store volledig afhankelijk is van ontwikkelaars, en die zijn vaak - terecht - afwachtend.

Ik zou graag een app zien van bijvoorbeeld Ziggo of KPN waarmee ik via mijn Apple TV naar 'normale' televisie kan kijken, uitzending gemist op kan roepen en programma's op kan nemen. Software waardoor mijn Apple TV het huidige kastje dat interactieve TV biedt vervangt. Omdat de Apple TV zich nog moet bewijzen, zijn veel ontwikkelaars terughoudend. Nu zal in de 'toekomst van televisie' vrijwel geen live televisie meer te vinden zijn, maar ook NPO Gemist of RTL XL zien we voorlopig niet op de Apple TV verschijnen. Nu is het mogelijk om via AirPlay deze content toch op je Apple TV te streamen, maar dit voelt nog als een enorme omweg en past niet in iets wat de 'toekomst van televisie' zou moeten zijn.

©PXimport

Aan de 'toekomst van televisie' moet nog even gewerkt worden.

Deze verantwoordelijkheid ligt uiteindelijk bij ontwikkelaars, maar van een bedrijf als Apple verwachtte ik eigenlijk een agressievere push. Al is het enkel in de Verenigde Staten, waarna Nederlandse omroepen en kabelaars dit voorbeeld kunnen volgen. Het is niet alsof Apple hier de financiële middelen niet voor zou hebben.

Gamen

In de App Store op de Apple TV zijn tevens een aantal games te vinden. Hierdoor is de Apple TV ook een game console. Dankzij de A8-chip draaien games erg stabiel en zien de graphics er verrassend goed uit.

Simpele spellen zoals Crossy Road werken prima, maar ook grafisch zwaardere games zoals Disney Infinity 3 zijn uitstekend te spelen. Met de Apple TV Remote bestuurde ik een T-65 X-Wing Starfighter met de missie de Death Star te vernietigen door mijn lasers in de Thermal Exhaust Port te schieten (liefhebbers van Star Wars weten precies waar ik het over heb). De Remote is verbonden via Bluetooth 4.0 en er is bijna geen vertraging tussen de handelingen die ik met de Remote uitvoer en het resultaat op het scherm.

Ook Wii Sports-achtige spellen werken goed met de Apple TV Remote. Nu ben ik niet zo'n ster in tennis - en dat was op het scherm goed te zien - maar dat lag niet aan de techniek. Dankzij het polsbandje vloog m'n afstandbediening niet door het huis, wat een veilig idee was aangezien een nieuwe Remote zo'n negentig euro kost.

Aan de Apple TV kunnen via Bluetooth ook externe controllers worden gekoppeld. Als er wat meer serieuze spellen in de App Store verschijnen kunnen deze hier wel eens baat bij hebben. Ook is het zo mogelijk met meerdere mensen een spel te spelen. Op de Apple TV kun je maximaal drie controllers en/of afstandsbedieningen aansluiten.

Waarom hebben wij geen Siri, Apple?

Eén van de unique-selling-points van de nieuwe Apple TV in voornamelijk engelstalige landen is Siri. Met een druk op de Siri-knop activeer je het en kun je vragen om films met bijvoorbeeld Arnold Schwarzenegger, de aflevering van Doctor Who met Kylie Minogue, of de nieuwste films die leuk zijn om te kijken met kinderen. Dit maakt al het scrollen en klikken overbodig.

©PXimport

'Find me some funny TV shows.'

Als je een film of serie geselecteerd hebt, laat Siri je direct zien waar deze te bekijken is. Hierbij kijkt het naar content in iTunes, maar ook naar Netflix en bijvoorbeeld HBO. Zo kun je zonder na te denken je favoriete films en series zien. Dit klinkt fantastisch (en dat is het ook), maar er is een klein probleem: Siri werkt niet in Nederland. Zelfs niet in het Engels.

Kom op Apple... waarom niet? Dat Siri niet in het Nederlands beschikbaar is op de Apple TV kan ik begrijpen. Het is bijvoorbeeld lastig om in het Nederlands naar Engelse titels te zoeken. Hier moet veel werk in gestopt worden en dat het niet Apple's grootste prioriteit is lijkt me logisch. Nederland is immers niet een enorme markt voor Apple. Op de iPhone duurde het ook een aantal jaar voordat Siri in het Nederlands beschikbaar was, maar het was wel te gebruiken in het Engels.

Ik kan geen reden verzinnen waarom Siri niet in het Engels te gebruiken is op de Nederlandse Apple TV. Een kleine waarschuwing dat Siri momenteel alleen in het Engels te gebruiken is, was voldoende geweest. Gebruikers die dit een probleem vinden, hoeven het niet te gebruiken. Maar geef de rest van ons gewoon toegang tot het - in mijn ogen - grootste voordeel van de nieuwe Apple TV.

Apple schept (te) hoge verwachtingen

Het beoordelen van de nieuwe Apple TV is lastig. Het is een hele goede settopbox, in mijn ogen zelfs de beste die momenteel op de markt is. Alles werkt zoals het zou moeten werken, en ik heb tijdens het gebruik geen enkele keer problemen gehad. Video en audio streamen zonder problemen, bestanden vanaf je Mac of pc zijn eenvoudig via de Apple TV af te spelen, de App Store heeft enorm veel potentie, en de apps en games die beschikbaar zijn werken stuk voor stuk heel goed. De nieuwe afstandsbediening is de beste afstandsbediening die ik ooit gebruikt heb, en ik mis hem als ik 'normaal' televisie kijk.

©PXimport

De Apple TV heeft veel potentie, maar is daardoor lastig te beoordelen.

Maar aan de andere kant voldoet de nieuwe Apple TV niet aan de verwachtingen. Verwachtingen die Apple nota bene zelf geschept heeft. "De toekomst van televisie is begonnen." Als we dit meenemen is de nieuwe Apple TV een enorme teleurstelling. Niet genoeg aanbod van (Nederlandse) kabelaars en omroepen, en geen universele zoekfunctie omdat Siri niet te gebruiken is in Nederland.

Conclusie

Als lijkt het alsof ik de Apple TV tegen een hogere standaard hou dan andere settopboxen, klopt dat. Apple heeft onderdelen van het streamen van media waar het direct invloed op heeft wel degelijk verbeterd. Maar als je denkt aan wat de Apple TV momenteel is wordt het al snel duidelijk dat Apple niet in staat is geweest om de kleine irritaties op te lossen of het verdeelde televisielandschap bijeen te brengen. Er is bijvoorbeeld geen universele log-in voor apps met verschillende abonnementen.

Voordat de toekomst van televisie werkelijkheid kan worden, moet dit soort onzin eerst de wereld uit geholpen zijn. Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te stellen dat alleen een bedrijf met zoveel invloed en macht als Apple een kans heeft om het verdeelde en complexe medialandschap daadwerkelijk te veranderen. De toekomst van televisie is in ieder geval (nog) niet begonnen.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.