We hebben lang moeten wachten op een nieuwe Apple TV, maar hij ligt nu toch echt in de winkel. De vierde generatie Apple TV heeft een A8 chip, nieuwe geavanceerde afstandsbediening en een App Store. Apple noemt het zelf "de toekomst van televisie", maar is dit het ook?

"De toekomst van televisie is begonnen."

Niet de meest terughoudende slogan voor een nieuw product, zeker niet als dit product van Apple komt. Zo'n slogan gebruiken na Steve Jobs voor zijn overlijden al hintte naar een revolutie in de manier waarop we televisie kijken (Jobs "finally cracked it", aldus zijn biografie) is gedurfd. Aan het scheppen van torenhoge verwachtingen dus geen gebrek. Des te meer reden voor Apple om deze verwachtingen waar te maken. Lees ook: De nieuwe Apple TV: Dit zit er allemaal (niet) in de doos.

Tot nu toe heeft vrijwel elke poging om een computer het middelpunt van de woonkamer te maken miserabel gefaald, en concurrenten als Microsoft en Google hebben hierdoor al een paar keer flink spaak gelopen. Als we alles bij elkaar optellen - torenhoge verwachtingen, de kracht van Apple als merk, en de chaos die de huidige entertainment industrie is waar Apple orde in gaat scheppen - is de toekomst van televisie inderdaad begonnen. Toch?

©PXimport

Bevat dit kleine doosje de toekomst van televisie?

Eerste indrukken

Op het eerste gezicht is de nieuwe Apple TV een prima apparaat. Het opstarten en instellen gaat snel en kan met behulp van je iPhone, wat erg handig is. Binnen no-time bevind je je op het startscherm en kun je beginnen. Het menu is overzichtelijk en de afstandsbediening werkt intuïtief. Scrollen door content gaat snel, maar kan ook erg precies dankzij het kleine trackpad van de Apple TV Remote. Alles werkt zoals het zou moeten werken, zoals van Apple mag worden verwacht.

De beste afstandsbediening op de markt

De nieuwe Apple TV Remote werkt als een zonnetje. Het is een slanke zwarte rechthoek met een trackpad aan de bovenkant. Er zijn slechts zes knoppen (Menu, Home, Siri, Play/Pauze, en volume op en neer) wat het heel overzichtelijk maakt. Waar we met de oude Apple Remote door onze content moesten klikken (wat lang kon duren als het een lange lijst betrof), kunnen we nu swipen - zoals we gewend zijn van onze iPhone en iPad. Hierdoor kun je heel snel door je films, muziek, foto's, apps en instellingen scrollen, en tevens heel precies wanneer dit nodig is.

©PXimport

De nieuwe Remote is misschien wel het beste wat deze Apple TV te bieden heeft.

De afstandsbediening heeft een gyroscoop en snelheidsmeter, wat gebruikt kan worden tijdens het gamen. Tevens heeft het twee microfoons die met de Siri-knop kunnen worden gebruikt. Kort samengevat is het alle hardware van een iPhone aangepast voor een beleving op televisie (hij is zelfs op te laden via Lightning).

Door de ingebouwde infraroodsensor kun je de Apple TV Remote ook gebruiken om het volume van je televisie te regelen. Hier was geen extra instelling voor nodig, en het zorgt ervoor dat het de enige afstandsbediening is die je ooit nog hoeft te gebruiken.

tvOS is iOS, maar dan anders

De vorige generaties Apple TV werkten met een vreemde versie van iOS, bijgewerkt voor televisie. Nu draait de settopbox op tvOS, een alleenstaand besturingssysteem dat heel erg lijkt op iOS, maar dan anders. Het grootste voordeel van tvOS op de nieuwe Apple TV is dat het een eigen App Store heeft. De potentie hiervan is enorm: je hebt eigenlijk een computer onder je TV. Het probleem is dat de potentie van de App Store volledig afhankelijk is van ontwikkelaars, en die zijn vaak - terecht - afwachtend.

Ik zou graag een app zien van bijvoorbeeld Ziggo of KPN waarmee ik via mijn Apple TV naar 'normale' televisie kan kijken, uitzending gemist op kan roepen en programma's op kan nemen. Software waardoor mijn Apple TV het huidige kastje dat interactieve TV biedt vervangt. Omdat de Apple TV zich nog moet bewijzen, zijn veel ontwikkelaars terughoudend. Nu zal in de 'toekomst van televisie' vrijwel geen live televisie meer te vinden zijn, maar ook NPO Gemist of RTL XL zien we voorlopig niet op de Apple TV verschijnen. Nu is het mogelijk om via AirPlay deze content toch op je Apple TV te streamen, maar dit voelt nog als een enorme omweg en past niet in iets wat de 'toekomst van televisie' zou moeten zijn.

©PXimport

Aan de 'toekomst van televisie' moet nog even gewerkt worden.

Deze verantwoordelijkheid ligt uiteindelijk bij ontwikkelaars, maar van een bedrijf als Apple verwachtte ik eigenlijk een agressievere push. Al is het enkel in de Verenigde Staten, waarna Nederlandse omroepen en kabelaars dit voorbeeld kunnen volgen. Het is niet alsof Apple hier de financiële middelen niet voor zou hebben.

Gamen

In de App Store op de Apple TV zijn tevens een aantal games te vinden. Hierdoor is de Apple TV ook een game console. Dankzij de A8-chip draaien games erg stabiel en zien de graphics er verrassend goed uit.

Simpele spellen zoals Crossy Road werken prima, maar ook grafisch zwaardere games zoals Disney Infinity 3 zijn uitstekend te spelen. Met de Apple TV Remote bestuurde ik een T-65 X-Wing Starfighter met de missie de Death Star te vernietigen door mijn lasers in de Thermal Exhaust Port te schieten (liefhebbers van Star Wars weten precies waar ik het over heb). De Remote is verbonden via Bluetooth 4.0 en er is bijna geen vertraging tussen de handelingen die ik met de Remote uitvoer en het resultaat op het scherm.

Ook Wii Sports-achtige spellen werken goed met de Apple TV Remote. Nu ben ik niet zo'n ster in tennis - en dat was op het scherm goed te zien - maar dat lag niet aan de techniek. Dankzij het polsbandje vloog m'n afstandbediening niet door het huis, wat een veilig idee was aangezien een nieuwe Remote zo'n negentig euro kost.

Aan de Apple TV kunnen via Bluetooth ook externe controllers worden gekoppeld. Als er wat meer serieuze spellen in de App Store verschijnen kunnen deze hier wel eens baat bij hebben. Ook is het zo mogelijk met meerdere mensen een spel te spelen. Op de Apple TV kun je maximaal drie controllers en/of afstandsbedieningen aansluiten.

Waarom hebben wij geen Siri, Apple?

Eén van de unique-selling-points van de nieuwe Apple TV in voornamelijk engelstalige landen is Siri. Met een druk op de Siri-knop activeer je het en kun je vragen om films met bijvoorbeeld Arnold Schwarzenegger, de aflevering van Doctor Who met Kylie Minogue, of de nieuwste films die leuk zijn om te kijken met kinderen. Dit maakt al het scrollen en klikken overbodig.

©PXimport

'Find me some funny TV shows.'

Als je een film of serie geselecteerd hebt, laat Siri je direct zien waar deze te bekijken is. Hierbij kijkt het naar content in iTunes, maar ook naar Netflix en bijvoorbeeld HBO. Zo kun je zonder na te denken je favoriete films en series zien. Dit klinkt fantastisch (en dat is het ook), maar er is een klein probleem: Siri werkt niet in Nederland. Zelfs niet in het Engels.

Kom op Apple... waarom niet? Dat Siri niet in het Nederlands beschikbaar is op de Apple TV kan ik begrijpen. Het is bijvoorbeeld lastig om in het Nederlands naar Engelse titels te zoeken. Hier moet veel werk in gestopt worden en dat het niet Apple's grootste prioriteit is lijkt me logisch. Nederland is immers niet een enorme markt voor Apple. Op de iPhone duurde het ook een aantal jaar voordat Siri in het Nederlands beschikbaar was, maar het was wel te gebruiken in het Engels.

Ik kan geen reden verzinnen waarom Siri niet in het Engels te gebruiken is op de Nederlandse Apple TV. Een kleine waarschuwing dat Siri momenteel alleen in het Engels te gebruiken is, was voldoende geweest. Gebruikers die dit een probleem vinden, hoeven het niet te gebruiken. Maar geef de rest van ons gewoon toegang tot het - in mijn ogen - grootste voordeel van de nieuwe Apple TV.

Apple schept (te) hoge verwachtingen

Het beoordelen van de nieuwe Apple TV is lastig. Het is een hele goede settopbox, in mijn ogen zelfs de beste die momenteel op de markt is. Alles werkt zoals het zou moeten werken, en ik heb tijdens het gebruik geen enkele keer problemen gehad. Video en audio streamen zonder problemen, bestanden vanaf je Mac of pc zijn eenvoudig via de Apple TV af te spelen, de App Store heeft enorm veel potentie, en de apps en games die beschikbaar zijn werken stuk voor stuk heel goed. De nieuwe afstandsbediening is de beste afstandsbediening die ik ooit gebruikt heb, en ik mis hem als ik 'normaal' televisie kijk.

©PXimport

De Apple TV heeft veel potentie, maar is daardoor lastig te beoordelen.

Maar aan de andere kant voldoet de nieuwe Apple TV niet aan de verwachtingen. Verwachtingen die Apple nota bene zelf geschept heeft. "De toekomst van televisie is begonnen." Als we dit meenemen is de nieuwe Apple TV een enorme teleurstelling. Niet genoeg aanbod van (Nederlandse) kabelaars en omroepen, en geen universele zoekfunctie omdat Siri niet te gebruiken is in Nederland.

Conclusie

Als lijkt het alsof ik de Apple TV tegen een hogere standaard hou dan andere settopboxen, klopt dat. Apple heeft onderdelen van het streamen van media waar het direct invloed op heeft wel degelijk verbeterd. Maar als je denkt aan wat de Apple TV momenteel is wordt het al snel duidelijk dat Apple niet in staat is geweest om de kleine irritaties op te lossen of het verdeelde televisielandschap bijeen te brengen. Er is bijvoorbeeld geen universele log-in voor apps met verschillende abonnementen.

Voordat de toekomst van televisie werkelijkheid kan worden, moet dit soort onzin eerst de wereld uit geholpen zijn. Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te stellen dat alleen een bedrijf met zoveel invloed en macht als Apple een kans heeft om het verdeelde en complexe medialandschap daadwerkelijk te veranderen. De toekomst van televisie is in ieder geval (nog) niet begonnen.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.