De combi-oven is een samensmelting van een reguliere oven en een magnetron. Maar de combi-magnetron is dat ook – hoe kan dat? In dit artikel zullen we je de verschillen én de overeenkomsten haarfijn uit de doeken doen, want de combinatie heeft wel degelijk zo zijn voordelen (en oké, ook een paar nadelen).

Eigenlijk zet de naamgeving je al meteen op het juiste spoor: bij een combi-magnetron ligt de nadruk op de magnetronfunctie en bij een combi-oven juist op de ovenfunctie. In beide gevallen hebben ze als overeenkomstig voordeel dat ze ruimte besparen, want je hebt immers maar één apparaat nodig voor beide functies. Verwarmen, opwarmen, ontdooien, bakken, grillen enzovoort: het kan allemaal.

Lees ook: Zo maak je je keuken duurzamer!

De combi-magnetron

Laten we beginnen met de combi-magnetron. Die oogt zo van buitenaf als een reguliere magnetron en neemt in principe ook niet meer ruimte in. Het welbekende draaiplateau is aanwezig om een maaltijd gelijkmatig te verwarmen in de magnetronmodus. Wel even opletten voorafgaand bij de aanschaf; veel combi-magnetrons hebben namelijk alleen een verwarmingselement aan de bovenkant. Dat maakt deze variant beduidend minder geschikt voor het bakken van onder meer taarten en koekjes. Sowieso zal het bakwerk van grotere zaken (zoals die taarten dus) een uitdaging zijn, omdat de oveninhoud van een magnetron veel kleiner is dan die van een ‘echte’ oven. Voordeel is natuurlijk dat ook kleinbehuisden (zoals studenten) een compacte all-in-one in hun keuken kwijt kunnen.

De combi-oven

De combi-oven oogt als een reguliere oven. Alleen is deze keer ook een magnetronfunctie ingebouwd. Wat direct opvalt, is dat er geen draaiplateau aanwezig is; gelijkmatig verwarmen wordt technisch op een andere manier opgelost. Een ander in het oog springend detail is dat de ovenruimte vergelijkbaar is met die van een normale (lees: magnetronloze) oven. Ook zijn verschillende niveaus in de oven beschikbaar, verdeeld over meerdere plateaus. Dat maakt het makkelijk om uitgebreide (oven)maaltijden in één keer te bereiden.

Omdat de ovenfuncties nagenoeg overeenkomen met die van een ‘traditionele’ oven, levert dit type combi ook een beduidend betere bak- en ovenkwaliteit dan de combimagnetron. De kwaliteiten van de combimagnetron zijn dan ook meer vergelijkbaar met die van een compacte losse grill. Hét nadeel van de combi-oven is de hogere prijs ten opzichte van een combi-magnetron.

Combi-combinatie

Sommige combi-magnetrons en combi-ovens kunnen het gebruik van magnetron en reguliere verwarming combineren. Dat heeft zo z'n voordelen, want de HF-straling van de magnetron verhit van binnenuit, terwijl de reguliere verwarmingselementen dat van buitenaf doen en voor een knapperig korstje zorgen. Door beide verwarmingstechnieken te combineren, behaal je snelheidswinst. Omdat niet alle combi-apparaten dat doen, is het zaak om dat vóór de aankoop goed na te gaan. Als je deze vereniging van krachten wenst, uiteraard. En om het plaatje helemaal compleet te maken, zijn er ook combi’s die naast een oven- en magnetronfunctie ook nog een Airfry-functie bieden, zoals de Bosch Serie 8-ovenlijn.

Lees ook: Zo verbeter de je luchtkwaliteit in de keuken

Vrijstaand of inbouw

Combi-magnetrons zijn zowel in vrijstaande als inbouwversies verkrijgbaar. Dat maakt hem verplaatsbaar en je kunt hem ook makkelijk meenemen bij een verhuizing. Of desnoods naar de camping, als je daar een netspanningsaansluiting hebt. Het overgrote deel van de combi-ovens is van het inbouwtype. Met heel goed zoeken (ook en met name online) vind je hier of daar wellicht een vrijstaand exemplaar.

Check ook deze video: wat is voordeliger - koken op gas of op elektriciteit?

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.