Iedereen vindt het fijn als schoon wasgoed niet alleen lekker ruikt, maar ook heerlijk zacht is. Met alleen wasmiddel bereik je dat niet. Enter wasverzachter, het goedje dat je handdoeken en ander textiel zachter uit de machine laat komen. In dit artikel lees je hoe wasverzachter werkt, hoe je het het best gebruikt en wat je vooral niet ermee moet doen.

Lees ook:Betekenis wassymbolen: wat zijn die wasvoorschriften?

Wat is wasverzachter eigenlijk?

Je kent het wel, een wat dikkere gekleurde vloeistof die lekker ruikt waardoor je was minder hard opdroogt na het wassen. Maar verder gaat de kennis van de meeste mensen over wasverzachter niet. Dus geven wij wat uitleg.

Wat wasverzachters doen, is bepaalde stoffen die vanuit het wasmiddel op het oppervlak van je was kleven (anionogene oppervlakte-actieve stoffen) neutraliseren via zogeheten kationogene oppervlakte-actieve stoffen. Daardoor wordt het oppervlak van het textiel soepeler. Ook zit er parfum in wasverzachters, dat je was voor korte of langere tijd een fijne geur geeft. Er bestaan overigens ook wasverzachters met een neutrale geur, voor mensen met een gevoelige huid of als je geen prijs stelt op extra parfum op je wasgoed.

Voordelen en nadelen van wasverzachter

Het voordeel van wasverzachter is duidelijk: minder stijve was, die makkelijker te strijken is. Een nadeel kan zijn dat je wasgoed minder water opneemt. Bij handdoeken en theedoeken voor in de keuken en badkamer is dat niet altijd handig. Ze zijn lekker zacht, maar als je je er niet goed mee kunt afdrogen, kun je ze misschien beter een keer zonder wasverzachter in de machine doen.

©anetlanda

Zoveel wasverzachter heb je nodig

Giet niet op de gok een flinke scheur wasverzachter in het bakje van je wasmachine (te herkennen aan het ster- of een bloem-symbool). Op de fles van de wasverzachter staat aangegeven hoeveel je nodig hebt voor een kleine of grote was. Meestal kun je de dop van de fles gebruiken voor de juiste dosering. Meer gebruiken dan wordt aangegeven is zonde, want het middel gaat er niet beter van werken. Te weinig en het effect is niet voldoende.

De wasmachine zorgt er zelf voor dat de wasverzachter meegaat met het laatste spoelprogramma van de machine. Draai je na afloop van het programma nog een cyclus, bijvoorbeeld om extra na te spoelen, dan is het effect van de wasverzachter ook weg.

Ook interessant: Wasgoed sorteren: zo maak je het niet te bont

Ook nog in de droger?

Let op overigens als je je was ook nog in een wasdroger wilt doen: de combinatie met wasverzachter wordt niet aanbevolen. De restjes kunnen een soort waas over de sensor van de wasdroger leggen, waardoor die niet goed meer kan inschatten of de was al voldoende droog is.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.