De was is niet klaar zodra je je kleding uit de wasmachine haalt. Alles moet eerst drogen voordat je kunt strijken, vouwen en opruimen. Maar wat is nu eigenlijk de handigste manier om de was te drogen? Stop je altijd alles in de wasdroger of hang je je wasgoed in het trapgat aan een rekje? Ontdek de voordelen en nadelen van elke manier van drogen.

Lees ook: 9 veelgemaakte fouten bij het drogen van je was

Old school: binnen op het wasrek

©nito

Al jaren bekend en voor veel mensen de eerste keus: de was ophangen aan een wasrek. Ze zijn er in allerlei modellen: staand, uitklapbaar in de breedte, als droogmolen voor binnen en buiten en uitgevoerd als waslijnen tussen twee muren. Voor elke kamer of zolder is er wel een model te vinden dat past bij de ruimte en je budget. De voordelen zijn duidelijk: na aanschaf heb je er geen verdere kosten aan, het drogen zelf kost ook niets en je hoeft de was niet verder te sorteren: in principe kan alles aan de lucht drogen. Als je wasverzachter of wasparfum gebruikt, ruikt de was ook nog eens lekker. De nadelen zijn er natuurlijk ook: ophangen is een karweitje dat lang niet iedereen leuk vindt. Ook duurt het, zeker in de winter, erg lang voor de was droog is. De was kan erg gekreukeld blijven na het drogen en vaak blijft wasgoed erg hard en stijf, wat zeker bij bijvoorbeeld handdoeken niet fijn is.

➕ Voordelen: Voordelig, niet sorteren, was ruikt lekker

➖ Nadelen: Handmatig ophangen, drogen duurt lang, was wordt stijf

Van voorjaar tot herfst: buiten aan de lucht drogen

©Oleksandr Kondriianenko

Veel mensen zweren erbij: een droogmolen of droogrek in de tuin, wat wind erdoor en hoppa: in een paar uur tijd is je was droog. Dat klopt, maar uiteraard alleen in de warme en droge seizoenen. De voordelen zijn eigenlijk hetzelfde als bij drogen binnenshuis: het is goedkoop en zeker in de zomer met een zonnetje erbij is de was erg snel droog. Let wel op wat je ophangt aan de zonkant: sommige kleding kan verbleken als het lang in de zon hangt. De frisse geur van was die buiten heeft gehangen is voor sommige mensen een pluspunt. Maar nadelen zijn er natuurlijk ook: de was kan ook hard en stijf worden, je moet opletten dat het niet ineens gaat regenen en overvliegende vogels kunnen je was vuil maken.

💡 Tip: Investeer in een goede set wasknijpers, want kleine stukken zoals sokken kunnen makkelijk wegwaaien als je ze niet vastzet.

➕ Voordelen: Voordelig, niet sorteren, was ruikt lekker en is vaak snel droog

➖ Nadelen: Risico op wegwaaien of omvallend wasrek bij wind, wegwaaiende kledingstukken, weersverwachting in de gaten houden

Wasdroger: zachte was, maar neemt de tijd

©Praewphan

Veel (jonge) gezinnen kunnen niet zonder: de elektrische wasdroger. Handdoeken en beddengoed en zaken als onderbroeken en sokken komen zacht en droog uit de trommel. Ook kreukels verdwijnen vaak tijdens het drogen in een wasdroger, wat ook een voordeel is. Moderne warmtepompdrogers gebruiken stukken minder energie dan traditionele modellen, maar vanwege de lagere temperatuur duurt het drogen wel urenlang. Andere nadelen zijn er zeker ook: de machines zijn vrij prijzig in de aanschaf en gebruiken best wat energie tijdens het drogen. Niet alles kan erin. Truitjes met een opdruk, beha’s, overhemden en delicate stukken kun je beter op een andere manier drogen. Je moet de was dus wel sorteren en vergeet ook het onderhoud niet: na elke droogbeurt kun je het best het pluizenfilter even leegmaken. De wasdroger is dus een apparaat dat veel gemak biedt, maar waarbij je wel oog moet hebben voor de bijkomende zaken.

➕ Voordelen: Zachte was, machine doet het werk, minder kreukels, gemak

➖ Nadelen: Aanschafprijs en energieverbruik, was sorteren, terugkerend onderhoud

Lees ook:Condens of warmtepomp: welke wasdroger moet je hebben?

Conclusie

Elke manier van de was drogen heeft voordelen en nadelen. Wasrekken zijn voordelig in de aanschaf maar alles ophangen en eraf halen kost best wat tijd. Wasdrogers bieden vooral veel gemak en maken de was lekker zacht. Wil je de voordelen van beide manieren combineren, dan is de SpeedDryer misschien een optie.  

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.