Iedereen maakt fouten en wij als hobbyklussers zijn geen uitzondering. Maar we gaan wel meteen aan de slag om de schade te herstellen! Lees hier wat de meest voorkomende klusfouten zijn en hoe je ze oplost.

De kastdeuren hangen scheef

Laten we eerlijk zijn: scheve kastdeurtjes zijn geen gezicht. Bovendien loopt je het risico dat de kast niet goed sluit, de deuren vanzelf openvallen of de kast beschadigd raakt. Gebruik deze aanwijzingen om jouw kastdeurtjes recht te hangen.

Gereedschap: (kruiskop)schroevendraaier

©Lazy_Bear - stock.adobe.com

Let op: op sommige scharnieren zit een beschermkapje over de schroeven. Haal dat los voor je begint.

Hoogte: de schroeven boven en onder het scharnier bepalen de hoogte van de deur. Voor deze afstelling zul je al deze schroeven van een kastdeur los moeten draaien. Daarna schuif je de kastdeur op de juiste hoogte en draai je alles weer vast.

Diepte: het schroefje aan de achterkant bepaalt hoe ver de deur van de kast afkomt en de positie van de deur wanneer deze gesloten is.  Zorg ervoor dat de spleet tussen deur en de kast overal even breed is. De kast komt verder van de deur wanneer je het schroefje naar rechts draait en vice versa. Draai kleine stukjes per keer zodat je steeds kunt zien wat je doet.

Horizontale afstelling: met het schroefje aan de voorkant zorg je ervoor dat een gesloten deur recht hangt. Draai het schroefje losser om deze iets naar beneden te kiepen en strakker om deze omhoog bij te stellen. Dit is het meeste gepriegel. Neem rustig de tijd en werk van onder naar boven.

Gat te groot voor spijker

Een loszittende spijker hangt naar beneden of valt zomaar uit de muur. Daar blijft je kalander of fotolijstje niet meer aan hangen. De muur opvullen, het laten drogen en een nieuwe spijker in de muur slaan is een oplossing. Maar met deze onderstaande tip gebruik je het bestaande gat en ben je veel sneller klaar!

Materiaal: plukje watten en muurvuller of gips

Wikkel een klein plukje watten om de spijker en breng wat muurvuller of een mengsel van gips aan. Steek de spijker weer in de muur. Zodra het vulmiddel is opgedroogd, zit de spijker weer muurvast.

Kit op de verkeerde plek

©dimik_777 - stock.adobe.com

Kit is het gemakkelijkste te verwijderen als het nog nat is. Maar ook opgedroogde acrylaat- of siliconenkit haal je weg met de onderstaande tips.

Gereedschap: stanleymes

Schoonmaakmiddelen: kitverwijderaar, aceton of wasbenzine

Veeg natte kit zoveel mogelijk weg met een doek. Zorg er vooral voor dat je het niet verder uitsmeert over een groter oppervlak.

Gebruik voor opgedroogde of overgebleven een stanleymes om voorzichtig zoveel mogelijk weg te snijden.

Daarna ga je als het even kan aan de slag met speciale kitverwijderaar. Maar aceton (nagellakremover) en wasbenzine werken ook prima. Breng het met een doek aan en laat het minstens 10 minuten weken. Gebruik opnieuw een stanleymes om resten weg te schrapen. Veeg uiteindelijk met een doek en het door jouw gekozen schoonmaakmiddel de laatste resten weg. Herhaal deze stappen voor complete verwijdering.

Een kier tussen plint en vloer

Na het leggen van laminaat of parket kom je tot je schrik tot de ontdekking dat de plint niet breed genoeg is. Kort samengevat zit er te veel ruimte tussen de gelegde vloer en de muur. Dat is niet ideaal, maar een echte klusser laat zich hier natuurlijk niet door uit het veld slaan.  

Oplossing 1: Is de afstand 3 cm of minder? Dan kun je dit oplossen met extra brede, platte plinten. Die zijn verkrijgbaar tot een breedte van 3,5 cm.

Oplossing 2: Een afstand van meer dan 3 cm is erg lastig te overbruggen met een plint. Zijn de planken over de lengte te kort afgezaagd? Dan kun je de rij langs de muur vervangen en de nieuwe rij planken minder smal zagen.

Oplossing 3: Als bovenstaande niet mogelijk is, dan zul je echt creatief moeten worden. Gebruik bijvoorbeeld een massieve plint en een platte plakplint. Je overbrugt nog meer loze ruimte door een opstaande, holle sierplint over een massieve plint te plaatsen. Timmer eerste de massieve plinten tegen de muur. Plak dan de platte plinten op de vloer. Blijft er een kleine kier over? Gebruik dan holle sierplinten om dat te overbruggen.

Bij het leggen van een laminaatvloer is het belangrijk om 1 tot 1,5 afstand te bewaren tot de muur. Gebruik de volgende keer speciale afstandsblokjes om dit probleem te voorkomen.

Scheef geplakt behang

Behangen is een specifieke klus die vooral om geduld vraagt. Sommige klussers krijgen het al benauwd wanneer ze aan behangen denken. Wat als een baan scheef op de muur is geplakt? Ga dan niet het behang lopen schuiven om een kiertje dicht te duwen. Haal in plaats daarvan de hele baan los als de lijm nog nat is en plak de baan opnieuw op de muur.

©auremar - stock.adobe.com

Wil je dit probleem in de toekomst voorkomen? Hang dan een loodlijn langs de wand. Begin niet in een hoek van een kamer, want de muren zijn lang niet altijd zo recht als ze lijken. Tik een spijkertje op ongeveer 50 centimeter van een hoek tegen het plafond aan. Hang daar een touwtje met een klein gewichtje aan, bijvoorbeeld een spijker of een theelepeltje. Het touwtje hangt nu altijd loodrecht en dat gebruik je als richtlijn voor de eerste baan.

Een dolgedraaide schroef verwijderen

Geeft geen enkele schroevendraaier of boormachinebitje nog grip op een schroef? Dan is de kop waarschijnlijk doorgedraaid. Dat ontstaat door een verkeerde maat bitje, te veel kracht of een combinatie daarvan. Het resultaat is dat de schroef niet meer uit de muur of uit een plank te draaien valt. Geen paniek, want we hebben twee oplossingen voor je!

Gereedschap: schroevendraaier, breed elastiek, hamer

Oplossing 1: neem een breed elastiek, zoals die gebruikt worden door postbodes. Duw deze met een schroevendraaier in de kop en probeer grip te krijgen.

Oplossing 2: zet de schroevendraaier op de kop en tik met een hamer op het handvat. Hierdoor creëer je een extra inkeping om weer grip te krijgen met je schroevendraaier.

Je voorkomt dolgedraaide schroefkoppen door altijd de juiste maat schroevendraaier of bitje te gebruiken. Verder is het belangrijk om voorzichtig te boren en niet altijd de hoogste stand van je boormachine te gebruiken.

Lees ook:Zo kies je de perfecte plug voor elke schroef

Niet goed geschuurd voor het schilderen

Een slecht hechtende verflaag ontstaat meestal doordat er niet goed geschuurd is. Helaas zie je dat meestal pas als de verflaag opgedroogd is.

Een oppervlak voorbereiden om te schilderen is essentieel voor een goed dekkende verflaag. De oplossing is om te wachten tot het echt helemaal droog is en de laag dan licht op te schuren en opnieuw te schilderen.

©lev dolgachov - stock.adobe.com

Maar voorkomen is beter dan herstellen! Start schilderwerk daarom altijd met de volgende stappen.   Maak de muur eerst schoon met een ontvetter zoals afwasmiddel. Ga er daarna met een natte spons overheen zodat er geen resten schoonmaakmiddel achterblijven. Wacht even tot het droog is en begin dan pas met schuren. Gebruik een borstel om de kleine deeltjes schuursel van het oppervlak te vegen. Nu ben je echt klaar om te schilderen!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.