Voor een goede hygiëne moet je zo nu en dan je koelkast schoonmaken. Je zou denken dat bacteriën op een koude plek als de koelkast geen kans maken om te overleven, maar niets is minder waar. De groentela bevat gemiddeld zo’n 8.000 bacteriën per vierkante centimeter. Dat is dit 750 keer meer dan de vastgestelde veilige hoeveelheid.

De kou van de koelkast remt de vorming van bacteriën namelijk alleen maar als deze regelmatig wordt schoongemaakt. Als dat niet regelmatig gebeurt, krijgen de bacteriën alsnog de kans om zich vrijuit te vermenigvuldigen. Ook als er ergens op een product in je koelkast schimmel zit, moet je de koelkast reinigen.

De sporen die schimmels vormen kunnen via de lucht worden overgebracht. Dus als er op één tomaat schimmelsporen zitten, zitten ze ook op alle onafgedekte producten. Een stinkende koelkast schoonmaken is ook altijd een goed idee, aangezien stank duidt op bacteriën. Lees hier meer over het schoonmaken van je koelkast.

Waarom de koelkast schoonmaken?

Het is nuttig om de koelkast maandelijks schoon te maken, om te voorkomen dat je ziek wordt door schimmelsporen of bacteriën. Andere reden voor een poetsbeurt zijn een stinkende koelkast, ijsafzetting, water in de koelkast en zwarte schimmel op de wanden of rubbers.

Stank koelkast

Je koelkast kan gaan stinken als er bacteriën groeien, maar bijvoorbeeld ook als er sterk ruikende producten als Franse kaas of wild in hebben gelegen. Je kunt stank in de koelkast voorkomen door sterk ruikende producten in een luchtdicht afsluitbare opbergdoos te bewaren. De bacteriegroei kun je tegengaan door de koelkasttemperatuur op maximaal vier graden te zetten en de koelkast maandelijks schoon te maken. Zet het in je agenda, dan kun je het niet vergeten.

Water en condens in koelkast

Heb je last van water onder in de koelkast? Dat heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met een gebrekkige afvoer van de condens. Condens ontstaat tegen de achterwand van de koelkast omdat de koelelementen zich aan de achterwand van de koelkast bevinden en je regelmatig de koelkast open en dicht doet. Door de temperatuurverschillen in de koelkast ontstaat condens. 

In de achterwand van de koelkast zit een gaatje voor condensafvoer. Als die koelkast-waterafvoer verstopt is, kan het water niet afgevoerd worden. Daarbij is een verstopt afvoergaatje een ideale plek voor de groei van schimmels. Zorg dus dat het condenswater makkelijk kan weglopen! Zelfs ijs in de koelkast is vrij normaal: dit is aangevroren condens. Alleen wanneer er heel veel ijs in de koelkast, zit betekent dit dat er iets defect is.

Waarmee maak je de koelkast schoon?

Veel mensen denken: koelkast schoonmaken, waarmee dan? Gelukkig zijn er veel mogelijkheden. Je kunt de koelkast schoonmaken met verschillende schoonmaakmiddelen, van allesreiniger tot schoonmaakazijn. Het best kun je een sopje maken van schoonmaaksoda. Het voordeel van schoonmaaksoda is dat het niet alleen reinigt en desinfecteert, maar ook nare geurtjes verwijdert. Zo sla je twee vliegen in één klap.

Toe aan een nieuwe? Bekijk alle koelkasten op Kieskeurig.nl

Bekijk nu!

Hoe kan ik de koelkast schoonmaken?

Om schoon te kunnen maken, moet je eerst de koelkast leegmaken. Bewaar tijdens het schoonmaken de bederfelijke spullen zoals melk, boter en vleeswaar zolang in een koeltas of een koelbox met vrieselementen. In de winter kun je ze natuurlijk ook tijdelijk buiten zetten.

Haal alle losse onderdelen, zoals flessenhouder, eierrekje en groentela, los en was ze in de spoelbak met afwasmiddel en heet water. Maak de binnenkant van de koelkast schoon met een microvezeldoekje en een sopje van soda.

©PXimport

Opvangbak koelkast losmaken

Vaak zit er achterin een lekbak voor condens die je kunt losmaken en leeggooien. Maak deze ook schoon met wat afwasmiddel en heet water. Vergeet het afvoergaatje in de achterwand niet schoon te maken. Je kunt hiervoor een wattenstaafje gebruiken. Ook kun je met een wattenstaafje tussen de plooien van de rubbers van de koelkast poetsen. Zit het vuil er diep in, gebruik dan – voorzichtig – een satéprikker. Smeer wat talkpoeder op de rubbers, dan blijven ze zacht. Pak de stofzuiger of kruimeldief en maak daarmee de achterkant van de koelkast stofvrij.

Opnieuw indelen

Om te voorkomen dat je volgende week al niet meer weet wat je in je koelkast hebt staan, is het handig om alles een vaste plek te geven. Bewaar voedingswaren die bij elkaar horen het liefst bij elkaar in de buurt, zoals ketchup bij de mayonaise en mosterd, zure uitjes bij de augurken en jam bij marmelade. Prop kliekjes liever niet tussen de rest van de boodschappen: de kans is groot dat ze achter de kaas en eieren verdwijnen en je ze pas weer terugziet als er groene pluizen op groeien.

Als je een plank in je koelkast aanwijst voor kliekjes en aangebroken pakjes, vergeet ze niet zo snel. Bewaar kliekjes in een goed afsluitbare plastic doos en plak er een etiket met datum op. Jij kan wel weten wanneer je iets in de koelkast gezet, maar de rest van de familie moet er maar naar raden!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.