Een persoon, dier of voorwerp netjes uit een foto snijden, is een lastige klus. Zelfs als je de beste fotobewerker in huis haalt, blijft het een hoop gedoe. Je moet goed weten hoe je dat aanpakt. Maar wat ook kan, is dit monnikenwerk uitbesteden aan een onlinedienst die hierin is gespecialiseerd en automatisch werkt.

Heb je een foto waarop jij, een vriend(in) of een familielid leuk in beeld staat, maar ben je niet tevreden over wat er op de achtergrond is te zien? Of wil je een mooie foto waarop alleen een (huis)dier of voorwerp staat? Dan kun je overwegen om dure software te kopen en je te verdiepen in geavanceerde fotobewerkingstechnieken. Maar dan nog is het een rotklus om de voorgrond nauwkeurig uit een foto te lichten, zonder dat er spoortjes van de achtergrond achterblijven. Gelukkig is er nu een website die dit allemaal automatisch voor je regelt. Zonder enige voorkennis, zonder software te kopen én zonder enige inspanning. En de resultaten? Die zien er verbluffend goed uit! Hoe pak je dit aan?

Remove background

Je zoekt naar een leuke foto met een persoon, dier of voorwerp en bezoekt de website www.remove.bg. Daar klik je op Upload Image (of sleept de foto ernaartoe) en zodra de upload is afgerond begint het zware werk. Nou ja, voor de slimme software dan, want zelf leun je lekker achterover. Een paar seconden maar, want dan is het eindresultaat al op je scherm te bewonderen. Vraag ons niet hoe het kan, maar jij, iemand anders, je huisdier of een voorwerp is binnen luttele seconden keurig netjes uitgesneden en er is geen spoortje meer te bekennen van de omgeving. Hoe leuk is dat! Om te zien hoe goed het gelukt is, wissel je links boven de voorbeeldweergave tussen Original en Removed Background.

Daarna haal je met een klik op Download het resultaat op lage resolutie binnen, of je klikt op Download HD voor een beeld op hoge resolutie. Natuurlijk heeft de tweede optie onze voorkeur, maar helaas kun je dat maar één keer doen. Niet dat je hetzelfde trucje niet bij nog meer foto’s mag uithalen, maar dan is het alleen niet meer gratis. Gelukkig is de prijs dan nog steeds goed te overzien. Zeker als je een stapeltje foto’s onder handen wilt nemen (zie kader ‘Op maat gesneden’). Download je foto’s wel altijd binnen een uur, want zolang blijven ze beschikbaar op de website.

©PXimport

Op maat gesneden

©PXimport

Nieuwe achtergrond

Je kunt nog veel meer doen met je uitgesneden foto, dus klik ook weer niet te snel op de downloadknop. Klik maar eens in de rechterbovenhoek van de uitgesneden foto op Edit en daarna op Preview of High-Res, al naar gelang welke versie (resolutie) je wilt hebben.

Via tabblad Background kun je nu een leuke nieuwe achtergrond toevoegen. Dus in plaats van in een saaie woonkamer of kantoorruimte, sta je dan ineens midden in een prachtig landschap, op een tropisch eiland of zie je de skyline van een wereldstad achter je. Onder het kopje Photo kies je zo’n leuke achtergrond uit. Je ziet de uitgesneden persoon (dier of voorwerp) samen met elke achtergrond als miniatuur, dus dat maakt het kiezen lekker makkelijk. Klik gerust op een paar veelbelovende achtergronden om ze in het groot te bewonderen.

Sommige achtergronden zijn nogal kleurrijk en een beetje druk. Dat eist al snel alle aandacht op. Dat los je op door terug naar boven te bladeren en bij het onderdeel Blur (boven de onderdelen Photo en Color) de achtergrond in een bepaalde mate te vervagen. Hierdoor verleg je de aandacht weer naar de persoon, het dier of voorwerp op de voorgrond. Heb je geen achtergrondje uitgekozen? Dan vervaag je via Blur de omgeving uit jouw originele foto. Hiermee krijg je ongeveer hetzelfde effect als met de zogeheten portretstand van moderne smartphones, waarbij de achtergrond softwarematig wordt vervaagd.

©PXimport

Kleurtje of eigen foto

In plaats van een andere achtergrond in je foto plaatsen of de originele te vervagen, kun je ook voor een egaal gekleurde achtergrond gaan via tabblad Color. Behalve de standaardkleuren die je meteen kunt aanklikken, mag je een volledig eigen kleur instellen via het eerste vakje waarin je een matrix van zestien kleurtjes ziet.

Heb je zelf een foto met de ideale achtergrond op je computer staan? Nou, dan gebruik je die toch, in plaats van de standaardachtergrondjes van de website! Links bovenin bij de achtergronden klik je in dat geval op Select Photo om jouw eigen achtergrondfoto te uploaden. Met een foto van een mooi landschap of een toeristische hotspot, maak jij vanaf nu de prachtigste ansichtkaarten. Of fotografeer iets in kerstsfeer en maak je eigen kerstkaarten. Of draai een fraaie uitnodiging voor zoiets als een verjaardag, feestje of jubileum in elkaar (zodra dat straks allemaal weer mogelijk is).

©PXimport

Templates

©PXimport

Bijpunten

Hoewel de website wonderbaarlijk goed is in foto’s uitsnijden, lukt het soms niet voor de volle honderd procent. In een brillenglas zie je dan bijvoorbeeld nog wat restjes achtergrond. Mocht dit gebeuren, dan schakel je op de Edit-pagina van tabblad Background over naar tabblad Erase / Restore. Zie je nog ergens restjes van de achtergrond uit de originele foto? Dan klik je op Erase, stelt een penseelgrootte in via Brush Size en klikt op het storende plekje of schildert er overheen.

Andersom kan het zijn dat een stukje van het onderwerp is aangezien voor de omgeving en er dus een hap uit een persoon, dier of voorwerp is gehaald. In dat geval klik je op Restore en tover je het missende puzzelstukje alsnog tevoorschijn met je muis. Het is wel een vrij basale manier van bijwerken, waardoor ingewikkelde correcties vrij lastig zijn om uit te voeren. Daar is een fotobewerker, zoals Photoshop, dan weer geschikter voor.

Gaat de reparatie niet helemaal naar wens, dan kun je jouw wijzigingen weer ongedaan maken met de cirkelvormige pijtjes rechtsboven de voorbeeldweergave, waarna je een nieuwe poging kunt wagen. Om te zien of het automatisch uitsnijden perfect is verlopen, scan je nauwgezet de contouren van de beelduitsnede. Dat lukt nog beter als je de zoomknopjes boven de voorbeeldweergave gebruikt. Let erop dat je een foto die je zelf bijwerkt meteen downloadt, al dan niet voorzien van een nieuwe achtergrond of achtergrondkleur. Want een zelf bijgewerkte foto ben je meteen weer kwijt, zodra je terugkeert naar de uploadpagina. Daar zie je helaas weer de automatisch uitgesneden versie. Het beste kun je dan ook eerst enkele varianten bewaren door een paar keer van achtergrond of kleur te wisselen, voordat je bewerkingspagina verlaat.

©PXimport

Lokaal afhandelen

Behalve foto’s via de website uitsnijden en ze eventueel van een nieuwe achtergrond voorzien, kun je via Tools & API in de menubalk een gratis programma downloaden (Windows, Mac en Linux) waarmee je lokaal aan de slag kunt. De verwerking gebeurt dan nog steeds online, maar je kunt wel op je gemak lokaal je foto’s toevoegen en ze zelfs allemaal tegelijk in één grote batch automatisch laten uitsnijden. Dat is ideaal als je grote hoeveelheden foto’s onderhanden wilt nemen. Om het programma te gebruiken moet je wel even een account aanmaken. Dat kan via de website met de knop Login / Sign up, of zodra je het programma voor de eerste keer gebruikt.

Je wijst een of meerdere foto’s aan, geeft onder de fotolijst bij Change to aan of je een transparante achtergrond wilt hebben, een gekleurde of dat je van een van de vele templates wilt gebruikmaken (zie het kader ‘Templates’). Verder geef je bij Output size aan of je een gratis preview of de volledige resolutie wilt hebben.

Bij Output Folder, waar de resultaten moeten worden opgeslagen, klik je rechtsonder op Start. Bewerk jij jouw foto’s doorgaans met Photoshop, zet dan eerst een vinkje bij Photoshop file voordat je op de startknop drukt. Want dan worden er aanvullend psd-bestanden opgeslagen waarin lagen en maskers zitten. Daarmee kun je de uitsnede ook zelf nog bijwerken. Zelfs met de gratis previews kan dit! Dit is vooral handig als het automatisch bijsnijden niet helemaal naar wens is verlopen. Tot slot is op de website nog een plug-in beschikbaar onder Tools & API, waarmee je foto’s rechtstreeks vanuit het programma Photoshop kunt uitsnijden en het resultaat ook weer aanpasbaar is.

©PXimport

Achtergrond uit video

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.